Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Το Finanzgericht Hamburg ζήτησε από το Δικαστήριο να αποφανθεί με προδικαστική απόφαση επί του κύρους του κανονισμού (ΕΟΚ) 1531/88 του Συμβουλίου, της 31ης Μαου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές (1).
2 Το προδικαστικό αυτό ερώτημα ανέκυψε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της επιχειρήσεως Rotexchemie International Handels GmbH & Co. (στο εξής: Rotexchemie) και της Επιθεωρήσεως Τελωνείων του Αμβούργου (Hauptzollamt Hamburg-Waltershof) με αντικείμενο την εκ των υστέρων είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλονταν στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας.
3 Κατά την περίοδο μεταξύ 21ης Ιουλίου 1988 και 31ης Οκτωβρίου 1989, η Rotexchemie εισήγαγε, με σκοπό τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, 667 000 kg υπερμαγγανικού καλίου υπαγομένου στη δασμολογική κλάση 2841 6000 0100 της Συνδυασμένης Ονοματολογίας. Στις τριάντα διασαφήσεις που υπέβαλε σε διάφορα τελωνεία του ομοσπόνδου κράτους του Αμβούργου, η Rotexchemie ανέφερε ότι χώρα καταγωγής του υπερμαγγανικού καλίου ήταν η Ταϋβάν, με αποτέλεσμα να επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές το ποσοστό δασμού που ίσχυε για τα εμπορεύματα καταγωγής τρίτων χωρών, δηλαδή 6,9 %.
4 Κατόπιν έρευνας, η Επιθεώρηση Τελωνείων του Αμβούργου διαπίστωσε ότι το εισαχθέν υπερμαγγανικό κάλιο δεν προερχόταν από την Ταϋβάν αλλά από τη Λαϋκή Δημοκρατία της Κίνας. Κατά συνέπεια, με τροποποιητική πράξη περί καταλογισμού δασμών της 26ης Μαρτίου 1991, αξίωσε από τη Rotexchemie την καταβολή δασμών αντιντάμπινγκ συνολικού ποσού 1 495 170 γερμανικών μάρκων (DM) επί των τριάντα παρτίδων υπερμαγγανικού καλίου. Στις 6 Απριλίου 1991, η προσφεύγουσα της κύριας δίκης υπέβαλε κατά της πράξεως αυτής διοικητική ένσταση η οποία απορρίφθηκε από τις γερμανικές τελωνειακές αρχές με απόφαση της 7ης Φεβρουαρίου 1994, κοινοποιηθείσα στην προσφεύγουσα στις 11 Φεβρουαρίου 1994.
5 Η Rotexchemie άσκησε κατά της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής της ενστάσεως προσφυγή ενώπιον του Finanzgericht Hamburg, προβάλλοντας ότι ο κανονισμός 1531/88, βάσει του οποίου εισπράχθηκαν εκ των υστέρων οι δασμοί αντιντάμπινγκ, είναι άκυρος. Ομολόγησε ότι το εισαχθέν υπερμαγγανικό κάλιο προερχόταν από την Κίνα, αλλά συγχρόνως υποστήριξε ότι ο κανονισμός 1531/88 δεν είναι έγκυρος, μεταξύ άλλων για τον λόγο ότι, για να υπολογιστεί η κανονική αξία του υπερμαγγανικού καλίου και να καθοριστεί έτσι το ύψος του κοινοτικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές του προϋόντος αυτού προελεύσεως Κίνας, το Συμβούλιο επέλεξε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως χώρα αναφοράς ενώ, στον τομέα αυτόν, η οικονομία της χώρας αυτής δεν πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να αποτελεί οικονομία της αγοράς.
6 Το γερμανικό δικαστήριο εκτίμησε ότι, για να δοθεί απάντηση στους λόγους ακυρότητας που προέβαλε η Rotexchemie και να επιλυθεί η διαφορά που ήχθη ενώπιόν του, ήταν αναγκαίο να υποβληθεί στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:
«Είναι έγκυρος ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1531/88 του Συμβουλίου της 31ης Μαου 1988;»
7 Πριν αναλύσω τους πιθανούς λόγους ακυρότητας του κανονισμού 1531/88, θα εκθέσω πρώτα απ' όλα τις πράξεις που εξέδωσε η Κοινότητα για να καταπολεμήσει τις πρακτικές ντάμπινγκ που είχε εντοπίσει στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου.
Διαδικασίες αντιντάμπινγκ που κινήθηκαν κατά εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου
8 Το υπερμαγγανικό κάλιο είναι ένα ισχυρό οξειδωτικό το οποίο χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, τόσο στο πόσιμο νερό και στα υδάτινα κατάλοιπα όσο και για τον καθαρισμό μεταλλικών επιφανειών, για την παρασκευή και επεξεργασία χημικών ουσιών, την απολύμανση από τη ραδιενέργεια, την εξάλειψη οσμών, τη λεύκανση και ειδικές επεξεργασίες στην υφαντουργία. Ξρησιμοποιείται επίσης στην υδατοκαλλιέργεια ή ακόμη ως απολυμαντικό στη γεωργία και την κτηνιατρική.
9 Το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας παραγωγής του οξειδωτικού αυτού συγκεντρωνόταν σε χώρες σχεδιασμένης οικονομίας. Οι εξαγωγές υπερμαγγανικού καλίου από τις χώρες αυτές προς την Κοινότητα έχουν καταστεί αντικείμενο πολλών κοινοτικών μέτρων εμπορικής άμυνας.
Τα πρώτα μέτρα θεσπίστηκαν κατόπιν καταγγελίας την οποία υπέβαλε η κοινοτική βιομηχανία και βάσει της οποίας η Επιτροπή κίνησε, τον Ιανουάριο του 1986, διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας, Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας. Η διαδικασία αυτή κατέληξε στην έκδοση του κανονισμού (ΕΟΚ) 2495/86 (2), με τον οποίο επιβλήθηκε προσωρινός δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου. Με την απόφαση 86/589/ΕΟΚ (3), η Επιτροπή δέχθηκε τις σχετικές με τις τιμές υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει η κινεζική επιχείρηση Sinochem καθώς και οι Τσεχοσλοβάκοι και Γερμανοί παραγωγοί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στον κανονισμό (ΕΟΚ) 3661/86 (4), το Συμβούλιο περιορίστηκε να επιβάλει οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας, εξαιρουμένων των εισαγωγών που πραγματοποιούνταν από την επιχείρηση Sinochem.
10 Το 1987, η κοινοτική βιομηχανία προσκόμισε στην Επιτροπή αποδείξεις ως προς το ότι η κινεζική επιχείρηση Sinochem δεν τηρούσε τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει, καθότι εξήγε υπερμαγγανικό κάλιο στη Γαλλία και την Ισπανία σε άκρως χαμηλές τιμές. Αφού διαπίστωσε το αληθές της πληροφορίας αυτής, η Επιτροπή επέβαλε, με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 360/88 (5), προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας, περιλαμβανομένου του υπερμαγγανικού καλίου που παραγόταν ή εξαγόταν από τη Sinochem. Συγχρόνως, η Επιτροπή κίνησε νέα διαδικασία αντιντάμπινγκ, την οποία περάτωσε με την έκδοση του κανονισμού 1531/88, του οποίου το κύρος τίθεται υπό αμφισβήτηση στην παρούσα υπόθεση. Με τον κανονισμό αυτόν, η Επιτροπή κατέστησε οριστικό τον προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ που είχε επιβάλει στις εισαγωγές προελεύσεως Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας.
11 Τον Δεκέμβριο του 1992, η Επιτροπή δημοσίευσε μια ανακοίνωση (6), αναγγέλλοντας ότι προσεχώς θα παύσει να ισχύει ο δασμός αντιντάμπινγκ που είχε επιβληθεί στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας. Επιληφθείσα αιτήσεως επανεξετάσεως υποβληθείσας από τους κοινοτικούς παραγωγούς, η Επιτροπή κίνησε νέα διαδικασία, η οποία περατώθηκε με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) 2819/94 (7), με τον οποίο επιβλήθηκε νέος οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας.
12 Το 1989, η κοινοτική βιομηχανία προσκόμισε στην Επιτροπή αποδείξεις ως προς το ότι ο Τσεχοσλοβάκος παραγωγός δεν τηρούσε την υποχρέωση που είχε αναλάβει σχετικά με τις τιμές. Κατόπιν αυτού, η Επιτροπή κίνησε νέα διαδικασία κατά το πέρας της οποίας επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ μέσω του κανονισμού (ΕΟΚ) 2535/89 (8). Ο προσωρινός αυτός δασμός αντιντάμπινγκ μετατράπηκε σε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 385/90 (9). Το νέο αυτό μέτρο αντιντάμπινγκ έπαυσε να ισχύει το 1995. Το 1990, η Επιτροπή κίνησε επίσης έρευνα επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Σοβιετικής Ενώσεως, στο πλαίσιο της οποίας έρευνας επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1537/90 (10). Η έρευνα αυτή περατώθηκε με την απόφαση 91/24/ΕΟΚ (11).
Το προδικαστικό ερώτημα
13 Το Finanzgericht Hamburg ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί επί του κύρους του κανονισμού 1531/88. Το ερώτημα αυτό, γενικότατου χαρακτήρα, ως προς το κύρος του ανωτέρω κανονισμού συνοδεύεται με πλούσια συλλογιστική σχετικά με τέσσερις λόγους που ενδέχεται να επηρεάζουν το κύρος του κανονισμού. Το εθνικό δικαστήριο λέγει ότι έχει σοβαρές αμφιβολίες ως προς το έγκυρο της επιλογής των Ηνωμένων Πολιτειών ως χώρας αναφοράς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του εισαγομένου εκ της Κίνας υπερμαγγανικού καλίου. υΟσον αφορά τους άλλους τρεις λόγους ακυρότητας που προέβαλε η Rotexchemie, δηλαδή τον προσδιορισμό της ζημίας που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία, την έλλειψη συμφέροντος της Κοινότητας και το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ, το Finanzgericht Hamburg εκτιμά ότι δεν επηρεάζουν το κύρος του κανονισμού.
14 Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το ερώτημα που υπέβαλε το εθνικό δικαστήριο αφορά το κύρος του κανονισμού 1531/88 κατά τρόπο γενικό και ότι οι υποβαλόντες παρατηρήσεις στο πλαίσιο της παρούσας υποθέσεως ανέλυσαν την επίπτωση που οι προβληθέντες στην κύρια δίκη τέσσερις λόγοι ακυρότητας μπορούν να έχουν επί του κύρους του κανονισμού αυτού, θεωρώ ότι είναι αναγκαίο να αποφανθεί το Δικαστήριο εφ' όλων των λόγων αυτών και όχι μόνον επ' αυτού σε σχέση με τον οποίο το Finanzgericht Hamburg έχει τις μεγαλύτερες αμφιβολίες. Το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει σκόπιμη την ανάλυση των πιθανών λόγων ακυρότητας που έχουν προβληθεί από τους διαδίκους της κύριας δίκης όταν το εθνικό δικαστήριο θέτει υπό αμφισβήτηση το κύρος ενός κανονισμού κατά τρόπο γενικό χωρίς να αναφερθεί στους λόγους ακυρότητας που προέβαλαν οι διάδικοι (12). Η ίδια λύση πρέπει να ακολουθείται όταν το εθνικό δικαστήριο απορρίπτει λιγότερο ή περισσότερο ρητώς ορισμένους από τους λόγους ακυρότητας που προέβαλαν οι διάδικοι. Αυτός είναι ο λόγος που τώρα θα αναλύσω έναν προς έναν τους λόγους ακυρότητας που ενδέχεται να επηρεάζουν το κύρος του κανονισμού 1531/88, παρ' όλον ότι θα εξετάσω λεπτομερέστερα τον λόγο ακυρότητας που κάνει το εθνικό δικαστήριο να διστάζει.
Ο καθορισμός της κανονικής αξίας
15 Ο κανονισμός 1531/88 είναι κανονισμός εφαρμογής ο οποίος εκδόθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2176/84 (13) (στο εξής: βασικός κανονισμός).
16 Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, «ένα προϋόν θεωρείται ότι αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ, όταν η τιμή εξαγωγής του στην Κοινότητα είναι μικρότερη από την κανονική αξία του ομοειδούς προϋόντος». ςΟταν η εισαγωγή του προϋόντος έχει προέλευση χώρες που δεν έχουν οικονομία της αγοράς, η κανονική αξία καθορίζεται μέσω των κριτηρίων που παρατίθενται στο άρθρο 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού. Το κείμενο της διατάξεως αυτής έχει ως εξής:
«Στην περίπτωση εισαγωγών από χώρες που δεν έχουν οικονομία αγοράς (...) η κανονική αξία καθορίζεται με τρόπο κατάλληλο και μη στερούμενο λογικής με βάση ένα από τα ακόλουθα κριτήρια:
α) την τιμή στην οποία πράγματι πωλείται ένα ομοειδές προϋόν μιας τρίτης χώρας με οικονομία αγοράς:
i) για την κατανάλωση στην εσωτερική αγορά αυτής της χώρας, ή
ii) σε άλλες χώρες, περιλαμβανομένης της Κοινότητας, ή
β) την κατασκευασμένη αξία του ομοειδούς προϋόντος σε μία τρίτη χώρα με οικονομία αγοράς, ή
γ) όταν ούτε οι τιμές ούτε η κατασκευασμένη αξία όπως αυτές διαμορφώθηκαν σύμφωνα με τα στοιχεία αα ή ββ δεν αποτελούν κατάλληλη βάση, την πράγματι πληρωθείσα ή και πληρωτέα τιμή εντός της Κοινότητας για το ομοειδές προϋόν, που στην ανάγκη προσαρμόζεται δεόντως ώστε να συμπεριλάβει ένα εύλογο περιθώριο κέρδους.»
17 Μετά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, υπολογίζεται η τιμή εξαγωγής και στη συνέχεια συγκρίνονται τα δύο ποσά αφού γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές για να είναι ορθή η πράξη αυτή. ήΟταν υφίσταται ντάμπινγκ, από τη σύγκριση αυτή προκύπτει το περιθώριο ντάμπινγκ, έννοια που ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 13, στοιχείο αα, του βασικού κανονισμού ως «(...) το ποσό κατά το οποίο η κανονική αξία υπερβαίνει την τιμή κατά την εξαγωγή».
