Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
++++
Ασφαλιστικά μέτρα - Αναστολή εκτελέσεως - Αναστολή εκτελέσεως κανονισμού σχετικού με την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ - Στάθμιση του συνόλου των σχετικών συμφερόντων - Ιδιαίτερος χαρακτήρας της ζημίας
(Συνθήκη ΕΟΚ, άρθρο 185 Κανονισμός Διαδικασίας του Δικαστηρίου, άρθρο 83 PAR 2)
Περίληψη
Δυνάμει του άρθρου 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, η απόφαση για την αναστολή εκτελέσεως εξαρτάται από περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως καθώς και από τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται η εν λόγω απόφαση προϋποθέτει επίσης ότι η εξισορρόπηση των σχετικών συμφερόντων συνηγορεί υπέρ της χορηγήσεως του μέτρου αυτού.
Το επείγον μιας αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη να εκδοθεί προσωρινώς απόφαση προκειμένου ο διάδικος που ζητεί την αναστολή να αποφύγει την πρόκληση σ' αυτόν σοβαράς και ανεπανόρθωτης ζημίας. 'Οταν με την αίτηση ζητείται η αναστολή εκτελέσεως ενός κανονισμού με τον οποίο θεσπίζεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ, δεν αρκεί απλώς η επίκληση των συμφυών με τη θέσπιση ενός δασμού αντιντάμπινγκ αποτελεσμάτων, δηλαδή η αύξηση της τιμής του πληττομένου από τον δασμό αυτό προϊόντος και η ανάλογη μείωση των μεριδίων της κοινοτικής αγοράς. Πράγματι, αντικείμενο ενός δασμού αντιντάμπινγκ είναι, προκεικειμένου να αντισταθμιστεί ένα διαπιστωθέν περιθώριο ντάμπινγκ, η αύξηση της τιμής του οικείου προϊόντος. Κατά συνέπεια, η χορήγηση του ζητουμένου μέτρου δεν δικαιολογείται παρά μόνον εφόσον αποδεικνύεται ότι η θέσπιση του δασμού αντιντάμπινγκ αποτελεί την αιτία σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας η οποία αφορά ειδικώς τον αιτούντα.
Η απόδειξη μιας τέτοιας ζημίας δεν βαρύνει την επιχείρηση που αρκείται στο να υποστηρίζει ότι, ύστερα από την εφαρμογή των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ, δεν έχει πλέον πραγματοποιήσει εξαγωγές, ότι, καθώς φαίνεται, οι εισαγωγείς έχουν επιλέξει εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού και ότι η κατάσταση αυτή πρόκειται να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη της απόσυρση από την αγορά της Κοινότητας. Ενεργώντας στηριζόμενη σε απλούς ισχυρισμούς ή υποθέσεις και μη προσκομίζοντας κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί τα πραγματικά αυτά περιστατικά ούτε άλλα γεγονότα που να επιτρέπουν, ενδεχομένως, να θεωρηθεί ότι η προβαλλόμενη ζημία είναι σοβαρά, ανεπανόρθωτη και την αφορά ειδικώς, η αιτούσα δεν εκπληρώνει τις σχετικές με το βάρος αποδείξεως υποχρεώσεις που υπέχει.
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-6/94 R,
Descom Scales Manufacturing Co. Ltd, εταιρία κορεατικού δικαίου, με έδρα τη Σεούλ (Κορέα) εκπροσωπούμενη από τον Pierre Didier, δικηγόρο Βρυξελλών, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον δικηγόρο L. Mosar, 8, rue du Notre-Dame,
αιτούσα,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπούμενου από τους Bjarne Hoff-Nielsen και Jorge Monteiro, επικουρούμενους από τον Philip Bentley, barrister of Lincoln' s Inn, Λονδίνο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Bruno Eynard, διευθυντή της διευθύνσεως νομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer,
καθού,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως, ως προς την αιτούσα, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2887/93 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1994, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών καταγωγής Σιγκαπούρης και Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 263. σ. 1),
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 8 Ιανουαρίου 1994, η εταιρία Descom Scales Manufacturing Co. (στο εξής: Descom) ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 153, τέταρτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, την ακύρωση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2887/93 του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1993, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγ στις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών καταγωγής Σιγκαπούρης και Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 263, σ. 1), κατά το μέτρο που ο κανονισμός αυτός την αφορά.
2 Με χωριστό δικόγραφο, που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου την ίδια ημέρα, η προσφεύγουσα υπέβαλε, δυνάμει των άρθρων 185 της Συνθήκης και 83 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να επιτύχει την αναστολή εκτελέσεως, ως προς αυτήν, του προαναφερθέντος κανονισμού, έως ότου το Δικαστήριο αποφανθεί επί της κυρίας προσφυγής της.
3 Το καθού κατέθεσε τις γραπτές του παρατηρήσεις στις 11 Φεβρουαρίου 1994.
4 Με το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1103/93 της Επιτροπής, της 30ής Απριλίου 1993, περί επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές στην Κοινότητα ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών καταγωγής Σιγκαπούρης και Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ L 112, σ. 20), επιβλήθηκε προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ηλεκτρονικών ζυγών λιανικής πωλήσεως με ψηφιακή ένδειξη βάρους, τιμής κατά μονάδα και συνολικής τιμής με ή χωρίς εκτυπωτή. 'Οσον αφορά τα κατασκευαζόμενα από την Descom προϊόντα, ο προσωρινός δασμός ορίστηκε στο 29 %.
5 Με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α', του προαναφερθέντος κανονισμού 2887/93, της 20ής Οκτωβρίου 1993, ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που ισχύει για τα κατασκευαζόμενα από την Descom προϊόντα ορίστηκε στο 26,7 %. Το άρθρο 2 ορίζει ότι τα ποσά που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση συνεπεία της επιβολής προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ εισπράττονται οριστικώς μέχρι ύψους του οριστικώς καταβαλλομένου δασμού, ενώ προστίθεται ότι τα καταβληθέντα ως εγγύηση ποσά, τα οποία υπερβαίνουν τον εν λόγω δασμό, αποδεσμεύονται.
6 Η αιτούσα ισχυρίζεται ότι ο κανονισμός 2887/93 στερείται, προφανώς, νομιμότητας για τους εξής λόγους:
- υφίσταται πρόδηλο σφάλμα όσον αφορά τον υπολογισμό της τιμής εξαγωγής, και τούτο κατά παράβαση του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΟΚ) 2423/88 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 1988, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 209, σ. 1),
- υπήρξε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της αιτούσας λόγω αρνήσεως γνωστοποιήσεως σ' αυτήν ουσιωδών για την προάσπιση των συμφερόντων της στοιχείων, και τούτο κατά παράβαση του άρθρου 7, παράγραφος 4, του προαναφερθέντος κανονισμού 2423/88.
7 Σύμφωνα με την αιτούσα, ο επείγων χαρακτήρας της αναστολής εκτελέσεως δικαιολογείται από το γεγονός ότι, ύστερα από την επιβολή των προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ, καμία πλέον μονάδα προϊόντος δεν εξήχθη προς την Κοινότητα. Δοθέντος ότι η αγορά των οικείων προϊόντων χαρακτηρίζεται από έντονο ανταγωνισμό, η αιτούσα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μια αύξηση κατά περίπου 30 % των τιμών. 'Αλλωστε, ο ανταγωνισμός έχει σημαντικά ενταθεί μετά το 1993 λόγω εισαγωγών προϊόντων προελεύσεως άλλων τρίτων χωρών, όπως η Ταϊβάν, η Τουρκία και η Ταϋλάνδη. Η εφαρμογή των επίδικων μέτρων δεν μπορεί παρά να αποτελεί την προαναγγελία του οριστικού τερματισμού των εκ μέρους της Descom εξαγωγών ζυγών λιανικής πωλήσεως. Οι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα τρεις εισαγωγείς της έχουν ήδη επιλέξει εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού. Η κατάσταση αυτή πρόκειται να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απόσυρση της Descom και του ομίλου του οποίου αυτή αποτελεί μέρος από τον τομέα των ζυγών εμπορικής χρήσεως, όχι μόνο εντός της Κοινότητας αλλά και, κατ' επέκταση, εντός ολοκλήρου της Ευρώπης.
