ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
F. G. JACOBS
της 9ης Μαρτίου 1995 ( *1 )
1.
Στην παρούσα διαδικασία, η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης, ότι η Ισπανία, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Νοεμβρίου 1990, για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά την ασφάλιση της ευθύνης από αυτοκίνητα, των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ που αφορούν τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής ( 1 ), και μη ενημερώνοντας σχετικά την Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.
2.
Το άρθρο 12 της οδηγίας 90/618 προβλέπει τα εξής:
«Τα κράτη μέλη τροποποιούν τις εθνικές διατάξεις τους ώστε να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία εντός 18 μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
Οι διατάξεις που τροποποιούνται κατ' εφαρμογήν του πρώτου εδαφίου εφαρμόζονται εντός 24 μηνών από την ημερομηνία κοινοποιήσεως της παρούσας οδηγίας.»
Η οδηγία κοινοποιήθηκε στα κράτη μέλη στις 20 Νοεμβρίου 1990.
3.
Στις 6 Αυγούστου 1992 η Επιτροπή απέστειλε προς την Ισπανική Κυβέρνηση έγγραφο οχλήσεως με το οποίο της ζήτησε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός δύο μηνών, καθόσον δεν είχε λάβει καμία ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας 90/618 στην Ισπανία. Δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία απάντηση, η Επιτροπή εξέδωσε στις 24 Μαΐου 1993 αιτιολογημένη γνώμη με την οποία ζήτησε από την Ισπανία να λάβει τα αναγκαία μέτρα εντός δύο μηνών. Οι ισπανικές αρχές δεν έδωσαν απάντηση ούτε στην εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή άσκησε στις 30 Μαΐου 1994 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου.
4.
Η Ισπανική Κυβέρνηση υποστηρίζει στο υπόμνημα της αντικρούσεως ότι το νομοσχέδιο περί θέσεως σε εφαρμογή της οδηγίας δεν ψηφίστηκε εξ αιτίας της διάλυσης της Ισπανικής Βουλής. Η εν λόγω κυβέρνηση αναφέρει ότι έχει ετοιμαστεί άλλο νομοσχέδιο το οποίο είναι ώριμο προς ψήφιση από τη Βουλή. Κατά την άποψη της Ισπανικής Κυβερνήσεως, με το νομοσχέδιο αυτό θα εφαρμοστεί πλήρως η οδηγία.
5.
Από το υπόμνημα αντικρούσεως της Ισπανικής Κυβερνήσεως προκύπτει ότι η οδηγία δεν τέθηκε σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας και ότι δεν είχε τεθεί σε εφαρμογή μέχρι τις 8 Αυγούστου 1994, ημερομηνία του υπομνήματος αντικρούσεως. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, την ακολουθούμενη πρακτική ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του, προκειμένου να δικαιολογήσει τη μη τήρηση των υποχρεώσεων που υπέχει από το κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, το κύριο αίτημα της Επιτροπής πρέπει να γίνει δεκτό. Ωστόσο, δεδομένου ότι η Ισπανία δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα, παρέλκει η διαπίστωση από μέρους του Δικαστηρίου ότι η Ισπανία παρέλειψε να τα ανακοινώσει στην Επιτροπή.
Πρόταση
6.
Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο:
1)
να αναγνωρίσει ότι η Ισπανία, μη θεσπίζοντας και μη θέτοντας σε ισχύ τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της οδηγίας 90/618/ΕΟΚ του Συμβουλίου, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη·
2)
να καταδικάσει την Ισπανία στα δικαστικά έξοδα.
( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η αγγλική.
( 1 ) EE L 330, σ.44
Full & Egal Universal Law Academy