ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση 365/85 ( *1 )
Ι — Πραγματικά περιστατικά
1.
Η προαναφερθείσα οδηγία 77/101 αποσκοπεί στην εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα της εμπορίας των απλών ζωοτροφών. Τροποποιήθηκε με την οδηγία 79/372 του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, ενώ το παράρτημα της με τις προαναφερθείσες οδηγίες 79/797 και 80/510. Οι οδηγίες αυτές ορίζουν ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν προς αυτές το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1981 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή επ' αυτού.
2.
Επειδή η ιταλική κυβέρνηση δεν προέβη σε ενημέρωση της Επιτροπής εντός της ταχθείσης προθεσμίας σχετικά με τη μεταφορά των οδηγιών και δεδομένου ότι δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία που θα επέτρεπαν να συναχθεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία εξεπλήρωσε την υποχρέωση της να θέσει σε ισχύ τις αναγκαίες διατάξεις, η Επιτροπή διαπίστωσε την εν λόγω παράβαση με έγγραφο της 22ας Δεκεμβρίου 1983 και έταξε στην ιταλική κυβέρνηση προθεσμία δύο μηνών για να υποβάλει τις παρατηρήσεις της επί της εν λόγω παραβάσεως.
3.
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που διαβίβασε η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ιταλίας με έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1984, οι ιταλικές αρχές επεξεργάζονταν τα αναγκαία μέτρα προσαρμογής προς τις εν λόγω οδηγίες. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι η Ιταλική Δημοκρατία δεν θέσπισε εντός της ταχθείσης προθεσμίας τα επιβαλλόμενα από τις προαναφερθείσες οδηγίες μέτρα.
4.
Καμία άλλη ανακοίνωση δεν περιήλθε στην Επιτροπή μετά τη λήψη του εν λόγω εγγράφου, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν η Ιταλική Δημοκρατία εξεπλήρωσε τις επιβαλλόμενες από τις σχετικές οδηγίες υποχρεώσεις της. 'Ετσι, η Επιτροπή διατύπωσε στις 7 Ιουνίου 1985 αιτιολογημένη γνώμη στην οποία δεν δόθηκε απάντηση. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου την προκειμένη προσφυγή λόγω παραβάσεως.
5.
Η προσφυγή της Επιτροπής πρωτοκολλήθηκε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Μαρτίου 1985.
6.
Με έγγραφο της 3ης Μαρτίου 1986 η Επιτροπή παραιτήθηκε από το δικαίωμα της να υποβάλει υπόμνημα απαντήσεως.
7.
Κατόπιν εκθέσεως του εισηγητή δικαστή και μετά από ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, το Δικαστήριο αποφάσισε την έναρξη της προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγούμενη διεξαγωγή αποδείξεων.
II — Αιτήματα των διαδίκων
Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 77/101, 79/372, 79/797 και 80/510/ΕΟΚ περί της εμπορίας των απλών ζωοτροφών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ·
—
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Η ιταλική κυβέρνηση δεν προσδιόρισε τα αιτήματα της.
III — Ισχυρισμοί και επιχειρήματα των διαδίκων
1.
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ. Σύμφωνα με το άρθρο 189, παράγραφος 3, της Συνθήκης ΕΟΚ οι οδηγίες δεσμεύουν τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνονται, όσον αφορά το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, τα οποία και φέρουν την υποχρέωση να λαμβάνουν, σύμφωνα με το άρθρο 5 της εν λόγω Συνθήκης, κάθε μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εν λόγω Συνθήκη ή προκύπτουν από τις πράξεις των οργάνων.
2.
Η ιταλική κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται, παρατηρώντας πάντως, ότι η μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη απαιτεί τη θέσπιση μέτρων νομοθετικής φύσεως, το περιεχόμενο των οποίων δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί λόγω του περίπλοκου του θέματος.
Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι βρίσκεται υπό επεξεργασία νομοσχέδιο για τη μεταφορά των εν λόγω οδηγιών και η σχετική διαδικασία προβλέπεται να περατωθεί κανονικά εντός σχετικά σύντομου χρόνου.
3.
Η Επιτροπή έκρινε ότι η περιλαμβανόμενη στο υπόμνημα αντικρούσεως της δήλωση της ιταλικής κυβέρνησης αποδεικνύει επαρκώς την παράβαση και παραιτήθηκε από το δικαίωμα της να υποβάλει υπόμνημα ανταπαντήσεως.
