Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Απριλίου 1996, η Επιτροπή άσκησε προσφυγή λόγω παραβάσεως δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης ΕΚ, με αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/116/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την εν λόγω οδηγία.
2 Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 92/116, με την οποία τροποποιείται η κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά τα υγειονομικά προβλήματα στον τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών και προσαρμόζεται ενόψει της εγκαθιδρύσεως της εσωτερικής αγοράς, ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν να αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς την οδηγία το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1994 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Η προθεσμία αυτή παρατείνεται έως την 1η Ιανουαρίου 1995 όσον αφορά τα νέα γερμανικά Lδnder, υπέρ των οποίων εφαρμόζονται σχέδια αναδιαρθρώσεως.
3 Μη έχοντας λάβει καμία πληροφορία σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας 92/116 στο γερμανικό δίκαιο εντός της προβλεπομένης προθεσμίας, η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης, απηύθυνε, στις 10 Φεβρουαρίου 1994, έγγραφο οχλήσεως στη Γερμανική Κυβέρνηση, καλώντας τη να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της σχετικά με την παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο.
4 Με έγγραφο της 28ης Απριλίου 1994, η Γερμανική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή ότι το νομοσχέδιο σχετικά με τον υγειονομικό έλεγχο των κρεάτων πουλερικών, με το οποίο θα μεταφερόταν η οδηγία στο εσωτερικό δίκαιο, επρόκειτο να κατατεθεί στο Γερμανικό Κοινοβούλιο προ του τέλους του πρώτου εξαμήνου του 1994.
5 Μη έχοντας λάβει καμία ανακοίνωση εθνικής διατάξεως για τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή, με έγγραφο της 5ης Οκτωβρίου 1994, απηύθυνε στη Γερμανική Κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη, προσάπτοντάς της ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία και καλώντας τη να λάβει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών.
6 Με έγγραφο της 12ης Δεκεμβρίου 1994, η Γερμανική Κυβέρνηση πληροφόρησε την Επιτροπή ότι το αρχικό χρονοδιάγραμμα μεταφοράς της οδηγίας 92/116 στο εσωτερικό δίκαιο δεν είχε μπορέσει να τηρηθεί. Ανέφερε ότι το νομοσχέδιο είχε συζητηθεί στο Bundesrat και επρόκειτο να υποβληθεί στο Bundestag στις αρχές του 1995, οπότε θα μπορούσε να ψηφιστεί την άνοιξη του έτους αυτού. Με έγγραφο της 15ης Αυγούστου 1995, η Γερμανική Κυβέρνηση ανακοίνωσε στην Επιτροπή νέα καθυστέρηση στην ψήφιση του νομοσχεδίου, οφειλόμενη στα προβλήματα που είχαν ανακύψει κατά την εξέτασή του από το Bundestag, το οποίο είχε καλέσει τη Γερμανική Κυβέρνηση να ζητήσει από την Επιτροπή τροποποίηση της κοινοτικής νομοθεσίας, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς που διαθέτουν στην αγορά λιγότερα από 10 000 ζώα ετησίως να πωλούν το κρέας πουλερικών που προέρχεται από τις εκμεταλλεύσεις τους όχι μόνον στους τελικούς καταναλωτές, αλλά και στα εστιατόρια και σε άλλους φορείς, υπό την επιφύλαξη ότι τα ζώα θα υποβάλλονται σε τακτικούς κτηνιατρικούς ελέγχους.
7 Μη έχοντας λάβει καμία περαιτέρω πληροφορία εκ μέρους της Γερμανικής Κυβερνήσεως σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας 92/116 στο εσωτερικό δίκαιο, η Επιτροπή αποφάσισε να ασκήσει την υπό κρίση προσφυγή.
8 Δυνάμει των άρθρων 5 και 189 της Συνθήκης ΕΚ, καθώς και του άρθρου 3 της οδηγίας 92/116, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας όφειλε να προσαρμόσει πλήρως το εσωτερικό της δίκαιο στην εν λόγω οδηγία εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να επικαλεστεί διατάξεις, πρακτικές ή καταστάσεις της εσωτερικής έννομης τάξης του προκειμένου να δικαιολογήσει μη τήρηση των υποχρεώσεων και προθεσμιών που θεσπίζουν οι κοινοτικές οδηγίες.
9 Στην υπό κρίση υπόθεση, η Γερμανία δεν αμφισβητεί τη μη τήρηση της οδηγίας 92/116, την οποία της προσάπτει η Επιτροπή. Η Γερμανική Κυβέρνηση υποστηρίζει, ωστόσο, ότι η διαδικασία διαπιστώσεως της παραβάσεως πρέπει να ανασταλεί, διότι το αίτημα της τροποποιήσεως της κοινοτικής νομοθεσίας επέτεινε την καθυστέρηση κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο γερμανικό δίκαιο και διότι η νόμος περί υγειονομικών μέτρων για το κρέατα πουλερικών ψηφίστηκε στις 17 Ιουλίου 1996 (2), σύντομα δε θα εκδοθεί και η σχετική εκτελεστική κανονιστική πράξη.
Ο ισχυρισμός αυτός της Γερμανικής Κυβερνήσεως δεν είναι λυσιτελής, καθόσον εν προκειμένω δεν συντρέχουν περιστάσεις δικαιολογούσες την αναστολή της διαδικασίας κατ' εφαρμογήν του άρθρου 82α, παράγραφος 1, στοιχείο ββ, του Κανονισμού Διαδικασίας.
10 Πράγματι, η Επιτροπή, στην υπό κρίση υπόθεση, απέδειξε, χωρίς να αφήσει καμία αμφιβολία και χωρίς η Γερμανική Κυβέρνηση να αμφισβητήσει τους ισχυρισμούς της, ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας δεν θέσπισε εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/116. Κατά συνέπεια, ασχέτως του αν, μετά τη λήξη της ταχθείσας προθεσμίας, η Γερμανία προσάρμοσε ή μη το εσωτερικό της δίκαιο στην εν λόγω οδηγία, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή της Επιτροπής.
11 Εφόσον η προσφυγή της Επιτροπής είναι βάσιμη και τα αιτήματά της πρέπει να γίνουν δεκτά, επιβάλλεται να καταδικαστεί η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας.
Πρόταση
12 Ενόψει των ανωτέρω σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο:
1) να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, παραλείποντας να θεσπίσει εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 92/116/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την τροποποίηση και την ενημέρωση της οδηγίας 71/118/ΕΟΚ περί υγειονομικών προβλημάτων στον τομέα των συναλλαγών νωπού κρέατος πουλερικών, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 3 της εν λόγω οδηγίας·
2) να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
(1) - ΕΕ 1993, L 62, σ. 1.
(2) - Bundesgesetzblatt I της 23ης Ιουλίου 1996, σ. 991.
Full & Egal Universal Law Academy