Περίληψη
Διάδικοι
Αντικείμενο της υπόθεσης
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Προσφυγή ακυρώσεως — Ανάκληση της προσβαλλόμενης πράξης — Προσφυγή η οποία κατέστη χωρίς αντικείμενο παρά το ενδεχόμενο μεταγενέστερης ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως — Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως
( Συνθήκη EOK , άρθρο 173 , δεύτερη παράγραφος )
Περίληψη
H ανάκληση της προσβαλλόμενης πράξης , με την οποία ικανοποιείται το αίτημα της προσφεύγουσας , καθιστά την προσφυγή ακυρώσεως χωρίς αντικείμενο παρά το ενδεχόμενο μεταγενέστερης ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως και , επομένως , παρέλκει η έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο .
Διάδικοι
Στην υπόθεση 82/85 ,
Eurasian Corporation Ltd , εταιρία συσταθείσα κατά το δίκαιο του Βασιλείου της Ταϊλάνδης , με έδρα το Μπανγκόκ , εκπροσωπούμενη από τον H . J . Bronkhorst , δικηγόρο Χάγης , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο το δικηγόρο J . Loesch ,
προσφεύγουσα ,
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , εκπροσωπούμενης από το νομικό της σύμβουλο R . C . Fischer , με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή , κτίριο Jean Monnet , Kirchberg ,
καθής ,
Αντικείμενο της υπόθεσης
που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως αποφάσεως της Επιτροπής όσον αφορά την εισαγωγή , από την προσφεύγουσα , ορισμένων ποσοτήτων προϊόντων μανιόκας καταγωγής Ταϊλάνδης στην Κοινότητα δυνάμει ειδικού καθεστώτος εισαγωγής ,
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Απριλίου 1985 , η Eurasian Corporation Ltd , εταιρία ταϊλανδικού δικαίου , άσκησε , δυνάμει του άρθρου 173 , δεύτερη παράγραφος , της Συνθήκης EOK , προσφυγή με την οποία ζητεί την ακύρωση της απόφασης της 22ας Μαρτίου 1985 , με την οποία η Επιτροπή αρνήθηκε να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου η προσφεύγουσα να εισαγάγει στην Κοινότητα ορισμένες ποσότητες ταπιόκας υπό τους όρους του ειδικού καθεστώτος εισαγωγής που ίσχυε την εποχή εκείνη για τα προϊόντα τα οποία έχουν ως βάση τη μανιόκα και προέρχονται από το Βασίλειο της Ταϊλάνδης .
2 Μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Ταϊλάνδης έχει συναφθεί , για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1982 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1986 , συμφωνία συνεργασίας όσον αφορά την παραγωγή , την εμπορία και τις συναλλαγές μανιόκας ( EE 1982 , L 219 , σ . 53 ), με την οποία η Ταϊλάνδη ανέλαβε την υποχρέωση να κανο νίζει τις εξαγωγές μανιόκας τις οποίες πραγματοποιεί προς την Κοινότητα κατά τρόπον ώστε να μην υπερβαίνει ορισμένες ποσότητες ( για το 1985 : 4,5 εκατομμύρια τόνους ) και να μην εκδίδει πιστοποιητικά εξαγωγής για ποσότητες που υπερβαίνουν τα καθορισμένα όρια . H Κοινότητα ανέλαβε την υποχρέωση να θεσπίσει τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να εξασφαλίσει την έκδοση αδειών εισαγωγής όταν προσκομίζονται έγκυρα πιστοποιητικά εξαγωγής και να περιορίσει την εισφορά που επιβάλλεται στις εισαγωγές μανιόκας , που καλύπτονται από τη συμφωνία , σε ποσοστό 6 % της αξίας κατ’ ανώτατο όριο .
3 Σε εκτέλεση αυτής της συμφωνίας συνεργασίας , η Επιτροπή καθόρισε , με τον κανονισμό 3675/83 της 23ης Δεκεμβρίου 1983 , τις λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής που ισχύει για τα προϊόντα τα οποία έχουν ως βάση τη μανιόκα και κατάγονται από την Ταϊλάνδη ( EE L 366 , σ . 41 ). Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού αυτού , η αίτηση χορηγήσεως πιστοποιητικού εισαγωγής υποβάλλεται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών συνοδευόμενη από το πρωτότυπο του πιστοποιητικού εξαγωγής , μόνο δε η ποσότητα που αναφέρεται στο πιστοποιητικό εξαγωγής με την ένδειξη « shipped weight » μπορεί να ληφθεί υπόψη για την έκδοση πιστοποιητικού εισαγωγής .
4 O κανονισμός 3283/84 της Επιτροπής , της 23ης Νοεμβρίου 1984 ( EE L 307 , σ . 20 ), προσέθεσε στο εν λόγω άρθρο 4 δεύτερη παράγραφο , η οποία έχει ως εξής :
« Όταν διαπιστώνεται ότι οι ποσότητες που πράγματι εκφορτώθηκαν είναι μεγαλύτερες από το σύνολο εκείνων που αναγράφονται στα πιστοποιητικά εξαγωγής που έχουν εκδοθεί για το εν λόγω πλοίο , οι αρμόδιες αρχές που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη , μετά από αίτηση του εισαγωγέα , διαβιβάζουν στην Επιτροπή με τέλεξ , για κάθε περίπτωση χωριστά και το ταχύτερο δυνατό , τον ή τους αριθμούς των πιστοποιητικών εξαγωγής , τον ή τους αριθμούς των πιστοποιητικών εισαγωγής , καθώς και τις πλεονασματικές ποσότητες που διαπιστώθηκαν κατά την εκφόρτωση .
Οι υπηρεσίες της Επιτροπής έρχονται σε επαφή με τις αρχές της Ταϊλάνδης προκειμένου να καταρτισθούν νέα πιστοποιητικά εξαγωγής , για να επιτραπεί , βάσει των νέων πιστοποιητικών εισαγωγής , να πραγματοποιηθεί η θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία αυτών των πλεονασματικών ποσοτήτων το ταχύτερο δυνατό . Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου , οι πλεονασματικές ποσότητες δεν μπορούν να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία υπό τους όρους που προβλέπει η συμφωνία αυτοπεριορισμού ΕΟΚ-Ταϊλάνδης . »
5 H προσφεύγουσα μετέφερε στο Άμστερνταμ ταπιόκα , παράγωγο προϊόν της μανιόκας , με το φορτηγό πλοίο « Panamax Mercury » , το οποίο εκφόρτωσε συνολικά στο λιμάνι αυτό , μεταξύ 10ης Ιανουαρίου 1985 και 18ης Φεβρουαρίου 1985 , 52 884 533 κιλά συνολικώς . Από την ποσότητα αυτή , 597 521 κιλά τα χαρακτήρισε η προσφεύγουσα εταιρία ως πλεονάζουσα ποσότητα , την οποία επιθυμούσε να εισαγάγει στην Κοινότητα βάσει της προαναφερθείσας κανονιστικής ρύθμισης . Προς τούτο , στις 19 Μαρτίου 1985 υπέβαλε αίτηση στο Hoofdproducktschap voor Akkerbouwprodukten ( στο εξής : το Hoofdproducktschap ) της Χάγης . O οργανισμός αυτός απευθύνθηκε στην Επιτροπή , η οποία στις 22 Μαρτίου 1985 έστειλε στο Hoofdproducktschap το ακόλουθο τηλετύπημα :
« Σε απάντηση του τηλετυπήματός σας υπ’ αριθ . 50 556 της 20ής Μαρτίου 1985 , έχουμε την τιμή να σας γνωρίσουμε ότι δεν είναι δυνατό να σας δοθεί θετική απάντηση , διότι στην αίτησή σας περιλαμβάνεται ποσότητα 5 101 500 κιλών υπό διαμετακόμιση με προορισμό την Πορτογαλία , ως προς την οποία δεν είναι δυνατό να υπάρξει κανένας έλεγχος .
H Πορτογαλία δεν είναι μέλος της Κοινότητας . »
6 Στις 2 Απριλίου 1985 , η προσφεύγουσα άσκησε προσφυγή ακυρώσεως κατά του τηλετυπήματος αυτού , υποστηρίζοντας ότι το εν λόγω τηλετύπημα αποτελεί απόφαση δεκτική προσφυγής που την αφορά υπό την έννοια του άρθρου 173 , δεύτερη παράγραφος , της Συνθήκης . H προσφεύγουσα αμφισβήτησε το νόμιμο της πράξεως αυτής και υποστήριξε ότι , λαμβανομένης υπόψη της διαδικασίας που προβλέπει το άρθρο 4 , παράγραφος 2 , δεύτερο εδάφιο , του προαναφερθέντος κανονισμού , η Επιτροπή όφειλε να έλθει σε επαφή με τις ταϊλανδικές αρχές προκειμένου να διευκολύνει την έκδοση νέων πιστοποιητικών εξαγωγής , τα οποία είναι απαραίτητα για την εισαγωγή των εν λόγω πλεοναζουσών ποσοτήτων ταπιόκας με προτιμησιακή εισφορά 6 % επί της αξίας .
7 Πράγματι , στις 2 Απριλίου 1985 , η Επιτροπή απευθύνθηκε στις ταϊλανδικές αρχές και ζήτησε την έκδοση των επιθυμητών πιστοποιητικών εξαγωγής , αφού το Hoofdproducktschap της διαβίβασε , στις 29 Μαρτίου 1985 , νέο υπολογισμό της εν λόγω πλεονάζουσας ποσότητας , τον οποίο η Επιτροπή , αυτή τη φορά , έκρινε σύμφωνο προς τις ισχύουσες διατάξεις . Μετά την ενέργεια αυτή της Επιτροπής , οι ταϊλανδικές αρχές εξέδωσαν πιστοποιητικά εξαγωγής για το μεγαλύτερο μέρος των πλεοναζουσών ποσοτήτων που είχε εκφορτώσει το « Panamax Mercury » , σύμφωνα με τον υπολογισμό του Hoofdproducktschap της 29ης Μαρτίου 1985 . Είναι επίσης δεδομένο ότι οι ταϊλανδικές αρχές εξέδωσαν , στις 26 Απριλίου 1985 , και τα απολειπόμενα πιστοποιητικά εξαγωγής , ώστε να μπορούν να εκδοθούν άδειες εισαγωγής για ολόκληρο το φορτίο του « Panamax Mercury » .
8 Υπό τις συνθήκες αυτές , η Επιτροπή διερωτάται κατά πόσο η προσφεύγουσα μπορεί , στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής , να δικαιολογήσει ακόμα επαρκές έννομο συμφέρον και κατά πόσο το αντικείμενο της προσφυγής εξακολουθεί να υφίσταται .
9 H προσφεύγουσα εταιρία υποστηρίζει σχετικά ότι , καίτοι ο κύριος στόχος στην υπό κρίση διαφορά φαίνεται να έχει επιτευχθεί , η διαφορά αυτή δεν έχει απωλέσει τη σημασία της . Ως εταιρία η οποία εξάγει τακτικά από την Ταϊλάνδη προς την Κοινότητα μεγάλα φορτία μανιόκας , η προσφεύγουσα έχει σημαντικό συμφέρον να αναγνωριστεί ότι η Επιτροπή προέβη , στην προκειμένη περίπτωση , σε εσφαλμένη εφαρμογή της επίμαχης συμφωνίας συνεργασίας . Επιπλέον , η προσφυγή ακυρώσεως διατηρεί πάντοτε τη σημασία της , καθόσον μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την άσκηση , ενδεχομένως , αγωγής αποζημιώσεως .
10 Σύμφωνα με το δικόγραφο , η προσφυγή στρέφεται κατά της αποφάσεως που περιέχεται στο από 22 Μαρτίου 1985 τηλετύπημα της Επιτροπής προς το Hoofdproducktschap και κατά της αρνήσεως την οποία εξέφρασε η Επιτροπή με το τηλετύπημα αυτό να απευθυνθεί στις ταϊλανδικές αρχές προκειμένου να ζητήσει πιστοποιητικά εξαγωγής για τις πλεονάζουσες ποσότητες ταπιόκας που είχαν εκφορτωθεί στο Άμστερνταμ . Πάντως , η Επιτροπή απευθύνθηκε στις ταϊλανδικές αρχές την ίδια ημέρα κατά την οποία ασκήθηκε η προσφυγή· οι ταϊλανδικές αρχές εξέδωσαν τα αιτηθέντα πιστοποιητικά εξαγωγής και το Hoofdproducktschap μπόρεσε να προβεί στην έκδοση των αναγκαίων αδειών εισαγωγής .
11 Επομένως , στο μέτρο που το επίμαχο τηλετύπημα αποτελούσε απόφαση , η απόφαση αυτή ανακλήθηκε με τη μεταγενέστερη απόφαση της Επιτροπής να προβεί στις ενέργειες που ζήτησε η προσφεύγουσα .
12 Εξάλλου , επιβάλλεται η παρατήρηση ότι η δεύτερη αυτή απόφαση της Επιτροπής κατέληξε , τελικά , στο επιθυμητό για την προσφεύγουσα αποτέλεσμα , δηλαδή την εισαγωγή των πλεοναζουσών ποσοτήτων ταπιόκας στην Κοινότητα με προτιμησιακή εισφορά . Συνεπώς , παρέλκει η έκδοση αποφάσεως από το Δικαστήριο επί του θέματος . Το ενδεχόμενο απλώς και μόνο της μεταγενέστερης ασκήσεως αγωγής αποζημιώσεως δεν επιτρέπει να συναχθεί ότι η προσφυγή ακυρώσεως διατηρεί το αντικείμενό της .
13 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσφυγή κατέστη χωρίς αντικείμενο και ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως .
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
14 Κατά το άρθρο 69 , παράγραφος 5 , του κανονισμού διαδικασίας , αν η εκδίκαση της υποθέσεως δεν καταλήξει στην έκδοση αποφάσεως , το Δικαστήριο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του .
15 Το Δικαστήριο κρίνει ότι , χωρίς να απαιτείται να εξεταστεί κατά πόσον οι λόγοι που προβλήθηκαν προς στήριξη της προσφυγής ήταν βάσιμοι , υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υποθέσεως και λαμβανομένης υπόψη της εξελίξεως της διαφοράς , συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων , συντρέχουν επαρκείς λόγοι συμψηφισμού των δικαστικών εξόδων .
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
TO ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
διατάσσει :
1 ) Παρέλκει η έκδοση αποφάσεως επί της προσφυγής .
2 ) Κάθε διάδικος φέρει τα δικαστικά του έξοδα , συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων .
Full & Egal Universal Law Academy