Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Στην παρούσα υπόθεση που αφορά παράβαση κράτους μέλους η Επιτροπή ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, επειδή δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της οδηγίας 91/507/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1991, για την τροποποίηση του παραρτήματος της οδηγίας 75/318/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις αναλυτικές, τοξικοφαρμακολογικές και κλινικές προδιαγραφές και πρωτόκολλα στον τομέα των δοκιμών των φαρμάκων (1) (στο εξής: οδηγία), παρέβη τις υποχρέωσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
2 Κατά το άρθρο 2 της οδηγίας, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1992 (2) και να ενημερώσουν αμέσως επί αυτού την Επιτροπή.
Δεδομένου ότι η Γαλλική Δημοκρατία κατά τη λήξη της προθεσμίας αυτής δεν είχε ενημερώσει την Επιτροπή ως προς το αν είχε μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή κίνησε με έγγραφο της 20ής Μαου 1992 τη διαδικασία παραβάσεως κράτους μέλους κατά το άρθρο 169 της Συνθήκης ΕΚ.
Με έγγραφο της 20ής Ιουλίου 1992 προς την Επιτροπή, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Γαλλίας στις Ευρωπαϋκές Κοινότητες γνωστοποίησε ότι ένα σχέδιο αποφάσεως ήταν υπό κατάρτιση.
Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία πληροφορία περί της μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, εξέδωσε στις 4 Ιουλίου 1994 αιτιολογημένη γνώμη κατά την οποία η Γαλλική Δημοκρατία δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη, επειδή δεν είχε λάβει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
Με έγγραφο της 12ης Σεπτεμβρίου 1994, οι γαλλικές αρχές γνωστοποίησαν ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο καθιστούσε αναγκαία τη θέσπιση ορισμένων αποφάσεων, οι οποίες ήταν υπό κατάρτιση, και ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε τροποποιήσεις του σχετικού νόμου κατά την τελευταία κοινοβουλευτική σύνοδο.
Οι γαλλικές αρχές δεν γνωστοποίησαν ότι θεσπίστηκε η απόφαση και και, κατά συνέπεια, η Επιτροπή άσκησε στις 26 Ιανουαρίου 1996 την υπό κρίση προσφυγή.
3 Η Γαλλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί εν προκειμένω ότι υποχρεούται να μεταφέρει την οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο. Η Γαλλική Κυβέρνηση διευκρίνισε με το υπόμνημά της αντικρούσεως ότι η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο καθιστά αναγκαία τη θέσπιση πέντε κειμένων: ενός νόμου, ενός διατάγματος και τριών αποφάσεων τα οποία είναι υπό επεξεργασία. Στο υπόμνημά της ανταπαντήσεως η κυβέρνηση διευκρίνισε συμπληρωματικά ότι ο νόμος 96-452 της 28ης Μαου 1996, περί διαφόρων μέτρων υγειονομικού, κοινωνικού και καταστατικού χαρακτήρα, δημοσιεύθηκε στις 29 Μαου 1996. Με τον νόμο αυτό τροποποιήθηκε ο νόμος περί δημοσίας υγείας προκειμένου να τεθεί η αρχή περί εγκρίσεως εμπορίας σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως προκύπτει από το παράρτημα της οδηγίας.
4 Η Επιτροπή εξέθεσε με το υπόμνημα απαντήσεως ότι από το υπόμνημα αντικρούσεως της Γαλλικής Δημοκρατίας επιβεβαιώνεται η διατυπούμενη με την προσφυγή εικασία ότι η οδηγία δεν έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο. Βάσει αυτών των δεδομένων, η Επιτροπή εμμένει στο αίτημά της για την έκδοση αποφάσεως σε βάρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.
5 Οφείλω να σημειώσω ότι η Γαλλική Δημοκρατία δεν αμφισβητεί ότι η οδηγία δεν έχει μεταφερθεί στο γαλλικό δίκαιο εντός της προθεσμίας που τάσσεται με το άρθρο 2 της οδηγίας. Επομένως, πρέπει να αναγνωριστεί ότι η Γαλλική Δημοκρατία, όπως εκθέτει η Επιτροπή, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.
6 Η Επιτροπή ζήτησε να καταδικαστεί η Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2 του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον έχει υποβληθεί σχετικό αίτημα.
Πρόταση
7 Κατόπιν αυτών, προτείνω στο Δικαστήριο να εκδώσει την ακόλουθη απόφαση:
«1) Η Γαλλική Δημοκρατία, επειδή δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τα αναγκαία μέτρα για τη μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 91/507/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 19ης Ιουλίου 1991, για την τροποποίηση του παραρτήματος της οδηγίας 75/318/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις αναλυτικές, τοξικοφαρμακολογικές και κλινικές προδιαγραφές και πρωτόκολλα στον τομέα των δοκιμών των φαρμάκων, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη ΕΚ.
2) Καταδικάζει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.»
(1) - ΕΕ L 270, σ. 32.
(2) - Πλην του μέρους 2, παράγραφος Α, σημείο 3.3, του παραρτήματος.
Full & Egal Universal Law Academy