Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
++++
Κράτη μέλη * Υποχρεώσεις * Παράβαση * Παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από οδηγία και παράβαση της γενικής υποχρεώσεως που απορρέει από το άρθρο 5 της Συνθήκης
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρα 5 και 169)
Περίληψη
Οσάκις κράτος μέλος παραβαίνει τις ειδικές υποχρεώσεις που απορρέουν από οδηγία, καθίσταται άνευ αντικειμένου η εξέταση του αν εκ του λόγου αυτού συντρέχει περαιτέρω παράβαση και των απορρεουσών από το άρθρο 5 της Συνθήκης υποχρεώσεών του.
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-65/94,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Gerard Rozet, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Γεώργιο Κρεμλή, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Βασιλείου του Βελγίου, εκπροσωπούμενου από τον Jan Devadder, διευθυντή διοικητικού στο Υπουργείο Εξωτερικών, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την Πρεσβεία του Βελγίου, 4, rue des Girondins,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 90/167/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1990, για τον καθορισμό των όρων παρασκευής, διαθέσεως στην αγορά και χρήσεως των φαρμακούχων ζωοτροφών εντός της Κοινότητας (ΕΕ 1990, L 92, σ. 42), με εξαίρεση το άρθρο 11, παράγραφος 2, αυτής, και/ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 15 της ανωτέρω οδηγίας, καθώς και δυνάμει των άρθρων 5 και 189 της Συνθήκης ΕΚ,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
συγκείμενο από τους G. F. Mancini, πρόεδρο τμήματος, M. Diez de Velasco, Κ. Ν. Κακούρη, F. A. Schockweiler και P. J. G. Kapteyn (εισηγητή), δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: M. Darmon
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση τoυ εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 12ης Ιουλίου 1994,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 15 Φεβρουαρίου 1994, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 90/167/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1990, για τον καθορισμό των όρων παρασκευής, διαθέσεως στην αγορά και χρήσεως των φαρμακούχων ζωοτροφών εντός της Κοινότητας (ΕΕ 1990, L 92, σ. 42), με εξαίρεση το άρθρο 11, παράγραφος 2, αυτής, και/ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 15 της ανωτέρω οδηγίας, καθώς και δυνάμει των άρθρων 5 και 189 της Συνθήκης ΕΚ.
2 Κατά το άρθρο 15 της οδηγίας,
"Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωσή τους:
* με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, την ημερομηνία που πρέπει να συμμορφωθούν με τους κοινοτικούς κανόνες που αφορούν την προστασία των ζωοτροφών από τους παθογόνους παράγοντες, αλλά το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992,
* πριν από την 1η Οκτωβρίου 1991, με τις άλλες διατάξεις της παρούσας οδηγίας.
Ενημερώνουν πάραυτα συναφώς την Επιτροπή."
3 Η Βελγική Κυβέρνηση δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εσωτερικό της δίκαιο εντός της ταχθείσας ημερομηνίας. Διευκρινίζει απλώς ότι σχέδιο βασιλικού διατάγματος τελεί υπό επεξεργασία και αποτελεί αντικείμενο διαβουλεύσεων μεταξύ των ενδιαφερομένων υπηρεσιών.
4 Δεδομένου ότι η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο δεν χώρησε εντός της προθεσμίας που τάσσει το άρθρο 15 της οδηγίας, αναγνωρίζεται η προσαπτομένη συναφώς από την Επιτροπή παράβαση.
5 Δεδομένου ότι το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις ειδικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία, παρέλκει η εξέταση του αν εκ του λόγου αυτού παρέβη περαιτέρω και τις απορρέουσες από το άρθρο 5 της Συνθήκης υποχρεώσεις (βλ. αποφάσεις της 19ης Φεβρουαρίου 1991 στην υπόθεση C-374/89, Επιτροπή κατά Βελγίου, Συλλογή 1991, σ. Ι-367, και της 13ης Οκτωβρίου 1993 στην υπόθεση C-378/92, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1993, σ. Ι-5095).
6 Επομένως, αναγνωρίζεται ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 90/167/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1990, για τον καθορισμό των όρων παρασκευής, διαθέσεως στην αγορά και χρήσεως των φαρμακούχων ζωοτροφών εντός της Κοινότητας, με εξαίρεση το άρθρο 11, παράγραφος 2, αυτής, και/ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 15 της ανωτέρω οδηγίας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
7 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα. Επειδή το Βασίλειο του Βελγίου ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Το Βασίλειο του Βελγίου, μη θέτοντας σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωσή του προς την οδηγία 90/167/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1990, για τον καθορισμό των όρων παρασκευής, διαθέσεως στην αγορά και χρήσεως των φαρμακούχων ζωοτροφών εντός της Κοινότητας, με εξαίρεση το άρθρο 11, παράγραφος 2, αυτής, και/ή παραλείποντας να τις κοινοποιήσει στην Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 15 της ανωτέρω οδηγίας.
2) Καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy