Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
1 Με προσφυγή που άσκησε στις 4 Οκτωβρίου 1995, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, παραλείποντας να θεσπίσει εντός των ταχθεισών προθεσμιών τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (1), και προς την οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για τη σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (2), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
2 Συναφώς, αρκεί να παρατηρηθεί ότι η Κυβέρνηση του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί την παράβαση που της καταλογίζεται. Με τις παρατηρήσεις της, περιορίστηκε να αναφέρει ότι οι οδηγίες αυτές βρίσκονται στο στάδιο της μεταφοράς τους στο εσωτερικό δίκαιο, γεγονός το οποίο, ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου (3), δεν εξαλείφει την παράβαση του κράτους μέλους.
Πρόταση
3 Συνεπώς, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή και να καταδικάσει το καθού κράτος στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
(1) - ΕΕ L 117, σ. 1.
(2) - ΕΕ L 117, σ. 15.
(3) - Βλ., μεταξύ άλλων, την απόφαση της 6ης Απριλίου 1995, C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας, Συλλογή 1995, σ. Ι-1015.
Full & Egal Universal Law Academy