Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Υπάλληλοι — Προσφυγή — Προθεσμία ασκήσεως — Νέα έναρξη — Νέο πραγματικό περιστατικό — Υπηρεσιακό σημείωμα απευθυνόμενο σε υπάλληλο , με το οποίο του γνωστοποιείται πώς υπολογίστηκε η επαγγελματική του πείρα για την κατάταξή του κατά το χρόνο της πρόσληψης
( Κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων , άρθρα 90 και 91 )
Διάδικοι
Στην υπόθεση 219/84 ,
Michael Powell , υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , κάτοικος Βρυξελλών , avenue Circulaire 106 , επικουρούμενος και εκπροσωπούμενος από τον Edmond Lebrun , δικηγόρο Βρυξελλών , στο πλαίσιο δε της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 91 του κανονισμού διαδικασίας από τον Victor Biel , δικηγόρο Λουξεμβούργου , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Tony Biever , 83 , boulevard Grande-Duchesse-Charlotte ,
προσφεύγων ,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενης από τον Δημήτριο Γκουλούση , μέλος της νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Manfred Beschel , μέλος της νομικής της υπηρεσίας , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,
καθής ,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο , στο παρόν στάδιο της διαδικασίας , το παραδεκτό της προσφυγής που άσκησε ο Powell ζητώντας την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 1974 , περί διορισμού του ως δοκίμου υπαλλήλου από 11ης Φεβρουαρίου 1974 , και της 31ης Οκτωβρίου 1974 , περί μονιμοποιήσεώς του από 11ης Νοεμβρίου 1974 , μόνο όμως κατά το μέτρο που με τις αποφάσεις αυτές κατατάσσεται στο βαθμό A 5 ,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 28 Αυγούστου 1984 , ο Michael Powell , υπάλληλος της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , άσκησε προσφυγή , με την οποία ζητεί την ακύρωση των αποφάσεων της Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 1974 , αφενός , περί διορισμού του ως δοκίμου υπαλλήλου από 11ης Φεβρουαρίου 1974 , και της 31ης Οκτωβρίου 1974 , αφετέρου , περί μονιμοποιήσεώς του από 11ης Νοεμβρίου 1974 , μόνο όμως κατά το μέτρο που με τις αποφάσεις αυτές κατατασσόταν στο βαθμό A 5 αντί του βαθμού A 4 .
2 Με δικόγραφο της 11ης Οκτωβρίου 1984 , η Επιτροπή υπέβαλε ένσταση περί απαραδέκτου της προσφυγής ζητώντας από το Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή του άρθρου 91 του κανονισμού διαδικασίας , να αποφανθεί επί της ενστάσεως αυτής χωρίς να εισέλθει στην ουσία . Κατά την Επιτροπή , η προσφυγή ασκήθηκε εκπροθέσμως , διότι ο προσφεύγων δεν υπέβαλε διοικητική ένσταση , εντός της τρίμηνης προθεσμίας που προβλέπει προς τούτο ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων , κατά της βλαπτικής γι’ αυτόν αποφάσεως , αυτής δηλαδή που αφορά το διορισμό του ως δοκίμου υπαλλήλου , της οποίας έλαβε γνώση στις 19 Μαρτίου 1975 το αργότερο , ημερομηνία κατά την οποία έλαβε κοινοποίηση της πράξης της μονιμοποιήσεώς του με το βαθμό A 5 .
3 O προσφεύγων , με τις παρατηρήσεις που κατέθεσε επί της ενστάσεως απαραδέκτου , ισχυρίζεται ότι οι προθεσμίες ασκήσεως προσφυγής άρχισαν εκ νέου λόγω νέων πραγματικών περιστατικών που μεσολάβησαν μετά τις 19 Μαρτίου 1975 . Μεταξύ των νέων αυτών πραγματικών περιστατικών μνημονεύει την περίσταση ότι μόνο μετά το από 6 Ιανουαρίου 1984 υπηρεσιακό σημείωμα του Morel , γενικού διευθυντή προσωπικού και διοικήσεως , έμαθε ότι , όταν είχε εφαρμοστεί στην περίπτωσή του η απόφαση της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1973 , περί των κριτηρίων που εφαρμόζονται στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη κατά την πρόσληψη , είχε ληφθεί υπόψη επαγγελματική πείρα μειωμένη κατά ένα έτος σε σχέση προς την επαγγελματική πείρα 12 ετών και 3 μηνών , την οποία είχε δηλώσει και δικαιολογήσει με πιστοποιητικά . Αυτή δε η πληροφορία επέτρεψε στον προσφεύγοντα να αντιληφθεί για πρώτη φορά ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή είχε κρίνει ότι δεν συγκέντρωνε τις προϋποθέσεις του άρθρου 3 της προαναφερθείσας απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973 , κατά το οποίο η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή μπορεί να κατατάξει έναν υποψήφιο στο βαθμό A 4 , αν αυτός έχει 12ετή επαγγελματική πείρα .
4 Από τη δικογραφία προκύπτει ότι η απόφαση της 6ης Ιουνίου 1973 , περί των κριτηρίων που εφαρμόζονται στη βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη κατά την πρόσληψη , και η πρακτική που ακολουθείται κατά την εφαρμογή της έγιναν δημόσια γνωστές , μέσω εγκυκλίου που διανεμήθηκε στο προσωπικό της Επιτροπής , μόλις το Μάρτιο του 1981 .
5 Κατά το στοιχείο α ), δεύτερη περίοδος , της παραγράφου 2 , που φέρει την επικεφαλίδα « Σταδιοδρομία A 7/A 6 » , του παραρτήματος II της εγκυκλίου του Μαρτίου 1981 , στο οποίο περιγραφόταν η πρακτική που ακολουθείται από την επιτροπή κατατάξεως κατά την εφαρμογή της απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973 , « στην περίπτωση συντόμου κύκλου πανεπιστημιακών σπουδών , η ενδεχόμενη επαγγελματική πείρα λαμβάνεται υπόψη μόνο μετά το πέρας του τέταρτου έτους από τη συμπλήρωση των σπουδών μέσης εκπαιδεύσεως » .
6 Σχετικώς , έχει σημασία η διαπίστωση ότι η προμνημονευθείσα διάταξη δεν ήταν τέτοια που να επιτρέπει στον ενδιαφερόμενο να γνωρίζει ποια κριτήρια πράγματι εφαρμόστηκαν για τον καθορισμό του βαθμού και του κλιμακίου του κατά την πρόσληψή του . Δεδομένου ότι ο Powell είχε προσληφθεί σε θέση της σταδιοδρομίας A 5/A 4 , δεν μπορούσε να υποθέσει ότι μία διάταξη που αφορά τη σταδιοδρομία A 7 / A 6 θα είχε κατ’ ανάγκη εφαρμογή και στη δική του περίπτωση . Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ο Powell , o οποίος , όπως άλλωστε προκύπτει από τη βεβαίωση που είναι συνημμένη στο δικόγραφο της προσφυγής του , είχε παρακολουθήσει πανεπιστημιακές σπουδές τετραετούς διαρκείας , δεν είχε κανένα λόγο να υποθέσει , διαβάζοντας την προαναφερθείσα διάταξη , ότι η επαγγελματική του πείρα , η οποία είχε στην πραγματικότητα αρχίσει τέσσερα τουλάχιστον έτη μετά την περάτωση των σπουδών μέσης εκπαιδεύσεως , είχε ληφθεί υπόψη μόνο με αφετηρία κάποιο χρονικό σημείο μεταγενέστερο της πραγματικής της ενάρξεως .
7 Ενόψει της εγκυκλίου του Μαρτίου 1981 , ο Powell μπορούσε , επομένως , απλώς να θεωρήσει ότι η βαθμολογική και μισθολογική του κατάταξη είχε γίνει βάσει διακριτικής εκτιμήσεως , την οποία επιτρέπει το άρθρο 3 της απόφασης της 6ης Ιουνίου 1973 , εκλαμβάνοντας ότι η επαγγελματική του πείρα διάρκειας 12 ετών και 3 μηνών είχε πλήρως αναγνωριστεί . Αντιθέτως , δεν είχε κανένα λόγο να υποθέτει ότι η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή είχε κρίνει ότι δεν συγκέντρωνε την ελάχιστη προϋπόθεση που προβλέπεται στο άρθρο αυτό .
8 Σε κανένα από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στη δικογραφία δεν μπορεί να στηριχτεί ο ισχυρισμός ότι ο Powell θα μπορούσε , σε κάποια άλλη ευκαιρία πριν από την ανακοίνωση που του έγινε στις 6 Ιανουαρίου 1984 , να αντιληφθεί τη μείωση της επαγγελματικής του πείρας . H ίδια , άλλωστε , η Επιτροπή δεν υποστήριξε ότι είχε δοθεί τέτοια δυνατότητα στον ενδιαφερόμενο .
9 Υπ’ αυτές , επομένως , τις συνθήκες , πρέπει να συναχθεί ότι οι περιστάσεις που περιήλθαν εις γνώση του Powell με το προαναφερθέν υπηρεσιακό σημείωμα της 6ης Ιανουαρίου 1984 συνιστούν νέο πραγματικό περιστατικό , πρόσφορο για να προκαλέσει την εκ νέου έναρξη των προθεσμιών ασκήσεως προσφυγής . Δεδομένου ότι οι προθεσμίες που άρχισαν εκ νέου από τις 6 Ιανουαρίου 1984 έχουν τηρηθεί , η προσφυγή είναι παραδεκτή .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
αποφασίζει :
1 ) Δέχεται τύποις την προσφυγή .
2 ) Χωρεί στην εξέταση της ουσίας .
3 ) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα .
Full & Egal Universal Law Academy