Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
Κύριε Πρόεδρε,
Κύριοι δικαστές,
1. Με προσφυγή που άσκησε στις 27 Απριλίου 1993, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε ισχύ εντός των ταχθεισών προθεσμιών, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 82/78/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1986, σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος και ιδίως του εδάφους κατά τη χρησιμοποίηση της ιλύος καθαρισμού λυμάτων στη γεωργία (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΟΚ.
2. Συναφώς, αρκεί η παρατήρηση ότι η ίδια η Βελγική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται. Περιορίζεται μόνο στο να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στη μεταφορά της οδηγίας επικαλούμενη την επελθούσα συνταγματική μεταρρύθμιση, υπό την έννοια ότι το κράτος κατέστη ομοσπονδιακό, εν συνεχεία της οποίας οι αρμοδιότητες στον τομέα που διέπεται από την οδηγία κατανέμονται τώρα μεταξύ των ομοσπονδιακών και των περιφερειακών αρχών: αυτό συνεπαγόταν ότι τα μέτρα που επιβάλλει η κοινοτική κανονιστική ρύθμιση έπρεπε να θεσπιστούν τόσο σε ομοσπονδιακό, όσο και περιφερειακό επίπεδο. Σύμφωνα όμως με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλείται διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής του έννομης τάξης για να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων και των προθεσμιών που ορίζονται με τις κοινοτικές οδηγίες (2).
3. Τελικά οι όροι του ζητήματος δεν μεταβλήθηκαν ουσιαστικά από το ότι το Βέλγιο εκπλήρωσε εν μέρει τις υποχρεώσεις τους, ανακοινώνοντας, κατά τη διάρκεια της δίκης, τα μέτρα προσαρμογής προς την οδηγία που θέσπισαν οι δύο διοικητικές περιφέρειες.
4. Ως εκ τούτου, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα.
(*) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ιταλική.
(1) - EE L 181, σ. 6.
(2) - Βλ., τελευταία, απόφαση της 2ας Αυγούστου 1993, C-303/92, Eπιτροπή κατά Kάτω Χωρών (Συλλογή 1993, σ. Ι-4739).
Full & Egal Universal Law Academy