Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
++++
Aίτηση αναιρέσεως * Παρέμβαση * Διατηρείται ενώπιον του Δικαστηρίου η κτηθείσα κατά τη διαδικασία ενώπιον του Πρωτοδικείου ιδιότητα του παρεμβαίνοντος * Απαράδεκτο της νέας αιτήσεως παρεμβάσεως
(Οργανισμός ΕΚ του Δικαστηρίου, άρθρo 49)
Περίληψη
Από το άρθρο 49 του Οργανισμού ΕΚ του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι παρεμβάντες ενώπιον του Πρωτοδικείου πρέπει να θεωρούνται διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου αυτού. Επομένως, όταν ασκείται αναίρεση κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου, το άρθρο 115, παράγραφος 1, του Κανονισμού Δικαδικασίας του Δικαστηρίου έχει εφαρμογή επ' αυτών, πράγμα που τους απαλλάσσει από την υποχρέωση να υποβάλουν νέα αίτηση παρεμβάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τα άρθρα 93 και 123 του Κανονισμού Διαδικασίας.
Επομένως, αίτηση παρεμβάσεως που υποβάλλεται σε μια υπόθεση αναιρέσεως από διάδικο που μετέσχε ως παρεμβαίνων στην πρωτοβάθμια δίκη δεν μπορεί να γίνει δεκτή και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-245/95 P,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπουμένη από τους Eric White και Nicholas Khan, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gomez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
αναιρεσείουσα,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε κατά της αποφάσεως που εξέδωσε στις 2 Μαΐου 1995 το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (τρίτο πενταμελές τμήμα) στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Τ-163/94 και Τ-165/94, NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1381),
όπου οι έτεροι διάδικοι είναι:
NTN Corporation, εταιρία ιαπωνικού δικαίου, με έδρα την Οζάκα (Ιαπωνία), εκπροσωπουμένη από τους Juergen Schwarze και Malte Sprenger, δικηγόρους Duesseldorf, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Claude Penning, 78, Grand-rue,
Koyo Seiko Co. Ltd, εταιρία ιαπωνικού δικαίου, με έδρα την Οζάκα (Ιαπωνία), εκπροσωπουμένη από τον Jacques Buhart, δικηγόρο Παρισίων, και τον Charles Kaplan, barrister, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο των Arendt και Medernach, 8-10, rue Mathias Hardt,
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εκπροσωπούμενο από τους Yves Cretien, νομικό σύμβουλο, και Antonio Tanca, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, επικουρούμενους από τους Hans-Juergen Rabe και Georg M. Berrisch, δικηγόρους Αμβούργου, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Bruno Eynard, διευθυντή της διευθύνσεως νομικών υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, 100, boulevard Konrad Adenauer,
και
Federation of European Bearing Manufacturers' Associations, με έδρα την Φρανκφούρτη (Γερμανία), εκπροσωπουμένη από τους Dietrich Ehle και Volker Schiller, δικηγόρους Κολωνίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Marc Lucius, 6, rue Michel Welter,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ,
συγκείμενο από τους G. C. Rodriguez Iglesias, Πρόεδρο, Κ. Ν. Κακούρη, D. A. O. Edward, J.-P. Puissochet και G. Hirsch, προέδρους τμήματος, G. F. Mancini, F. A. Schockweiler, J. C. Moitinho de Almeida, P. J. G. Kapteyn, C. Gulmann, J. L. Murray, P. Jann, H. Ragnemalm (εισηγητή), L. Sevon και M. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: P. Leger
γραμματέας: R. Grass
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
Σκεπτικό της απόφασης
1 Mε δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 10 Οκτωβρίου 1995, η Federation of European Bearing Manufacturers' Associations (στο εξής: FEBMA), με έδρα την Φρανκφούρτη (Γερμανία), εκπροσωπουμένη από τους Dietrich Ehle και Volker Schiller, δικηγόρους Κολωνίας, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο το δικηγορικό γραφείο του Marc Lucius, 6, rue Michel Welter, ζήτησε να παρέμβει στην υπόθεση C-245/95 P υπέρ της Επιτροπής.
2 Η υπόθεση αυτή έχει ως αντικείμενο αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή κατά της αποφάσεως του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 2ας Μαΐου 1995, Τ-163/94 και Τ-165/94, NTN Corporation και Koyo Seiko κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-1381).
3 Στην απόφαση αυτή, το Πρωτοδικείο ακύρωσε το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2849/92 του Συμβουλίου, της 28ης Σεπτεμβρίου 1992, περί τροποποιήσεως του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ κατά τις εισαγωγές ενσφαίρων τριβέων (ρουλεμάν με σφαιρίδια) με μέγιστη εξωτερική διάμετρο υπερβαίνουσα τα 30 χιλιοστά, καταγωγής Ιαπωνίας, που έχει επιβληθεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1739/85 (ΕΕ L 286, σ. 2), καθόσον επέβαλλε στις προσφεύγουσες δασμό αντιντάμπινγκ.
4 Η FEBMA άσκησε παρέμβαση υπέρ του Συμβουλίου κατά την ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκη.
5 Πρέπει να σημειωθεί ότι, οσάκις ασκείται ενώπιον του Δικαστηρίου αίτηση αναιρέσεως, αυτή, δυνάμει του άρθρου 114 του Κανονισμού Διαδικασίας, κοινοποιείται σε όλους τους διαδίκους της ενώπιον του Πρωτοδικείου δίκης, οι οποίοι, σύμφωνα με το άρθρο 115, παράγραφος 1, του ιδίου κανονισμού, μπορούν να καταθέσουν υπόμνημα απαντήσεως εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεως.
6 Εν προκειμένω, η αίτηση αναιρέσεως που άσκησε η Επιτροπή κοινοποιήθηκε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 114 του Κανονισμού Διαδικασίας, στη FEBMA στις 24 Ιουλίου 1995 και επομένως η προθεσμία του άρθρου 115, παράγραφος 1, του προμνησθέντος κανονισμού για την κατάθεση υπομνήματος απαντήσεως, παρεκτεινομένη με την προθεσμία λόγω αποστάσεως σύμφωνα με το άρθρο 81, παράγραφος 2, του ιδίου κανονισμού, έληξε στις 2 Οκτωβρίου 1995.
7 'Οπως έκρινε το Δικαστήριο στην απόφαση της 22ας Δεκεμβρίου 1993, C-244/91 P, Pincherle κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. 6965, σκέψη 16), από το άρθρο 49 του Οργανισμού ΕΟΚ του Δικαστηρίου προκύπτει ότι οι παρεμβάντες ενώπιον του Πρωτοδικείου πρέπει να θεωρούνται διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου αυτού. Επομένως, το προμνησθέν άρθρο 115, παράγραφος 1, του Κανονισμού Δικαδικασίας έχει εφαρμογή επ' αυτών, πράγμα που τους απαλλάσσει από την υποχρέωση να υποβάλουν νέα αίτηση παρεμβάσεως ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τα άρθρα 93 και 123 του Κανονισμού Διαδικασίας.
8 Επομένως, αίτηση παρεμβάσεως που υποβάλλεται σε μια υπόθεση αναιρέσεως από διάδικο που μετέσχε ως παρεμβαίνων στην πρωτοβάθμια δίκη δεν μπορεί να γίνει δεκτή.
9 Υπ' αυτές τις συνθήκες, η αίτηση παρεμβάσεως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση παρεμβάσεως που υπέβαλε η Federation of European Bearing Manufacturers' Associations ως απαράδεκτη.
2) Η Federation of European Bearing Manufacturers' Associations θα φέρει τα δικαστικά της έξοδα.
Λουξεμβούργο, 14 Φεβρουαρίου 1996.
Full & Egal Universal Law Academy