Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Με προσφυγή που άσκησε στις 12 Νοεμβρίου 1997, η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει στην οριζόμενη προθεσμία τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί προς την οδηγία 95/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 64/433/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί καθορισμού των όρων παραγωγής και εμπορίας νωπού κρέατος (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.
2 Το καθού κράτος μέλος δεν αμφισβητεί την παράβαση που του προσάπτει η προσφεύγουσα, αλλά περιορίζεται να παρατηρήσει ότι επίκειται η έκδοση προεδρικού διατάγματος που να διασφαλίζει τη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο. Ωστόσο, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου (2), το τελευταίο αυτό γεγονός δεν συνιστά λόγο που να δικαιολογεί την εκ μέρους του καθού κράτους μη εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.
3 Επομένως, προτείνω στο Δικαστήριο να δεχθεί την προσφυγή της Επιτροπής και, δυνάμει του άρθρου 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, να καταδικάσει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
(1) - ΕΕ L 243, σ. 7.
(2) - Βλ., μεταξύ άλλων, αποφάσεις της 6ης Απριλίου 1995, C-147/94, Επιτροπή κατά Ισπανίας (Συλλογή 1995, σ. Ι-1015), και 20ής Μαρτίου 1997, C-294/96, Επιτροπή κατά Βελγίου (Συλλογή 1997, σ. Ι-1781).
Full & Egal Universal Law Academy