Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Κατά το άρθρο 1, παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, των κανονισμών (ΕΚ) 2791/94 (1) και 510/95 (2) της Επιτροπής (στο εξής: κανονισμοί Debbie) κατανέμονται ποσοστώσεις για την εισαγωγή συνολικά 98 900 τόνων μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ σε εισαγωγείς που συνδέονται ή αντιπροσωπεύουν άμεσα κοινοτικούς παραγωγούς ή παραγωγούς ΑΚΕ (3), των οποίων η παραγωγή μπανάνας επλήγη τον Σεπτέμβριο του 1994 από τη θύελλα Debbie.
2 Στην παρούσα υπόθεση το Βασίλειο του Βελγίου και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ζητούν να αναγνωριστεί η ακυρότητα των κανονισμών αυτών, μεταξύ άλλων, με την αιτιολογία ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 404/93 του Συμβουλίου, της 13ης Φεβρουαρίου 1993, για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας (στο εξής: βασικός κανονισμός) (4), δεν αποτελεί επαρκή νομική βάση για την έκδοση αυτών των κανονισμών Debbie από την Επιτροπή.
Κρίσιμες διατάξεις και πραγματικά περιστατικά
3 Πριν από τη θέση σε ισχύ του βασικού κανονισμού, την 1η Ιουλίου 1993, στα κράτη μέλη ίσχυαν διαφορετικές εθνικές ρυθμίσεις. Αυτές μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες. Στην πρώτη ομάδα, στην οποία ανήκαν μεταξύ άλλων η Γαλλία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η κοινοτική παραγωγή και η παραγωγή ΑΚΕ κατείχε προνομιακή θέση, ενώ ως προς τη δεύτερη ομάδα, στην οποία ανήκαν μεταξύ άλλων η Γερμανία, το Βέλγιο και οι Κάτω Ξώρες, η οργάνωση αγοράς ήταν ανοικτή, υπό την έννοια ότι μπορούσαν να εισαχθούν μπανάνες από τη Λατινική Αμερική χωρίς ποσοτικούς περιορισμούς (5).
4 Ο βασικός κανονισμός στηρίχθηκε στη Συνθήκη, ιδίως στα άρθρα 42 και 43 αυτής, που αφορούν τη χάραξη των κατευθυντηρίων γραμμών κοινής γεωργικής πολιτικής, στόχος της οποίας είναι, σύμφωνα με το άρθρο 39, παράγραφος 1:
«(...)
β) να εξασφαλίζει (...) ένα δίκαιο βιοτικό επίπεδο στον κοινοτικό πληθυσμό, ιδίως με την αύξηση του ατομικού εισοδήματος των εργαζομένων στη γεωργία·
γ) να σταθεροποιεί τις αγορές·
δ) να εξασφαλίζει τον εφοδιασμό·
ε) να διασφαλίζει λογικές τιμές κατά την προσφορά αγαθών στους καταναλωτές.»
5 Στο προοίμιο του βασικού κανονισμού περιέχονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθες αιτιολογικές σκέψεις:
«Αυτή η κοινή οργάνωση της αγοράς πρέπει, τηρουμένης της κοινοτικής προτίμησης και των διαφόρων διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας, να επιτρέπει τη διάθεση στην κοινοτική αγορά, σε τιμές δίκαιες τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές, μπανανών που παράγονται στην Κοινότητα και στα κράτη ΑΚΕ, τα οποία είναι κατά παράδοση προμηθευτές, δίχως να πλήττονται οι εισαγωγές μπανανών που κατάγονται από άλλες προμηθεύτριες τρίτες χώρες και εξασφαλίζοντας επαρκή εισοδήματα στους παραγωγούς (τρίτη αιτιολογική σκέψη).
Με έναν προσωρινό υπολογισμό ο οποίος καταρτίζεται ετησίως πρέπει να εκτιμώνται οι προοπτικές της κοινοτικής παραγωγής και κατανάλωσης· ο υπολογισμός αυτός πρέπει να μπορεί να αναθεωρείται κατά τη διάρκεια του έτους σε συνάρτηση με τις ιδιαίτερες συνθήκες, ιδίως κλιματολογικές (ένατη αιτιολογική σκέψη).
Προκειμένου να υπάρξουν οι προϋποθέσεις ικανοποιητικής εμπορίας των μπανανών κοινοτικής εσοδείας καθώς και των προϋόντων καταγωγής ΑΚΕ στα πλαίσια των συμφωνιών της Σύμβασης του Λομέ και να διατηρηθούν ταυτόχρονα στο μέτρο του δυνατού τα παραδοσιακά εμπορικά ρεύματα ανταλλαγών, θα πρέπει να προβλεφθεί το ετήσιο άνοιγμα δασμολογικής ποσόστωσης· στα πλαίσια της ποσόστωσης αυτής, αφενός, οι εισαγωγές μπανανών τρίτων χωρών θα υπόκεινται σε δασμό 100 ECU ανά τόνο (6), που αντιστοιχεί σε δασμό του Κοινού Δασμολογίου που εφαρμόζεται σήμερα και, αφετέρου, οι εισαγωγές μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ θα υπόκεινται σε μηδενικό δασμό σύμφωνα με τις προαναφερόμενες συμφωνίες· θα πρέπει να προβλεφθεί διάταξη που να διασφαλίζει την τροποποίηση του μεγέθους της δασμολογικής ποσόστωσης σε συνάρτηση με την εξέλιξη της κοινοτικής ζήτησης που διαπιστώνεται στον κατά πρόβλεψη υπολογισμό (δέκατη αιτιολογική σκέψη).
Στις εκτός δασμολογικής ποσόστωσης εισαγωγές πρέπει να επιβάλλεται δασμός επαρκούς ύψους που θα επιτρέπει τη διάθεση, υπό αποδεκτές συνθήκες, της κοινοτικής παραγωγής και των παραδοσιακών ποσοτήτων ΑΚΕ (7) (ενδέκατη αιτιολογική σκέψη).
Για να μην διαταραχθούν οι υπάρχουσες εμπορικές σχέσεις και ταυτόχρονα να επιτραπεί κάποια εξέλιξη των διαρθρώσεων της εμπορίας, η έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής για κάθε επιχειρηματία, που πρέπει να είναι διαφορετικά για κάθε μία από τις προαναφερόμενες κατηγορίες, πρέπει να βασίζεται στη μέση ποσότητα μπανανών που έθεσε σε εμπορία ο επιχειρηματίας κατά τα τρία προηγούμενα έτη για τα οποία υπάρχουν στατιστικά στοιχεία (δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη).»
6 Ο τίτλος ΙΙΙ του βασικού κανονισμού περιέχει διατάξεις που αφορούν μια αντισταθμιστική ενίσχυση υπέρ της κοινοτικής παραγωγής. Σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 2, η μέγιστη ποσότητα κοινοτικών μπανανών που τίθενται σε εμπορία και μπορούν να παράσχουν δικαίωμα αντισταθμιστικής ενισχύσεως ορίζεται σε 854 000 τόνους καθαρό βάρος· η ποσότητα αυτή κατανέμεται ανά κοινοτική περιφέρεια παραγωγής ως εξής:
1) 420 000 τόνοι για τις Καναρίους Νήσους·
2) 150 000 τόνοι για τη Γουαδελούπη·
3) 219 000 τόνοι για τη Μαρτινίκα·
4) 50 000 τόνοι για τη Μαδέρα, τις Αζόρες και την Algarve·
5) 15 000 τόνοι για την Κρήτη και τη Λακωνία.
Η αντισταθμιστική ενίσχυση υπολογίζεται με βάση τη διαφορά μεταξύ των κατ' αποκοπή εσόδων αναφοράς και των μέσων εσόδων παραγωγής μπανανών κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους.
7 Ο τίτλος IV περιέχει τη ρύθμιση για το εμπόριο με τις τρίτες χώρες. Το άρθρο 15 (άρθρο 15α σύμφωνα με την τροποποίηση που επήλθε με τον κανονισμό 3290/94) καθορίζει τις «παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ» με αναφορά στις ποσότητες μπανανών που καθορίζονται στο παράρτημα και κατανέμονται σε συγκεκριμένα κράτη. Σύμφωνα με αυτά η συνολική ποσότητα ανέρχεται σε 857 700 τόνους, από τους οποίους κατανέμονται στην Αγία Λουκία και τον Δομίνικο 127 000 και 71 000 τόνοι αντίστοιχα. Οι «μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ» είναι εισαγωγές από ένα κράτος ΑΚΕ, οι οποίες υπερβαίνουν την ποσότητα που καθορίζεται στο παράρτημα για το οικείο κράτος, ή εισαγωγές από κράτη ΑΚΕ που δεν περιέχονται στο παράρτημα. Ως «μπανάνες τρίτων χωρών» ορίζονται οι εισαγωγές από τρίτες χώρες, εκτός των κρατών ΑΚΕ, δηλαδή στην πράξη από τις χώρες παραγωγής της Λατινικής Αμερικής.
8 Ο βασικός κανονισμός περιέχει περαιτέρω τις ακόλουθες διατάξεις, που είναι κρίσιμες για την παρούσα υπόθεση:
«Άρθρο 16
1. Κάθε χρόνο καταρτίζεται κατά πρόβλεψη υπολογισμός της παραγωγής και κατανάλωσης στην Κοινότητα, καθώς και των εισαγωγών και των εξαγωγών.
2. Αυτός ο κατά πρόβλεψη υπολογισμός καταρτίζεται με βάση:
- τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τις ποσότητες μπανανών που τέθηκαν σε εμπορία στην Κοινότητα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους κατανεμημένες ανάλογα με την καταγωγή τους,
- τις προβλέψεις παραγωγής και εμπορίας των κοινοτικών μπανανών,
- τις προβλέψεις εισαγωγών παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ,
- τις προβλέψεις κατανάλωσης βάσει ιδίως των προσφορών καταναλωτικών τάσεων και της εξέλιξης της κατανάλωσης.
3. Εάν παραστεί ανάγκη, και προκειμένου κυρίως για την συνεκτίμηση εξαιρετικών περιστάσεων που επηρεάζουν τις συνθήκες παραγωγής ή εισαγωγής, αυτός ο υπολογισμός μπορεί να αναθεωρείται κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας. Σε αυτή την περίπτωση, η δασμολογική ποσόστωση που προβλέπεται στο άρθρο 18 αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27.
(...)
Άρθρο 18
1. Ανοίγεται κάθε έτος δασμολογική ποσόστωση 2,2 εκατομμυρίων (8) τόνων ανά καθαρό βάρος για τις εισαγωγές μπανάνας από τρίτες χώρες και μη παραδοσιακής μπανάνας ΑΚΕ.
(...)
Όταν η κοινοτική ζήτηση, υπολογιζόμενη βάσει του υπολογισμού που αναφέρεται στο άρθρο 16, αυξάνει, η ποσόστωση αυξάνεται αντιστοίχως σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27. Όταν παρίσταται ανάγκη, η αναθεώρηση αυτή πραγματοποιείται πριν από τις 30 Νοεμβρίου, η οποία προηγείται της εν λόγω περιόδου εμπορίας.
(...)
Άρθρο 19
1. Η δασμολογική ποσόστωση ανοίγεται, από 1ης Ιουλίου 1993, μέχρι ύψους:
α) 66,5 % για τους επιχειρηματίες που ασχολήθηκαν με την εμπορία μπανάνας τρίτων χωρών ή/και μη παραδοσιακής μπανάνας ΑΚΕ·
β) 30 % για τους επιχειρηματίες που ασχολήθηκαν με την εμπορία κοινοτικής μπανάνας ή/και παραδοσιακής μπανάνας ΑΚΕ·
γ) 3,5 % για τους εγκατεστημένους στην Κοινότητα επιχειρηματίες οι οποίοι άρχισαν να ασχολούνται με την εμπορία μπανάνας πλην της κοινοτικής ή/και της παραδοσιακής μπανάνας ΑΚΕ από το 1992.
(...)
2. Βάσει υπολογισμών διενεργούμενων χωριστά για καθεμία των κατηγοριών επιχειρηματιών της παραγράφου 1, στοιχεία αα και ββ, κάθε επιχειρηματίας λαμβάνει πιστοποιητικά εισαγωγής σε συνάρτηση με τη μέση ποσότητα μπανάνας που επώλησε στα τρία τελευταία χρόνια για τα οποία υπάρχουν στατιστικά στοιχεία. Οι ποσότητες που θα ληφθούν υπόψη όσον αφορά την κατηγορία επιχειρηματιών της παραγράφου 1, στοιχείο αα, είναι οι πωλήσεις μπανάνας τρίτων χωρών. Όσον αφορά τους επιχειρηματίες της παραγράφου 1, στοιχείο ββ, οι ποσότητες που θα ληφθούν υπόψη είναι οι πωλήσεις παραδοσιακής μπανάνας ΑΚΕ ή/και κοινοτικής μπανάνας. (...)
(...)
4. Σε περίπτωση αύξησης της δασμολογικής ποσόστωσης, η συμπληρωματική διαθέσιμη ποσότητα αποδίδεται στους επιχειρηματίες που ανήκουν στις κατηγορίες της παραγράφου 1 σύμφωνα με τις διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων.
Άρθρο 20
Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27, θεσπίζει και αναθεωρεί τον κατά πρόβλεψη υπολογισμό που αναφέρεται στο άρθρο 16.
Βάσει της αυτής διαδικασίας, η Επιτροπή θεσπίζει και τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος τίτλου. Οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν κυρίως να αφορούν:
- τα συμπληρωματικά μέτρα για την έκδοση των πιστοποιητικών, τη διάρκεια ισχύος των, τους όρους μεταβίβασής τους, καθώς και ένα μηχανισμό αναγκαίο εγγυήσεων· οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν επίσης να περιλαμβάνουν τον καθορισμό προθεσμίας εξέτασης,
- την περιοδικότητα της έκδοσης των πιστοποιητικών,
- τη μέγιστη [ελάχιστη] ποσότητα μπανάνας που διετέθη στο εμπόριο, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 19, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο,
- τα μέτρα που εγγυώνται την προέλευση και την καταγωγή των μπανανών οι οποίες εισάγονται στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσόστωσης που προβλέπεται στο άρθρο 18, παράγραφος 1,
- τα αναγκαία μέτρα για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις συμφωνίες τις οποίες έχει συνάψει η Κοινότητα σύμφωνα με το άρθρο 228 της Συνθήκης.
Τίτλος V
Γενικές διατάξεις
(...)
Άρθρο 26
1. Δημιουργείται επιτροπή διαχείρισης για τις μπανάνες, η οποία καλείται εφεξής "επιτροπή", αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδρευόμενη από αντιπρόσωπο της Επιτροπής.
(...)
Άρθρο 27
1. Όταν γίνεται αναφορά στη διαδικασία του παρόντος άρθρου, η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε με πρωτοβουλία του τελευταίου αυτού, είτε κατόπιν αιτήσεως του αντιπροσώπου ενός κράτους μέλους.
2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει σχέδιο ληπτέων μέτρων. Η επιτροπή εκδίδει τη γνώμη της επί των μέτρων αυτών μέσα σε προθεσμία που καθορίζεται από τον πρόεδρο ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του υπό εξέταση θέματος. Η επιτροπή αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148, παράγραφος 2, της Συνθήκης.
3. Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα που μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως. Ωστόσο, εάν τα μέτρα αυτά δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, κοινοποιούνται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει την εφαρμογή των μέτρων που αποφάσισε για ένα μήνα το πολύ μετά την κοινοποίηση αυτή.
Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα σε προθεσμία ενός μηνός.
(...)
Άρθρο 30
Εάν, από τον Ιούλιο 1993, χρειαστεί να ληφθούν ειδικά μέτρα για να γίνει ευκολότερα η μετάβαση από τα καθεστώτα που ίσχυαν πριν τεθεί σε ισχύ ο παρών κανονισμός στο καθεστώς που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, ιδιαιτέρως δε για να ξεπεραστούν σημαντικές δυσκολίες, η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27, λαμβάνει όλα τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα.»
9 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1442/93 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 1993, περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα (9), περιέχει λεπτομερέστερες διατάξεις για την εισαγωγή στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσοστώσεως και για την εισαγωγή παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ.
10 Όπως προκύπτει από την απόφαση 94/654/ΕΚ της Επιτροπής, της 29ης Σεπτεμβρίου 1994, για τη θέσπιση του προβλεπόμενου ισοζυγίου της παραγωγής και της κατανάλωσης καθώς και των εισαγωγών και των εξαγωγών μπανάνας για την Κοινότητα για το έτος 1994 (10), σύμφωνα με το άρθρο 16 του βασικού κανονισμού καταρτίζεται κάθε έτος ισοζύγιο προβλέψεων, με κύριο στόχο να καθοριστούν οι προοπτικές της κοινοτικής παραγωγής και καταναλώσεως, οι προβλέψεις εισαγωγών παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ και, επομένως, το επίπεδο των αναγκών εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και το ύψος της δασμολογικής ποσοστώσεως. Περαιτέρω από την απόφαση προκύπτει ότι αυτό το ισοζύγιο προβλέψεων θα πρέπει, έπειτα από τη θύελλα Debbie, να επανεξεταστεί, μόλις αυτό καταστεί δυνατό, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, διότι η επανεξέταση αυτή θα είναι δυνατό να γίνει μόνο με βάση το οριστικό ισοζύγιο της καταστάσεως, που δεν είναι ακόμη διαθέσιμο. Σύμφωνα με το παράρτημα της αποφάσεως η κοινοτική παραγωγή υπολογίζεται σε 643 000 τόνους, οι παραδοσιακές εισαγωγές ΑΚΕ σε 666 000 τόνους και η δασμολογική ποσόστωση σε 2 118 000 τόνους.
11 Στις 16 Νοεμβρίου 1994 η Επιτροπή, έχοντας υπόψη τον βασικό κανονισμό, και ιδίως τα άρθρα 16, παράγραφος 3, 20 και 30, εξέδωσε τον πρώτο κανονισμό Debbie, που περιέχει μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες αιτιολογικές σκέψεις:
«H τροπική θύελλα Debbie που έπληξε στις 10 Σεπτεμβρίου 1994 τις χώρες αυτές προκάλεσε σημαντικές ζημίες στις μπανανοφυτείες των κοινοτικών περιοχών της Μαρτινίκας και της Γουαδελούπης καθώς και των κρατών ΑΚΕ της Αγίας Λουκίας και του Δομίνικου· οι επιπτώσεις από τις έκτακτες αυτές περιστάσεις επί της παραγωγής των περιοχών που έχουν πληγεί θα γίνουν αισθητές έως τον Ιούλιο του 1995 και θα επηρεάσουν αισθητά τις εισαγωγές και τον εφοδιασμό της κοινοτικής αγοράς κατά τη διάρκεια του τετάρτου τριμήνου 1994· αυτό είναι πιθανό να εκδηλωθεί με σημαντική αύξηση των τιμών της αγοράς σε ορισμένες περιοχές της Κοινότητας (δεύτερη αιτιολογική σκέψη).
Το άρθρο 16, παράγραφος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93 ορίζει ότι σε περίπτωση ανάγκης και, ιδίως, για να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις εκτάκτων περιστάσεων που επηρεάζουν τις συνθήκες παραγωγής ή εισαγωγής, μπορεί να αναθεωρηθεί το ισοζύγιο προβλέψεων και, σε παρόμοια περίπτωση, να προσαρμοσθεί η δασμολογική ποσόστωση (τρίτη αιτιολογική σκέψη).
Από την προσαρμογή της δασμολογικής ποσοστώσεως πρέπει να είναι δυνατόν, αφενός, να εφοδιασθεί κατά τρόπον ικανοποιητικό η κοινοτική αγορά έως τα τέλη του 1994 και, αφετέρου, να κατανεμηθεί η ποσόστωση αυτή στους επιχειρηματίες που υπέστησαν απευθείας τις σημαντικότερες ζημίες και, επιπλέον, διατρέχουν τον κίνδυνο, λόγω απουσίας των καταλλήλων μέτρων, να χάσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα την παραδοσιακή διάθεση στην κοινοτική αγορά (τέταρτη αιτιολογική σκέψη).
Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν θα πρέπει να έχουν ειδικό μεταβατικό χαρακτήρα, κατά την έννοια του άρθρου 30 του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93· για τον σκοπό αυτό, πριν από την έναρξη ισχύος της νέας κοινής οργανώσεως της αγοράς την 1η Ιουλίου 1993, οι υπάρχουσες εθνικές οργανώσεις, για να αντιμετωπίσουν περιπτώσεις ανάγκης ή εκτάκτων περιστάσεων όπως η θύελλα Debbie, διέθεταν μέσα που εξασφάλιζαν τον εφοδιασμό της αγοράς από άλλους προμηθευτές διασφαλίζοντας, συγχρόνως, τα συμφέροντα των επιχειρηματιών που υπήρξαν θύματα αυτών των εκτάκτων γεγονότων (πέμπτη αιτιολογική σκέψη).
(...)
Τα μέτρα αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν, υπέρ των επιχειρηματιών που υπέστησαν άμεσα τις σημαντικότερες ζημίες λόγω της αδυναμίας να εφοδιάσουν την κοινοτική αγορά με μπανάνες που κατάγονται από τις πληγείσες περιοχές καταγωγής, τη χορήγηση του δικαιώματος εισαγωγής σε αντιστάθμιση μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ· επιπλέον, πρέπει να προβλεφθεί ότι οι ποσόστητες που θα διατεθούν στο εμπόριο στην κοινοτική αγορά σε εφαρμογή του παρόντος μέτρου θα ληφθούν υπόψη, εν ευθέτω χρόνω, για τον καθορισμό των ποσοτήτων αναφοράς των συγκεκριμένων επιχειρηματιών για τις δασμολογικές ποσοστώσεις των μελλοντικών ετών· το πλεονέκτημα των μέτρων αυτών πρέπει πραγματικά να χορηγηθεί στους επιχειρηματίες που έχουν απευθείας υποστεί μια πραγματική ζημία, χωρίς δυνατότητα αντισταθμίσεως και σε συνάρτηση με τη σπουδαιότητα της ζημίας αυτής (έβδομη αιτιολογική σκέψη).»
Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού, η δασμολογική ποσόστωση για το έτος 1994 αυξήθηκε κατά 53 400 τόνους και από 2 118 000 τόνους ανήλθε σε 2 171 400 τόνους. Αυτές οι πρόσθετες ποσότητες παραχωρούνται, σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 2, στους εισαγωγείς που εφοδιάζουν την Κοινότητα με μπανάνες της Μαρτινίκας (30 000 τόνοι), της Γουαδελούπης (5 900 τόνοι), της Αγίας Λουκίας (14 800 τόνοι) και του Δομίνικου (2 700 τόνοι).
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, οι ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, κατανέμονται στους εισαγωγείς οι οποίοι:
«- εφοδιάζουν για δικό τους λογαριασμό την κοινοτική αγορά, με μπανάνες που συγκομίζονται στις περιοχές ή τα κράτη που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 2,
- και οι οποίοι, κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου του 1994, δεν μπορούν να εφοδιάσουν την κοινοτική αγορά με μπανάνες, από τις προαναφερθείσες καταγωγές, λόγω των ζημιών που προκλήθηκαν από τη θύελλα Debbie.»
12 Στις 18 Νοεμβρίου 1994 η Επιτροπή διόρθωσε το ισοζύγιο προβλέψεων για το 1994 σύμφωνα με τον πρώτο κανονισμό Debbie (11). Οι προβλέψεις για την κοινοτική παραγωγή και τις εισαγωγές παραδοσιακών μπανανών ορίστηκαν σε 607 100 τόνους και 648 500 τόνους αντιστοίχως.
13 Με τον κανονισμό 3290/94 (12) τροποποιήθηκε ο βασικός κανονισμός βάσει των υποχρεώσεων που ανέλαβε η Κοινότητα σε συνδυασμό με τη συμφωνία του Γύρου της Ουρουγουάης.
14 Σε συνέχεια του κανονισμού 3290/94 η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΚ) 478/95, εξέδωσε ορισμένες συμπληρωματικές και τροποποιητικές εκτελεστικές διατάξεις (13). Σύμφωνα με το άρθρο 1, παράγραφος 1, σε ορισμένες χώρες εφοδιασμού που αναφέρονται στο παράρτημα Ι κατανέμεται ειδική ποσόστωση, εκφρασμένη σε ποσοστό της δασμολογικής ποσοστώσεως (14). Στη Δομινικανή Δημοκρατία, τη Belize, την Ακτή του Ελεφαντοστού, το Καμερούν και τα λοιπά κράτη ΑΚΕ παραχωρήθηκε ποσόστωση 90 000 τόνων μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ. Το άρθρο 1, παράγραφος 2, ορίζει: «σε περίπτωση αύξησης της δασμολογικής ποσόστωσης κατ' εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ) 404/93, οι ποσότητες που κατανεμήθηκαν στις (περιλαμβανόμενες στον κανονισμό 478/95) χώρες (...) αυξάνονται τηρουμένης της ενδεικνυόμενης κατανομής».
Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, εάν, για λόγους ανωτέρας βίας, μια προμηθεύτρια χώρα δεν είναι σε θέση να εξάγει στην αγορά της Κοινότητας το σύνολο ή τμήμα των ποσοτήτων που της έχουν χορηγηθεί, μπορεί να εφοδιάζει την κοινοτική αγορά με προϋόντα καταγωγής μιας από τις χώρες, στις οποίες έχει χορηγηθεί ειδική ποσόστωση.
15 Με τον κανονισμό 510/95 (15), τον δεύτερο κανονισμό Debbie, η δασμολογική ποσόστωση των 2 200 000 τόνων καθαρού βάρους που καθορίστηκε για το έτος 1995 αυξήθηκε κατά 45 500 τόνους και ανήλθε σε 2 245 500 τόνους καθαρού βάρους. Οι πρόσθετες αυτές ποσότητες παραχωρήθηκαν σε εισαγωγείς που εφοδιάζουν την Κοινότητα με μπανάνες της Μαρτινίκας (28 000 τόνοι), της Γουαδελούπης (3 600 τόνοι) και της Αγίας Λουκίας και του Δομίνικου (13 900 τόνοι). Κατά τα λοιπά ο κανονισμός, ο οποίος ίσχυσε για το πρώτο τρίμηνο του 1995, είναι πανομοιότυπος με τον πρώτο κανονισμό Debbie.
16 Στις 6 Απριλίου 1995 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για την τροποποίηση του βασικού κανονισμού, που προέβλεπε ρητά τη δυνατότητα αποκλίσεως από την κατανομή του άρθρου 19 και τη δυνατότητα αντιμετωπίσεως περιπτώσεων ανωτέρας βίας (16). Η πρόταση της Επιτροπής δεν έχει γίνει ακόμη δεκτή.
Τα υποβληθέντα αιτήματα
17 Το Βασίλειο του Βελγίου και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας με δικόγραφο που κατέθεσαν στις 16 Ιανουαρίου 1995 (υπόθεση C-9/95) και στις 2 Φεβρουαρίου 1995 (υπόθεση C-23/95) αντιστοίχως, ζητούν να αναγνωριστεί η ακυρότητα του άρθρου 1, παράγραφος 2, και του άρθρου 2 του πρώτου κανονισμού Debbie. Με δικόγραφο, που κατέθεσε στις 17 Μαου 1995 (υπόθεση C-156/95), το Βασίλειο του Βελγίου ζητεί περαιτέρω να αναγνωριστεί η ακυρότητα του άρθρου 1, παράγραφος 2, και του άρθρου 2 του δεύτερου κανονισμού Debbie.
18 Η Βελγική και η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι ούτε το άρθρο 16, παράγραφος 3, ούτε το άρθρο 20, ούτε το άρθρο 30 του βασικού κανονισμού, στα οποία στηρίζονται, σύμφωνα με το περιεχόμενό τους, οι κανονισμοί Debbie, συνιστούν την αναγκαία νομική βάση. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας υποστηρίζει περαιτέρω ότι οι κανονισμοί Debbie δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένοι.
19 Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ζητεί την απόρριψη της προσφυγής.
Το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφος 3
20 Η Βελγική και η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι το άρθρο 16, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού δεν συνιστά επαρκή νομική βάση για απόκλιση από την κατανομή του άρθρου 19, παράγραφος 4, σε συνδυασμό με την παράγραφο 1, του βασικού κανονισμού, σύμφωνα με την οποία τυχόν αύξηση της δασμολογικής ποσοστώσεως πρέπει να κατανεμηθεί κατά 66,5 % στους επιχειρηματίες της ομάδας Α, κατά 30 % στους επιχειρηματίες της ομάδας Β και 3,5 % στους επιχειρηματίες της ομάδας Γ. Το γεγονός ότι το άρθρο 16, παράγραφος 3, αναφέρεται σε «αναπροσαρμογή» και όχι σε «αύξηση», όπως τα άρθρα 18 και 19, οφείλεται στο ότι μπορεί να λάβει χώρα τόσο αύξηση όσο και μείωση της δασμολογικής ποσοστώσεως. Αν μειωθεί η δασμολογική ποσόστωση, η κατανομή έχει ήδη γίνει. Γι' αυτό δεν υπήρχε λόγος να αναφερθεί το άρθρο 19, παράγραφος 4, στην περίπτωση μειώσεως. Δεν πρόκειται επομένως για διευκρίνιση ή συμπλήρωση των διατάξεων του βασικού κανονισμού κατά την έννοια του άρθρου 20 του βασικού κανονισμού. Η προβλεπόμενη στον κανονισμό 478/95 ανακατανομή μεταξύ χωρών παραγωγής δεν είναι κρίσιμη, διότι η ρύθμιση αυτή δεν συνεπάγεται απόκλιση από την κατανομή του βασικού κανονισμού.
21 Η Επιτροπή και το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζουν ότι οι κανονισμοί Debbie βρίσκουν έρεισμα στο άρθρο 16, παράγραφος 3, και στο άρθρο 20 του βασικού κανονισμού. Το άρθρο 19, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού αφορά μόνον αυξήσεις της δασμολογικής ποσοστώσεως σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 1, που ισχύει για την περίπτωση αυξανόμενης ζήτησης. Το άρθρο 16, παράγραφος 3, αφορά μια άλλη περίπτωση, και συγκεκριμένα την αναπροσαρμογή της δασμολογικής ποσοστώσεως λόγω εξαιρετικών περιστάσεων. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή εναπόκειται στην Επιτροπή να προβεί στην κατανομή υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων συνθηκών και σύμφωνα με τη διαδικασία των επιτροπών διαχειρίσεως του άρθρου 27. Η κατανομή των ποσοτήτων που καθορίζονται στους κανονισμούς Debbie σύμφωνα με την κατανομή του άρθρου 19, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού θα δημιουργούσε ανισότητες. Οι θιγόμενοι παραγωγοί και οι συνδεόμενοι με αυτούς εισαγωγείς δεν θα είχαν τη δυνατότητα να διατηρήσουν σταθερές τις ποσότητες που παραδίδουν και, με τον τρόπο αυτό, τις παραδοσιακές εμπορικές τους σχέσεις, παρά μόνον αν τους χορηγείτο μια ποσότητα μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ. Εκτός αυτού εισαγωγείς που δεν επλήγησαν από τη θύελλα Debbie θα αποκόμιζαν αδικαιολόγητο πλεονέκτημα. Μια μείωση των εισαγωγών ή των πωλήσεων θα είχε αρνητικές επιδράσεις στις ποσότητες αναφοράς των οικείων επιχειρηματιών και στα επόμενα τρία χρόνια θα δίνονταν στους επιχειρηματίες αυτούς λιγότερες άδειες για εισαγωγή μπανανών τρίτων χωρών.
22 Αρχίζω την έκθεση της απόψεώς μου με την επισήμανση ότι πρόσφατα το Δικαστήριο, στην απόφαση της 17ης Οκτωβρίου 1995, Κάτω Ξώρες κατά Επιτροπής (17), έκρινε ότι: «Επειδή η Επιτροπή είναι η μόνη που μπορεί να παρακολουθεί σταθερά και προσεκτικά την εξέλιξη των γεωργικών αγορών και να ενεργεί με την ταχύτητα που απαιτεί η κατάσταση, το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει να της αναθέσει ευρείες αρμοδιότητες στον τομέα αυτό. Κατά συνέπεια, τα όρια των αρμοδιοτήτων αυτών πρέπει να εκτιμώνται με γνώμονα τους ουσιώδεις γενικούς στόχους της οργανώσεως της αγοράς (...). Έτσι, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι, στον τομέα της γεωργικής πολιτικής, η Επιτροπή έχει την εξουσία να θεσπίζει όλα τα αναγκαία ή πρόσφορα εκτελεστικά μέτρα για να θέτει σε εφαρμογή τη βασική ρύθμιση, αρκεί να μην αντίκεινται προς τη ρύθμιση αυτή ή προς τους εκτελεστικούς κανόνες του Συμβουλίου (...).»
23 Σύμφωνα με το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού η Επιτροπή έχει την εξουσία να εκδίδει εκτελεστικές διατάξεις, κυρίως όσον αφορά το σύστημα των πιστοποιητικών. Όπως όμως προκύπτει από τον όρο «κυρίως», οι εξουσίες της Επιτροπής δεν περιορίζονται στον τομέα αυτό. Πρέπει επομένως να εξεταστεί αν από το γράμμα και τον σκοπό του βασικού κανονισμού προκύπτει ότι οποιαδήποτε αύξηση της δασμολογικής ποσοστώσεως που καθορίζεται στο άρθρο 18, παράγραφος 1, πρέπει να κατανέμεται σύμφωνα με την κατανομή του άρθρου 19, παράγραφος 1, ή αν ο όρος «αναπροσαρμόζεται» στο άρθρο 16, παράγραφος 3, δίνει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να κατανείμει - όπως συνέβη - σε ορισμένους επιχειρηματίες τις πρόσθετες ποσότητες δασμολογικής ποσοστώσεως.
24 Ένα απεριόριστο δικαίωμα εισαγωγής μπανανών τρίτων χωρών, που είναι οι περισσότερο ανταγωνιστικές, θα δυσκόλευε την πώληση της κοινοτικής παραγωγής και των παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ. Για τον λόγο αυτό ο βασικός κανονισμός στηρίζεται σε μια ρύθμιση ποσοστών, στην οποία γίνεται διάκριση μεταξύ τριών πηγών προμήθειας:
1) κοινοτικές μπανάνες,
2) παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ και
3) μπανάνες τρίτες χωρών και μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ.
25 Εντός των ορίων των καθοριζομένων ποσοτήτων στις δύο πρώτες κατηγορίες επιφυλάσσεται προνομιακή θέση. Αφενός χορηγείται αντισταθμιστική ενίσχυση για την εμπορία έως 854 000 τόνων κοινοτικών μπανανών, αφετέρου μπορούν να εισαχθούν μέχρι 857 700 τόνοι μπανανών ΑΚΕ (των καλουμένων παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ) χωρίς την καταβολή δασμών και χωρίς τη δυνατότητα χρησιμοποιήσεως των πιστοποιητικών για την εισαγωγή μπανανών τρίτων χωρών. Πέραν αυτών ανοίγεται κάθε χρόνο δασμολογική ποσόστωση για την εισαγωγή μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ. Εισαγωγές που υπερβαίνουν την ποσόστωση αυτή υπόκεινται σε εισαγωγικό δασμό ύψους 750 ΕCU ανά τόνο για τις μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ και 850 ECU ανά τόνο για τις μπανάνες τρίτων χωρών. Το ύψος του δασμού εξασφαλίζει ότι οι κοινοτικές μπανάνες και οι παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ θα είναι ανταγωνιστικές και επομένως θα μπορούν να διατεθούν.
26 Για να εξασφαλιστεί η ισορροπία μεταξύ συνολικής προσφοράς και ζήτησης καταρτίζεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 1, ισοζύγιο προβλέψεων ως προς την παραγωγή και κατανάλωση στην Κοινότητα, καθώς και των εισαγωγών και των εξαγωγών. Αυτό το ισοζύγιο προβλέψεων αποτελεί τη βάση για την προβλεπόμενη στο άρθρο 18, παράγραφος 1, εξέταση του αν η δασμολογική ποσόστωση για τις μπανάνες τρίτων χωρών και τις μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ θα αυξηθεί για το επόμενο έτος πέραν της γενικής ποσότητας των 2 εκατομμυρίων τόνων. Όπως προκύπτει από την απόφαση 94/654, κύριος στόχος του ισοζυγίου αυτού είναι να καθοριστούν οι προοπτικές της κοινοτικής παραγωγής και κατανάλωσης και οι προβλέψεις εισαγωγών μπανανών από τις χώρες ΑΚΕ, ώστε να υπολογιστούν οι ανάγκες της κοινοτικής αγοράς σε μπανάνες τρίτων χωρών και μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ και το αντίστοιχο ύψος της δασμολογικής ποσοστώσεως.
27 Από το άρθρο 18, παράγραφος 1, τέταρτο εδάφιο, προκύπτει ότι όταν η κοινοτική ζήτηση, υπολογιζόμενη βάσει της μεθόδου του άρθρου 16 αυξάνει, αυξάνεται (στη δανική γλώσσα forhψes) αντιστοίχως η ποσόστωση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27. Όταν παρίσταται ανάγκη, η αναθεώρηση αυτή πραγματοποιείται πριν από τις 30 Νοεμβρίου, η οποία προηγείται της εν λόγω περιόδου εμπορίας. Το άρθρο 19, παράγραφος 4, ορίζει περαιτέρω ότι σε περίπτωση αύξησης (στη δανική γλώσσα forhψes) η συμπληρωματική διαθέσιμη ποσότητα χορηγείται στους επιχειρηματίες που ανήκουν στις κατηγορίες της παραγράφου 1 σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3.
28 Σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 3, το ισοζύγιο μπορεί να αναθεωρείται κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας, εάν παραστεί ανάγκη, και προκειμένου κυρίως να ληφθούν υπόψη εξαιρετικές περιστάσεις που επηρεάζουν τις συνθήκες παραγωγής ή εισαγωγής. Σε αυτή την περίπτωση, η δασμολογική ποσόστωση που προβλέπεται στο άρθρο 18 αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27.
29 Γεννάται επομένως το ερώτημα αν από τον όρο «αναπροσαρμόζεται» μπορεί να συναχθεί ότι οι πρόσθετες ποσότητες μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ, οι οποίες μπορούν να εισαχθούν, λόγω εξαιρετικών περιστάσεων, στην Κοινότητα στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσοστώσεως δεν πρέπει να θεωρηθούν ως αυξήσεις, που πρέπει να κατανεμηθούν σύμφωνα με το άρθρο 19, παράγραφος 4.
30 Τα άρθρα 16, παράγραφος 3, 18 και 19 του βασικού κανονισμού είναι σε πολλά σημεία διατυπωμένα ασαφώς, πράγμα που δυσκολεύει την ακριβή ερμηνεία του γράμματος των διατάξεων αυτών. Παραδείγματος χάριν, η περίοδος εμπορίας που αναφέρεται στο άρθρο 18, παράγραφος 1, ταυτίζεται με το ημερολογιακό έτος ή όχι, αν ληφθεί μάλιστα υπόψη ότι η συγκομιδή της μπανάνας διαρκεί μεν όλο τον χρόνο, αλλά είναι εντατικότερη από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο και από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάρτιο (18); Ο όρος «δασμολογική ποσόστωση» στο άρθρο 16, παράγραφος 3, είναι ο ίδιος με τον χρησιμοποιούμενο στο άρθρο 18, παράγραφος 1, τελευταίο εδάφιο, όρο «ποσόστωση» και παραπέμπει το άρθρο 19, παράγραφοι 1 και 4, που αφορά την κατανομή της «δασμολογικής ποσόστωσης» σε μία από τις διατάξεις αυτές, και στις δύο διατάξεις ή σε καμία από αυτές; Τι ακριβώς ισχύει, όταν ο βασικός κανονισμός κάνει λόγο για ισοζύγιο προβλέψεων και αναθεώρησή του, ενώ από τις αποφάσεις 94/654 και 95/407 (19) της Επιτροπής προκύπτει ότι στην πράξη γίνεται προφανώς δεκτό να μην καταρτίζεται αυτό το ισοζύγιο εκ των προτέρων, αλλά αντίθετα στο τέλος του ημερολογιακού έτους; Τέλος, ερωτάται αν το άρθρο 16, παράγραφος 3, προσφέρει έρεισμα για αναπροσαρμογή προς τα κάτω, αν δηλαδή μπορεί να μειωθεί η δασμολογική ποσόστωση σε λιγότερο από δύο εκατομμύρια τόνους, ή αν από το άρθρο 18, παράγραφος 1, προκύπτει ότι η ποσότητα αυτή αποτελεί το απόλυτο ελάχιστο όριο και ότι οι αποκλίσεις, στις οποίες μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 16 να οδηγήσει το ισοζύγιο προβλέψεων, είναι πάντοτε αυξητικές. Εν πάση περιπτώσει, το άρθρο 18, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με την κατάρτιση του ισοζυγίου προβλέψεων δεν κάνει λόγο για μείωση της δασμολογικής ποσοστώσεως.
31 Το γεγονός ότι το άρθρο 16, παράγραφος 3, χρησιμοποιεί τον όρο «αναπροσαρμόζεται» και όχι, όπως τα άρθρα 18, παράγραφος 1, και 19, παράγραφος 4, τον όρο «αυξάνεται» συνηγορεί κατά την άποψή μου υπέρ της απόψεως ότι το άρθρο 16, παράγραφος 3, είναι ανεξάρτητη διάταξη, που δεν συνδέεται αναγκαστικά με τα άρθρα 18, παράγραφος 1, και 19. Οι τελευταίες αυτές διατάξεις ταιριάζουν κατά την άποψή μου καλύτερα στην περίπτωση, που μπορεί να χαρακτηριστεί ως συνήθης περίπτωση, στην οποία κατά τον ετήσιο καθορισμό της ποσοστώσεως λαμβάνεται υπόψη ότι, βάσει γνωστών και φυσιολογικών καταστάσεων της αγοράς, η δασμολογική ποσόστωση των 2 εκατομμυρίων τόνων δεν θα είναι αρκετή για να ικανοποιήσει την κοινοτική ζήτηση σε μπανάνες τρίτων χωρών και μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ. Μια τέτοια αύξηση πρέπει να κατανεμηθεί, όπως ορίζει το άρθρο 19, παράγραφος 4, σύμφωνα με την κλείδα κατανομής του άρθρου 19. Υπέρ αυτού συνηγορεί και το γεγονός ότι κατά το άρθρο 16, παράγραφος 3, δεν αυξάνεται, όπως στο άρθρο 18, παράγραφος 1, το «ύψος της ποσόστωσης», αλλά αντίθετα αναπροσαρμόζεται «η δασμολογική ποσόστωση», και ότι το άρθρο 18 στο οποίο προστίθεται το άρθρο 19 ορίζει αυτή την «δασμολογική ποσόστωση», έτσι ώστε ολόκληρο το περιεχόμενο των άρθρων 18 και 19 πρέπει να «αναπροσαρμοστεί» σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 3.
32 Το άρθρο 16, παράγραφος 3, περιλαμβάνει αντίθετα, σύμφωνα με το γράμμα του, κάθε απαραίτητη αναθεώρηση του ισοζυγίου προβλέψεων και αναπροσαρμογή της δασμολογικής ποσοστώσεως. Η διάταξη δεν περιορίζεται σε εξαιρετικές περιστάσεις, αλλά καταλαμβάνει και φυσιολογικές μεταβολές της καταναλώσεως και της αναμενόμενης ποσότητας συγκομιδής, που ανάγονται σε φυσιολογικές καιρικές συνθήκες. Σύμφωνα με το σύστημα του βασικού κανονισμού η ζήτηση και η συνολική προσφορά πρέπει να ταιριάζουν όσο το δυνατόν καλύτερα. Έτσι η διάταξη, σύμφωνα με το γράμμα της, καταλαμβάνει μια σειρά διαφορετικών καταστάσεων, που μπορούν να θεωρηθούν είτε φυσιολογικές είτε εξαιρετικές και αφορούν τόσο τη ζήτηση όσο και την προσφορά. Ένα όμως είναι βέβαιο. Το σύστημα του κανονισμού με σταθερές ποσοστώσεις για κάθε χώρα όσον αφορά την ενίσχυση παραγωγής για κοινοτικές μπανάνες και για την εισαγωγή παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ έχει ως αποτέλεσμα ότι η μείωση της προσφοράς κοινοτικών μπανανών και παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ πρέπει αναγκαστικά να αντισταθμιστεί με αυξημένες ποσότητες μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ.
33 Δεδομένου επομένως ότι στο άρθρο 16, παράγραφος 3, υπάγεται μια σειρά διαφορετικών καταστάσεων, πρέπει, κατά την άποψή μου, να γίνει δεκτό ότι ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να αναθέσει στην Επιτροπή το έργο να προβαίνει, με τη διαδικασία των επιτροπών διαχειρίσεως, στην απαραίτητη προσαρμογή υπό το πρίσμα των συγκεκριμένων συνθηκών. Όπως θα καταδειχθεί πιο κάτω, μια τέτοια ερμηνεία συμφωνεί τόσο με τον σκοπό του κανονισμού όσο και με την κοινοτική αρχή της ίσης μεταχειρίσεως, σύμφωνα με την οποία όμοιες καταστάσεις πρέπει να έχουν την ίδια μεταχείριση και διαφορετικές καταστάσεις διαφορετική μεταχείριση (20).
34 Η κατανομή κατά το άρθρο 19 είναι λογική όταν αυξάνει η κατανάλωση στην Κοινότητα. Όλοι οι επιχειρηματίες πρέπει να επωφελούνται του σχετικού κέρδους, πράγμα που εξασφαλίζεται με την κατανομή που προβλέπει το άρθρο 19.
35 Όταν, αντίθετα, ορισμένοι επιχειρηματίες πλήττονται από εξαιρετικές περιστάσεις, πρόκειται για μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Σε κάθε ένα από τα κράτη παραγωγής παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ έχει χορηγηθεί σταθερή ποσόστωση. Αν μια χώρα δεν μπορεί να εξαντλήσει την ποσόστωσή της, δεν μπορεί να τη συμπληρώσει με μπανάνες τρίτων χωρών ή μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ από άλλη χώρα παραγωγής. Περαιτέρω, για έναν επιχειρηματία που έχασε τις συνηθισμένες προμήθειες από κοινοτικές μπανάνες ή παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ, θα είναι δύσκολο να τις αντικαταστήσει με άλλες προμήθειες κοινοτικών μπανανών ή παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ. Η συνολική ποσότητα κοινοτικών μπανανών και παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ μπορεί να διατεθεί χωρίς περιορισμούς και ένας παραγωγός τέτοιου είδους μπανανών θα προτιμήσει προφανώς τα συνηθισμένα δίκτυα διαθέσεως της παραγωγής του, αντί να προμηθεύσει για μια φορά έναν επιχειρηματία συνδεόμενο με ανταγωνιστή παραγωγό ο οποίος υπήρξε θύμα εξαιρετικών περιστάσεων. Με τον τρόπο αυτό οι οικείοι επιχειρηματίες υποχρεώνονται στην πράξη να προμηθεύονται μπανάνες τρίτων χωρών και μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ. Αυτό όμως είναι στην πράξη δυνατό μόνον αν μπορούν να αποκτήσουν τα αντίστοιχα προς τις απώλειές τους πιστοποιητικά εισαγωγής.
36 Αν η πρόσθετη ποσότητα δασμολογικής ποσοστώσεως λόγω εξαιρετικών συνθηκών κατανέμονταν σύμφωνα με την κατανομή του άρθρου 19, οι οικείοι επιχειρηματίες θα ελάμβαναν ένα μικρό μόνο μέρος της συνολικής πρόσθετης ποσότητας, με αποτέλεσμα άλλοι, μη θιγόμενοι επιχειρηματίες, που θα ελάμβαναν στη συγκεκριμένη περίπτωση μεγαλύτερες ποσότητες δασμολογικής ποσοστώσεως, λόγω εξαιρετικών συνθηκών που δεν τους αφορούσαν, να τους εξωθήσουν εκτός αγοράς. Η ζημία που θα υφίσταντο οι θιγόμενοι επιχειρηματίες δεν θα περιοριζόταν στο έτος, κατά το οποίο έλαβε χώρα η φυσική καταστροφή. Οι επιχειρηματίες αυτοί θα ελάμβαναν για τα επόμενα τρία έτη λιγότερα πιστοποιητικά εισαγωγής, διότι η χορήγηση πιστοποιητικών εισαγωγής μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ γίνεται, σύμφωνα με το άρθρο 19, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, σε συνάρτηση με την μέση ποσότητα κοινοτικών μπανανών και παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ που επώλησε κάθε επιχειρηματίας στα τρία τελευταία χρόνια.
37 Αντιστρόφως, η εφαρμογή της κλείδας κατανομής του άρθρου 19 του βασικού κανονισμού σε περιπτώσεις εξαιρετικών συνθηκών θα είχε ως αποτέλεσμα να αποκομίζουν οι εισαγωγείς μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ, μη θιγόμενοι από αυτές τις εξαιρετικές συνθήκες, ένα απρόσμενο πλεονέκτημα εις βάρος των κοινοτικών παραγωγών και των παραγωγών ΑΚΕ, οι οποίοι υπέστησαν λόγω φυσικής καταστροφής ζημία, από την οποία δεν μπορούσαν, με κανέναν τρόπο να εξασφαλιστούν.
38 Το απαράδεκτο μιας τέτοιας καταστάσεως καθίσταται ιδιαίτερα σαφές από το γεγονός ότι με τον κανονισμό 3290/94 του Συμβουλίου και τον κανονισμό 478/95 της Επιτροπής θεσπίστηκε η βάση ώστε να δοθεί στις τρίτες χώρες παραγωγής με ειδική μερική ποσόστωση, οι οποίες πλήττονται από ανώτερη βία, η δυνατότητα να συμπληρώσουν την ποσόστωσή τους με μπανάνες που έχουν παραχθεί σε άλλες τρίτες χώρες στις οποίες έχει επίσης χορηγηθεί μέρος της ποσοστώσεως. Αντίθετα, αυτή η δυνατότητα, σύμφωνα με την ερμηνεία που υποστηρίζουν το Βασίλειο του Βελγίου και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, δεν θα προσφερόταν στους κοινοτικούς παραγωγούς και τους παραγωγούς ΑΚΕ, που πλήττονται από ανώτερη βία και δεν έχουν άλλη δυνατότητα από το να αντικαταστήσουν την απώλεια της συγκομιδής τους με μπανάνες τρίτων χωρών και μη παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ. Μια τέτοια ερμηνεία θα οδηγούσε σε διαφορετική μεταχείριση ομοίων καταστάσεων, και συγκεκριμένα στην αδυναμία συμπληρώσεως της ποσοστώσεως με ίδια παραγωγή, λόγω εξαιρετικών συνθηκών.
39 Η διαπίστωση αυτή γίνεται περισσότερο αντιληπτή με τη βοήθεια ενός παραδείγματος, που στηρίζεται στις συνθήκες που επικρατούν στην παρούσα υπόθεση. Εάν η Επιτροπή είχε χρησιμοποιήσει στους κανονισμούς Debbie την κλείδα κατανομής του άρθρου 19, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα οι 98 900 τόνοι μπανανών τρίτων χωρών και μη παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ, με τους οποίους έπρεπε να εξισορροπηθεί η συνολική προσφορά προς τη ζήτηση, να κατανεμηθούν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε μόνον 29 670 τόνοι θα ήταν διαθέσιμοι για κατανομή μεταξύ όλων των επιχειρηματιών που εμπορεύονται κοινοτικές μπανάνες και παραδοσιακές μπανάνες ΑΚΕ. Μεταξύ αυτών οι παραγωγοί που πράγματι επλήγησαν από τις εξαιρετικές συνθήκες θα ελάμβαναν έτσι εντελώς ασήμαντο αντιστάθμισμα για τις απωλεσθείσες ποσότητες, χωρίς να έχουν πραγματική δυνατότητα να τις αντικαταστήσουν με άλλες μπανάνες, και οι άλλοι επιχειρηματίες, ιδίως οι εισαγωγείς μπανανών τρίτων χωρών, θα αποκόμιζαν, σε βάρος των πρώτων, ένα απρόσμενο πλεονέκτημα, υπό μορφή πρόσθετων πιστοποιητικών εισαγωγής για το μεγαλύτερο τμήμα των προαναφερθέντων 98 900 τόνων.
40 Για να αποφευχθεί η κατάσταση αυτή και να εμποδιστεί η μείωση των ποσοτήτων αναφοράς των πληγέντων επιχειρηματιών κατά τα επόμενα τρία έτη, η Επιτροπή κατένειμε ως γνωστόν τις πρόσθετες ποσότητες στους επιχειρηματίες που επλήγησαν από τη θύελλα Debbie. Οι κανονισμοί Debbie είναι διαμορφωμένοι κατά τρόπο ώστε οι πρόσθετες ποσότητες να ωφελούν άμεσα τους παραγωγούς, διότι οι ποσότητες κατανέμονται στις οργανώσεις παραγωγών ή στους επιχειρηματίες που εκπροσωπούν άμεσα τους παραγωγούς. Έτσι εξασφαλίζεται ότι η οικονομική ωφέλεια θα περιέλθει πράγματι στους παραγωγούς, όπως συνέβη στην περίπτωση του κανονισμού 478/95.
41 Σύμφωνα με την τρίτη αιτιολογική σκέψη του βασικού κανονισμού, κύριος στόχος της κοινής οργανώσεως αγοράς, πέραν από την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, είναι να καταστήσει δυνατή τη διάθεση στην κοινοτική αγορά, σε τιμές δίκαιες τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους καταναλωτές, μπανανών που παράγονται στην Κοινότητα και στα κράτη ΑΚΕ, τα οποία είναι κατά παράδοση προμηθευτές, δίχως να πλήττονται οι εισαγωγές μπανανών που κατάγονται από άλλες προμηθεύτριες τρίτες χώρες και εξασφαλίζοντας επαρκή εισοδήματα στους παραγωγούς. Το σύστημα του βασικού κανονισμού πρέπει να εξασφαλίσει την παραμονή των παραγωγών αυτών στην αγορά μετά την κατάργηση των εθνικών οργανώσεων αγοράς. Αυτό πρέπει να επιτευχθεί με τη χορήγηση αντισταθμιστικών ενισχύσεων και απαλλαγών από τους δασμούς καθώς και με τον περιορισμό των εισαγωγών από τρίτες χώρες. Αυτοί οι στόχοι αποτελούν έκφραση του άρθρου 39, παράγραφος 1, στοιχεία ββ έως εε, της Συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να εξασφαλιστεί ένα δίκαιο βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς, λογικές τιμές για τους καταναλωτές, και σταθεροποίηση των αγορών.
42 Στο πλαίσιο αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε να θεσπίσει μια ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία οι παραγωγοί κοινοτικών μπανανών και παραδοσιακών μπανανών ΑΚΕ, που επλήγησαν από εξαιρετικές συνθήκες, θα περιέρχονταν, συνεπεία του συστήματος του κανονισμού, σε μια κατάσταση στην οποία δεν θα ήταν σε θέση να προμηθευτούν τις απαραίτητες ποσότητες για τον εφοδιασμό των τακτικών αγοραστών τους. Όπως προκύπτει από τη δέκατη τέταρτη αιτιολογική σκέψη του βασικού κανονισμού, ο κοινοτικός νομοθέτης θέλησε, αντίθετα, να θεσπίσει ένα σύστημα που να μη διαταράσσει τις υπάρχουσες εμπορικές σχέσεις.
43 Τέλος, θέλω να επισημάνω ότι κατά την άποψή μου δεν μπορεί ή δεν πρέπει να συναχθεί κανένα επιχείρημα για την ερμηνεία του άρθρου 16, παράγραφος 3, και του άρθρου 20 από το γεγονός ότι η Επιτροπή στις 6 Απριλίου 1995 πρότεινε να προβλεφθεί ρητώς στον βασικό κανονισμό η δυνατότητα αποκλίσεως από την κλείδα κατανομής του άρθρου 19. Η επιθυμία της Επιτροπής για σαφήνεια και αποφυγή της ανασφάλειας δικαίου εις βάρος των πολιτών πρέπει να οδηγήσει στη συναγωγή συμπερασμάτων για την ερμηνεία του βασικού κανονισμού. Η Επιτροπή άλλωστε, με τους κανονισμούς Debbie, υπέδειξε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τις εν λόγω διατάξεις.
44 Ενόψει όσων προανέφερα θεωρώ ότι η Επιτροπή είχε, βάσει του άρθρου 20 σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, την εξουσία να εκδώσει τους κανονισμούς Debbie.
Το άρθρο 30 του βασικού κανονισμού
45 Δεδομένου ότι, κατά την άποψή μου, νόμιμη βάση των κανονισμών Debbie αποτελούν τα άρθρα 16, παράγραφος 3, και 20, του βασικού κανονισμού, παρέλκει η εξέταση του κατά πόσο θα μπορούσαν οι κανονισμοί αυτοί να ερείδονται και στο άρθρο 30. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή εάν, από τον Ιούλιο 1993, χρειαστεί να ληφθούν ειδικά μέτρα για να γίνει ευκολότερα η μετάβαση από τα καθεστώτα που ίσχυαν πριν τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός αυτός στο καθεστώς που θεσπίζεται με τον κανονισμό αυτό, ιδιαιτέρως δε για να ξεπεραστούν σημαντικές δυσκολίες, η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 27, λαμβάνει όλα τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα. Δεδομένου όμως ότι η Επιτροπή, στους κανονισμούς Debbie, αναφέρθηκε και στη διάταξη αυτή, θα προβώ σε ορισμένες παρατηρήσεις και ως προς το ζήτημα αυτό.
46 Η Γερμανική και η Βελγική Κυβέρνηση υποστήριξαν ότι δεν εφαρμόζεται το άρθρο 30 του βασικού κανονισμού, που αφορά μεταβατικά μέτρα. Το πρόβλημα που θέλησε να επιλύσει η Επιτροπή με τους κανονισμούς Debbie οφείλεται σε φυσική καταστροφή, που δεν συνδέεται με τη μετάβαση από εθνικές οργανώσεις αγοράς στην κοινή οργάνωση αγοράς.
47 Η Επιτροπή, η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο αντίθετα υποστήριξαν ότι πρόκειται για μεταβατικό μέτρο το οποίο εμπίπτει στο άρθρο 30 του βασικού κανονισμού. Οι προηγούμενες εθνικές οργανώσεις αγοράς στη Γαλλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο περιείχαν διατάξεις που έδιναν στους εισαγωγείς, των οποίων εθίγη ο συνήθης εφοδιασμός λόγω των εξαιρετικών περιστάσεων, τη δυνατότητα να εισαγάγουν μπανάνες από τη Λατινική Αμερική σε αντικατάσταση των ποσοτήτων που απώλεσαν. Οι κανονισμοί Debbie, που περιείχαν αντίστοιχους κανόνες, διευκόλυναν επομένως τη μετάβαση από τις εθνικές οργανώσεις αγοράς στην κοινή οργάνωση αγοράς. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει, βάσει του άρθρου 30 του βασικού κανονισμού, μεταβατικές διατάξεις, μέχρις ότου ο κανονισμός συμπληρωθεί με ειδικές διατάξεις σχετικά με τις συνέπειες εξαιρετικών περιστάσεων.
48 Στις προτάσεις μου της 9ης Ιουλίου 1996 επί της υποθέσεως C-68/95, Τ. Port (απόφαση της 11ης Νοεμβρίου 1996, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη Συλλογή), ανέλυσα διεξοδικώς το άρθρο 30. Όπως αναφέρεται στο σημείο 27 των προτάσεων μπορεί βασίμως να θεωρηθεί ότι μέτρα που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της μεταβάσεως συνίστανται, παραδείγματος χάριν, και ίσως ιδίως, σε διατάξεις ως προς το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται, μετά την έναρξη ισχύος του βασικού κανονισμού, καταστάσεις οι οποίες καθ' οιονδήποτε τρόπο ανάγονται σε χρόνο προγενέστερο της ενάρξεως ισχύος των νέων διατάξεων. Επομένως, μπορεί βασίμως να θεωρηθεί ότι τα μεταβατικά μέτρα κατά την έννοια της διατάξεως αυτής θα συνίστανται σε κανόνες που θα λαμβάνουν ιδιαίτερως υπόψη την περίπτωση των επιχειρηματιών που, πριν από τη θέσπιση των νέων διατάξεων, ενήργησαν ή παρέλειψαν να ενεργήσουν, χωρίς να μπορούν ή να οφείλουν να προβλέψουν τις συνέπειες που θα είχαν αυτές οι πράξεις ή παραλείψεις μετά τη θέσπιση των νέων διατάξεων.
49 Η θύελλα Debbie έπληξε τη Μαρτινίκα και τη Γουαδελούπη, καθώς και την Αγία Λουκία και τον Δομίνικο στις 10 Σεπτεμβρίου 1994, δηλαδή μετά τη θέση σε ισχύ της κοινής οργανώσεως αγοράς. Επομένως, δεν πρόκειται για πραγματικά περιστατικά αναγόμενα σε χρόνο πριν τη θέση σε ισχύ της κοινής οργανώσεως αγοράς, τα οποία υποβάλλονται σε μια ρύθμιση, την οποία κατά τον χρόνο εκείνο οι ενδιαφερόμενοι δεν μπορούσαν να προβλέψουν.
50 Εξάλλου, θύελλες μπορούν να ενσκύψουν οποτεδήποτε. Οι δυσκολίες που συνεπάγεται μια τέτοια θύελλα για τους παραγωγούς μπορούν επομένως να παρουσιαστούν καθ' όλη τη διάρκεια ισχύος του κανονισμού.
51 Μου φαίνεται, περαιτέρω, δύσκολο να θεωρήσω ότι συνιστά πρόβλημα μεταβάσεως από τις εθνικές οργανώσεις αγοράς στην κοινή οργάνωση αγοράς το γεγονός ότι, πριν τη θέση σε ισχύ του βασικού κανονισμού, σε ορισμένα κράτη μέλη υπήρχαν εθνικές ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των συνεπειών που είχαν οι θύελλες, ενώ μετά τη θέση σε ισχύ της νέας οργανώσεως αγοράς δεν εξέλιπαν αυτές οι ρυθμίσεις, διότι τα άρθρα 16, παράγραφος 3, και 20 αποτελούσαν, όπως ήδη εξετέθη, επαρκή βάση για την έκδοση τέτοιου είδους διατάξεων. Απομένει επομένως το ερώτημα, αν το άρθρο 30 δίνει στην Επιτροπή την εξουσία, εντός ορισμένης περιόδου μετά τη θέση σε ισχύ της νέας οργανώσεως αγοράς, παραδείγματος χάριν, μέχρις ότου το Ευρωπαϋκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο εξετάσει την έκθεση και τις προτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 32, πρώτο και δεύτερο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, να αποκλίνει από τις γενικές διατάξεις του βασικού κανονισμού (βλ. σημείο 28 των προτάσεών μου επί της υποθέσεως Τ. Port).
52 Ακόμη και αν μια τέτοια εξουσία μπορεί να είναι σκόπιμη, πρέπει να επισημανθεί ότι η αποδοχή ότι το άρθρο 30 παρέχει την εξουσία αυτή θα είχε σημαντικές συνέπειες και για την ερμηνεία μεταβατικών διατάξεων σε άλλους τομείς. Επειδή τα προβλήματα που ανέκυψαν δεν έχουν καμία σχέση με τη μετάβαση από τις μέχρι τότε εθνικές οργανώσεις αγοράς στη νέα κοινή οργάνωση αγοράς, η αποδοχή μιας τέτοιας εξουσίας - χωρίς ρητή αναφορά στον βασικό κανονισμό - θα έδινε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να παρεκκλίνει τρόπον τινά από οποιαδήποτε διάταξη του βασικού κανονισμού. Κατά την άποψή μου πεπλανημένως η Επιτροπή επικαλείται το άρθρο 30 του βασικού κανονισμού ως νόμιμη βάση των κανονισμών Debbie· εντούτοις, θέλω να επισημάνω ότι αυτό δεν μπορεί να έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 2 των κανονισμών Debbie, όπως ζητούν οι προσφεύγουσες, διότι τα άρθρα αυτά, όπως ήδη εξετέθη, βρίσκουν επαρκές έρεισμα στα άρθρα 16, παράγραφος 3, και 20, του βασικού κανονισμού.
Η αιτίαση της ανεπαρκούς αιτιολογίας
53 Η Γερμανική Κυβέρνηση υποστήριξε ότι οι κανονισμοί Debbie δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένοι. Από τους κανονισμούς αυτούς δεν προκύπτει ποιες ζημίες προκάλεσε πραγματικά η θύελλα, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να διαπιστωθεί αν οι αντισταθμιστικές παροχές είναι υπερβολικές.
54 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι οι κανονισμοί Debbie περιείχαν όλα τα κρίσιμα στοιχεία και ότι η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να αναφέρει όλα τα πραγματικά περιστατικά που οδηγούν στην έκδοση της πράξεως.
55 Ως προς αυτό θέλω προκαταρκτικά να επισημάνω ότι από την αιτιολογία που επιβάλλει το άρθρο 190 της Συνθήκης πρέπει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, να διαφαίνεται κατά τρόπο σαφή και μη διφορούμενο η συλλογιστική της κοινοτικής αρχής που εξέδωσε την πράξη, κατά τρόπο που να καθιστά δυνατό στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν τους λόγους που δικαιολογούν τη λήψη του μέτρου και στο Δικαστήριο να ασκεί τον έλεγχό του (21). Εντούτοις, δεν χρειάζεται να αναφέρονται όλα τα πραγματικά ή νομικά κρίσιμα στοιχεία και, εξάλλου, οι απαιτήσεις που πρέπει να πληροί η αιτιολογία μιας αποφάσεως πρέπει να προσαρμόζονται στις πραγματικές δυνατότητες και στις τεχνικές συνθήκες και τα χρονικά όρια της εκδόσεως της αποφάσεως (22).
56 Το πραγματικό πλαίσιο των κανονισμών Debbie περιγράφεται σαφώς στη δεύτερη αιτιολογική σκέψη, από την οποία προκύπτουν η αιτία, ο χρόνος και ο τόπος της ζημίας. Περαιτέρω, από την τέταρτη αιτιολογική σκέψη προκύπτει ότι η αύξηση της δασμολογικής ποσοστώσεως πρέπει να εξασφαλίσει τον εφοδιασμό της Κοινότητας σε μπανάνες. Έτσι, η δασμολογική ποσόστωση αυξήθηκε με τον κανονισμό 2791/94 από 2 118 000 τόνους, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο στην απόφαση 94/654 ισοζύγιο, σε 2 171 400 τόνους και με τον κανονισμό 510/95 από 2 200 000 σε 2 245 000 τόνους. Η πρόσθετη ποσότητα 98 900 τόνων κατανέμεται στις θιγόμενες χώρες παραγωγής. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ με ποιο τρόπο η Επιτροπή θα μπορούσε να αιτιολογήσει εκτενέστερα και συχρόνως να διατηρήσει τον κανονιστικό χαρακτήρα των κανονισμών. Αν η Γερμανική Κυβέρνηση αμφέβαλλε ως προς το αν οι αναφερόμενες στους κανονισμούς ποσότητες είναι ορθές, θα μπορούσε να παρακαλέσει την Επιτροπή να της γνωστοποιήσει τη βάση των υπολογισμών που οδήγησαν στις αναφερόμενες στους κανονισμούς ποσότητες, και έτσι να μπορέσει και η ίδια να κάνει τους υπολογισμούς αυτούς. Συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι δικαιολογημένη η αιτίαση της ανεπαρκούς αιτιολογίας.
Δικαστικά έξοδα
57 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Η Επιτροπή υπέβαλε σχετικό αίτημα και συνεπώς προτείνω να καταδικαστούν το Βασίλειο του Βελγίου και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
58 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας, τα κράτη μέλη και τα όργανα που παρεμβαίνουν στη δίκη φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα. Επομένως, η Γαλλική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.
Πρόταση
59 Κατά συνέπεια προτείνω στο Δικαστήριο:
«1) Να απορρίψει την προσφυγή.
2) Να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Να αποφασίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο φέρουν τα δικαστικά τους έξοδα.»
(1) - Κανονισμός της 16ης Νοεμβρίου 1994 για έκτακτη παραχώρηση συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσόστωση εισαγωγής μπανανών 1994, λόγω της θύελλας Debbie (ΕΕ L 296, σ. 33).
(2) - Κανονισμός της 7ης Μαρτίου 1995 για έκτακτη παραχώρηση συμπληρωματικής ποσότητας στη δασμολογική ποσόστωση εισαγωγής μπανανών του πρώτου τριμήνου 1995, λόγω της θύελλας Debbie (ΕΕ L 51, σ. 8).
(3) - «ΑΚΕ» είναι σύντμηση για τις χώρες της Αφρικής, της Καραϋβικής και του Ειρηνικού, με τις οποίες η Κοινότητα έχει συνάψει τις συμβάσεις του Λομέ.
(4) - ΕΕ L 47, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) 3290/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με τις προσαρμογές και τα μεταβατικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των συμφωνιών οι οποίες έχουν συναφθεί στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης (ΕΕ L 349, σ. 105).
(5) - Βλ. τη δεύτερη αιτιολογική σκέψη του βασικού κανονισμού.
(6) - Με τον κανονισμό 3290/94 (όπ.π., υποσημείωση 4) μειώθηκε ο δασμός σε 75 ECU ανά τόνο.
(7) - Επί εισαγωγών εκτός της ποσοστώσεως ο δασμός, σύμφωνα με το άρθρο 18, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, ανέρχεται σε 750 ECU ανά τόνο για μη παραδοσιακές εισαγωγές μπανανών ΑΚΕ και σε 850 ECU ανά τόνο για εισαγωγές μπανανών από τρίτες χώρες.
(8) - Στο αρχικό κείμενο του βασικού κανονισμού της 13ης Φεβρουαρίου 1993 η δασμολογική ποσόστωση ανερχόταν σε 2 εκατομμύρια τόνους.
(9) - ΕΕ L 142, σ. 6, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) 1409/96 της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1996, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1442/93 περί λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του καθεστώτος εισαγωγής μπανανών στην Κοινότητα, όσον αφορά τα κριτήρια αποδοχής που εφαρμόζονται στους επιχειρηματίες της κατηγορίας Γ καθώς και ορισμένες ημερομηνίες σχετικά με τη διαχείριση του καθεστώτος δασμολογικής ποσόστωσης (ΕΕ L 181, σ. 13).
(10) - ΕΕ L 254, σ. 90.
(11) - Απόφαση 94/752/ΕΚ της Επιτροπής, της 18ης Νοεμβρίου 1994, περί τροποποιήσεως της απόφασης 94/654/ΕΚ (ΕΕ L 298, σ. 48).
(12) - Βλ. υποσημείωση 4.
(13) - Κανονισμός (ΕΚ) 478/95 της Επιτροπής, της 1ης Μαρτίου 1995, σχετικά με συμπληρωματικές λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 404/93 του Συμβουλίου όσον αφορά το καθεστώς δασμολογικής ποσόστωσης κατά την εισαγωγή μπανανών στην Κοινότητα και σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 1442/93 (ΕΕ L 49, σ. 13).
(14) - Η Κολομβία λαμβάνει το 21 % της δασμολογικής ποσοστώσεως, η Κόστα Ρίκα το 23,4 %, η Νικαράγουα το 3 % και η Βενεζουέλα το 2 %.
(15) - Βλ. υποσημείωση 2.
(16) - Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 404/93 και (ΕΟΚ) 1035/72 σχετικά με τον τομέα της μπανάνας και των οπωροκηπευτικών, αντιστοίχως, καθώς επίσης και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2658/87 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το Κοινό Δασμολόγιο (ΕΕ C 136, σ. 18).
(17) - Υπόθεση C-478/93 (Συλλογή 1995, σ. Ι-3081, σκέψεις 30 και 31).
(18) - Meyers Enzyklopδdisches Lexikon, Bibliographisches Institut, Mannheim, 1971, τόμος 3, σ. 441.
(19) - Βλ. απόφαση 95/407/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Οκτωβρίου 1995, για τη θέσπιση του προβλεπόμενου ισοζυγίου παραγωγής, καταναλώσεως καθώς και εισαγωγών και εξαγωγών μπανανών για την Κοινότητα για το 1995 (ΕΕ L 239, σ. 32).
(20) - Βλ., π.χ., απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 1995, C-279/93, Schumacker (Συλλογή 1995, σ. Ι-225, σκέψη 30).
(21) - Βλ., π.χ., τις αποφάσεις της 14ης Ιουλίου 1994, C-353/92, Ελλάς κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1994, σ. Ι-3411, σκέψη 19), και της 14ης Φεβρουαρίου 1990, C-350/88, Delacre κ.λπ. (Συλλογή 1990, σ. Ι-395, σκέψη 15).
(22) - Βλ., π.χ., την προπαρατεθείσα στην υποσημείωση 21 απόφαση Delacre κ.λπ., σκέψη 16, τις αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 1978, 125/77, Scholten-Honig και de Bijenkorf (Συλλογή τόμος 1978, σ. 625, σκέψεις 18 έως 22), της 23ης Φεβρουαρίου 1978, 92/77, An Bord Bainne (Συλλογή τόμος 1978, σ. 209, σκέψεις 36 και 37), και της 1ης Δεκεμβρίου 1965, 16/65, Schwarze (Συλλογή τόμος 1965-1968, σ. 191).
Full & Egal Universal Law Academy