ΈΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠ' ΑΚΡΟΑΤΗΡΊΟΥ ΣΥΖΉΤΗΣΗ
στην υπόθεση C-75/90 ( *1 )
Ι — Περιστατικά και διαδικασία
1. Η διαφορά της κύριας δίκης
Κατά το σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979 (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 112), του οποίου επανάληψη αποτελεί το σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 822/87 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (ΕΕ L 84, σ. 1 ), οίνος ή κρασί είναι « το προϊόν που παράγεται αποκλειστικά με αλκοολική ζύμωση, ολική ή μερική, νωπών σταφυλιών, σπασμένων ή όχι, ή γλεύκους σταφυλιών ».
Ήδη από το 1986η union des caves coopératives de l'ouest audois et du Razès (στο εξής: Uccoar) σχεδίαζε να διαθέσει στο εμπόριο κρασί από το οποίο είχε αφαιρεθεί το οινόπνευμα. Η direction départementale de la concurrence, de la consommation et des fraudes (περιφερειακή διεύθυνση ανταγωνισμού, καταναλώσεως και πατάξεως της απάτης ), απαντώντας στα ερωτήματα της Uccoar, πρότεινε για το εν λόγω προϊόν, σύμφωνα με το διάταγμα της 7ης Δεκεμβρίου 1984, το οποίο αποκλείει το κρασί από το πεδίο εφαρμογής του, μια περιγραφική ονομασία, όπως «ποτό με βάση το κρασί από το οποίο έχει αφαιρεθεί το οινόπνευμα», ενώ για τη διάθεση του προϊόντος στην αλλοδαπή τόνισε ότι έπρεπε να τηρείται η ρύθμιση της συγκεκριμένης χώρας προορισμού.
Η Uccoar εντούτοις άρχισε το 1988 να διαθέτει το εν λόγω προϊόν στο εμπόριο με την ονομασία « vin sans alcool » ( « κρασί χωρίς το οινόπνευμα » ) και άρχισε να διαφημίζει ευρέως το προϊόν αυτό.
Η διοίκηση μήνυσε τον πρόεδρο της Uccoar R. Guitard, για απάτη ως προς τη φύση του εμπορεύματος και παραπλανητική διαφήμιση. Η μηνύτρια θεωρεί ότι η αφαίρεση του οινοπνεύματος από το κρασί δεν αποτελεί επιτρεπόμενη οινολογική πρακτική και ότι επιπλέον για την παραγωγή του εν λόγω προϊόντος προστίθενται συμπυκνωμένα γλεύκη.
Η Uccoar ισχυρίζεται ότι εμπορεύεται κρασί που ανταποκρίνεται στον ορισμό του σημείου 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87 και από το οποίο έχει αφαιρεθεί εκ των υστέρων το οινόπνευμα σύμφωνα με μια μέθοδο παραγωγής που μπορεί να ελεγχθεί εργαστηριακώς, το δε προϊόν ικανοποιεί τη γεύση των καταναλωτών η μέθοδος αυτή παραγωγής ανακαλύφθηκε χάρη σε έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με το Institut national de la recherche agronomique ( Εθνικό Ινστιτούτο Γεωπονικών Ερευνών ). Η Uccoar διευκρινίζει ότι, αφού σε άλλα κράτη μέλη πωλείται κρασί χωρίς οινόπνευμα, η στενή ερμηνεία της γαλλικής διοικήσεως αποτελεί πηγή διακρίσεων εις βάρος των Γάλλων αμπελουργών.
Το tribunal correctionnel de Carcassonne, θεωρώντας ότι, προκειμένου να κρίνει αν τα περιστατικά εν προκειμένω συνιστούν το αδίκημα της απάτης και το αδίκημα της παραπλανητικής διαφημίσεως, πρέπει προηγουμένως να ερμηνευθεί ο ορισμός του κρασιού τον οποίο περιέχουν οι κανονισμοί, ανέστειλε τη διαδικασία και υπέβαλε στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
« Πρέπει, κατά τους κανονισμούς ΕΟΚ, το κρασί που ορίζεται στο σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79 και στο σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87, να έχει, όταν διατίθεται στο εμπόριο, ορισμένο τουλάχιστον βαθμό οινοπνεύματος; »
2. Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου
Η απόφαση του tribunal correctionnel de Carcassonne, η οποία εκδόθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1990, πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 21 Μαρτίου 1990.
Γραπτές παρατηρήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 20 του Πρωτοκόλλου περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατέθεσαν στις 20 Ιουνίου 1990 η Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον Patrick Hetsch, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας της, και στις 28 Ιουνίου 1990 η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενη από τον Philippe Pouzoulet, Αναπληρωτή Διευθυντή της Διευθύνσεως Νομικών Υποθέσεων, και τον Géraud de Bergues, Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα Εξωτερικών Υποθέσεων.
II — Γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο
1. Επί της ερμηνείας τον όρου «οίνος» ή « κρασί»
Η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή παρατηρούν ότι από την ανάγνωση του σημείου 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87 προκύπτει ότι το κρασί είναι προϊόν που περιέχει υποχρεωτικά οινόπνευμα και ότι επίσης η αφαίρεση μέρους ή όλου του οινοπνεύματος από το κρασί δεν αποτελεί οινολογική πρακτική την οποία να επιτρέπει ο κανονισμός. Η Επιτροπή διευκρινίζει συναφώς ότι οι επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές και επεξεργασίες δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται παρά μόνο για την οινοποίηση ή τη συντήρηση του κρασιού και όχι για την αφαίρεση από το κρασί ενός από τα βασικά του χαρακτηριστικά, της περιεκτικότητας του δηλαδή σε οινόπνευμα.
Η Γαλλική Κυβέρνηση υπενθυμίζει επιπλέον ότι, κατά τον προαναφερθέντα κανονισμό, τα κρασιά που είναι κατάλληλα να δώσουν επιτραπέζια κρασιά και δεν έχουν τον κατώτατο κατ' όγκο αλκοολικό τίτλο των επιτραπέζιων κρασιών δεν μπορούν να διατίθενται στο εμπόριο παρά μόνο για την παραγωγή αφρωδών οίνων ή για τη χρησιμοποίηση στις οξοποιίες, στα αποστακτήρια ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις. Τέλος, η Γαλλική Κυβέρνηση στηρίζεται στην ερμηνεία της Επιτροπής, κατά την οποία το κρασί μεταβάλλεται, κατόπιν της αφαιρέσεως του οινοπνεύματος, σε προϊόν που δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ως « οίνος » ή « κρασί » (έγγραφο υπ' αριθ. 10422, της 24ης Ιουλίου 1987, το οποίο απεστάλη στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Γαλλίας στις Κοινότητες ).
2. Επί τον πεδίου εφαρμογής της κοινοτικής ρυθμίσεως
Κατά την Επιτροπή, το προϊόν που λαμβάνεται μετά την αφαίρεση του οινοπνεύματος εμπίπτει εντούτοις στην κοινοτική ρύθμιση του αμπελοοινικού τομέα. Επ' αυτού η Επιτροπή παραπέμπει στην απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο στην υπόθεση 56/80, Weigand (Συλλογή 1981, σ. 583). Σκοπός των διατάξεων των κανονισμών αυτών είναι η εξάλειψη κάθε πρακτικής που θα μπορούσε να δημιουργήσει κίνδυνο για την ευθύτητα των εμπορικών συναλλαγών που αφορούν τα κρασιά' έτσι, η ένδειξη « οίνος » ή « κρασί » ενδέχεται να χρησιμοποιείται για άλλα προϊόντα, που δεν καλύπτονται από τον ορισμό του οίνου ο οποίος δίδεται στον κανονισμό 822/87.
Η Επιτροπή παραθέτει ειδικότερα το άρθρο 45, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΟΚ) 355/79 του Συμβουλίου, το οποίο αναγνωρίζει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν τη χρησιμοποίηση της λέξεως « οίνος », συνοδευόμενης από το όνομα καρπού ή φρούτου και με μορφή σύνθετης ονομασίας, για την περιγραφή προϊόντων που παράγονται από τη ζύμωση άλλων φρούτων, εκτός από τα σταφύλια, καθώς και τη χρησιμοποίηση άλλων σύνθετων ονομασιών που να περιλαμβάνουν τη λέξη οίνος ή κρασί, εφόσον αποκλείεται να υπάρξει σύγχυση με το « κρασί » κατά την έννοια του κανονισμού 822/87.
Επομένως, κατά την Επιτροπή, εντός του πλαισίου αυτού που οροθετείται με τους κανονισμούς, ο όρος « οίνος » ή « κρασί » μπορεί να χρησιμοποιείται για το προϊόν που λαμβάνεται μετά την αφαίρεση από το κρασί του οινοπνεύματος, εναπόκειται δε σε κάθε κράτος μέλος να θεσπίζει τους κανόνες για τη χρησιμοποίηση αυτή, υπό τις προϋποθέσεις που θέτουν οι κοινοτικές πράξεις. Η Επιτροπή θεωρεί ότι στο αιτούν εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να κρίνει αν η ονομασία «κρασί χωρίς το οινόπνευμα » που χρησιμοποιείται εν προκειμένω ανταποκρίνεται στα κριτήρια που έχει θέσει ο κοινοτικός νομοθέτης για την εξασφάλιση της προστασίας των καταναλωτών, όπως εφαρμόζονται από το κράτος μέλος.
Από τις παρατηρήσεις της Γαλλικής Κυβερνήσεως προκύπτει ότι η κυβέρνηση αυτή δεν αγνοούσε τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως του όρου « οίνος » ή « κρασί », υπό τις προϋποθέσεις που προέβλεπε η κοινοτική ρύθμιση, αλλά δεν θέλησε να κάνει χρήση της δυνατότητας αυτής και επομένως δεν επιτρέπεται η χρήση μιας ονομασίας όπως « κρασί χωρίς οινόπνευμα » για άλλα προϊόντα εκτός από το κρασί, έστω και αν πρόκειται για προϊόντα που προκύπτουν από την αφαίρεση του οινοπνεύματος από το κρασί. Η Γαλλική Κυβέρνηση προσθέτει ότι το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από την οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τη σήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή καθώς επίσης και τη διαφήμιση τους (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 33 ). Κατά το άρθρο 5, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, η ονομασία πωλήσεως μπορεί να συνοδεύεται από ένδειξη της φυσικής καταστάσεως του τροφίμου ή της ειδικής επεξεργασίας που έχει υποστεί' η Γαλλική Κυβέρνηση υπενθυμίζει εντούτοις ότι, κατά το Δικαστήριο, αυτό δεν συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία το προϊόν που έχει υποστεί την επεξεργασία δεν εμφανίζει πλέον τα χαρακτηριστικά που προσδοκά ο καταναλωτής, όταν αγοράζει το προϊόν αυτό ( απόφαση της 14ης Ιουλίου 1988, υποθ. 298/87, Smanor, Συλλογή 1988, σ. 4489 ). Αυτή είναι η περίπτωση του κρασιού από το οποίο έχει αφαιρεθεί το οινόπνευμα, το οποίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως οίνος ή κρασί κατά την έννοια της κοινοτικής αμπελοοινικής ρυθμίσεως.
Όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι διαφορετικές προϋποθέσεις εμπορίας που ισχύουν στα διάφορα κράτη μέλη μπορούν να δημιουργήσουν διακρίσεις, η Επιτροπή υπενθυμίζει τη νομολογία κατά την οποία, εφόσον δεν υπάρχει κοινοτική εναρμόνιση, οι διαφορές αυτές οφείλονται στη συνύπαρξη διαφορετικών νομοθεσιών στα διάφορα κράτη μέλη.
Gordon Slynn
εισηγητής δικαστής
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΊΟΥ ( πρώτο τμήμα )
της 25ης Ιουλίου 1991 ( *1 )
Στην υπόθεση C-75/90,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του tribunal correctionnel de Carcassone ( Γαλλία ), κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά του
Roger Guitard, προέδρου της union des caves coopératives de l'ouest audois et du Razès ( Uccoar ),
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του σημείου 8 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, και του σημείου 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) 822/87 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς ( ΕΕ L 84, σ. 1 ),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. C Rodríguez Iglesias, πρόεδρο τμήματος, Sir Gordon Slynn και R. Joliét, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: W. Van Gerven
γραμματέας: D. Louterman, κύρια υπάλληλος διοικήσεως,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
—
η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενη από τον Philippe Pouzoulet, Υποδιευθυντή της Διευθύνσεως Νομικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, και τον Géraud de Bergues, Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα του ίδιου Υπουργείου, ως αναπληρωτή του πρώτου,
—
η Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον Patrick Hetsch, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας,
έχοντας υπόψη την έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση,
αφού άκουσε κατά τη συνεδρίαση της 12ης Δεκεμβρίου 1990 τις προφορικές παρατηρήσεις του R. Guitard, εκπροσωπούμενου από τον Jean-Claude Fourgoux, δικηγόρο Παρισιού, της Γαλλικής Κυβερνήσεως και της Επιτροπής,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 15ης Ιανουαρίου 1991,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
1
Με απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1990, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 1990, το tribunal correctionnel de Carcassone υπέβαλε, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, ένα προδικαστικό ερώτημα ως προς την ερμηνεία του σημείου 8 του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΟΚ) 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979 ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 112), και του σημείου 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού ( ΕΟΚ) 822/87 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς ( ΕΕ L 84, σ. 1 ).
2
Κατά το σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79, του οποίου επανάληψη αποτελεί το σημείο 10 του παραρτήματος Ι του προπαρατεθέντος κανονισμού 822/87, οίνος ή κρασί είναι « το προϊόν που παράγεται αποκλειστικά με αλκοολική ζύμωση, ολική ή μερική, νωπών σταφυλιών, σπασμένων ή όχι, ή γλεύκους σταφυλιών ».
3
Το προδικαστικό ερώτημα ανέκυψε στο πλαίσιο της ποινικής διώξεως που ασκήθηκε κατά του R. Guitard, προέδρου της union des caves coopératives de l'ouest audois et du Razès (στο εξής: Uccoar), ο οποίος διώκεται για απάτη ως προς τη φύση του εμπορεύματος και παραπλανητική διαφήμιση, η τέλεση των οποίων προκύπτει από το γεγονός ότι από το 1988 διαθέτει στο εμπόριο, υπό την ονομασία « κρασί χωρίς το οινόπνευμα », ένα ποτό που έχει ως βάση το κρασί από το οποίο έχει αφαιρεθεί το οινόπνευμα.
4
Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η direction départementale de la concurrence, de la consommation et des fraudes ( Περιφερειακή Διεύθυνση Ανταγωνισμού, Καταναλώσεως και Πατάξεως της Απάτης ), η οποία υπέβαλε τη μήνυση, θεωρεί ότι η αφαίρεση του οινοπνεύματος από το κρασί δεν αποτελεί οινολογική πρακτική που να ορίζεται και να επιτρέπεται από την κοινοτική κανονιστική ρύθμιση, επιπλέον δε για την παραγωγή του εν λόγω προϊόντος προστίθενται συμπυκνωμένα γλεύκη. Προς άμυνα της η Uccoar ισχυρίζεται ότι εμπορεύεται κρασί που ανταποκρίνεται στον ορισμό που προβλέπουν οι κανονισμοί και από το οποίο το οινόπνευμα έχει αφαιρεθεί εκ των υστέρων, σύμφωνα με μια μέθοδο παραγωγής που μπορεί να ελεγχθεί εργαστηριακός και ικανοποιεί τις γευστικές προτιμήσεις των καταναλωτών.
5
Κατόπιν αυτών, το tribunal correctionnel de Carcassone, κρίνοντας ότι για την έκδοση της αποφάσεως του ήταν αναγκαία η ερμηνεία του προαναφερθέντος ορισμού του κρασιού, ανέστειλε τη διαδικασία μέχρις ότου το Δικαστήριο αποφανθεί προδικαστικός επί του εξής ερωτήματος:
« Πρέπει, κατά τους κανονισμούς ΕΟΚ, το κρασί που ορίζεται στο σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79 και στο σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87 να έχει, όταν διατίθεται στο εμπόριο, ορισμένο τουλάχιστον βαθμό οινοπνεύματος; »
6
Στην έκθεση για την επ' ακροατηρίου συζήτηση αναπτύσσονται διεξοδικώς τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως, η εξέλιξη της διαδικασίας καθώς και οι γραπτές παρατηρήσεις που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Τα στοιχεία αυτά της δικογραφίας δεν επαναλαμβάνονται κατωτέρω παρά μόνο καθόσον απαιτείται για τη συλλογιστική του Δικαστηρίου.
7
Από τη δικογραφία προκύπτει ότι το επίμαχο προϊόν προκύπτει από απόσταξη του κρασιού εν κενώ σε χαμηλή θερμοκρασία, ενώ τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του διορθώνονται με την προσθήκη συμπυκνωμένων γλευκών.
8
Η έννοια συνεπώς του υποβληθέντος ερωτήματος είναι αν επιτρέπεται κατά το κοινοτικό δίκαιο να πωλείται με την ονομασία « κρασί χωρίς το οινόπνευμα » ένα προϊόν που παρασκευάζεται με την ανωτέρω μέθοδο.
9
Οι προαναφερθέντες κανονισμοί 337/79 και 822/87 περιέχουν κανόνες που αφορούν αφενός μεν την παραγωγή και τον έλεγχο της εξελίξεως του αμπελουργικού δυναμικού και τις οινολογικές πρακτικές και επεξεργασίες, αφετέρου δε την κυκλοφορία και τη διάθεση στην κατανάλωση το>ν κρασιών. Τα παραρτήματα II του κανονισμού 337/79 και Ι του κανονισμού 822/87, τα οποία ορίζουν τα προϊόντα που καλύπτει η κοινή οργάνωση αγοράς, περιλαμβάνουν τον προαναφερθέντα ορισμό του κρασιού.
10
Δυνάμει του άρθρου 45, παράγραφος 1, στοιχείο α, του κανονισμού (ΕΟΚ) 355/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1989, περί των γενικών κανόνων για την περιγραφή και την παρουσίαση οίνων και γλευκών σταφυλής ( ΕΕ ειδ. έκδ. 03/024, σ. 200 ), η ονομασία « οίνος » επιφυλάσσεται μόνο στα προϊόντα που ανταποκρίνονται στον ορισμό που αναφέρεται στο σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79 ( όπ. π. ). Η διάταξη αυτή, η οποία ισχύει για τα περιστατικά της προκειμένης υποθέσεως της κύριας δίκης, περιελήφθη και στο άρθρο 43 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 2392/89, της 24ης Ιουλίου 1989 ( ΕΕ L 232, σ. 13 ), ο οποίος κατήργησε τον ανωτέρω κανονισμό 355/79, και παραπέμπει πλέον όχι στο σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79, αλλά στο σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87 ( όπ. π. ).
11
Από τον ορισμό που περιέχεται στο σημείο 8 προκύπτει σαφέστατα ότι, για να μπορεί ένα προϊόν να χαρακτηριστεί ως οίνος ή κρασί, είναι αναγκαίο να υπάρχει ολική ή μερική αλκοολική ζύμωση. Επιπλέον, η αλκοολική αυτή ζύμωση πρέπει να είναι η μόνη μέθοδος παραγωγής του κρασιού. Τα προϊόντα που λαμβάνονται από τα σταφύλια με οποιαδήποτε άλλη μέθοδο εκτός από την αλκοολική ζύμωση δεν είναι κρασιά. Από τον ορισμό αυτό προκύπτει προφανώς ότι, για να μπορεί το προϊόν της ζυμώσεως να χαρακτηρίζεται νομίμως ως « οίνος » ή « κρασί », πρέπει να περιέχει οινόπνευμα.
12
Μολονότι ο ορισμός αυτός του κρασιού δεν επιβάλλει ρητώς την ύπαρξη ορισμένου τουλάχιστον βαθμού οινοπνεύματος και μολονότι, δυνάμει των κοινοτικών κανονισμών, η ύπαρξη τέτοιου τίτλου είναι αναγκαία μόνο για ορισμένα είδη οίνων, όπως οι επιτραπέζιοι οίνοι ή οι οίνοι ποιότητας [σημείο 13 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87, άρθρο 7 του κανονισμού ( ΕΟΚ ) 823/87 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για τη θέσπιση ειδικών διατάξεων σχετικά με τους οίνους ποιότητας που παράγονται εντός καθορισμένων περιοχών, ΕΕ L 84, σ. 59 ], επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το βασικό χαρακτηριστικό οποιουδήποτε οίνου έγκειται στο γεγονός ότι έχει ορισμένο βαθμό οινοπνεύματος.
13
Εν προκειμένω προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι το ίδιο το προϊόν από το οποίο παρασκευάζεται το « κρασί χωρίς το οινόπνευμα » είναι κρασί. Το γεγονός αυτό όμως δεν ασκεί καμία επιρροή επί της υποχρεώσεως που επιβάλλει η κοινοτική ρύθμιση, κατά την οποία το τελικό προϊόν με την ονομασία αυτή πρέπει να περιέχει οινόπνευμα, προκειμένου να μπορεί νομίμως να χαρακτηρίζεται ως οίνος ή κρασί. Η ορθότητα της ερμηνείας αυτής επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η μέθοδος αφαιρέσεως του οινοπνεύματος από το κρασί δεν αποτελεί επιτρεπόμενη οινολογική πρακτική, κατά την έννοια του τίτλου II του κανονισμού 822/87.
14
Πρέπει πάντως να τονιστεί ότι το άρθρο 45, παράγραφος 2, του προαναφερθέντος κανονισμού 355/79, το οποίο περιελήφθη στο άρθρο 43 του προαναφερθέντος κανονισμού 2392/89 του Συμβουλίου, και το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) 997/81 της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου 1981, περί των λεπτομερειών εφαρμογής για τον χαρακτηρισμό και την παρουσίαση των οίνων και γλευκών σταφυλής ( ΕΕ L 106, σ. 1 ), παρέχουν στα κράτη μέλη την ευχέρεια να επιτρέπουν τη χρήση της λέξεως « οίνος » ή « κρασί », όταν η λέξη αυτή συνοδεύεται από όνομα φρούτου και υπό την προϋπόθεση ότι το ποτό αυτό έχει ληφθεί από την αλκοολική ζύμωση του φρούτου αυτού, ή τη χρήση άλλων σύνθετων ονομασιών στις οποίες περιλαμβάνεται η λέξη « οίνος » ή « κρασί ».
15
Κατά συνέπεια, στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν η έκφραση « κρασί χωρίς το οινόπνευμα » αποτελεί σύνθετη ονομασία που επιτρέπεται κατά την οικεία εθνική νομοθεσία για τον χαρακτηρισμό ενός προϊόντος διαφορετικού από το κρασί, κατά την έννοια της κοινοτικής νομοθεσίας.
16
Κατά συνέπεια, στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι κατά το σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79, του οποίου επανάληψη αποτελεί το σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87, το κρασί πρέπει, όταν διατίθεται στο εμπόριο, να έχει ορισμένο τουλάχιστον βαθμό οινοπνεύματος.
Εκί των δικαστικών εξόδων
17
Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Γαλλική Κυβέρνηση και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται ν'αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ( πρώτο τμήμα ),
κρίνοντας επί του ερωτήματος που του υπέβαλε με απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1990 το tribunal correctionnel de Carcassone, αποφαίνεται:
Κατά το σημείο 8 του παραρτήματος II του κανονισμού 337/79 του Συμβουλίου, της 5ης Φεβρουαρίου 1979, του οποίου επανάληψη αποτελεί το σημείο 10 του παραρτήματος Ι του κανονισμού 822/87 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1987, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς, το κρασί πρέπει, όταν διατίθεται στο εμπόριο, να έχει ορισμένο τουλάχιστον βαθμό οινοπνεύματος.
Rodríguez Iglesias
Slynn
Joliét
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουλίου 1991.
Ο Γραμματέας
J.-G. Giraud
Ο Πρόεδρος του πρώτου τμήματος
G. C Rodríguez Iglesias
( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική.
Full & Egal Universal Law Academy