Περίληψη
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Κοινωνική ασφάλιση διακινουμένων εργαζομένων — Παροχές — Δικαιούχος — Μεταφορά κατοικίας — Γνωστοποίηση — Τύπος — Παράλειψη γνωστοποιήσεως ή καθυστερημένη γνωστοποίηση — Απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών — Απαράδεκτη
( Κανονισμός του Συμβουλίου 574/72 , άρθρο 59 )
Περίληψη
Καίτοι επιβάλλει στο δικαιούχο παροχών κοινωνικών ασφαλίσεων την υποχρέωση να γνωστοποιεί τη μεταφορά της κατοικίας του , το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 δεν περιέχει καμιά ένδειξη ούτε ως προς τον τύπο ούτε ως προς το χρόνο της γνωστοποίησης . Από αυτό προκύπτει ότι η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει προφορικώς ή εγγράφως και ανά πάσα στιγμή .
H παράλειψη της γνωστοποιήσεως στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 ή η καθυστερημένη γνωστοποίηση δεν συνεπάγονται την απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών που αφορούν την περίοδο η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ της μεταφοράς της κατοικίας και της ημερομηνίας κατά την οποία ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως λαμβάνει γνώση της μεταφοράς αυτής , αρκεί οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των παροχών να εξακολουθούν να συντρέχουν κατά την περίοδο αυτή .
Διάδικοι
Στην υπόθεση 261/84 ,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour du travail της Mons προς το Δικαστήριο , κατ’ εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK , με την οποία ζητείται , στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Calogero Scaletta
και
Union nationale des federations mutualistes neutres de Belgique ,
Αντικείμενο της υπόθεσης
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 ( EE L 230 , της 22.8.1983 , σ . 86 ),
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με απόφαση της 2ας Νοεμβρίου 1984 , που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Νοεμβρίου του ιδίου έτους , το Cour du travail της Mons υπέβαλε , δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης EOK , δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 ( EE L 230 , της 22.8.1983 , σ . 86 ).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς που έχει ως αντικείμενο την απόφαση με την οποία ο αρμόδιος βελγικός φορέας κοινωνικών ασφαλίσεων αρνήθηκε στον Scaletta , ιταλό διακινούμενο εργαζόμενο , τις παροχές αναπηρίας για την περίοδο από 16 Ιουνίου 1980 μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1980 , κατά την οποία ο Scaletta δεν είχε γνωστοποιήσει τη μεταφορά της κατοικίας του από το Βέλγιο στην Ιταλία .
3 Όπως προκύπτει από το φάκελο που διαβίβασε το εθνικό δικαστήριο , ο Scaletta τελούσε σε κατάσταση αναπηρίας μέχρι την 31η Οκτωβρίου 1980 . Πριν αναχωρήσει για την Ιταλία , στις 16 Ιουνίου 1980 , όπου θα εγκαθίστατο οριστικά , δεν ζήτησε , όπως του επέβαλλε η βελγική νομοθεσία , την άδεια του ιατρού-συμβούλου του αρμόδιου κοινωνικού φορέα ούτε γνωστοποίησε στο φορέα αυτό την αλλαγή της διεύθυνσής του . Το Εθνικό Ίδρυμα Ασφαλίσεως Ασθενείας του Τορίνου ( Ιταλία ) γνωστοποίησε , στις 4 Σεπτεμβρίου 1980 , στο βελγικό φορέα τη μεταφορά της κατοικίας του Scaletta .
4 Με έγγραφο της 23ης Οκτωβρίου 1980 , ο βελγικός φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως πληροφόρησε τον Scaletta ότι , λόγω του ότι δεν έλαβε την άδεια να μεταφέρει την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος , δεν θα του καταβάλει τις παροχές αναπηρίας για την περίοδο από 16 Ιουνίου 1980 μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1980 .
5 O Scaletta αμφισβήτησε την απόφαση αυτή ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων . Το Cour du travail της Mons , προκειμένου να αποφανθεί επί της διαφοράς αυτής και να επιλύσει το πρόβλημα της απαιτούμενης προηγούμενης άδειας , αναφέρθηκε στο άρθρο 10 , παράγραφος 1 , του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου , της 14ης Ιουνίου 1971 , περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας ( EE L 230 , της 22.8.1983 , σ . 86 ), από το οποίο συνάγεται ότι « οι εις χρήμα παροχές αναπηρίας ... που αποκτώνται δυνάμει της νομοθεσίας ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών , δεν δύνανται να υποστούν καμία μείωση , τροποποίηση , αναστολή , κατάργηση , κατάσχεση , επειδή ο δικαιούχος κατοικεί στο έδαφος κράτους μέλους άλλου από εκείνο , όπου ευρίσκεται ο φορέας οφειλέτης » .
6 Όσον αφορά το ζήτημα της γνωστοποίησης της μεταφοράς κατοικίας , το Cour du travail της Mons έκρινε ότι διέπεται από το άρθρο 59 του προαναφερθέντος κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου . Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή , « εφόσον ο δικαιούχος των παροχών , που οφείλονται κατά τη νομοθεσία ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών , μεταφέρει την κατοικία του από το έδαφος ενός κράτους μέλους στο έδαφος άλλου κράτους , υποχρεούται να γνωστοποιήσει τούτο στο φορέα ή τους φορείς οφειλέτες των παροχών αυτών , καθώς και στον καταβάλλοντα οργανισμό » . Το Cour du travail της Mons αποφάσισε να αναβάλει την έκδοση οριστικής αποφάσεως μέχρις ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί των ακολούθων προδικαστικών ερωτημάτων :
« 1 ) Πώς και μέσα σε ποια προθεσμία πρέπει να γίνεται η γνωστοποίηση που προβλέπεται με το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 ;
2 ) H παράλειψη της γνωστοποίησης αυτής ή η καθυστερημένη γνωστοποίηση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση ( ενδεχομένως προσωρινή ) του δικαιώματος επί παροχών , όταν ιδίως ο φορέας οφειλέτης δικαιούται να ελέγχει αν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των παροχών εξακολουθούν να υφίστανται ; »
Επί του πρώτου ερωτήματος
7 O Scaletta υποστηρίζει ότι δεν ήταν απαραίτητο να οριστεί με το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 προθεσμία για τη γνωστοποίηση της μεταφοράς κατοικίας . Πράγματι , η διάταξη αυτή πρέπει να εφαρμόζεται σε συνδυασμό με τις διατάξεις του εθνικού δικαίου περί αραγραφής . H γνωστοποίηση μπορεί να γίνεται έγκυρα εφόσον το δικαίωμα επί παροχών δεν έχει παραγραφεί σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία .
8 H Επιτροπή παρατηρεί ότι το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 δεν περιέχει καμιά διάταξη ως προς τον τύπο της γνωστοποίησης της μεταφοράς κατοικίας ούτε προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να γίνει η γνωστοποίηση αυτή . Υπό τις προϋποθέσεις αυτές , η Επιτροπή θεωρεί ότι η γνωστοποίηση μπορεί να γίνει σε οιαδήποτε στιγμή , εγγράφως ή προφορικώς , τόσο από το δικαιούχο των παροχών όσο και από πρόσωπο ή φορέα που ενεργεί για λογαριασμό του δικαιούχου .
9 Πρώτον πρέπει να γίνει δεκτό ότι , καίτοι επιβάλλει στο δικαιούχο παροχών κοινωνικών ασφαλίσεων την υποχρέωση να γνωστοποιεί τη μεταφορά της κατοικίας του , το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 δεν περιέχει καμιά ένδειξη ούτε ως προς τον τύπο ούτε ως προς το χρόνο της γνωστοποίησης .
10 Από αυτό προκύπτει ότι η γνωστοποίηση στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 μπορεί να γίνει προφορικώς ή εγγράφως και ανά πάσα στιγμή .
11 Για τους λόγους αυτούς , στο πρώτο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο προσήκει η απάντηση ότι ο τύπος της γνωστοποίησης στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 , επιλέγεται ελεύθερα και ότι η γνωστοποίηση αυτή μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή .
Επί του δευτέρου ερωτήματος
12 O Scaletta θεωρεί ότι ο δικαιούχος παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως που παρέλειψε να προβεί στη γνωστοποίηση στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 , μπορεί να αξιώσει τις παροχές που δεν του έχουν καταβληθεί εφόσον σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία , το δικαίωμα αυτό δεν έχει ακόμη παραγραφεί κατά τη στιγμή που ο φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως που είναι οφειλέτης λαμβάνει γνώση της μεταφοράς της κατοικίας .
13 H Επιτροπή προβάλλει ότι η υποχρέωση που θεσπίζεται με το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 στερείται κυρώσεως , έτσι ώστε η καθυστέρηση της γνωστοποίησης , στην οποία αναφέρεται το άρθρο αυτό , δεν συνεπάγεται την απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών που αφορούν την περίοδο η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ της μεταφοράς της κατοικίας και της ημερομηνίας της γνωστοποίησης . Κατά την Επιτροπή , αυτό δεν προδικάζει την εξουσία που έχει ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως να εξακριβώνει αν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως εξακολουθούν να συντρέχουν κατά την περίοδο αυτή .
14 Πρέπει να παρατηρηθεί ότι η υποχρέωση γνωστοποιήσεως που θεσπίζεται με το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 δεν συνεπάγεται καμιά κύρωση .
15 H παράλειψη της γνωστοποίησης ή η καθυστερημένη γνωστοποίηση της μεταφοράς της κατοικίας δεν συνεπάγονται επομένως την απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών που αφορούν την περίοδο η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ της μεταφοράς της κατοικίας και της ημερομηνίας κατά την οποία ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως λαμβάνει γνώση της μεταφοράς αυτής .
16 Πάντως , όταν λαμβάνει γνώση της μεταφοράς της κατοικίας , ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως του κράτους μέλους της προηγούμενης κατοικίας , μπορεί να εξακριβώνει , με έλεγχο σύμφωνο με το άρθρο 51 του κανονισμού 574/72 , αν οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των παροχών εξακολουθούν να συντρέχουν κατά την εν λόγω περίοδο .
17 Για τους λόγους αυτούς , στο δεύτερο ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο προσήκει η απάντηση ότι η παράλειψη της γνωστοποιήσεως στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 , ή η καθυστερημένη γνωστοποίηση δεν συνεπάγονται την απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών που αφορούν την περίοδο η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ της μεταφοράς της κατοικίας και της ημερομηνίας κατά την οποία ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως λαμβάνει γνώση της μεταφοράς αυτής , αρκεί οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των παροχών να εξακολουθούν να συντρέχουν κατά την περίοδο αυτή .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
18 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , η οποία υπέβαλε παρατηρήσεις στο Δικαστήριο , δεν αποδίδονται . Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης το χαρακτήρα παρεμπίπτοντος , που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου , σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα ),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε το Cour du travail της Mons με απόφαση της 2ας Νοεμβρίου 1984 , αποφαίνεται :
1 ) Ο τύπος της γνωστοποίησης στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 , επιλέγεται ελεύθερα και ότι η γνωστοποίηση αυτή μπορεί να γίνει ανά πάσα στιγμή .
2 ) H παράλειψη της γνωστοποιήσεως στην οποία αναφέρεται το άρθρο 59 του κανονισμού 574/72 του Συμβουλίου , της 21ης Μαρτίου 1972 , περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού 1408/71 , ή η καθυστερημένη γνωστοποίηση δεν συνεπάγονται την απώλεια του δικαιώματος επί των παροχών που αφορούν την περίοδο η οποία περιλαμβάνεται μεταξύ της μεταφοράς της κατοικίας και της ημερομηνίας κατά την οποία ο αρμόδιος φορέας κοινωνικής ασφαλίσεως λαμβάνει γνώση της μεταφοράς αυτής , αρκεί οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των παροχών να εξακολουθούν να συντρέχουν κατά την περίοδο αυτή .
Full & Egal Universal Law Academy