Κ. Κακούρης
εισηγητής δικαστής
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ
της 15ης Ιανουαρίου 1987 ( *1 )
Στην υπόθεση 365/85,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Alberto Prozillo, νομικό σύμβουλο της Επιτροπής, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, κτίριο Jean Monnet, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιταλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενης από τον Luigi Ferrari Bravo, προϊστάμενο της υπηρεσίας διπλωματικών διαφορών, επικουρούμενο από τον Ivo Braguglia, avvocato dello Stato, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την πρεσβεία της Ιταλίας,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 77/101, 79/372, 79/797 και 80/510 περί της εμπορίας των απλών ζωοτροφών ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 81, 03/025, σ. 32, 03/026, σ. 96 και 03/028, σ. 169 αντίστοιχα), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
συγκείμενο από τους Κ. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, προεδρεύοντα, T. F. O'Higgins και F. Schockweiler, προέδρους τμήματος, G. Bosco, Τ. Koopmans, Κ. Bahlmann και G. C Rodríguez Iglesias, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: Μ. Darmon
γραμματέας: Ρ. Heim
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 1ης Οκτωβρίου 1986,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 1ης Οκτωβρίου 1986,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Νοεμβρίου 1985, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 77/101 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1976, περί της εμπορίας των απλών ζωοτροφών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 81 ), 79/372 του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 77/701 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/025, σ. 32), 79/797 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 1979, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος της οδηγίας 77/101 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/026, σ. 96 ) και 80/510 της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 1980, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος της οδηγίας 77/101 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 169), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
2
Η παραπάνω οδηγία 77/101 αποσκοπεί στην εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών των κρατών μελών στον τομέα της εμπορίας των απλών ζωοτροφών. Τροποποιήθηκε με την οδηγία 79/372 του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, ενώ το παράρτημα της με τις προαναφερθείσες οδηγίες 79/797 και 80/510. Οι τροποποιητικές αυτές οδηγίες ορίζουν ότι τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις για τη μεταφορά των οδηγιών το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1981 και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή επ' αυτού.
3
Επειδή η ιταλική κυβέρνηση δεν προέβη σε ενημέρωση της Επιτροπής σχετικά με τη μεταφορά των υπό εξέταση οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη της και δεδομένου ότι δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία, η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΟΚ. Με έγγραφο της 22ας Δεκεμβρίου 1983 η Επιτροπή διαπίστωσε την παράβαση και κάλεσε την ιταλική κυβέρνηση να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός δύο μηνών. Οι ιταλικές αρχές απήντησαν με έγγραφο της 22ας Μαρτίου 1984. Στις 7 Ιουνίου 1985 η Επιτροπή διατύπωσε αιτιολογημένη γνώμη στην οποία δεν δόθηκε απάντηση. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου την προκειμένη προσφυγή λόγω παραβάσεως.
4
Με το υπόμνημα αντικρούσεως της η ιταλική κυβέρνηση δεν αμφισβήτησε την παράβαση που της προσάπτεται, παρατηρώντας, πάντως, ότι η μεταφορά των οδηγιών στην εσωτερική έννομη τάξη απαιτεί τη θέσπιση μέτρων νομοθετικής φύσεως, το περιεχόμενο των οποίων δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί λόγω του περίπλοκου του θέματος. Η ιταλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι βρίσκεται υπό επεξεργασία νομοσχέδιο για τη μεταφορά των εν λόγω οδηγιών και η σχετική διαδικασία προβλέπεται να περατωθεί κανονικά εντός σχετικά σύντομου χρόνου.
5
Η Επιτροπή έκρινε ότι η περιλαμβανόμενη στο υπόμνημα αντικρούσεως της δήλωση της ιταλικής κυβέρνησης αποδεικνύει επαρκώς την παράβαση και παραιτήθηκε από το δικαίωμα της να υποβάλει υπόμνημα απαντήσεως.
6
Κατά τη διάρκεια της προφορικής διαδικασίας η ιταλική κυβέρνηση εξήγησε ότι εκκρεμεί ενώπιον του σώματος της Γερουσίας της Ιταλικής Δημοκρατίας εξουσιοδοτικός νόμος, ο οποίος θα παράσχει στην ιταλική κυβέρνηση τη δυνατότητα να θεσπίσει με προεδρικά διατάγματα τα μέτρα μεταφοράς των εν λόγω οδηγιών, καθώς και εκείνα που αφορούν τις σύνθετες ζωοτροφές, δεν ήταν όμως σε θέση να προβλέψει το χρόνο περατώσεως της νομοθετικής διαδικασίας.
7
Πρέπει να αναγνωριστεί ότι οι περιστάσεις αυτές δεν είναι ικανές να εξαλείψουν την παράβαση που προσάπτεται στην Ιταλική Δημοκρατία. Πράγματι, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να επικαλεστούν διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης τους για να δικαιολογήσουν τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις κοινοτικές οδηγίες.
8
Πρέπει, συνεπώς, να αναγνωριστεί ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 77/101, 79/372, 79/797 και 80/510, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
Επί των δικαστικών εξόδων
9
Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή η καθής ηττήθη, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
αποφασίζει:
1)
Η Ιταλική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσης προθεσμίας τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 77/101 του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1976, περί της εμπορίας των απλών ζωοτροφών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/017, σ. 81 ), 79/372 του Συμβουλίου, της 2ας Απριλίου 1979, περί τροποποιήσεως της οδηγίας 77/101 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/025, σ. 32), 79/797 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 1979, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος της οδηγίας 77/101 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/026, σ. 96 ), και 80/510 της Επιτροπής, της 2ας Μαΐου 1980, περί τροποποιήσεως του παραρτήματος της οδηγίας 77/101 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/028, σ. 169 ), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
2)
Καταδικάζει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Κακούρης
O'Higgins
Schockweiler
Bosco
Koopmans
Bahlmann
Rodríguez Iglesias
Δημοσιεύτηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 15 Ιανουαρίου 1987.
Ο γραμματέας
Ρ. Heim
Ο προεδρεύων
Κ. Κακούρης
πρόεδρος τμήματος
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy