ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
GIUSEPPE TESAURO
της 12ης Νοεμβρίου 1991 ( *1 )
Κύριε Πρόεόρε,
Κύριοι δικαοτές,
Η παρούσα υπόθεση αναφέρεται στην ερμηνεία της σημειώσεως 1. β του κεφαλαίου 38 της συνδυασμένης ονοματολογίας. Κατά την εν λόγω σημείωση, το κεφάλαιο 38 δεν περιλαμβάνει « τα μίγματα χημικών ουσιών και ουσιών διατροφής ή άλλα που έχουν θρεπτική αξία, των τύπων που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή τροφίμων για την ανθρώπινη κατανάλωση ».
Τα προϊόντα για τα οποία πρόκειται στην παρούσα υπόθεση είναι γαλακτοποιητές αρτοποιίας που αποτελούνται κυρίως από σιρόπι σορβιτόλης ( 70 ο/ο της ξηράς ύλης ), από μονο-γλυκερίδια και διγλυκερίδια. Για τη δασμολογική κατάταξη των εν λόγω προϊόντων επιβάλλεται να διευκρινιστεί εάν αποτελούν ή όχι « μίγματα », κατά την έννοια της ανωτέρω σημειώσεως.
Επιβάλλεται σχετικώς να τονιστεί ότι τόσο η σορβιτόλη (πυκνότητας 70ο/ο) όσο και τα μονό- και δι- γλυκερίδια, μολονότι είναι προϊόντα σύνθετης προέλευσης, ωστόσο πρέπει να θεωρηθούν ως ουσίες που έχουν θρεπτική αξία. Το συμπέρασμα αυτό επιβεβαιώνεται καταρχάς, από τεχνικής απόψεως, από τις λεπτομερείς παρατηρήσεις που διατύπωσε η διοικητική αρχή, καθής της κύριας δίκης, η οποία περιέγραψε λεπτομερώς τη συμβολή των εν λόγω ουσιών, οι οποίες εξάγονται από καρπούς και αλλοιωμένους σπόρους, στον μεταβολισμό ανθρώπων και ζώων.
Εξάλλου, πρέπει να τονιστεί ότι σ' αυτές ακριβώς τις σκέψεις στηρίχθηκε η σημερινή διατύπωση της σημειώσεως 1. β του κεφαλαίου 38. Πράγματι, όπως υπογραμμίσε η Επιτροπή, η ονοματολογία των Βρυξελλών του 1950 περιοριζόταν να αποκλείσει από το κεφάλαιο 38 « τα μίγματα χημικών προϊόντων και ουσιών διατροφής ». Ακολούθως, η επιτροπή ονοματολογίας του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας διαπίστωσε, στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών εργασιών της για ένα εναρμονισμένο σύστημα, ότι ο όρος « ουσίες διατροφής», ήταν πολύ περιορισμένος, καθόσον δεν μπορούσε να καλύψει ορισμένες ουσίες που έχουν θρεπτική αξία, όπως ακριβώς τα προϊόντα της συγκεκριμένης υποθέσεως. Για τον λόγο αυτόν αναδιατυπώθηκε το κείμενο της εν λόγω σημειώσεως ώστε να αποκλειστούν από την κατάταξη τους στο κεφάλαιο 38 και τα μίγματα εκείνα τα συστατικά των οποίων, μολονότι δεν περιλαμβάνουν « ουσίες διατροφής », περιέχουν ωστόσο « ουσίες που έχουν θρεπτική αξία ».
Τέλος, πρέπει επίσης να τονιστεί ότι ο χαρακτηρισμός της σορβιτόλης, καθώς και των μονo-, δι- και τρι- γλυκεριδίων, ως ουσιών που έχουν θρεπτική αξία, επιβεβαιώνεται τόσο από τις επεξηγηματικές σημειώσεις του Συμβουλίου Τελωνειακής Συνεργασίας όσο και από την πρόσφατη γνωμοδότηση της επιστημονικής υποεπιτροπής του εν λόγω Συμβουλίου. Κατά πάγια νομολογία, τα εν λόγω έγγραφα, μολονότι δεν έχουν δεσμευτική ισχύ, συνιστούν σημαντικό στοιχείο για την ερμηνεία της ονοματολογίας του δασμολογίου (βλ. απόφαση της 4ης Ιουλίου 1985, 167/84, Drünert, Συλλογή 1985, σ. 2235 ).
Βάσει των αντικειμενικών στοιχείων και των προταθέντων λόγων ερμηνείας, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στο προδικαστικό ερώτημα:
« Οι γαλακτοποιητές αρτοποιίας που αποτελούνται κυρίως από σιρόπι σορβιτόλης ( 70 % της ξηράς ύλης ) καθώς και από μονό- και δι- γλυκερίδια αποτελούν “ μίγματα”, κατά την έννοια της σημειώσεως 1. β του κεφαλαίου 38. Συνεπώς, αποκλείονται από το κεφάλαιο 38 της συνδυασμένης ονοματολογίας και εμπίπτουν στην επικουρική κλάση 2106. »
( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ιταλική.
Full & Egal Universal Law Academy