Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Η παρούσα προσφυγή κατά παραβάσεως αφορά τη μη μεταφορά εκ μέρους του Βελγίου, όπως το ίδιο παραδέχεται, δύο οδηγιών περί προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο του βασικού κοινοτικού μέτρου περί ταξινομήσεως, συσκευασίας και επισημάνσεως των επικινδύνων ουσιών.
Ι - Προ της ασκηθείσας της προσφυγής διαδικασία
α) Οδηγία 93/72/ΕΟΚ της Επιτροπής
2 Το άρθρο 2, παράγραφος 1, της οδηγίας 93/72/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 1993, για τη δέκατη ένατη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών (1) (στο εξής: οδηγία 93/72/ΕΟΚ), παρείχε στα κράτη μέλη προθεσμία για τη μεταφορά της λήγουσα την 1η Ιουλίου 1994. Δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3, τα κράτη μέλη όφειλαν να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με τα εθνικά μέτρα μεταφοράς της οδηγίας και να περιλάβουν μνεία της οδηγίας 93/72 στα εν λόγω μέτρα ή στην επίσημη έκδοση με την οποία αυτά εξαγγέλλονται.
3 Επειδή δεν έλαβε κανένα στοιχείο ενδεικτικό του ότι η οδηγία 93/72 είχε μεταφερθεί στη βελγική έννομη τάξη, η Επιτροπή κίνησε την προβλεπόμενη στο άρθρο 169 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϋκής Οικονομικής Κοινότητας (στο εξής: Συνθήκη) προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, αποστέλλοντάς της έγγραφο οχλήσεως στις 20 Ιανουαρίου 1995. Με την απάντησή της της 22ας Μαρτίου 1995, το Βασίλειο του Βελγίου γνωστοποίησε στην Επιτροπή ότι τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς της οδηγίας βρισκόταν στο στάδιο της επεξεργασίας. Δεδομένου ότι δεν έλαβε περαιτέρω πληροφοριακά στοιχεία περί της θεσπίσεως των εν λόγω μέτρων, η Επιτροπή απηύθυνε στις 26 Ιουλίου 1996 αιτιολογημένη γνώμη, διαπιστώνοντας ότι το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας ή μη κοινοποιώντας τις αναγκαίες διατάξεις, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της εν λόγω οδηγίας, και καλώντας την να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών.
4 Με έγγραφο της 18ης Σεπτεμβρίου 1996, το Βέλγιο επέστησε την προσοχή της Επιτροπής επί της θεσπίσεως του βασιλικού διατάγματος της 23ης Ιουνίου 1995, με το οποίο τροποποιήθηκε το βασιλικό διάταγμα της 11ης Ιανουαρίου 1993, το οποίο ρυθμίζει την ταξινόμηση, τη συσκευασία και την επισήμανση των επικινδύνων παρασκευασμάτων (στο εξής: βασιλικό διάταγμα του 1995) ενόψει της διαθέσεώς τους στην αγορά και της καταναλώσεώς τους. Με το εν λόγω βασιλικό διάταγμα επρόκειτο να διασφαλιστεί η μεταφορά της οδηγίας 93/72 στο βελγικό δίκαιο. Με την απάντησή της της 29ης Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή θεώρησε ότι, δεδομένου ότι κανένα από τα βασιλικά διατάγματα περί επικινδύνων ουσιών δεν διέκρινε την περίπτωση των επικινδύνων παρασκευασμάτων, η οδηγία 93/72 δεν είχε μεταφερθεί με τον ενδεδειγμένο τρόπο και κάλεσε το Βέλγιο να της διαβιβάσει τις παρατηρήσεις της συναφώς. Το Βέλγιο παρέλειψε να απαντήσει.
β) Οδηγία 93/101/ΕΚ της Επιτροπής
5 Το άρθρο 2 της οδηγίας 93/101/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 1993, για εικοστή προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ (2) (στο εξής: οδηγία 93/101), παρέσχε στα κράτη μέλη προθεσμία μεταφοράς λήγουσα την 1η Ιανουαρίου 1995. Τα κράτη μέλη όφειλαν επίσης, δυνάμει της εν λόγω διατάξεως, να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή επί των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο και να συμπεριλάβουν μνεία της οδηγίας 93/101 στα εν λόγω μέτρα ή την επίσημη δημοσίευση με την οποία εξαγγέλλονται.
6 Ελλείψει σχετικής κοινοποιήσεως, η Επιτροπή απηύθυνε στις 2 Αυγούστου 1995 έγγραφο οχλήσεως. Με την απάντησή του της 4ης Οκτωβρίου 1995 το Βέλγιο ενέμεινε ότι η οδηγία 93/101 μεταφέρθηκε με το μέρος Ι του παραρτήματος ΙΙΙ του βασιλικού διατάγματος του 1995. Με την αιτιολογημένη γνώμη της που απηύθυνε στις 12 Ιουλίου 1996, η Επιτροπή επανέλαβε την άποψή της ότι το εν λόγω βασιλικό διάταγμα δεν κάλυπτε τις επικίνδυνες ουσίες. Επειδή το εν λόγω βασιλικό διάταγμα δεν συνιστούσε την ενδεδειγμένη μεταφορά της οδηγίας 93/101/ΕΚ, η Επιτροπή κάλεσε το Βασίλειο του Βελγίου να συμμορφωθεί προς την αιτιολογημένη γνώμη εντός προθεσμίας δύο μηνών. Το Βέλγιο δεν απάντησε.
ΙΙ - Η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία
7 Με την προσφυγή που καταχωρίστηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 20 Μαου 1997, η Επιτροπή παρατηρεί ότι το Βέλγιο δεν της κοινοποίησε κανένα μέτρο επίσημης και οριστικής μεταφοράς της οδηγίας 93/72 στην εθνική έννομη τάξη του και δεν της κοινοποίησε όλα τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς της οδηγίας 93/101. Συμπεραίνει ότι το Βέλγιο δεν θέσπισε και/ή δεν κοινοποίησε στην Επιτροπή, εντός των προθεσμιών που προβλέπουν οι οδηγίες, τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς τους στο εθνικό δίκαιο και καλεί το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Βέλγιο παρέβη τις συναφείς υποχρεώσεις του.
8 Το Βέλγιο δεν αμφισβητεί τις φερόμενες παραβάσεις. Παρατηρεί ότι σχέδιο βασιλικού διατάγματος περί μεταφοράς της οδηγίας 93/72 υπεγράφη από τους αρμοδίους υπουργούς και υποβλήθηκε προς υπογραφή στον Βασιλέα και ότι απομένει προς μεταφορά μόνο το τμήμα που αφορά τις επικίνδυνες ουσίες της οδηγίας 93/101.
ΙΙΙ - Η γνώμη μου
9 Η Επιτροπή παραλείπει με το δικόγραφό της να προβεί σε μια συνεπή διάκριση μεταξύ της μη μεταφοράς των οδηγιών και της μη κοινοποιήσεως προς αυτήν των αναγκαίων μέτρων μεταφοράς. Σε αμφότερες, πάντως, τις περιπτώσεις, η αιτιολογημένη γνώμη καταλήγει σαφώς στο συμπέρασμα ότι το Βασίλειο του Βελγίου δεν θέσπισε τα αναγκαία μέτρα μεταφοράς της εν λόγω οδηγίας, πράγμα που αντιστοιχεί συγκεκριμένα στο αιτητικό του δικογράφου της Επιτροπής. Δεδομένου ότι το Βέλγιο δεν αμφισβήτησε τη φερομένη παράλειψη μεταφοράς των οδηγιών με τον ενδεδειγμένο τρόπο και ελλείψει οποιασδήποτε άλλης ενδείξεως περί του αντιθέτου, εκτιμώ ότι στο αίτημα της Επιτροπής πρέπει να δοθεί απάντηση αφορώσα αμφότερες τις οδηγίες.
IV - Πρόταση
10 Ενόψει των προηγηθεισών σκέψεων, προτείνω στο Δικαστήριο:
1) να αναγνωρίσει ότι, το Βασίλειο του Βελγίου, μη λαμβάνοντας όλες τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 93/72/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 1993, για τη δέκατη ένατη προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανση των επικινδύνων ουσιών, και 93/101/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Νοεμβρίου 1993, για εικοστή προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 67/548, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 1, των εν λόγω οδηγιών·
2) να καταδικάζει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
(1) - ΕΕ 1993, L 258, σ. 29.
(2) - ΕΕ L 13, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy