Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1. Είμαι σε θέση να διατυπώσω αμέσως τις προτάσεις μου επί του ερωτήματος που επέβαλε το Bundesfinanzhof σχετικά με το κοινό δασμολόγιο, επί του οποίου μόνο η Επιτροπή υπέβαλε παρατηρήσεις το Δικαστήριο, ενώ η αντίθετη άποψη της προσφεύγουσας της κύριας δίκης προκύπτει από τη Διάταξη περί παραπομπής.
2. Θεωρώ βάσιμα τα επιχειρήματα της Επιτροπής σχετικά με το προδικαστικό ερώτημα. Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να τα δεχτεί.
3. Κατά την περιγραφή του επιδίκου εμπορεύματος που δέχτηκε η Oberfinanzdirektion πρόκειται για "μη πλήρως αφυδατωμένο φύλλο εποξειδικής ρητίνης (το οποίο μπορεί να σκληρυνθεί) εντός του οποίου είναι πλήρως ενσωματωμένα ένα στρώμα πολυινών άνθρακα (αναλογία: 42 % κατά βάρος) και ένα στρώμα πλέγματος από ίνες υάλου (αναλογία: 22 % κατά βάρος)".
4. Βάσει των επεξηγηματικών σημειώσεων της ονοματολογίας του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας και μιας απόφασης περί κατατάξεως του 1972 σχετικά με ένα εμπόρευμα εντελώς παρόμοιο, δηλαδή βάσει στοιχείων τα οποία, κατά πάγια νομολογία, αποτελούν σημαντικά μέσα για την ερμηνεία του κοινού δασμολογίου (βλέπε τελικώς υπόθεση 42/86 (1)), φαίνεται ότι το εμπόρευμα αυτό πρέπει να καταταχτεί στο κεφάλαιο 39 του ΚΔ.
5. Κατά την επεξηγηματική σημείωση αριθ. 32 είναι αναμφισβήτητο ότι οι εποξειδικές ρητίνες ανήκουν στα προϊόντα που υπάγονται στη δασμολογική κλάση 39.01.
6. Σημειωτέον εξάλλου ότι κατά τον υπ' αριθ. Α 2 β) γενικό κανόνα του κοινού δασμολογίου, η μνεία μιας ύλης σε μια συγκεκριμένη κλάση του ΚΔ αναφέρεται στην ύλη αυτή είτε αμιγή είτε αναμεμιγμένη ή ενωμένη με άλλες ύλες. Εξάλλου όπως προκύπτει από τις επεξηγηματικές σημειώσεις, στα φύλλα που μνημονεύει ρητά η σημείωση 3, στοιχείο δ), του κεφαλαίου 39 του κοινού δασμολογίου υπάγονται και τα "φύλλα ... εφόσον εντός της συνεκτικής τεχνητής πλαστικής ύλης περιέχεται ενισχυτικό δίκτυο από άλλες ύλες (μεταλλικά νήματα, νήματα υφαντικών υλών, ίνες υάλου, κλπ.)".
7. Σημειωτέον τέλος ότι με την από 22 Σεπτεμβρίου 1972 απόφαση της ΕΟΚ περί κατατάξεως υπήχθησαν στην διάκριση 39.01 Γ VΙΙ τα φύλλα εποξειδικής ρητίνης που καλύπτουν ενισχυτικό δίκτυο από ίνες υάλου (περίπου 60 % κατά βάρος). Η κατάταξη αυτή αποφασίστηκε με την αιτιολογία ότι, παρά τη μεγάλη αναλογία των ινών υάλου που προορίζονται μόνο για ενίσχυση, το προϊόν εμφανίζει τα χαρακτηριστικά τεχνητής πλαστικής ύλης.
8. Δεδομένου ότι η σύσταση του εν προκειμένω επιδίκου εμπορεύματος είναι σχεδόν ίδια (η αναλογία των ινών, 64 % κατά βάρος, είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του εμπορεύματος στο οποίο αναφέρεται η προαναφερθείσα απόφαση περί κατατάξεως) και εφόσον πρέπει να θεωρηθεί ότι η ύπαρξη των ινών δεν είναι καθοριστικής σημασίας όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του προϊόντος (είναι δυνατή η κατασκευή σωλήνων και ράβδων αποκλειστικά από φύλλα εποξειδικής ρητίνης) το εν λόγω εμπόρευμα πρέπει να υπαχθεί στη δασμολογική κλάση 39.01 ((δηλαδή, βάσει της κατάταξης που προκύπτει από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 750/87 του Συμβουλίου, στη δασμολογική διάκριση 39.01 Γ VΙΙ, 2)).
9. Κατά συνέπεια στο ερώτημα του Bundesfinanzhof αρμόζει η απάντηση ότι η κλάση 39.01 του ΚΔ έχει την έννοια ότι περιλαμβάνει τα ημιτελικά προϊόντα υπό μορφή φύλλων που προορίζονται για την κατασκευή σωλήνων και αποτελούνται από εποξειδική ρητίνη (αναλογία: 36 % κατά βάρος), από ίνες άνθρακα (αναλογία: 42 % κατά βάρος) και από πλέγμα ινών υάλου (αναλογία: 22 % κατά βάρος), εφόσον οι δύο τελευταίες ύλες καλύπτονται εντελώς από την εποξειδική ρητίνη.
(*) Μετάφραση από τα γερμανικά.
(1) Βλέπε απόφαση της 8ης Δεκεμβρίου 1987 στην υπόθεση 42/86, Directeur general des douanes et droits indirects, Παρίσι, κατά Artimport, Παρίσι, και λοιπών, Συλλογή 1987, σ. 4817.
Full & Egal Universal Law Academy