ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση 41/85 ( *1 )
Ι — Πραγματικά περιστατικά
Η εταιρία Sideradria — Industria metallurgica (εφεξής: Sideradria) είναι εταιρία ιταλικού δικαίου που παράγει κυρίως ράβδους οπλισμού σκυροδέματος κυκλικής διατομής. Για το λόγο αυτό υπάγεται στις ρυθμίσεις που θεσπίστηκαν για τη βιομηχανία σιδήρου και χάλυβα βάσει των άρθρων 58 και 60 της Συνθήκης ΕΚΑΧ.
Με σειρά εγγράφων της, η Επιτροπή κοινοποίησε στη Sideradria τις ποσοστώσεις παραγωγής και παραδόσεως για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982.
Σύμφωνα με τη Sideradria, οι σχετικές ποσοστώσεις ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς στην περίπτωση της, επειδή είχαν υπολογιστεί σε συνάρτηση με τα έτη κατά τα οποία η εταιρία είχε αναγκαστεί να διακόψει την παραγωγή της για να την επαναλάβει στη συνέχεια με μειωμένο ρυθμό.
Με απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982, η Επιτροπή αύξησε αναδρομικά τις ποσοστώσεις για το τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 1981, καθώς και για το πρώτο, δεύτερο και τρίτο τρίμηνο του 1982. Πάντως, με την εν λόγω απόφαση περιοριζόταν η δυνατότητα μεταφοράς μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 1982.
Στη συνέχεια, από τις έρευνες που διενήργησε η Επιτροπή προέκυψε υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής για το τέταρτο τρίμηνο του 1982 και υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και για το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο τρίμηνο του 1982.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1984, η Επιτροπή, αφού κάλεσε τη Sideradria να υποβάλει τις παρατηρήσεις της σύμφωνα με το άρθρο 36 της Συνθήκης ΕΚΑΧ, εξέδωσε απόφαση με την οποία επέβαλε στην εν λόγω εταιρία πρόστιμο ύψους 768404 ECU λόγω των παραπάνω υπερβάσεων των ποσοστώσεων.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1985 η Sideradria άσκησε προσφυγή ακυρώσεως της εν λόγω απόφασης.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) αποφάσισε να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
II — Αιτήματα των διαδίκων
Η Sideradria ζητεί από το Δικαστήριο:
—
κυρίως, να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 1984,
—
επικουρικώς, να μειώσει το ποσό του επιβληθέντος προστίμου μεταβάλλοντας την προσβαλλόμενη απόφαση, και
—
εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να απορρίψει την προσφυγή,
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
III — Λόγοι και επιχειρήματα των διαδίκων
Α — Όσον αφορά την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής για το τέταρτο τρίμηνο τον 1982
α)
Πρώτον, η Sideradria εκθέτει ότι είναι παράδοξο, άδικο και αντιφατικό να της επιβάλλονται κυρώσεις λόγω υπερβάσεως της ποσόστωσης παραγωγής για το τέταρτο τρίμηνο του 1982. Υπενθυμίζει ότι με απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982 η Επιτροπή της χορήγησε αναδρομικά πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής, από τις οποίες ποσότητα 4234 τόνων παρέμεινε αχρησιμοποίητη λόγω του ότι η μεταφορά της περιοριζόταν μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 1982, τα δύο τρίτα του οποίου όμως είχαν ήδη παρέλθει. Αντίθετα, η Sideradria υπερέβη κατά τη διάρκεια του τέταρτου τριμήνου του 1982 την ποσόστωση παραγωγής της κατά 3371 τόνους. Η Sideradria ισχυρίζεται ότι, αν της είχε επιτραπεί να μεταφέρει στο τέταρτο τρίμηνο του 1982 την αναδρομική αύξηση των ποσοστώσεων παραγωγής που της χορήγησε η Επιτροπή για τα πέντε προηγούμενα τρίμηνα, θα καλυπτόταν η υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής που της προσάπτεται για το τέταρτο τρίμηνο του 1982. Η Sideradria θεωρεί ότι δεν πρέπει να υποστεί κυρώσεις για παραγωγή, ο θεμιτός χαρακτήρας της οποίας είχε αναγνωριστεί και την οποία όμως δεν κατέστη δυνατό να πραγματοποιήσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
Η Επιτροπή αντικρούει ότι με απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982 χορήγησε στη Sideradria πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής, επειδή διαπιστώθηκε ότι η τελευταία είχε δηλώσει για τα έτη αναφοράς παραγωγή κατώτερη της πραγματικής, αυτό δε με σκοπό να καταβάλει λιγότερους φόρους. Η χορήγηση πρόσθετων ποσοστώσεων αποσκοπούσε στο να μπορέσει η Sideradria να τακτοποιήσει την κατάσταση της, όσον αφορά το παρελθόν και όχι να καλύψει εκ των υστέρων νέες παρατυπίες μέσω της μεταφοράς των εν λόγω συμπληρωματικών ποσοστώσεων.
β)
Δεύτερον, η Sideradria υπενθυμίζει ότι, δυνάμει του άρθρου 11, παράγραφος 3, στοιχείο δ ), της απόφασης 1696/82/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 191, σ. 1), οι ποσοστώσεις παραγωγής που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για λόγους ανώτερης βίας μπορούν να μεταφερθούν εξ ολοκλήρου. Η Sideradria φαίνεται ότι εκλαμβάνει ως περίπτωση ανώτερης βίας το γεγονός ότι στην πραγματικότητα της ήταν αδύνατο να χρησιμοποιήσει όλες τις πρόσθετες ποσοστώσεις που της χορηγήθηκαν με την απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982 πριν από την εκπνοή της προθεσμίας που έτασσε η εν λόγω απόφαση.
Η Επιτροπή αμφισβητεί ότι η Sideradria μπορεί να επικαλεστεί ανώτερη βία. Η διόρθωση των ποσοστώσεων κατέστη αναγκαία λόγω της συμπεριφοράς της προσφεύγουσας, η οποία είχε δηλώσει ποσότητες παραγωγής κατώτερες από τις πραγματικές. Επιπλέον, τα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται η Sideradria δεν αντιστοιχούν σε καμία από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στην τέταρτη αιτιολογική σκέψη της απόφασης 2804/81/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 278, σ. 1) περί τροποποιήσεως της απόφασης 1831/81/ΕΚΑΧ (ΕΕ L 180, σ. 1), η οποία απαριθμεί τις ακόλουθες περιπτώσεις ανώτερης βίας: ατύχημα τεχνικής φύσεως, πυρκαγιά που παρακώλυσε σοβαρά την παραγωγή τουλάχιστον επί τέσσερις εβδομάδες, απεργία με την ίδια διάρκεια.
Β — Όσον αφορά την υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως για το τέταρτο τρίμηνο τον 1981 και το τέταρτο τρίμηνο του 1982
α)
Η Sideradria θεωρεί ότι οι ποσοστώσεις παραδόσεως που της επιβλήθηκαν για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982 την αδικούν, επειδή περιορίζουν στο τρίτο ή το ήμισυ της επιτρεπόμενης παραγωγής τις ποσότητες που μπορούν να διατεθούν εντός της Κοινότητας. Ο περιορισμός αυτός είναι άδικος, δεδομένου ιδίως ότι δεν υφίστανται δυνατότητες διαθέσεως κατά τρόπο αποδοτικό του τμήματος της εγκεκριμένης παραγωγής που δεν καλύπτουν οι ποσοστώσεις παραδόσεως. Πράγματι, οι δυνατές λύσεις δηλαδή οι εξαγωγές προς τις τρίτες χώρες, η εκχώρηση του τμήματος της ποσόστωσης παραγωγής που δεν έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλες επιχειρήσεις ή ακόμη η αποθήκευση της παραγωγής δεν είναι ικανοποιητικές.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το επιχείρημα αυτό θέτει υπό αμφισβήτηση τα κριτήρια που θεσπίστηκαν για τον υπολογισμό των ποσοτήτων αναφοράς βάσει των οποίων καθορίστηκαν οι επικρινόμενες ποσοστώσεις και παραπέμπει στους ισχυρισμούς αντικρούσεως που προέβαλε στο πλαίσιο της υποθέσεως 67/84, στην οποία αντίδικος ήταν επίσης η Sideradria. Εν πάση περιπτώσει, επειδή η Sideradria δεν προσέβαλε εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών την απόφαση περί καθορισμού των ποσοστώσεων παραδόσεως, δεν μπορεί πλέον να τις αμφισβητήσει στο πλαίσιο της παρούσας δίκης.
β)
Η Sideradria υποστηρίζει ότι κατέβαλε προσπάθειες να επιτύχει στο μέτρο του δυνατού αναθεώρηση των ποσοτήτων παραδόσεως που καθορίστηκαν ως προς αυτή για τα επίδικα τρίμηνα. Προς το σκοπό αυτό ζήτησε από την Επιτροπή να εφαρμόσει το άρθρο 8 της απόφασης 1831/81/ΕΚΑΧ, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2804/81/ΕΚΑΧ, καθώς και το άρθρο 14 της απόφασης 1831/81/ΕΚΑΧ που και οι δύο προβλέπουν τη δυνατότητα μεταβολής των ποσοστώσεων παραδόσεως σε περίπτωση κατά την οποία η επιχείρηση βρίσκεται σε δύσκολη κατάσταση, όπως αυτή καθορίζεται αντίστοιχα από τα δύο αυτά άρθρα. Πράγματι, η Επιτροπή εφάρμοσε το άρθρο 8, αυξάνοντας στη συνέχεια τις ποσοστώσεις παραδόσεως κατά 306 τόνους ανά τρίμηνο από το τέταρτο τρίμηνο του 1982, πλην όμως η αύξηση αυτή ήταν ολωσδιόλου ανεπαρκής για να επιτρέψει στη Sideradria να επιλύσει τα προβλήματά της. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν έδωσε καμία συνέχεια στην αίτηση της προσφεύγουσας για εφαρμογή του άρθρου
14.
Η Επιτροπή αντικρούει ότι εφάρμοσε το άρθρο 8 σύμφωνα με τα κριτήρια που ισχύουν εν προκειμένω κατά τρόπο ομοιόμορφο και ότι η απόφαση που εξέδωσε σχετικά δεν προσβλήθηκε εντός των προθεσμιών. Όσον αφορά την αίτηση περί εφαρμογής του άρθρου 14, αυτή έπρεπε να είχε υποβληθεί κατά τη διάρκεια των τριμήνων για τα οποία διαπιστώθηκε η υπέρβαση, πράγμα το οποίο δεν έγινε.
γ)
Τέλος, η Sideradria ισχυρίζεται ότι οι ποσοστώσεις παραδόσεως υπολογίστηκαν με βάση εσφαλμένα στοιχεία, δεδομένου ότι από τα λογιστικά της βιβλία συνάγεται ότι δήλωσε ως πωλήσεις σε τρίτες χώρες παραδόσεις που προορίζονταν στην πραγματικότητα για ιταλικές επιχειρήσεις.
Η Επιτροπή εκφράζει την κατάπληξή της για το ότι το επιχείρημα αυτό ουδέποτε προβλήθηκε πριν από την άσκηση της προσφυγής. Εν πάση περιπτώσει, αμφισβητεί το βάσιμό του λόγω του ότι η Sideradria οφείλει να υποστεί τις συνέπειες των ποσοστώσεων που καθορίστηκαν με βάση εσφαλμένα στοιχεία που παρέσχε η ίδια.
