ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
MARCO DARMON
της 27ης Νοεμβρίου 1985 ( *1 )
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1.
Η Επιτροπή προσάπτει στο Βέλγιο ότι δεν έλαβε εντός της ταχθείσας προθεσμίας όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με τις οδηγίες του Συμβουλίου 75/362 της 16ης Ιουνίου 1975, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, και 75/363 της ίδιας ημερομηνίας, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών (ΕΕ ειδ. έκδ. 06/001, σσ. 196 και 209 αντιστοίχως).
Η υπό κρίση διαφορά δεν παρουσιάζει δυσκολίες. Πράγματι, όταν έληξε η προθεσμία εκτελέσεως των 18 μηνών που προβλέπουν αντιστοίχως τα άρθρα 25, παράγραφος 1, και 9, παράγραφος 1, των δύο οδηγιών, το Βέλγιο είχε μόνο εν μέρει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που του επέβαλαν.
Το καθού κράτος μόλις στις 4 Απριλίου 1980 θέσπισε νόμο περί « αναθέσεως εξουσιών ενόψει της εκτελέσεως των οδηγιών του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των σχετικών με την ιατρική, το επάγγελμα του νοσοκόμου, τα παραϊατρικά επαγγέλματα και την ιατρική » ( Moniteur belge της 21.5.1980), βάσει του οποίου εκδόθηκε, μετά τη διατύπωση της από 7 Φεβρουαρίου 1983 αιτιολογημένης γνώμης, το βασιλικό διάταγμα 83-1108 της 8ης Ιουνίου 1983 με το οποίο τροποποιήθηκε το βασιλικό διάταγμα της 10ης Νοεμβρίου 1967 περί ασκήσεως της ιατρικής, του επαγγέλματος του νοσοκόμου, των παραϊατρικών επαγγελμάτων και περί ιατρικών επιτροπών ( Moniteur belge της 1.7.1983 ), και το οποίο συμπληρώθηκε με τις υπουργικές αποφάσεις 83-1311 και 83-1322 της 20ής Ιουλίου 1983 ( Monitem belge της 6.8.1983 ).
Με την προσφυγή της η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι οι διάφορες αυτές κανονιστικές διατάξεις αφήνουν ακόμη ορισμένα κενά στην εκτέλεση των δύο εν λόγω οδηγιών, δεδομένου ότι το Βέλγιο δεν μετέφερε ακόμη στη νομοθεσία του ούτε τα άρθρα 8, 10, 11, 13, 15, 18 και 19 της οδηγίας 75/362 ούτε το άρθρο 5 της οδηγίας 75/363.
2.
Κατά τη διαδικασία, η Επιτροπή προσδιόρισε εκ νέου το αντικείμενο της προσφυγής της. Συγκεκριμένα δέχτηκε ότι ως προς τα προαναφερθέντα άρθρα 18 και 19 δεν απαιτούνται ιδιαίτερα εκτελεστικά μέτρα στο Βέλγιο, το οποίο δεν ρυθμίζει τη χρήση του επαγγελματικού τίτλου ούτε απαιτεί από τους ημεδαπούς όρκο ή επίσημη δήλωση για την ανάληψη των δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρεται η οδηγία.
3.
Όσον αφορά όμως την οδηγία 75/362, η Επιτροπή φρονεί, χωρίς να αντικρούεται από ro καθού κράνος, ότι το τελευταίο
—
δεν προσδιόρισε, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2, τις λεπτομέρειες κατά τις οποίες το κράτος μέλος υποδοχής λαμβάνει υπόψη του τις περιόδους ειδικεύσεως που έχουν πραγματοποιήσει οι υπήκοοι των κρατών μελών σε άλλο κράτος μέλος, εφόσον αντιστοιχούν με εκείνες που απαιτούνται στο κράτος μέλος υποδοχής για την ίδια ειδίκευση·
—
δεν έλαβε τα μέτρα που θα εξασφαλίζουν στους υπηκόους των κρατών μελών το δικαίωμα, που έχουν από το άρθρο 10, να κάνουν χρήση του τίτλου εκπαιδεύσεως που έχουν λάβει στο κράτος καταγωγής ή προελεύσεως ή της σχετικής συντμήσεως στη γλώσσα του κράτους αυτού·
—
δεν αναγνώρισε, όπως όφειλε, δυνάμει του άρθρου 11, αποδεικτική αξία στη βεβαίωση ήθους και εντιμότητας που χορηγείται, ενόψει ενάρξεως της ασκήσεως μιας των δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρεται η οδηγία, από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή προελεύσεως·
—
δεν προσδιόρισε, κατ' εφαρμογή της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 13, την αρμόδια στο Βέλγιο αρχή για τη χορήγηση του εγγράφου του σχετικού με τη φυσική ή ψυχική υγεία που απαιτείται σε άλλο κράτος μέλος για την ανάληψη των δραστηριοτήτων στις οποίες αναφέρεται η οδηγία·
—
δεν όρισε την προθεσμία, που σύμφωνα με το άρθρο 15 δεν μπορεί να υπερβαίνει τους τρεις μήνες, εντός της οποίας πρέπει να περατούται η διαδικασία αποδοχής του ενδιαφερομένου για την ανάληψη μιας από τις δραστηριότητες στις οποίες αναφέρεται η οδηγία.
4.
Όσον αφορά την οδηγία 75/363, ορθώς προσάπτεται στο καθού κράτος ότι δεν τήρησε την ελάχιστη διάρκεια των τεσσάρων ετών για την ειδίκευση στην « τροπική ιατρική » ( άρθρο 5 ). Βεβαίως το Βέλγιο ζήτησε να εξαιρεθεί από τον πίνακα του άρθρου 7, παράγραφος 2, της οδηγίας 75/362, των κρατών μελών που παρέχουν εκπαίδευση σ' αυτή την ειδικότητα. Η παράβαση πάντως υπάρχει. Θα παύσει δε μόνον όταν το Συμβούλιο τροποποιήσει την οδηγία ως προς αυτό το σημείο.
5.
Για καθεμία από τις διατάξεις αυτ'ες το καθού κράτος μέλος ανέλαβε την υποχρέωση να προσαρμόσει την ισχύουσα ρύθμιση. Παρ' όλα αυτά διαπιστώνεται ότι η τελευταία, όπως έχει, εμφανίζει κενά. Κατά τα λοιπά, όπως ανέφερα ήδη, το Βέλγιο δεν τήρησε τις προθεσμίες που επιβάλλουν ρητά οι οδηγίες 75/363 και 75/363 για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που θέτουν. Θα παρατηρήσω, όπως και η Επιτροπή, και όπως εξάλλου έχει κρίνει το Δικαστήριο με τις αποφάσεις της 12ης Οκτωβρίου 1982 στις υποθέσεις 136, 148, 149 και 151/81, ότι
« οι κυβερνήσεις των κρατών μελών συμμετέχουν στις εργασίες προπαρασκευής των οδηγιών και πρέπει επομένως να είναι σε θέση να καταρτίζουν εντός της τασσομένης προθεσμίας το σχέδιο των νομοθετικών διατάξεων που απαιτούνται για την εφαρμογή της ».
Επομένως, η προσφυγή λόγω παραβάσεως που άσκησε η Επιτροπή πρέπει να γίνει δεκτή.
6.
Κατά την άποψη μου πρέπει να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός των τασσομένων προθεσμιών, όλες τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με τις οδηγίες 75/362, περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων ιατρικής και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, και 75/363, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν τις δραστηριότητες των ιατρών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις διατάξεις της Συνθήκης σε συνδυασμό με τις διατάξεις των εν λόγω οδηγιών.
( *1 ) Μετάφραση από τα γαλλικά.
Full & Egal Universal Law Academy