8 Τέλος, η αιτούσα ισχυρίζεται ότι, όσον αφορά την εξισορρόπηση των επιμάχων συμφερόντων, το μερίδιο της κοινοτικής αγοράς που κατέχει η μητέρα εταιρία και η ίδια είναι 1,25 %.
9 Το Συμβούλιο ζητεί την απόρριψη της αιτήσεως λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
10 Φρονεί ότι ο εκδοθείς κανονισμός είναι σύμφωνος προς τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 8, στοιχείο β', του κανονισμού 2423/88, καθώς και προς τη νομολογία του Δικαστηρίου. Αμφισβητεί τον λόγο ακυρώσεως που αντλείται από την προβαλλομένη προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας.
11 Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι η αιτούσα δεν έχει προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να καταδεικνύεται ότι υφίσταται μια σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία και όχι, απλώς, την συνήθη και άμεση συνέπεια της επιβολής οριστικών δασμών.
12 Τρίτον, το εν λόγω κοινοτικό όργανο αντιτείνει στη Descom ότι δεν προσκόμισε αποδείξεις ως προς το γεγονός ότι δεν πρόκειται να ζημιωθούν σημαντικά, σε περίπτωση αναστολής εκτελέσεως του κανονισμού 2887/93, οι κοινοτικοί παραγωγοί, καθώς επίσης και ότι δεν υφίσταται ένα σύστημα εγγυήσεων, στοιχείο ουσιώδες για την προστασία της εξισορροπήσεως των συμφερόντων της αιτούσας και των κοινοτικών παραγωγών.
13 Επιβάλλεται να υπομνηστεί ότι σύμφωνα με το άρθρο 185 της Συνθήκης:
"Οι προσφυγές στο Δικαστήριο δεν έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα. Το Δικαστήριο όμως δύναται, αν κρίνει ότι επιβάλλεται από τις περιστάσεις, να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλομένης πράξεως."
14 Δυνάμει του άρθρου 83, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, η απόφαση για την αναστολή εκτελέσεως εξαρτάται από περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως καθώς και από τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται (fumus boni juris). Σύμφωνα με πάγια νομολογία, για την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως προϋποτίθεται ότι η εξισορρόπηση των σχετικών συμφερόντων συνηγορεί επίσης υπέρ της χορηγήσεως του μέτρου αυτού (βλ., ιδίως, τις Διατάξεις του Προέδρου του Δικαστηρίου της 17ης Δεκεμβρίου 1984, 258/84 R, Nippon Seiko κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1984, σ. 4357, της 18ης Οκτωβρίου 1985, 250/85 R, Brother Industries κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1985, σ. 3459, και της 9ης Απριλίου 1987, 77/87 R, Technointorg κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1987, σ. 1793).
15 Οι τρεις αυτές προϋποθέσεις είναι σωρευτικές.
