ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΫ ΕΙΣΑΓΓΕΛΈΑ
CARL OTTO LENZ
της 23ης Μαΐου 1996 ( *1 )
1.
Στα πλαίσια διαδικασίας λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, κατά το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ, στρεφόμενης κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει ή τουλάχιστον μη έχοντας κοινοποιήσει στην Επιτροπή, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας και για την τροποποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ ( 1 ), παρέλειψε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και την οδηγία 92/5.
2.
Το άρθρο 3 της οδηγίας 92/5 προβλέπει κυρίως — και αυτό ισχύει και για την Ελληνική Δημοκρατία — ότι τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της οδηγίας αυτής το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1993.
3.
Δεν αμφισβητείται ότι ούτε την 1η Ιανουαρίου 1993 ούτε κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη της 3ης Ιουνίου 1994 δίμηνης προθεσμίας είχαν εκδοθεί οι αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις.
4.
Η Ελληνική Κυβέρνηση βάλλει ρητώς κατά της αιτιάσεως περί παραβάσεως του άρθρου 5 της Συνθήκης με το επιχείρημα ότι δεν παρέβη τις υποχρεώσεις συμπράξεως της για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο και κατά την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία.
5.
Δεδομένου ότι διαπιστώνεται ότι δεν έχουν εμπροθέσμως εκδοθεί οι αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις και ότι η Ελληνική Δημοκρατία έχει παραβεί τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 92/5, παρέλκει η εξέταση του ζητήματος της επιπλέον παραβάσεως του άρθρου 5 της Συνθήκης, διότι η Επιτροπή δεν έχει επικαλεστεί ειδικώς καμιά παράβαση του άρθρου 5 της Συνθήκης πέραν της παραβάσεως των απορρεουσών από την οδηγία υποχρεώσεων.
6.
Επομένως, το αίτημα της προσφυγής της Επιτροπής πρέπει εν τέλει να γίνει δεκτό. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα.
7.
Επομένως, προτείνω την ακόλουθη απόφαση:
1)
Η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, όλες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες προς συμμόρφωση με την οδηγία 92/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Φεβρουαρίου 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 77/99/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών προϊόντων με βάση το κρέας και για την τροποποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
2)
Η Ελληνική Δημοκρατία φέρει τα δικαστικά έξοδα.
( *1 ) Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γερμανική.
( 1 ) ΕΕ L 57, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy