Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
++++
1 Με την παρούσα προσφυγή, ασκηθείσα βάσει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ελλάδα, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϋόντων (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη και από την εν λόγω οδηγία. Η Επιτροπή ζητεί επίσης να καταδικασθεί η Ελληνική Κυβέρνηση στα δικαστικά έξοδα.
2 Το άρθρο 23 της οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την οδηγία αυτή το αργότερο μέχρι τις 25 Ιουλίου 1993 και ότι πρέπει να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.
3 Στις 5 Οκτωβρίου 1993 η Επιτροπή, μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση μέτρων εκ μέρους της Ελληνικής Κυβερνήσεως, κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, κοινοποιώντας έγγραφο οχλήσεως. Αφού δεν έλαβε καμία απάντηση στο έγγραφο αυτό, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη στις 21 Σεπτεμβρίου 1994. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν απάντησε στην αιτιολογημένη γνώμη ούτε θέσπισε τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας 91/414 στο εσωτερικό της δίκαιο. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει, στις 27 Νοεμβρίου 1995, την παρούσα προσφυγή, η οποία πρωτοκολλήθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 5 Δεκεμβρίου 1995.
4 Η Ελληνική Κυβέρνηση, με το υπόμνημα αντικρούσεως, δεν αμφισβητεί την παράβαση που της προσάπτεται. Δηλώνει απλώς ότι έχει ήδη καταρτισθεί από την αρμόδια διεύθυνση σχέδιο προεδρικού διατάγματος για την εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας προς την οδηγία 91/414 και ότι το σχέδιο αυτό, μετά την τελική του επεξεργασία, θα υποβληθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας και, εν συνεχεία, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για υπογραφή. Η Ελληνική Κυβέρνηση ευελπιστεί ότι θα καταστεί δυνατό να ολοκληρωθεί το εν λόγω προεδρικό διάταγμα το συντομότερο δυνατόν.
5 Είναι δεδομένο ότι, κατά τη λήξη της ταχθείσας με την οδηγία προθεσμίας, δεν είχε ακόμη πραγματοποιηθεί η πλήρης μεταφορά της στην εσωτερική έννομη τάξη.
6 Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής, όσον αφορά την παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο εντός της ταχθείσας προθεσμίας.
7 Σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα.
8 Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο τα εξής:
«1) να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωση προς την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϋόντων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 23 της οδηγίας αυτής,
2) να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
(1) - ΕΕ L 230, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy