Περίληψη
Διάδικοι
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
++++
Γεωργία - Κοινή οργάνωση αγοράς - Χοιρινό κρέας - Νωπά, διατηρημένα δι' απλής ψύξεως ή κατεψυγμένα κρέατα προελεύσεως τρίτων χωρών - Υγειονομικοί έλεγχοι που έχουν διοργανωθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 64/433 - Τέλη - Παραδεκτά - Παρέκκλιση από την απαγόρευση επιβαρύνσεων ισοδυνάμου αποτελέσματος - Αποφυγή διακρίσεων μεταξύ του συστήματος των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και αυτού των συναλλαγών με τις τρίτες χώρες
(Κανονισμός του Συμβουλίου 121/67, άρθρο 17, παράγραφος 2? οδηγία του Συμβουλίου 64/433, άρθρο 9)
Περίληψη
Το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 121/67, που ίσχυε κατά το χρόνο των πραγματικών περιστατικών στα οποία αναφέρεται το εθνικό δικαστήριο, απαγορεύει, εκτός αντιθέτων διατάξεων του εν λόγω κανονισμού ή παρεκλίσεως που αποφασίσθηκε από το Συμβούλιο, την είσπραξη οποιουδήποτε δασμού ή φορολογικής επιβαρύνσεως ισοδυνάμου αποτελέσματος. Κατά την έννοια του εν λόγω άρθρου, πρέπει να θεωρηθούν ως φορολογικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος οι χρηματικές επιβαρύνσεις, ανεξαρτήτως του ποσού τους, που επιβάλλονται για λόγους υγειονομικού ελέγχου των χοίρων και των χοιρινών κρεάτων που εισήχθησαν από τρίτες χώρες, εκτός και αν υπάγονται σ' ένα γενικό σύστημα εσωτερικών τελών που καταλαμβάνει συστηματικά, σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια και στο ίδιο στάδιο εμπορίας τα εγχώρια και εισαγόμενα προϊόντα, δεδομένου ότι η έννοια της φορολογικής επιβαρύνσεως που ισοδυναμεί με δασμό έχει την ίδια σημασία τόσο στους κανονισμούς οργανώσεως της κοινής αγοράς όσο και στο άρθρο 9 της Συνθήκης (βλέπε απόφαση της 7ης Μαρτίου 1972, Μarimex, 84/71, Rec. 1972, σ. 89).
Εντούτοις, η διάταξη αυτή πρέπει να συνδυάζεται με το άρθρο 9 της οδηγίας 64/433, εφαρμοστέας κατά το χρόνο των πραγματικών περιστατικών στα οποία αναφέρεται το εθνικό δικαστήριο, από τον εν λόγω δε συνδυασμό προκύπτει ότι, όσον αφορά τους υγειονομικούς ελέγχους των νωπών, διατηρημένων δι' απλής ψύξεως ή κατεψυγμένων χοιρινών κρεάτων που εισήχθησαν από τρίτες χώρες, υφίσταται παρέκκλιση από την απαγόρευση επιβολής τελών υγειονομικού ελέγχου, καθόσον αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθούν διακρίσεις μεταξύ, αφενός, των επιχειρηματιών που ασχολούνται με το ενδοκοινοτικό εμπόριο και διοχετεύουν τα εν λόγω προϊόντα στην αγορά και, επομένως, υποχρεούνται στην καταβολή τελών υγειονομικού ελέγχου και, αφετέρου, των επιχειρηματιών που πραγματοποιούν εισαγωγές από τρίτες χώρες, υπό την προϋπόθεση ότι τα τέλη αυτά δεν υπερβαίνουν το πραγματικό κόστος των ελέγχων (βλέπε απόφαση της 28ης Ιουνίου 1978, Simmenthal, 70/77, Rec. 1978, σ. 1453).
Διάδικοι
Στην υπόθεση 214/88,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Corte d' Appello της Βενετίας (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού μεταξύ
Αmministrazione delle finance dello Stato, εκπροσωπούμενης από τον Υπουργό Οικονομικών,
και
Εταιρίας Ρoliti & C. SRL, υπό εκκαθάριση, εκπροσωπούμενης από τον εκκαθαριστή Ε. Gatti,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1964, περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων, και του κανονισμού 121/67/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1967, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του χοιρείου κρέατος,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
συγκείμενο από τους F. Grevisse, πρόεδρο τμήματος, J. C. Μoitinho de Almeida και Ζuleeg, δικαστές,
(το σκεπτικό παραλείπεται)
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που υπέβαλε το Corte d' appello της Βενετίας με Διάταξη της 30ής Ιουνίου 1988, αποφαίνεται:
Διατακτικό
"Το άρθρο 9 της οδηγίας 64/433 του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 17, παράγραφος 2, του κανονισμού 121/67 του Συμβουλίου, προβλέπει, όσον αφορά τους υγειονομικούς ελέγχους των νωπών, διατηρημένων διά απλής ψύξεως ή κατεψυγμένων χοιρινών κρεάτων που εισήχθησαν από τρίτες χώρες κατά την περίοδο 1971 - 1974, παρέκκλιση από την απαγόρευση επιβολής τελών υγειονομικού ελέγχου, καθόσον αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να αποφευχθούν διακρίσεις μεταξύ αφενός των επιχειρηματιών που ασχολούνται με το ενδοκοινοτικό εμπόριο και διοχετεύουν τα εν λόγω προϊόντα στην αγορά και, επομένως, υποχρεούνται στην καταβολή τελών υγειονομικού ελέγχου και αφετέρου των επιχειρηματιών που πραγματοποιούν εισαγωγές από τρίτες χώρες, υπό την προϋπόθεση ότι τα τέλη αυτά δεν υπερβαίνουν το πραγματικό κόστος των ελέγχων.
Full & Egal Universal Law Academy