18 Κατά τη νομολογία του Δικαστηρίου, ο σκοπός του βασικού κανονισμού έγκειται στο να μη λαμβάνονται υπόψη οι τιμές και το κόστος που υφίστανται σε χώρες οι οποίες δεν έχουν οικονομία της αγοράς, δηλαδή οι τιμές και το κόστος που δεν αποτελούν τη φυσιολογική συνισταμένη των δυνάμεων της αγοράς (14). Η χρησιμοποίηση μιας χώρας με οικονομία της αγοράς ως χώρας αναφοράς αποτελεί μέθοδο υπολογισμού της κανονικής αξίας των εξαγωγών προελεύσεως χωρών με σχεδιασμένη οικονομία, στην οποία μέθοδο γίνεται προσφυγή λόγω ανάγκης αλλά η οποία παρουσιάζει αναμφισβήτητες δυσκολίες εφαρμογής (15). Αυτός είναι ο λόγος που το άρθρο 2, παράγραφος 5, ορίζει ότι σε μια τέτοια περίπτωση η κανονική αξία θα καθορίζεται «με τρόπο κατάλληλο και μη στερούμενο λογικής». Συνεπώς, είναι λογικό ότι το Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι «(...) η επιλογή της χώρας αναφοράς εντάσσεται στο πλαίσιο της ευχέρειας εκτιμήσεως που έχουν τα κοινοτικά όργανα ως προς την ανάλυση συνθέτων οικονομικών καταστάσεων» (16).
Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει προσθέσει ότι η άσκηση της εξουσίας αυτής δεν διαφεύγει του δικαστικού ελέγχου, καίτοι αυτός πρέπει να περιορίζεται στην εξακρίβωση ότι τηρήθηκαν οι διαδικαστικοί κανόνες, ότι είναι υπαρκτά τα πραγματικά περιστατικά που ελήφθησαν υπόψη για να γίνει η αμφισβητουμένη επιλογή, ότι δεν έχει εμφιλοχωρήσει πρόδηλη πλάνη περί την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή ότι δεν υφίσταται κατάχρηση εξουσίας. Τούτο σημαίνει ότι, όσον αφορά την επιλογή της χώρας αναφοράς, πρέπει να εξακριβώνεται αν τα θεσμικά όργανα παρέλειψαν να λάβουν υπόψη ουσιώδη στοιχεία προκειμένου να βεβαιωθούν για την καταλληλότητα της επιλεγείσας χώρας και αν τα στοιχεία του φακέλου εξετάστηκαν με την απαιτούμενη επιμέλεια ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι η κανονική αξία καθορίστηκε με τρόπο κατάλληλο και μη στερούμενο λογικής (17).
19 Προκύπτει ότι η κοινοτική νομολογία (18) έχει επίσης εγκρίνει τα κριτήρια που συνάγονται από την πρακτική που ακολουθούν τα θεσμικά όργανα κατά την επιλογή μιας χώρας με οικονομία της αγοράς ως χώρας αναφοράς. Από την πρακτική αυτή προκύπτει ότι η Επιτροπή απαιτεί να υφίσταται ομοειδές προϋόν στη χώρα αναφοράς, να είναι παρεμφερείς ο όγκος και οι μέθοδοι παραγωγής, να είναι συγκρίσιμοι οι όροι προσβάσεως στις πρώτες ύλες με τους αντίστοιχους όρους που αντιμετωπίζονται στην περί ης πρόκειται χώρα εξαγωγής και να υπακούουν στους κανόνες της οικονομίας της αγοράς οι συνθήκες διαμορφώσεως των τιμών στη χώρα αναφοράς (19).
20 πΟσον αφορά την παρούσα υπόθεση, το υπερμαγγανικό κάλιο που εξήχθη με προορισμό την Κοινότητα προερχόταν από τη Λαϋκή Δημοκρατία της Κίνας, η οποία είναι χώρα που δεν έχει οικονομία της αγοράς. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, στον κανονισμό 1531/88, η κανονική αξία του υπερμαγγανικού καλίου καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 5, στοιχείο αα, σημείο i, του βασικού κανονισμού. ύΟπως έγινε στους άλλους κανονισμούς αντιντάμπινγκ που αφορούσαν εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου προελεύσεως χωρών με σχεδιασμένη οικονομία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, χώρα με οικονομία της αγοράς, είναι αυτές που επιλέγηκαν ως χώρα αναφοράς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του προϋόντος αυτού.
21 Για να δικαιολογηθεί για το ότι υπολόγισε την κανονική αξία βάσει των τιμών της εσωτερικής αγοράς των Ηνωμένων Πολιτειών, η Επιτροπή χρησιμοποίησε διάφορα επιχειρήματα, τα οποία περιέχονται στην έβδομη, όγδοη και ένατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2495/86 και στη δέκατη και ενδέκατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1531/88. Μεταξύ των λόγων που επικαλείται, ξεχωρίζουν οι ακόλουθοι:
- Οι υποβαλόντες την καταγγελία κοινοτικοί παραγωγοί είναι εκείνοι που πρότειναν να ληφθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες ως χώρα αναφοράς. Βέβαια, ορισμένοι εξαγωγείς αντέταξαν ότι η αμερικανική αγορά βρισκόταν στα χέρια ενός μόνον παραγωγού, της Carus Chemical Company, αλλά δεν πρότειναν άλλη χώρα αναφοράς.
- Ο Κινέζος εξαγωγέας ζήτησε να γίνει ο υπολογισμός της κανονικής αξίας με βάση το κόστος παραγωγής στην Ταϋλάνδη. Η Επιτροπή απέρριψε το αίτημα αυτό, δεδομένου ότι η Ταϋλάνδη δεν παράγει υπερμαγγανικό κάλιο και η ανωτέρω μέθοδος υπολογισμού δεν προβλεπόταν από τον βασικό κανονισμό.
- Οι τιμές πωλήσεως του υπερμαγγανικού καλίου στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν χαμηλότερες των τιμών στην Ινδία, η οποία ήταν η άλλη χώρα με οικονομία της αγοράς που παρήγε το υλικό αυτό.
- Στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υφίστατο έλεγχος των τιμών και εκεί ο ανταγωνισμός ήταν επαρκής χάρη στον όγκο των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου προελεύσεως τρίτων χωρών.
- Η Επιτροπή εξακρίβωσε ότι τα επίπεδα τιμών του μοναδικού Αμερικανού παραγωγού τού εξασφάλιζαν εύλογο και όχι υπερβολικό κέρδος.
22 Η Rotexchemie και το εθνικό δικαστήριο αμφιβάλλουν ως προς το αν η επιλογή των Ηνωμένων Πολιτειών ως χώρας αναφοράς πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 2, παράγραφος 5, στοιχείο αα, σημείο i, του βασικού κανονισμού, διατάξεως κατά την οποία η κανονική αξία πρέπει να καθορίζεται με τρόπο κατάλληλο και μη στερούμενο λογικής, με βάση την τιμή στην οποία ένα ομοειδές προϋόν τρίτης χώρας με οικονομία της αγοράς πράγματι πωλείται για την κατανάλωση στην εσωτερική αγορά της χώρας αυτής.
23 Οι αμφιβολίες που έχουν ως προς το έγκυρο της επιλογής των Ηνωμένων Πολιτειών ως χώρας αναφοράς στηρίζονται, πρώτον, στα χαρακτηριστικά της εσωτερικής αγοράς υπερμαγγανικού καλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη Rotexchemie και το εθνικό δικαστήριο, η αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών βρίσκεται στα χέρια ενός μόνον παραγωγού, ο οποίος δεν υπόκειται σε κανέναν ανταγωνισμό και, επί πλέον, ωφελείται από θεσπιζόμενα από τις εθνικές αρχές μέτρα εμπορικής προστασίας, δηλαδή δασμούς αντιντάμπινγκ που πλήττουν τις εισαγωγές προελεύσεως Κίνας και Ισπανίας. Το υψηλό ποσό των δασμών αντιντάμπινγκ που επιβάλλονται στις κινεζικές εισαγωγές και η είσπραξη, αν επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο, δασμού αντιντάμπινγκ επί των ισπανικών εισαγωγών παρέχουν στον Αμερικανό παραγωγό τη δυνατότητα να διατηρήσει στην εσωτερική του αγορά τιμές πωλήσεως του υπερμαγγανικού καλίου ανώτερες των τιμών του κοινοτικού παραγωγού. Κατά συνέπεια, η έλλειψη πραγματικών συνθηκών ανταγωνισμού στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών έπρεπε να εμποδίσει την επιλογή τους ως χώρας αναφοράς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του υπερμαγγανικού καλίου που εισάγεται στην Κοινότητα.
24 Επί πλέον, το εθνικό δικαστήριο αμφισβητεί τους λόγους που εξέθεσε η Επιτροπή για να δικαιολογήσει το ότι επέλεξε τις Ηνωμένες Πολιτείες ως χώρα αναφοράς για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας του υπερμαγγανικού καλίου που εξάγεται από την Κίνα με προορισμό την Κοινότητα, ενώ απέρριψε την Ινδία και τη Βραζιλία, που κι αυτές είναι χώρες με οικονομία της αγοράς.
25 Αν ληφθεί υπόψη η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τον υπολογισμό της κανονικής αξίας των εισαγωγών προελεύσεως χωρών που δεν έχουν οικονομία της αγοράς, τα επιχειρήματα αυτά δεν μου φαίνονται ικανά να επηρεάσουν το κύρος του κανονισμού 1531/88.
26 Πρώτον, η επιλογή των Ηνωμένων Πολιτειών ως χώρας αναφοράς υπαγορεύθηκε από ένα ουσιώδες πραγματικό στοιχείο, δηλαδή το ότι η χώρα αυτή ήταν στην ουσία η μοναδική χώρα με οικονομία της αγοράς όπου υφίστατο σημαντική παραγωγή υπερμαγγανικού καλίου το 1987, έτος προς το οποίο η Επιτροπή είχε στρέψει την έρευνά της πριν εκδώσει τον κανονισμό 1531/88.
27 Στον κανονισμό 2495/86 έγινε μνεία της Ινδίας ως άλλης χώρας με οικονομία της αγοράς η οποία παράγει υπερμαγγανικό κάλιο. Το ότι τα κοινοτικά όργανα επέλεξαν τις Ηνωμένες Πολιτείες και όχι την Ινδία ως χώρα αναφοράς οφείλεται, πρώτα, στο ότι οι τιμές πωλήσεως υπερμαγγανικού καλίου στην Ινδία ήταν ανώτερες των τιμών στην εσωτερική αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών, στη συνέχεια, στο ότι κανένας κοινοτικός εισαγωγέας και καμία επιχείρηση εξαγωγέας κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου δεν πρότεινε την Ινδία ως χώρα αναφοράς και, τέλος, στο ότι η ινδική παραγωγή είχε βιοτεχνικό χαρακτήρα και έφθανε μόλις στους 36 τόνους το 1985, το οποίο είναι η περίοδος που καλύπτει η έρευνα που προηγήθηκε της εκδόσεως του κανονισμού 2495/86.
28 Τα δεδομένα σχετικά με τα χαρακτηριστικά της παραγωγής υπερμαγγανικού καλίου στην Ινδία προσκομίστηκαν στην Επιτροπή από τον κοινοτικό παραγωγό που είχε υποβάλει την καταγγελία. Τα κοινοτικά όργανα έκριναν ορθώς ότι, αν μεταξύ του 1985 και του 1987 είχαν αλλάξει τα δεδομένα αυτά, οι κοινοτικοί εισαγωγείς κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου θα τους το είχαν γνωστοποιήσει. Εφόσον δεν περιήλθε σε γνώση τους καμία μεταβολή, τα κοινοτικά όργανα δεν διέθεταν κανένα στοιχείο που θα δικαιολογούσε να προβούν σε εμπεριστατωμένη εξέταση της παραγωγής υπερμαγγανικού καλίου στην Ινδία πριν εκδώσουν τον κανονισμό 1531/88.
Εν πάση περιπτώσει, ο βιοτεχνικός χαρακτήρας της ινδικής παραγωγής, η υψηλή τιμή πωλήσεως στην εσωτερική αγορά της Ινδίας και ο όγκος παραγωγής (36 τόνοι το 1985), πολύ μικρός σε σχέση με τις κινεζικές εξαγωγές με προορισμό την Κοινότητα (1 850 τόνοι το 1987), καθιστούσαν την Ινδία φανερά ακατάλληλη να επιλεγεί ως χώρα αναφοράς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του εισαγομένου από την Κοινότητα κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου.
29 Κατά τη διαδικασία που κατέληξε στην έκδοση του κανονισμού 2819/94, με τον οποίο επιβλήθηκε νέος δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ότι υφίστατο μια μονάδα παραγωγής του εμπορεύματος αυτού στη Βραζιλία. Από τη γερμανική απόδοση [«Ιn anderen Lδndern wurde die Produktion eingestellt (Brasilien) oder noch nicht aufgenommen (...)»] και τη γαλλική απόδοση [«dans d'autres pays, la production a ιtι interrompue (Brιsil) ou n'a pas encore commencι (...)»] της εικοστής ενάτης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού αυτού μπορεί να νομιστεί ότι, πριν από το 1994, παραγόταν υπερμαγγανικό κάλιο στη Βραζιλία. αΟμως, δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Συγκεκριμένα, η μονάδα παραγωγής της Βραζιλίας δεν ήταν λειτουργική το 1994 αλλά ούτε και πριν, όπως δείχνουν η αγγλική απόδοση, η οποία αποτελεί το πρωτότυπο, [«Finally, production in other countries is not operational (Brazil) or has not yet started (...)»] και η ισπανική απόδοση [«Finalmente, la producciσn en otros paνses no es operativa (Brasil), todavνa no ha empezado (...)»].
30 Οι ανωτέρω σκέψεις δείχνουν σαφώς ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ήσαν πράγματι η μόνη χώρα με οικονομία της αγοράς που τα κοινοτικά όργανα μπορούσαν να λάβουν ως χώρα αναφοράς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας του κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού.
31 Δεύτερον, στην εσωτερική αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών υφίσταντο οι ελάχιστες προϋποθέσεις που εξασφάλιζαν ότι η τιμή του υπερμαγγανικού καλίου διαμορφωνόταν σύμφωνα με τους κανόνες της οικονομίας της αγοράς.
32 Εντούτοις, η Rotexchemie και το Finanzgericht Hamburg θεωρούν ότι οι τιμές του υπερμαγγανικού καλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι το αποτέλεσμα των δυνάμεων της αγοράς, καθότι η αγορά της χώρας αυτής βρίσκεται στα χέρια ενός μόνον παραγωγού, της Carus Chemical Company, η οποία είναι σε θέση να έχει εκεί πολύ υψηλές τιμές εφόσον δεν είναι εκτεθειμένη σε κανένα ανταγωνισμό. Κατά τη Rotexchemie και το Finanzgericht Hamburg, οι δασμοί αντιντάμπινγκ που οι αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών έχουν επιβάλει στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας ανέρχονται σε 39,5 %, το οποίο είναι πολύ υψηλό ποσοστό. όΕνα τόσο αυστηρό μέτρο οδηγεί τη Rotexchemie και το εθνικό δικαστήριο στη σκέψη ότι ο στόχος που επιδιώκουν οι αμερικανικές αρχές δεν είναι μόνον η εξουδετέρωση του ντάμπινγκ που γίνεται από τους Κινέζους παραγωγούς αλλά και η προστασία της ημεδαπής παραγωγής. Η πεποίθησή τους ενισχύεται από το ότι, από το 1984, οι εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Ισπανίας πλήττονται και αυτές με δασμό αντιντάμπινγκ, του οποίου το ύψος ανερχόταν το 1986 σε 16,6 %.
33 Τα επιχειρήματα αυτά της Rotexchemie και του Finanzgericht Hamburg δεν μπορούν να γίνουν δεκτά.
34 Το γεγονός ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες η αγορά υπερμαγγανικού καλίου βρίσκεται στα χέρια ενός και μοναδικού παραγωγού δεν σημαίνει ότι η αγορά αυτή δεν υπόκειται στον ανταγωνισμό. Συγκεκριμένα, στην αγορά αυτή γίνονται εισαγωγές προελεύσεως τρίτων χωρών που παράγουν υπερμαγγανικό κάλιο πανομοιότυπης ποιότητας με την εθνική παραγωγή. Καίτοι δεν διευκρίνισαν το ακριβές μέγεθος των εισαγωγών αυτών, εμπιστευτική πληροφορία που τους έχει προσκομίσει ο Αμερικανός παραγωγός, η Επιτροπή και το Συμβούλιο τόνισαν ότι οι εισαγωγές αυτές ήταν σημαντικές. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από την εικοστή ένατη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 2819/94, κατά την οποία, μεταξύ 1ης Ιουλίου 1992 και 30ής Ιουνίου 1993, οι εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αντιπροσώπευαν μερίδιο αγοράς ευρισκόμενο μεταξύ του 25 και 30 %.
35 Ο μοναδικός Αμερικανός παραγωγός έπρεπε επίσης να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό άλλων οξειδωτικών, όπως του όζοντος και του οξυγόνου, τα οποία, για πολλές εφαρμογές, μπορούν να υποκαταστήσουν το υπερμαγγανικό κάλιο. Ο ανταγωνισμός αυτός έχει επίπτωση επί των τιμών του υπερμαγγανικού καλίου, τις οποίες ο Αμερικανός παραγωγός ήταν υποχρεωμένος να διατηρεί σε λογικό επίπεδο, καθορισμένο με βάση το κόστος παραγωγής.
Επί πλέον, η Επιτροπή και το Συμβούλιο σημείωσαν στην απάντηση που έδωσαν στη γραπτή ερώτηση που τους έθεσε το Δικαστήριο, και επανέλαβαν κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση, ότι, σε αντίθεση με όσα εκθέτει το Finanzgericht Hamburg με τη διάταξή του, οι τιμές του υπερμαγγανικού καλίου στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν κατώτερες των τιμών του κοινοτικού παραγωγού στην κοινοτική αγορά.
36 Εξάλλου, οι δασμοί αντιντάμπινγκ που εισπράττει ένα κράτος δεν εμποδίζουν την επιλογή του ως χώρας αναφοράς όταν έχουν ως μοναδικό σκοπό να εξασφαλίσουν την ύπαρξη δίκαιων όρων ανταγωνισμού. Τούτο συμβαίνει στην περίπτωση των δασμών αντιντάμπινγκ που οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει επί των εισαγωγών κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου. Το 1987, οι δασμοί αυτοί αντιντάμπινγκ ανερχόντουσαν στο 39,8 %. Δεν υφίσταται καμία απόδειξη ως προς το ότι θεσπίστηκαν με σκοπό προστατευτισμού και όχι μόνο για να αποτραπεί η ζημία που οι πρακτικές ντάμπινγκ του Κινέζου παραγωγού υπερμαγγανικού καλίου προκαλούσαν στην εθνική παραγωγή.
37 ήΟσον αφορά τους δασμούς αντιντάμπινγκ προς 16,6 % που επιβάλλονταν στις εισαγωγές προελεύσεως Ισπανίας, από τα πληροφοριακά στοιχεία που προσκόμισε η Ισπανική Κυβέρνηση προκύπτει ότι οι δασμοί αυτοί ουδέποτε εισπράχθηκαν από τις αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών το 1987 και ότι το ύψος τους μειώθηκε αισθητώς τα επόμενα έτη. Επί πλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες εισήγαν υπερμαγγανικό κάλιο προελεύσεως άλλων χωρών, όπως της πρώην Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, χωρίς οι εισαγωγές αυτές να πλήττονταν με δασμούς αντιντάμπινγκ.
38 Συνεπώς, τα στοιχεία αυτά παρέσχον στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συναγάγει ότι οι τιμές πωλήσεως υπερμαγγανικού καλίου στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών υπάκουαν στους κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού και επέτρεπαν στον μοναδικό εθνικό παραγωγό να έχει εύλογο κέρδος. Τίποτε δεν επιτρέπει τη σκέψη ότι η Επιτροπή αγνόησε ουσιώδη στοιχεία κατά την επιλογή της χώρας με οικονομία της αγοράς που έπρεπε να χρησιμεύσει ως χώρα αναφοράς ή ότι έπαυσε να εξετάζει με την επιβαλλόμενη αυστηρότητα τα πληροφοριακά στοιχεία που περιείχοντο στον φάκελο.
39 Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι το γεγονός ότι η κανονική αξία του υπερμαγγανικού καλίου καθορίστηκε με κριτήριο την τιμή που το προϋόν αυτό επωλείτο στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αποτελεί στοιχείο δυνάμενο να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού 1531/88.
Η ζημία που υπέστη η κοινοτική βιομηχανία
40 Το ντάμπινγκ είναι επικριτέο μόνον όταν προκαλεί ή απειλεί να προκαλέσει σημαντική ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς. Αυτός είναι ο λόγος που η Επιτροπή, αφού διαπιστώσει την ύπαρξη ντάμπινγκ και προσδιορίσει το περιθώριό του, οφείλει να εξακριβώσει αν οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ προκαλούν ζημία στην κοινοτική βιομηχανία που παρασκευάζει ομοειδή προϋόντα με το εισαγόμενο προϋόν (20). πΕτσι, το άρθρο 4, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού ορίζει τα εξής:
«1. Ζημία καθορίζεται μόνον αν οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ (...) προκαλούν ζημία, δηλαδή προκαλούν ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν, διά των επιπτώσεων του ντάμπινγκ (...), μια σημαντική ζημία σε υφιστάμενο κλάδο παραγωγής της Κοινότητας ή καθυστερούν αισθητά τη δημιουργία αυτής της παραγωγής (...).»
41 Για να προσδιοριστεί η ζημία, πρέπει να εξακριβωθεί ότι το προϋόν που αποτελεί αντικείμενο ντάμπινγκ και το εθνικό προϋόν είναι πανομοιότυπα, να αποδειχθεί η ύπαρξη πραγματικής ζημίας σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 4, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού και να δειχθεί ότι υφίσταται αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ του ντάμπινγκ και της ζημίας και ότι η ζημία έπληξε υφιστάμενο κλάδο παραγωγής της Κοινότητας.
42 Το άρθρο 4, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού ορίζει ότι ως «κλάδος παραγωγής της Κοινότητας» νοείται «(...) το σύνολο των παραγωγών ομοειδών προϋόντων μέσα στην Κοινότητα ή εκείνων μεταξύ αυτών των οποίων η συνολική παραγωγή συνιστά σημαντική μερίδα του συνόλου της κοινοτικής παραγωγής των προϋόντων αυτών (...)».
43 Αυτό που αμφισβήτησε εν προκειμένω η Rotexchemie είναι μόνο το γεγονός ότι η ισπανική επιχείρηση Asturquνmica SA, η οποία ήταν ο μοναδικός κοινοτικός παραγωγός υπερμαγγανικού καλίου, θεωρήθηκε ως κλάδος παραγωγής της Κοινότητας θιγείς από τις πρακτικές ντάμπινγκ των Κινέζων παραγωγών. Κατά τη Rotexchemie, στο άρθρο 4, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού γίνεται λόγος για «παραγωγούς», πράγμα που εμποδίζει το να μπορεί ένας και μοναδικός παραγωγός να συνιστά για τον σκοπό επιβολής δασμών αντιντάμπινγκ κλάδο παραγωγής της Κοινότητας. Αν γίνει δεκτή η δυνατότητα αυτή, οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα έχουν ως αποτέλεσμα να εξαλείψουν τον ανταγωνισμό στην κοινοτική αγορά και να ευνοήσουν τη θεσπόζουσα θέση του εν λόγω κοινοτικού παραγωγού, με το να επιτρέπουν να διαμορφώνονται οι τιμές κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εξασφαλίζονται τα κέρδη του παραγωγού αυτού.
44 Τα επιχειρήματα αυτά δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν, καθότι, όπως σημείωσε το Finanzgericht Hamburg και υπογράμμισαν το Συμβούλιο και η Επιτροπή στις από κοινού παρατηρήσεις τους, η έννοια «κλάδος παραγωγής της Κοινότητας», η οποία ορίζεται στο άρθρο 4, παράγραφος 5, του βασικού κανονισμού, δεν απαιτεί να υφίστανται πλείονες παραγωγοί στην Κοινότητα. Εφόσον υφίσταται ένας μόνον παραγωγός υπερμαγγανικού καλίου στην Κοινότητα, αυτός αντιπροσωπεύει κατ' ανάγκην το σύνολο της κοινοτικής παραγωγής και δεν συντρέχει λόγος να μην προστατευθεί με δασμούς αντιντάμπινγκ, όπως έγινε με τον κανονισμό 1531/88, έναντι των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Εξάλλου, το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται από την πρακτική των κοινοτικών οργάνων, η δε νομολογία του Δικαστηρίου δεν περιέχει καμία ένδειξη δυναμένη να το αναιρέσει.
Επί πλέον, το να επιβληθούν δασμοί αντιντάμπινγκ επί προϋόντος για το οποίο υφίσταται ένας μόνον κοινοτικός παραγωγός δεν έχει καμία αρνητική συνέπεια για τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην κοινοτική αγορά, καθότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν προορισμό να εξουδετερώσουν μια αθέμιτη εμπορική πρακτική η οποία είναι ακριβώς εκείνη που νοθεύει τους όρους του ανταγωνισμού.
45 Οι αιτιολογικές σκέψεις 16 έως 22 του κανονισμού 1531/88 αποδεικνύουν επαρκώς από νομικής απόψεως ότι η κοινοτική παραγωγή υπερμαγγανικού καλίου, η οποία αντιπροσωπεύεται από μία και μοναδική επιχείρηση, υπέστη ζημία. Κανένας ισχυρισμός δυνάμενος να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού αυτού δεν μπόρεσε να αποδειχθεί.
Τα συμφέροντα της Κοινότητας
46 ςΟταν διαπιστώνεται η ύπαρξη ντάμπινγκ και ζημίας για την κοινοτική παραγωγή, προσωρινοί, και στη συνέχεια οριστικοί, δασμοί αντιντάμπινγκ μπορούν να επιβληθούν, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 1, και το άρθρο 12, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, μόνον αν το απαιτούν τα συμφέροντα της Κοινότητας.
Ο βασικός κανονισμός δεν διευκρινίζει την τρίτη αυτή προϋπόθεση ούτε τους παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να καθορίζεται αν τα συμφέροντα της Κοινότητας απαιτούν ή όχι την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ (21). Η ανακρίβεια αυτή αφήνει στην Επιτροπή και το Συμβούλιο ευρεία εξουσία εκτιμήσεως, βάσει της οποίας, στην πράξη, εξετάζουν κυρίως δύο ανταγωνιστικούς παράγοντες, δηλαδή το συμφέρον των κοινοτικών καταναλωτών, χρηστών και μεταποιητών να διαθέτουν εμπορεύματα στη χαμηλότερη δυνατή τιμή και την ανάγκη προστασίας των κοινοτικών παραγωγών από τις πρακτικές του ντάμπινγκ προκειμένου να εξασφαλιστεί ο θεμιτός ανταγωνισμός στον σχετικό οικονομικό τομέα και, έτσι, να καταστεί βιώσιμη η κοινοτική παραγωγή (22).
47 Στη διαφορά της κύριας δίκης, η Rotexchemie αμφισβητεί ότι η Κοινότητα είχε συμφέρον να επιβάλει δασμό αντιντάμπινγκ μόνον επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου προελεύσεως Κίνας, θεωρώντας ότι οι τιμές του προϋόντος αυτού στην εσωτερική αγορά της Κοινότητας δεν ήταν πολύ υψηλές λόγω των εισαγωγών καταγωγής Τσεχοσλοβακίας και Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
48 Το επιχείρημα αυτό είναι αβάσιμο και πρέπει να απορριφθεί. Συγκεκριμένα, το Συμβούλιο δικαιολόγησε επαρκώς από νομικής απόψεως, στην εικοστή τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1531/88, το συμφέρον της Κοινότητας να επιβάλει δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου. Τα επιχειρήματα αυτά, τα οποία είχαν ήδη εκτεθεί στις αιτιολογικές σκέψεις 22 έως 24 του κανονισμού 2495/86, αναπτύχθηκαν στον κανονισμό 2819/94, ο οποίος επιβάλλει νέο δασμό αντιντάμπινγκ επί του αυτού προϋόντος.
Το Συμβούλιο θεωρούσε ότι η Κοινότητα είχε συμφέρον να επιβάλει δασμούς αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου, καθότι η κοινοτική βιομηχανία αντιμετώπιζε σειρά δυσκολιών που απέρρεαν από την πτώση τιμών την οποία είχαν προκαλέσει στην κοινοτική αγορά οι εισαγωγές αυτές. Αν δεν θεσπιζόταν αυτό το μέτρο εμπορικής άμυνας, ο κοινοτικός παραγωγός δεν θα ήταν σε θέση να διατηρηθεί στην αγορά και να βελτιώσει την παραγωγικότητά του, είναι δε γνωστές όλες οι συνέπειες που έχει για την απασχόληση η απώλεια της αποδοτικότητας. Το Συμβούλιο θεώρησε, εξάλλου, ότι η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ θα έχει ισχνή επίπτωση στο επίπεδο των τιμών που καταβάλλουν οι χρήστες των προϋόντων για την παρασκευή των οποίων χρησιμοποιείται υπερμαγγανικό κάλιο.
49 Τέλος, ο κανονισμός 1531/88 επέβαλε δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας καθότι η κινεζική επιχείρηση Sinochem δεν είχε τηρήσει τη σχετική με τις τιμές υποχρέωση που είχε αναλάβει έναντι των κοινοτικών οργάνων και που είχε συγκεκριμενοποιηθεί με την απόφαση 86/589. Ξάρη στην απόφαση αυτή, η Sinochem μπόρεσε να αποφύγει την οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί με τον κανονισμό 2495/86. Μέχρι τότε, τα κοινοτικά όργανα δεν είχαν πληροφορηθεί ότι οι Τσεχοσλοβάκοι και Γερμανοί παραγωγοί δεν είχαν τηρήσει τις σχετικές με τις τιμές υποχρεώσεις που και αυτοί είχαν αναλάβει. Μόλις το 1989 πληροφορήθηκε η Επιτροπή από την κοινοτική βιομηχανία ότι ο Τσεχοσλοβάκος εξαγωγέας είχε παραβεί την υποχρέωσή του. Κατόπιν αυτού, επέβαλε με τον κανονισμό 2535/89 προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών καταγωγής Τσεχοσλοβακίας. Ο προσωρινός αυτός δασμός αντιντάμπινγκ μετατράπηκε σε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ με τον κανονισμό 385/90.
50 Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, όταν εξέδωσε τον κανονισμό 1531/88, η Κοινότητα είχε συμφέρον να επιβάλει δασμούς αντιντάμπινγκ μόνον επί του υπερμαγγανικού καλίου που εισαγόταν με ευτελή τιμή από την Κίνα στην Κοινότητα. Το ότι οι τιμές του υπερμαγγανικού καλίου δεν αυξήθηκαν στην κοινοτική αγορά μετά την επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ που καθιέρωσε ο κανονισμός 1531/88 επί των κινεζικών εισαγωγών οφείλεται στο ότι το υπερμαγγανικό κάλιο εισαγόταν βάσει ψευδών δηλώσεων καταγωγής με σκοπό να αποφευχθεί η καταβολή των δασμών αντιντάμπινγκ. κΕτσι, εν προκειμένω το υπερμαγγανικό κάλιο που είχε εισαχθεί από τη Rotexchemie είχε αρχικώς δηλωθεί ως καταγωγής Ταϋβάν, ενώ στην Ταϋβάν δεν υφίσταται κανένας παραγωγός υπερμαγγανικού καλίου. Σύμφωνα με τα δεδομένα που προσκόμισε η Επιτροπή, δεν πρόκειται περί μεμονωμένης περιπτώσεως, καθότι το 1988 και 1989 ανακαλύφθηκε ότι περί τους 667 τόνους κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου εισήχθησαν στην Κοινότητα μέσω ψευδών δηλώσεων καταγωγής.
51 Ενόψει της συλλογιστικής που μόλις εξέθεσα, θεωρώ ότι το Συμβούλιο δικαιολόγησε επαρκώς από νομικής απόψεως το συμφέρον της Κοινότητας να επιβάλει δασμό αντιντάμπινγκ μέσω του κανονισμού 1531/88.
Το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ
52 Το ύψος ενός δασμού αντιντάμπινγκ πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού. Οι διατάξεις που περιέχει είναι οι ακόλουθες:
«1. Οι δασμοί αντιντάμπινγκ (...), ανεξάρτητα αν εφαρμόζονται προσωρινά ή οριστικά, επιβάλλονται με κανονισμό.
2. Οι κανονισμοί αυτοί αναφέρουν ιδίως το ποσό και τον τύπο του επιβαλλόμενου δασμού, το συγκεκριμένο προϋόν, τη χώρα καταγωγής ή εξαγωγής, το όνομα του προμηθευτή, αν αυτό είναι δυνατό, και τα αίτια στα οποία στηρίζονται.
3. Το ποσό των δασμών αυτών δεν δύναται να υπερβεί το περιθώριο ντάμπινγκ (...) όπως έχουν υπολογιστεί προσωρινά ή έχουν επιβληθεί οριστικά· το ποσό αυτό θα πρέπει να είναι μικρότερο στην περίπτωση που αυτός ο μικρότερος δασμός θα αρκούσε για να εξαφανιστεί η ζημία.
(...)»
53 Κατά το άρθρο 16, παράγραφος 1, του βασικού κανονισμού, «όταν ένας εισαγωγέας μπορεί να αποδείξει ότι ο εισπραχθείς δασμός υπερβαίνει το πραγματικό περιθώριο ντάμπινγκ (...), λαμβανομένης υπόψη της εφαρμογής σταθμικών μέσων όρων, το υπερβάλλον ποσό επιστρέφεται».
54 Κατά τη δέκατη πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1531/88, το περιθώριο ντάμπινγκ των εισαγωγών κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου ανέρχεται σε 30 %, μετά την εφαρμογή σταθμικών μέσων όρων. Το άρθρο 2, παράγραφος 2, του ίδιου κανονισμού ορίζει ότι το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Κίνας «(...) ισούται είτε με τη διαφορά ανάμεσα στην τιμή, καθαρή ανά χιλιόγραμμο, για προϋόν ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, μη εκτελωνισμένο, και το ποσό των 2,25 ECU, είτε με το 20 % της τιμής αυτής, καθαρής ανά χιλιόγραμμο, για προϋόν ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα, μη εκτελωνισμένο, ανάλογα με το ποιο από τα δύο ποσά είναι το υψηλότερο».
Το ποσοστό του δασμού αντιντάμπινγκ λαμβάνεται με συνδυασμό ενός δασμού ad valorem προς 20 % και ενός μεταβλητού δασμού, ίσου με τη διαφορά μεταξύ της τιμής εισαγωγής και του ποσού των 2,25 ECU ανά χιλιόγραμμο. Εν πάση περιπτώσει, εισπράττεται ο υψηλότερος των δύο δασμών, δηλαδή ο επιβαλλόμενος δασμός είναι πάντοτε τουλάχιστον 20 %.
55 Η Rotexchemie φρονεί ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ προς 92% που επιβλήθηκαν στις εισαγωγές κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου υπερβαίνουν κατά πολύ το περιθώριο ντάμπινγκ προς 30 % που υπολογίστηκε από την Επιτροπή στον κανονισμό 1531/88. Αυτός είναι ο λόγος που θεωρεί ότι το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ όπως καθορίστηκε από τον κανονισμό είναι ασυμβίβαστο με το άρθρο 13, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού, κατά το οποίο το περιθώριο ντάμπινγκ αποτελεί το ανώτατο όριο των δασμών αντιντάμπινγκ.
56 Το επιχείρημα αυτό της Rotexchemie μου φαίνεται αβάσιμο, άποψη την οποία συμμερίζονται το Finanzgericht Hamburg, η Επιτροπή και το Συμβούλιο. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο έχει αποφανθεί στη νομολογία του ότι τα κοινοτικά όργανα διαθέτουν ευρεία εξουσία εκτιμήσεως όταν καθορίζουν τις μεθόδους υπολογισμού των δασμών αντιντάμπινγκ (23).
