Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
++++
1.Αγωγή αποζημιώσεως - Αγωγή κατά θεσμικού οργάνου στο οποίο καταλογίζεται η γένεση ευθύνης της Κοινότητας - Παραδεκτή
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρα 178 και 215, δεύτερο εδάφιο)
2.Εξωσυμβατική ευθύνη - Προϋποθέσεις - 'Αδικη πράξη - Ζημία - Αιτιώδης συνάφεια
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 215, δεύτερο εδάφιο)
Περίληψη
1.Οσάκις γεννάται ευθύνη της Κοινότητας λόγω πράξεως ενός από τα όργανά της, η Κοινότητα εκπροσωπείται ενώπιον του Δικαστηρίου από το όργανο ή τα όργανα στα οποία προσάπτεται η γενεσιουργός της ευθύνης πράξη. Απ' αυτό όμως δεν συνάγεται ότι η απευθείας άσκηση της αγωγής κατά του θεσμικού οργάνου στο οποίο προσάπτεται η επικρινόμενη πράξη μπορεί να συνεπαχθεί το απαράδεκτο της αγωγής και τούτο διότι μια τέτοια αγωγή θεωρείται ότι στρέφεται κατά της Κοινότητας εκπροσωπουμένης από το θεσμικό αυτό όργανο.
Η γένεση εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας και η ενεργοποίηση του δικαιώματος προς αποκατάσταση της επελθούσας ζημίας προϋποθέτουν την ύπαρξη άδικης πράξης των κοινοτικών οργάνων, πραγματικής ζημίας και αιτιώδους συναφείας μεταξύ αυτών των δύο.
Διάδικοι
Στην υπόθεση 353/88,
Βriantex SAS, με έδρα το Seregno (Ιταλία),
και
Αntonio Di Domenico, γενικός διευθυντής της Βriantex, κάτοικος Seregno,
εκπροσωπούμενοι από τον Νathan Weinstock, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο Louis Schintz, 83, boulevard Grande-Duchesse-Charlotte,
ενάγοντες,
κατά
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας
και
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,
εκπροσωπουμένων από την Μarie Wolfcarius, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επικουρούμενη από τον Jean-Luc Fagnart, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της νομικής υπηρεσίας της Επιτροπής, Centre Wagner, Kirchberg,
εναγομένων,
που έχει ως αντικείμενο το στηριζόμενο στο άρθρο 215 της Συνθήκης ΕΟΚ αίτημα να υποχρεωθούν οι εναγόμενες στην αποκατάσταση της ζημίας που υπέστησαν οι ενάγοντες στο πλαίσιο της διοργανώσεως από την Επιτροπή "εμπορικής εβδομάδας ΕΟΚ-Κίνας",
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
συγκείμενο από τους Κ. Ν. Κακούρη, πρόεδρο τμήματος, Τ. Κoopmans και Μ. Diez de Velasco, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs
γραμματέας: D. Louterman, κύρια υπάλληλος διοικήσεως
λαμβάνοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση και κατόπιν της προφορικής διαδικασίας της 27ης Σεπτεμβρίου 1989,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 11ης Οκτωβρίου 1989,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου στις 9 Δεκεμβρίου 1988, η εταιρία Βriantex SAS, επιχείρηση ειδικευόμενη στην εμπορία και την κατασκευή λευκών ειδών και συναφών προϊόντων, με έδρα το Seregno (Ιταλία), και ο γενικός της διευθυντής Αntonio Di Domenico άσκησαν, δυνάμει των άρθρων 178 και 215, εδάφιο 2, της Συνθήκης ΕΟΚ, αγωγή αποζημιώσεως κατά της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η αγωγή αυτή έχει ως αντικείμενο την αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν οι ενάγοντες στο πλαίσιο της διοργανώσεως από την Επιτροπή "εμπορικής εβδομάδας ΕΟΚ-Κίνας" στις Βρυξέλλες.
2 Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η Κοινότητα υπέχει έναντι αυτών εξωσυμβατική ευθύνη, διότι η Επιτροπή μεταδίδοντας ή προκαλώντας τη μετάδοση ανακριβών και ελλιπών πληροφοριών ενέβαλε τις ενάγουσες σε πλάνη και τους προκάλεσε ζημία.
3 Πράγματι, δίνοντας πίστη στις πληροφορίες αυτές ο Di Domenico μετακινήθηκε στις Βρυξέλλες με την προοπτική να συνάψει παραγγελία με τους εκεί παρόντες κινέζους αντιπροσώπους. Εκείνοι όμως του ανέφεραν ότι η ποσόστωση που προβλεπόταν για την εισαγωγή υφασμάτων από την Κίνα στην Ιταλία είχε ήδη πλήρως εξαντληθεί. Οι ενάγοντες φρονούν ότι υπέστησαν ζημία συνισταμένη στα έξοδα μετακινήσεως και παραμονής στα οποία υποβλήθηκαν ασκόπως, στο ποσό που αντιστοιχεί προς τέσσερις ημέρες εργασίας που χάθηκαν λόγω της άσκοπης μετακίνησης του Di Domenico και στη ζημία που προέκυψε από την αδυναμία συνάψεως εμπορικών σχέσεων που οι ενάγοντες είχαν πιστέψει ότι μπορούσαν να συνάψουν.
4 Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς το νομικό πλαίσιο της διαφοράς, τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα των διαδίκων. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται πιο κάτω, παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
Επί του παραδεκτού
5 Οι εναγόμενες διατείνονται ότι η αγωγή είναι εν μέρει απαράδεκτη, αφενός, κατά το μέτρο που ασκείται από τον Di Domenico, ο οποίος δεν νομιμοποιείται ενεργητικώς, και αφετέρου, κατά το μέτρο που στρέφεται κατά της Επιτροπής η οποία δεν έχει νομική προσωπικότητα.
6 Ως προς τη νομιμοποίηση του Di Domenico να ασκήσει την αγωγή, πρέπει να σημειωθεί ότι μετακινήθηκε στις Βρυξέλλες ως γενικός διευθυντής, ήτοι ως όργανο ή πληρεξούσιος της εταιρίας Βriantex. Τη ζημία, επομένως, την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη λόγω της μετακινήσεως και συμμετοχής του στην εμπορική εβδομάδα, την υπέστη η εταιρία Βriantex. Επομένως, εφόσον ο Di Domenico δεν έχει ατομικώς συμφέρον στη διαφορά, η αγωγή πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη κατά το μέτρο που ασκήθηκε επ' ονόματί του.
7 'Οσον αφορά το απαράδεκτο της αγωγής κατά το μέτρο που στρέφεται κατά της Επιτροπής, πρέπει να υπομνηστεί ότι, οσάκις γεννάται ευθύνη της Κοινότητας λόγω πράξεως ενός από τα όργανά της, η Κοινότητα εκπροσωπείται ενώπιον του Δικαστηρίου από το όργανο ή τα όργανα στα οποία προσάπτεται η γενεσιουργός της ευθύνης πράξη (απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1973, συνεκδικασθείσες υποθέσεις 63 έως 69/72, Werhahn, Rec. 1973, σ. 1229). Απ' αυτό όμως δεν συνάγεται ότι η απευθείας άσκηση της αγωγής κατά του θεσμικού οργάνου στο οποίο προσάπτεται η επικρινόμενη πράξη μπορεί να συνεπαχθεί το απαράδεκτο της αγωγής και τούτο διότι μια τέτοια αγωγή θεωρείται ότι στρέφεται κατά της Κοινότητας εκπροσωπουμένης από το θεσμικό αυτό όργανο. Επομένως, η ένσταση την οποία προέβαλαν σχετικώς οι εναγόμενες πρέπει να απορριφθεί.
Επί της ουσίας
8 Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η γένεση εξωσυμβατικής ευθύνης της Κοινότητας και η ενεργοποίηση του δικαιώματος προς αποκατάσταση της επελθούσας ζημίας προϋποθέτουν την ύπαρξη άδικης πράξης των κοινοτικών οργάνων, πραγματικής ζημίας και αιτιώδους συναφείας μεταξύ αυτών των δύο.
9 Εν προκειμένω, η άδικη πράξη της Επιτροπής έγκειται στη μετάδοση πληροφοριών σχετικών με την εμπορική εβδομάδα ΕΟΚ-Κίνας, βάσει των οποίων οι ενάγοντες πίστεψαν πεπλανημένως ότι μπορούσαν να συνάψουν συμβάσεις με τους κινέζους συνομιλητές. Ειδικότερα, οι ενάγοντες προσάπτουν στην Επιτροπή ότι δεν τους ενημέρωσε για την εξάντληση της ιταλικής ποσοστώσεως.
10 'Οπως προκύπτει από τη δικογραφία καθώς και από τις απαντήσεις που δόθηκαν στις ερωτήσεις του Δικαστηρίου επ' ακροατηρίου, το μόνο πληροφοριακό στοιχείο, στο οποίο οι ενάγοντες στήριξαν την πεποίθησή τους ότι μπορούσαν να συνάψουν συμβάσεις, είναι ένα χωρίο μιας εγκυκλίου του Ιταλικού Ινστιτούτου Εξωτερικού Εμπορίου, κατά το οποίο, στην εμπορική εβδομάδα θα παρευρίσκονταν εκπρόσωποι δέκα κινεζικών ενώσεων εισαγωγών-εξαγωγών μαζί με αντιπροσώπους κινεζικών περιφερειών και επαρχιών, οι οποίοι θα είχαν εξουσία λήψεως αποφάσεων.
11 Πρέπει σχετικώς να σημειωθεί ότι τα συμπεράσματα, τα οποία πίστεψαν ότι μπορούσαν να αντλήσουν από το κείμενο αυτό οι ενάγοντες, είναι αβάσιμα. Και τούτο διότι αυτό αποτελεί μια απλή γενική ανακοίνωση, που ουδόλως αφήνει να εννοηθεί ότι οι κινέζοι αντιπρόσωποι θα προέβαιναν στη σύναψη συμβάσεων για συγκεκριμένα εμπορεύματα. Εξάλλου, όπως ορθώς παρατήρησε η Επιτροπή, μια εμπορική εβδομάδα αποτελεί, πριν απ' όλα, ευκαιρία συναντήσεως μεταξύ επιχειρηματιών που ουδόλως τους εγγυάται ότι θα μπορέσουν πράγματι να συνάψουν συμβάσεις. Υπ' αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή δεν είχε καμία υποχρέωση να προειδοποιήσει τους συμμετέχοντες στη διοργάνωση αυτή περί της εξαντλήσεως ορισμένων ποσοστώσεων υφαντουργικών προϊόντων.
12 Υπ' αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η Επιτροπή, προβαίνοντας στη σχετική ενημέρωση με τον τρόπο που το έπραξε, ενήργησε αδίκως. 'Αρα, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
13 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του κανονισμού διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή οι ενάγοντες ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τέταρτο τμήμα)
αποφασίζει:
1)Απορρίπτει την αγωγή ως απαράδεκτη κατά το μέτρο που ασκείται επ' ονόματι του Di Domenico.
2)Απορρίπτει την προσφυγή ως αβάσιμη κατά τα λοιπά.
3)Καταδικάζει τους ενάγοντες στα δικαστικά έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy