Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
1. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, παραλείποντας να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Ιουνίου 1987 στην υπόθεση 1/86, Επιτροπή κατά Βελγίου (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΟΚ. Στην απόφαση αυτή, το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι το Βέλγιο δεν συμμορφώθηκε, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, με την οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1979, περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες (2).
2. Προς υποστήριξη των αιτημάτων της, η Επιτροπή επικαλείται στο δικόγραφο της προσφυγής πολλούς λόγους. Το Βέλγιο αμφισβήτησε μόνον έναν εξ αυτών. Στη συνέχεια η Επιτροπή παραιτήθηκε από τον λόγο αυτόν (3).
3. Ως προς τις λοιπές αιτιάσεις της Επιτροπής, το Βέλγιο διευκρίνισε στο υπόμνημα αντικρούσεως ότι οι αναγκαίοι κανόνες για την ορθή μεταφορά της οδηγίας 80/68 στο εσωτερικό δίκαιο είχαν ήδη είτε θεσπιστεί είτε υποβληθεί υπό μορφή σχεδίου. Στην ανταπάντησή του το Βέλγιο ανακοίνωσε ότι, στη συνέχεια, είχαν θεσπιστεί ορισμένα από τα σχέδια αυτά. Υπ' αυτές τις συνθήκες, η Επιτροπή, σε απάντησή της σε ερώτηση του Δικαστηρίου, ανακάλεσε πολλές από τις προβληθείσες αιτιάσεις (4).
4. Κατά την προφορική διαδικασία, η Επιτροπή δήλωσε ότι, αφού έλαβε πρόσθετα πληροφοριακά στοιχεία από τη Βελγική Κυβέρνηση, μπορούσε επιπλέον να παραιτηθεί από ορισμένα στοιχεία της τελευταίας αιτιάσεώς της (5). Επομένως, η Επιτροπή εμμένει σε μία μόνον αιτίαση, η οποία συνίσταται στη μη ορθή μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο με το βελγικό διάταγμα της 30ής Απριλίου 1990, στο μέτρο που δεν περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής του τις ουσίες που απαριθμούνται στον κατάλογο ΙΙ της οδηγίας, μολονότι από το άρθρο 5 της οδηγίας προκύπτει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν ενεργά μέτρα σχετικά με την απόρριψη αυτών των ουσιών (6). Η Επιτροπή εξάλλου εμμένει στο αίτημά της περί καταδίκης του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
5. Η Βελγική Κυβέρνηση διευκρίνισε κατά την προφορική διαδικασία ότι το Βέλγιο δεν αμφισβητεί ούτε την αιτίαση αυτή ούτε το αίτημα της Επιτροπής όσον αφορά τα δικαστικά έξοδα.
Πρόταση
6. Για τους λόγους αυτούς, προτείνω στο Δικαστήριο να κάνει δεκτό το αίτημα της Επιτροπής και να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η δανική.
(1) * Συλλογή 1987, σ. 2797.
(2) * ΕΕ ειδ. έκδ. 15/001, σ. 240.
(3) * Βλ. σημεία 6 έως 7 της απαντήσεως της Επιτροπής σε ερώτηση του Δικαστηρίου.
(4) * Βλ. σημεία 3 έως 5 και 8 έως 9 της απαντήσεως της Επιτροπής σε ερώτηση του Δικαστηρίου.
(5) * Βλ. τμήμα Β της απαντήσεως της Επιτροπής σε ερώτηση του Δικαστηρίου.
(6) * Βλ. σημείο 24 του δικογράφου της προσφυγής.
Full & Egal Universal Law Academy