Στην πράξη, τα κοινοτικά όργανα επιβάλλουν δασμούς αντιντάμπινγκ τριών ειδών, δηλαδή ειδικούς δασμούς αντιντάμπινγκ, δασμούς ad valorem και μεταβλητούς δασμούς. Στον κανονισμό 1531/88, επέλεξαν τον συνδυασμό ενός δασμού ad valorem προς 20 % και ενός μεταβλητού δασμού υπολογιζομένου με αναφορά σε μια κατώτατη τιμή. Ο δασμός ad valorem είναι κατώτερος του περιθωρίου ντάμπινγκ προς 30 % που καθορίστηκε με τον κανονισμό 1531/88. όΟσον αφορά τον μεταβλητό δασμό, ίσο με τη διαφορά μεταξύ της τιμής εξαγωγής του κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου και της τιμής αναφοράς των 2,25 ECU ανά χιλιόγραμμο, ο δασμός αυτός καθορίστηκε κατά τέτοιον τρόπο ώστε να εμποδίζεται η εισαγωγή υπερμαγγανικού καλίου σε τιμές σαφώς κατώτερες αυτών που ίσχυαν όταν έγινε η έρευνα της Επιτροπής. Η κατώτατη τιμή καθορίστηκε σε επίπεδο σαφώς κάτω από το περιθώριο ντάμπινγκ, αλλά που εξασφάλιζε επαρκή αποδοτικότητα στον κοινοτικό παραγωγό. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τον δασμό ad valorem, το ανώτατο όριο που αποτελεί το περιθώριο ντάμπινγκ δεν λαμβάνεται υπόψη όσον αφορά τον μεταβλητό αυτό δασμό, καθότι σημαντική πτώση των δασμών εξαγωγής του κινεζικού υπερμαγγανικού καλίου μπορεί να προκαλέσει, όπως έγινε εν προκειμένω, την επιβολή δασμού ανωτέρου του περιθωρίου ντάμπινγκ. Η χρησιμότητα ενός μεταβλητού δασμού, όπως αυτού που επέβαλε ο κανονισμός 1531/88, έγκειται ακριβώς στην ελαστικότητά του, η οποία, σε περίπτωση πτώσεως των τιμών εισαγωγής, παρέχει τη δυνατότητα να εξουδετερωθεί το ντάμπινγκ χωρίς να χρειάζεται να εκδοθεί νέος κοινοτικός κανονισμός.
57 Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι τα κοινοτικά όργανα δεν υπερέβησαν το περιθώριο εκτιμήσεως που η νομολογία τούς αναγνωρίζει όταν πρόκειται να καθορίσουν το ύψος ενός δασμού αντιντάμπινγκ. Συνεπώς, εκτιμώ ότι δεν αποδείχθηκε κανένα στοιχείο που να μπορεί να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού 1531/88.
Συμπέρασμα
58 Ενόψει των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο ερώτημα που υπέβαλε το Finanzgericht Hamburg την ακόλουθη απάντηση:
«Στην παρούσα υπόθεση δεν προέκυψε κανένα στοιχείο που να μπορεί να επηρεάσει το κύρος του κανονισμού (ΕΟΚ) 1531/88 του Συμβουλίου, της 31ης Μαου 1988, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που έχει επιβληθεί στις εισαγωγές αυτές.»
(1) - ΕΕ L 138, σ. 1.
(2) - Κανονισμός της Επιτροπής της 1ης Αυγούστου 1986, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας, Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 217, σ. 12).
(3) - Απόφαση της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου 1986, για την αποδοχή της αναλήψεως υποχρεώσεων που προτάθηκε όσον αφορά τη διαδικασία αντιντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας, Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την περάτωση της έρευνας (ΕΕ L 339, σ. 32).
(4) - Κανονισμός του Συμβουλίου της 26ης Νοεμβρίου 1986, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας, Λαϋκής Δημοκρατίας της Γερμανίας και Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 339, σ. 1).
(5) - Κανονισμός της Επιτροπής της 4ης Φεβρουαρίου 1988, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 35, σ. 13).
(6) - EE C 319, σ. 4.
(7) - Κανονισμός του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 1994, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Λαϋκής Δημοκρατίας της Κίνας (ΕΕ L 298, σ. 32).
(8) - Κανονισμός της Επιτροπής της 2ας Αυγούστου 1989, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας (ΕΕ L 245, σ. 5).
(9) - Κανονισμός του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 1990, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Τσεχοσλοβακίας και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές αυτές (ΕΕ L 42, σ. 1).
(10) - Κανονισμός της Επιτροπής της 28ης Μαου 1990, για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Σοβιετικής Ενώσεως (ΕΕ L 145, σ. 9).
(11) - Απόφαση της Επιτροπής της 11ης Ιανουαρίου 1991, για την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές υπερμαγγανικού καλίου καταγωγής Σοβιετικής Ενώσεως (ΕΕ L 14, σ. 56).
(12) - Αποφάσεις της 25ης Οκτωβρίου 1978, 103/77 και 145/77, Royal Scholten-Honig (Συλλογή τόμος 1978, σ. 629, σκέψεις 16 και 17), και της 11ης Ιουλίου 1990, C-323/88, Sermes (Συλλογή 1990, σ. Ι-3027, σκέψη 13).
(13) - Κανονισμός του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1984, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϋκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΕ L 201, σ. 1).
(14) - Αποφάσεις της 22ας Οκτωβρίου 1991, C-16/90, Nφlle (Συλλογή 1991, σ. Ι-5163, σκέψη 10), και της 11ης Ιουλίου 1990, C-305/86 και C-160/87, Neotype Techmashexport κατά Επιτροπής και Συμβουλίου (Συλλογή 1990, σ. Ι-2945).
(15) - Τα προβλήματα που εγείρει ο κανόνας ότι για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας των εμπορευμάτων που εισάγονται εκ χωρών με σχεδιασμένη οικονομία πρέπει να λαμβάνεται ως χώρα αναφοράς μια χώρα με οικονομία της αγοράς, καθώς και οι λύσεις που μπορούν να δοθούν στα προβλήματα αυτά αναλύονται λεπτομερώς από τον Lσpez-Jurado Romero de la Cruz, C.: El control jurisdiccional de la actividad comunitaria en materia de dumping y de subvenciσn, Servicio de Publicaciones de la Universidad de Granada, Γρανάδα, 1993, σ. 162 επ.
(16) - Προαναφερθείσα απόφαση Nφlle, σκέψη 11. Βλ. επίσης την απόφαση του Πρωτοδικείου της 28ης Σεπτεμβρίου 1995, Τ-164/94, Ferchimex κατά Συμβουλίου (Συλλογή 1995, σ. ΙΙ-2681, σκέψη 66).
(17) - Προαναφερθείσες αποφάσεις Nφlle, σκέψεις 12 και 13, και Ferchimex κατά Συμβουλίου, σκέψη 67.
(18) - Προαναφερθείσες αποφάσεις Nφlle, σκέψεις 14 έως 29, και Ferchimex κατά Συμβουλίου, σκέψη 68.
(19) - Βλ., μεταξύ άλλων, Hermitte, M.-A.: «Dumping en droit communautaire. Ιlιments constitutifs», Jurisclasseur Europe, τεύχος 2311, σ. 7 επ.· Van Bael, I. και Bellis, J.-F.: Anti-Dumping and other Trade Protection Laws of the EC, CCH Europe, Bicester, 1996, σ. 92 επ.· Vermulst, E. και Waer, P.: EC Anti-Dumping Law and Practice, Sweet & Maxwell, Λονδίνο, 1996, σ. 200 επ.
(20) - Βλ., ανωτέρω στην υποσημείωση 15, Lσpez-Jurado Romero de la Cruz, C., σ. 191 επ.
(21) - Αντιθέτως, το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϋκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1), απαριθμεί τα κριτήρια που τα κοινοτικά όργανα μπορούν να εφαρμόζουν για να καθορίζουν αν τα συμφέροντα της Κοινότητας επιτρέπουν ή όχι την επιβολή δασμού αντιντάμπινγκ.
(22) - Για λεπτομερή ανάλυση της κοινοτικής πρακτικής, βλ., ανωτέρω στην υποσημείωση 19, Van Bael, I. και Bellis, J.-F., σ. 502 επ.
(23) - Απόφαση της 27ης Μαρτίου 1990, C-189/88, Cartorobica (Συλλογή 1990, σ. Ι-1269, σκέψη 25).
Full & Egal Universal Law Academy