ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
CARL OTTO LENZ
της 16ης Νοεμβρίου 1995 ( *1 )
1.
Η παρούσα διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως κράτους κινήθηκε από την Επιτροπή κατά της Ιρλανδίας, με αυτήν δε η Επιτροπή ζητεί
1)
να διαπιστωθεί ότι η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989 ( 1 ),σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, ιδίως από το άρθρο 22, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον δεν εξέδωσε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή
2)
να καταδικαστεί η Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
2.
Το άρθρο 22 της οδηγίας 89/662 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη εκδίδουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1991, προκειμένου να συμμορφωθούν με την οδηγία.
3.
Επειδή η Επιτροπή δεν έλαβε καμία πληροφορία περί ενδεχομένης μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο εκ μέρους του κράτους μέλους, κίνησε με το από 14 Οκτωβρίου 1992 έγγραφο οχλήσεως τη διαδικασία αναγνωρίσεως παραβάσεως κράτους μέλους. Στο έγγραφο οχλήσεως δεν δόθηκε απάντηση. Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή διατύπωσε στις 11 Μαΐου 1993 αιτιολογημένη γνώμη. Με έγγραφο της μόνιμης αντιπροσωπείας της Ιρλανδίας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, της 15ης Ιουλίου 1993, η Ιρλανδία γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι η διαδικασία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο βρίσκεται σε εξέλιξη. Επειδή η περάτωση της διαδικασίας δεν ανακοινώθηκε στην Επιτροπή, αυτή άσκησε στις 10 Ιουνίου 1994 προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ιρλανδική Κυβέρνηση αμύνθηκε κατά της αιτιάσεως της προσφυγής παραπέμποντας στο γεγονός ότι, με την κανονιστική απόφαση (statutory instrument) αριθ. 289 του 1994, υπογραφείσα από τον Ιρλανδό Υπουργό Γεωργίας στις 21 Σεπτεμβρίου 1994, μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο η οδηγία εκτός των σχετικών με τους ιχθείς και τα αλιευτικά προϊόντα ρυθμίσεων.
4.
Είναι βέβαιον ότι, έως τη λήξη της ταχθείσας από την Επιτροπή προθεσμίας, δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί πλήρης μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
5.
Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα της προσφυγής της Επιτροπής λόγω μη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
6.
Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
Πρόταση
7.
Ως αποτέλεσμα των προεκτεθεισών σκέψεων προτείνω την ακόλουθη απόφαση:
1)
Η Ιρλανδία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/662/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τους κτηνιατρικούς ελέγχους που εφαρμόζονται στο ενδοκοινοτικό εμπόριο με προοπτική την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, ιδίως από το άρθρο 22, και από τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθόσον δεν εξέδωσε τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία αυτή.
2)
Η Ιρλανδία φέρει τα δικαστικά έξοδα.
( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.
( 1 ) ΕΕ L 395, ο. 13.
Full & Egal Universal Law Academy