16 Το επείγον μιας αιτήσεως αποστολής εκτελέσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη να εκδοθεί προσωρινώς απόφαση προκειμένου ο διάδικος που ζητεί την αναστολή να αποφύγει την πρόκληση σ' αυτόν σοβαράς και ανεπανόρθωτης ζημίας. Προς διαπίστωση του γεγονότος αυτού, δεν αρκεί απλώς η επίκληση των συμφυών με τη θέσπιση ενός δασμού αντιντάμπινγκ αποτελεσμάτων, δηλαδή η αύξηση της τιμής του πληττομένου από τον δασμό αυτό προϊόντος και ανάλογη μείωση των μεριδίων της κοινοτικής αγοράς. Πράγματι, αντικείμενο ενός δασμού αντιντάμπινγκ είναι, προκειμένου να αντισταθμιστεί το διαπιστωθέν περιθώριο ντάμπινγκ, η αύξηση της τιμής του εν λόγω προϊόντος (βλ. ιδίως τις προαναφερθείσες Διατάξεις της 17ης Δεκεμβρίου 1984, 258/84 R, της 18ης Οκτωβρίου 1985, 250/85 R, και της 9ης Απριλίου 1987, 77/87 R, καθώς και τις Διατάξεις του Προέδρου του Δικαστηρίου της 8ης Ιουνίου 1989, 69/89 R, Nakajima All Precision κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1989, σ. 1689, και της 14ης Φεβρουαρίου 1990, C-358/89 R, Extramet Industrie κατά Συμβουλίου, Συλλογή 1990, σ. Ι-431).
17 Η νομολογία του Δικαστηρίου απαιτεί την απόδειξη σοβαράς και ανεπανορθώτου ζημίας, η οποία να αφορά ειδικώς τον αιτούντα, λόγω της θεσπίσεως του δασμού αντιντάμπινγκ.
18 Υποστηρίζοντας ότι δεν έχει πλέον εξαγάγει ούτε μια μονάδα προϊόντος, ύστερα από την εφαρμογή των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ, ότι οι τρεις εισαγωγείς φαίνεται να έχουν επιλέξει εναλλακτικές πηγές εφοδιασμού και ότι η κατάσταση αυτή πρόκειται να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απόσυρσή της από τον τομέα των εμπορικών ζυγών εντός της Κοινότητας και ολόκληρης της Ευρώπης, η αιτούσα ενεργεί στηριζόμενη σε απλούς ισχυρισμούς ή υποθέσεις. Δεν προσκόμισε κάποιο στοιχείο που να δικαιολογεί τα πραγματικά αυτά περιστατικά ούτε επικαλέστηκε άλλες περιστάσεις που να επιτρέπουν, ενδεχομένως, να θεωρηθεί ότι η προβαλλόμενη ζημία είναι σοβαρά, ανεπανόρθωτη και αφορά ειδικώς την αιτούσα. Επομένως, η εν λόγω εταιρία δεν είχε εκπληρώσει τις σχετικές με το βάρος αποδείξεως υποχρεώσεις που υπέχει.
19 Επί πλέον, η ίδια η αιτούσα επισημαίνει γεγονότα ικανά να θέσουν υπό αμφιβολία το ότι η προβαλλόμενη ζημία, ανεξαρτήτως της εκτάσεώς της, αποτελεί την κύρια συνέπεια των δασμών αντιντάμπινγκ. Πράγματι, επικαλείται μια σημαντική ένταση του ανταγωνισμού στην κοινοτική αγορά, συνδεόμενη με τις εισαγωγές από διάφορες άλλες τρίτες χώρες και προσθέτει ότι οι εξαγωγές της προς την Κοινότητα ήταν σταθερές, γενικώς και ανά τύπον προϊόντος, με κάποια τάση μειώσεως κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων ετών.
20 Δεδομένου ότι το επείγον της υποθέσεως δεν αποδείχθηκε, η αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να απορριφθεί, χωρίς να παρίσταται ανάγκη να εξεταστεί αν οι δύο άλλες προϋποθέσεις, δηλαδή ο fumus boni juris και η εξισορρόπηση των συμφερόντων, συντρέχουν.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
διατάσσει:
1. Απορρίπτει την αίτηση λήψεως ασφαλιστικών μέτρων.
2. Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λουξεμβούργο, 11 Μαρτίου 1994.
Full & Egal Universal Law Academy