R. Joliet
εισηγητής δικαστής
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ (πρώτο τμήμα)
της 10ης Δεκεμβρίου 1986 ( *1 )
Στην υπόθεση 41/85,
SpA Sideradria — Industria metallurgica, με έδρα την Άδρια ( Rovigo της Ιταλίας ), ενεργούσα διά του αποκλειστικού διαχειριστή της Vincenzo Canino, εκπροσωπούμενη από τον Giuseppe Marchesini, δικηγόρο στο Corte di cassazione της Ιταλικής Δημοκρατίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο Ernest Arendt, 34 Β IV, rue Philippe-Il,
προσφεύγουσα,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενης από τον Sergio Fabro, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής της υπηρεσίας, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 19ης Δεκεμβρίου 1984, με την οποία επιβλήθηκε πρόστιμο στην προσφεύγουσα λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραγωγής και παραδόσεως προϊόντων σιδήρου και χάλυβα ή, επικουρικά, τη μείωση του προστίμου,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
συγκείμενο από τους F. Schockweiler, πρόεδρο τμήματος, G. Bosco και R. Joliét, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: G. F. Mancini
γραμματέας: Ρ. Heim
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 26ης Ιουνίου 1986,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 23ης Σεπτεμβρίου 1986,
εκδίδει την ακόλουθη
ΑΠΟΦΑΣΗ
1
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 12 Φεβρουαρίου 1985, η εταιρία Sideradria SpA (στο εξής: Sideradria), με έδρα την Άδρια (Ιταλία), άσκησε, δυνάμει του άρθρου 36, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, προσφυγή, η οποία έχει ως κύριο αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής της 19ης Δεκεμβρίου 1984, με την οποία της επιβλήθηκε πρόστιμο κατ' εφαρμογή του άρθρου 58, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΚΑΧ και του άρθρου 12 της γενικής απόφασης 1831/81 της 24ης Ιουνίου 1981, περί εισαγωγής συστήματος επιτηρήσεως και νέου συστήματος ποσοστώσεων της παραγωγής ορισμένων προϊόντων για τις επιχειρήσεις της βιομηχανίας σιδήρου και χάλυβα ( ΕΕ L 180, σ. 1 ), καθώς και του άρθρου 12 της γενικής απόφασης 1696/82 της 30ής Ιουνίου 1982, περί παρατάσεως του συστήματος επιτηρήσεως και ποσοστώσεων παραγωγής για ορισμένα προϊόντα των επιχειρήσεων σιδήρου και χάλυβα (ΕΕ L 191, σ. 1 ), επικουρικώς δε τη μείωση του επιβληθέντος προστίμου.
2
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται τα πραγματικά περιστατικά, οι λόγοι ακυρώσεως και οι ισχυρισμοί των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για να σχηματίσει κρίση το Δικαστήριο.
3
Δεδομένου ότι η εταιρία Sideradria υπερέβη την ποσόστωση παραγωγής της για το τέταρτο τρίμηνο του 1982 κατά 3371 τόνους και τις ποσοστώσεις παραδόσεως της για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982 κατά 7832, 6051, 7692, 7159 και 9012 τόνους αντίστοιχα, το πρόστιμο, υπολογιζόμενο με συντελεστή 20 ECU ανά τόνο υπερβάσεως, ανήλθε στο ποσό των 768404 ECU.
4
Όσον αφορά την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής για το τέταρτο τρίμηνο του 1982, η Sideradria υποστηρίζει ότι η Επιτροπή τήρησε αντιφατική στάση, χορηγώντας της στις 19 Αυγούστου 1982 πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής για τα τέσσερα προηγούμενα τρίμηνα, χωρίς όμως να της παράσχει τη δυνατότητα να κάνει πράγματι χρήση τους, εφόσον η εξουσιοδότηση για τη μεταφορά τους περιοριζόταν στο τρίτο τρίμηνο του 1982. Η Sideradria προσάπτει περαιτέρω στην Επιτροπή ότι στις 29 Οκτωβρίου 1982 αρνήθηκε να εφαρμόσει ως προς αυτήν τις διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 3, στοιχείο δ), της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα μεταφοράς του συνόλου των ποσοστώσεων που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για λόγους ανώτερης βίας. Αν είχε επιτραπεί στη Sideradria να μεταφέρει τις χορηγηθείσες πρόσθετες ποσοστώσεις στο τέταρτο τρίμηνο του 1982, η εν λόγω μεταφορά θα κάλυπτε την προσαπτόμενη υπέρβαση. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιβολή κυρώσεων λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραγωγής είναι υπερβολικά σκληρή.
5
Πρέπει να τονιστεί ότι ο λόγος αυτός ισοδυναμεί με αμφισβήτηση του κύρους των αποφάσεων της 19ης Αυγούστου και 29ης Οκτωβρίου 1982 που κατέστησαν οριστικές, εφόσον δεν προσβλήθηκαν εντός των προθεσμιών που τάσσει η Συνθήκη. Όπως προκύπτει από πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ο προσφεύγων δεν μπορεί, επ' ευκαιρία προσφυγής ακυρώσεως ατομικής αποφάσεως, να προβάλει ένσταση ελλείψεως νομιμότητας άλλων ατομικών αποφάσεων, οι οποίες απευθύνονταν προς αυτόν και οι οποίες κατέστησαν οριστικές. Συνεπώς, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος.
6
Όσον αφορά την υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως για το τέταρτο τρίμηνο του 1981 και τα τέσσερα τρίμηνα του 1982, η Sideradria προβάλλει τρεις λόγους.
7
Με τον πρώτο λόγο, η Sideradria υποστηρίζει ότι η χορήγηση των ποσοστώσεων παραδόσεως που κυμαίνονται μεταξύ του τρίτου και του ημίσεος της επιτρεπόμενης παραγωγής της είναι άδικη τη στιγμή κατά την οποία δεν υφίστανται άλλες αγορές για την επωφελή διάθεση της παραγωγής της εκτός της Κοινής Αγοράς.
8
Με το δεύτερο λόγο, η Sideradria αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή εφάρμοσε το άρθρο 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή μπορεί να προβεί σε κατάλληλη προσαρμογή των ετήσιων ποσοτήτων αναφοράς της επιχείρησης, εφόσον η τελευταία αποδείξει ιδίως ότι ο καθορισμός των ετήσιων ποσοτήτων αναφοράς της προκαλεί σοβαρά προβλήματα. Στην προκειμένη περίπτωση η αύξηση της ποσόστωσης παραδόσεως που χορηγήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1982 βάσει της εν λόγω διατάξεως ήταν ανεπαρκής, επιπλέον δε μη αναδρομική, με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατό στη Sideradria να λύσει τα προβλήματά της. Κατά συνέπεια, το μέτρο δεν ήταν το κατάλληλο κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε καν το άρθρο 14 της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή προβαίνει σε κατάλληλη προσαρμογή των ποσοτήτων αναφοράς, εάν το σύστημα των ποσοστώσεων προκαλεί εξαιρετικές δυσκολίες στην επιχείρηση.
9
Με τον τρίτο λόγο, η Sideradria προσάπτει στην Επιτροπή ότι υπολόγισε τις ποσοστώσεις της παραδόσεως με βάση εσφαλμένα στοιχεία, εφόσον ορισμένες από τις πωλήσεις που δηλώθηκαν ως πωλήσεις προς τρίτες χώρες στην πραγματικότητα συνιστούσαν παραδόσεις σε ιταλικές επιχειρήσεις, όπως αποδεικνύεται από το γεγονός ότι για τις εν λόγω πωλήσεις καταβλήθηκε ΦΠΑ.
10
Όσον αφορά τους τρεις αυτούς λόγους, πρέπει να παρατηρηθεί ότι η Sideradria δεν προσέβαλε εμπροθέσμως ούτε τις αποφάσεις με τις οποίες καθορίστηκαν οι ποσοστώσεις της παραδόσεως ούτε τις αποφάσεις επί των αιτήσεων της για εφαρμογή του άρθρου 8, παράγραφος 2, και του άρθρου 14 της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82. Όπως έχει ήδη υπομνηστεί, ο προσφεύγων δεν μπορεί, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, να προβάλει, επ' ευκαιρία προσφυγής ακυρώσεως ατομικής αποφάσεως, ένσταση ελλείψεως νομιμότητας άλλων ατομικών αποφάσεων, οι οποίες απευθύνονταν προς αυτόν και οι οποίες κατέστησαν οριστικές. Κατόπιν αυτού, οι τρεις λόγοι είναι απορριπτέοι.
11
Προκειμένου να επιτύχει την ακύρωση ή επικουρικά τη μείωση του προστίμου, η Sideradria ισχυρίζεται ότι ήταν άδικο να της χορηγούνται πρόσθετες ποσοστώσεις παραγωγής για τα προηγούμενα τέσσερα τρίμηνα, καθώς και για το τρέχον, χωρίς να της δίνεται η δυνατότητα να κάνει πράγματι χρήση τους. Υπογραμμίζει δε το γεγονός ότι η επιχείρηση δεν λειτουργούσε κατά το μήνα Αύγουστο 1982 λόγω των ετήσιων διακοπών και ότι, κατά συνέπεια, δεν είχε στη διάθεση της παρά μόνο το μήνα Σεπτέμβριο 1982 για να κάνει χρήση των πρόσθετων ποσοστώσεων που της χορηγήθηκαν. Υπό τις περιστάσεις αυτές, είχε λόγους να ευελπιστεί ότι η Επιτροπή δεν θα της επέβαλε κυρώσεις λογω της υπέρβασης της ποσόστωσης παραγωγής της του τέταρτου τριμήνου του 1982. Όσον αφορά τις υπερβάσεις των ποσοστώσεων παραδόσεως, η Sideradria θεωρεί ότι για να είναι « κατάλληλη » κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 2, της προαναφερθείσας απόφασης 1696/82, η απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 1982, με την οποία τροποποιήθηκε η ποσόστωση της παραδόσεως, θα έπρεπε να αυξήσει σε σημαντικότερο βαθμό την οικεία ποσόστωση και κυρίως να την αυξήσει αναδρομικά, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια την εξάλειψη των προσα-φθεισών υπερβάσεων.
12
Όσον αφορά την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής, πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η απόφαση της 19ης Αυγούστου 1982 εκδόθηκε ενώ η επιχείρηση ήταν κλειστή λόγω των ετήσιων διακοπών καθόλη τη διάρκεια του μηνός Αυγούστου και ότι, κατά συνέπεια, η επιχείρηση δεν διέθετε παρά ένα μήνα για να κάνει χρήση των πρόσθετων ποσοστώσεων που της είχαν χορηγηθεί. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιχείρηση δικαίως ισχυρίζεται ότι ήταν εύλογο να αναμένει τη μη επιβολή κυρώσεων λόγω υπερβάσεως. Κατά την άσκηση των εξουσιών πλήρους δικαιοδοσίας που του παρέχει το άρθρο 36, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚΑΧ, το Δικαστήριο κρίνει, συνεπώς, ότι είναι ορθό να ακυρωθεί το πρόστιμο που επιβλήθηκε λόγω υπερβάσεως της ποσόστωσης παραγωγής του τέταρτου τριμήνου του 1982.
13
Αντίθετα, δεν συντρέχει λόγος μειώσεως του προστίμου που επιβλήθηκε λόγω υπερβάσεως των ποσοστώσεων παραδόσεως, δεδομένου ότι τα επιχειρήματα που προβάλλει σχετικά η Sideradria αναφέρονται στη νομιμότητα της απόφασης της 3ης Δεκεμβρίου 1982, η οποία δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί.
14
Πρέπει να υπομνηστεί ότι, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, το πρόστιμο υπολογίστηκε βάσει του συνόλου των υπερβάσεων των ποσοστώσεων παραδόσεως, ήτοι 37746 τόνων, καθώς και βάσει του 20 ο/ο των υπερβάσεων της ποσόστωσης παραγωγής, ήτοι 674 τόνοι. Το πρόστιμο, υπολογιζόμενο με συντελεστή 20 ECU ανά τόνο υπερβάσεως που ελήφθη υπόψη, ανέρχεται, συνεπώς, σε 754920 ECU για την υπέρβαση των ποσοστώσεων παραδόσεως και σε 13484 ECU για την υπέρβαση της ποσόστωσης παραγωγής.
15
Όπως προκύπει από όσα προηγούνται, το πρόστιμο πρέπει να μειωθεί κατά 13484 ECU και, συνεπώς, να περιοριστεί από 768404 ECU σε 754920 ECU ήτοι σε 1036142798 LIT.
Επί των δικαστικών εξόδων
16
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα ηττήθηκε, όσον αφορά τους ουσιωδέστερους από τους λόγους που προέβαλε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα )
αποφασίζει:
1)
Μειώνει το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα οπό 768404 ECU σε 754920 ECU, ήτοι σε 1036142798 LIT.
2)
Απορρίπτει την προσφυγή κατά τα λοιπά.
3)
Καταδικάζει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα.
Schockweiler
Bosco
Joliét
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 10 Δεκεμβρίου 1986.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο πρόεδρος του πρώτου τμήματος
F. Schockweiler
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy