Περίληψη
Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Προσέγγιση των νομοθεσιών - Διαδικασίες συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών - Οδηγία 77/62 - Αναθέτουσες αρχές - Αρχές αντιστοιχούσες σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου δικαίου - Παράρτημα Ι της οδηγίας 77/62 - Δημόσιες αρχές, των οποίων οι συνάψεις συμβάσεων κρατικών προμηθειών υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους
(Οδηγία 77/62 του Συμβουλίου, άρθρο 1, στοιχ. ββ, και παράρτημα Ι, σημείο VI)
Περίληψη
Νομικό πρόσωπο όπως η Coillte Teoranta (Δασική Υπηρεσία) είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 77/62, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών.
Νομικό πρόσωπο, το οποίο έχει νομική προσωπικότητα και δεν συνάπτει συμβάσεις κρατικών προμηθειών για λογαριασμό του κράτους ή οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δημόσιο ή ως οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως, αλλά αποτελεί αρχή αντιστοιχούσα στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, υπό την έννοια του συνδυασμού των διατάξεων του άρθρου 1, στοιχείο ββ, και του παραρτήματος Ι, σημείο VI (Ιρλανδία) της οδηγίας 77/62, εφόσον το κράτος μπορεί να ασκεί έλεγχο επί της συνάψεως των συμβάσεων κρατικών προμηθειών τουλάχιστον έμμεσα.
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-306/97,
που έχει ως αντικείμενο αίτηση του High Court (Ιρλανδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
Connemara Machine Turf Co. Ltd
και
Coillte Teoranta,
η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1 της οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών (ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001, σ. 24), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988 (ΕΕ L 127, σ. 1), και του άρθρου 1 της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (ΕΕ L 199, σ. 1),
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet, πρόεδρο τμήματος, P. Jann (εισηγητή), J. C. Moitinho de Almeida, C. Gulmann και M. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: S. Alber
γραμματέας: H. von Holstein, βοηθός γραμματέας,
λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:
- η Connemara Machine Turf Co. Ltd, εκπροσωπούμενη από τους Philip Lee και Lee McEvoy, solicitors,
- η Coillte Teoranta, εκπροσωπούμενη από τη Philippa Watson, barrister, κατ' εντολήν του Denis Cagney, solicitor,
- η Ιρλανδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον Michael A. Buckley, Chief State Solicitor, επικουρούμενο από τον Patrick Mooney, BL,
- η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπούμενη από τον John E. Collins, Assistant Treasury Solicitor, επικουρούμενο από τους Paul Lasok, QC, και Rhodri Williams, barrister,
- η Επιτροπή των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Richard Wainwright, κύριο νομικό σύμβουλο,
έχοντας υπόψη την έκθεση ακροατηρίου,
αφού άκουσε τις προφορικές παρατηρήσεις της Connemara Machine Turf Co. Ltd, εκπροσωπούμενης από τους Bill Shipsey, SC, και Philip Lee, solicitor, της Coillte Teoranta, εκπροσωπούμενης από τη Philippa Watson, της Ιρλανδικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπουμένης από τον Michael A. Buckley, επικουρούμενο από τον Donal O'Donnell, SC, της Γαλλικής Κυβερνήσεως, εκπροσωπούμενης από τον Philippe Lalliot, γραμματέα εξωτερικών υποθέσεων στη διεύθυνση νομικών υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, της Κυβερνήσεως του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπουμένης από τους Paul Lasok και Rhodri Williams, και της Επιτροπής, εκπροσωπουμένης από τον Richard Wainwright, κατά τη συνεδρίαση της 28ης Μαου 1998,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 16ης Ιουλίου 1998,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με διάταξη της 29ης Μαου 1997, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 2 Σεπτεμβρίου 1997, το High Court υπέβαλε, δυνάμει του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία του άρθρου 1 της οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών (ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001, σ. 24), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988 (ΕΕ L 127, σ. 1), και του άρθρου 1 της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1993, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών (ΕΕ L 199, σ. 1).
2 Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Connemara Machine Turf Co. Ltd (στο εξής: Connemara), εταιρίας ιρλανδικού δικαίου, η οποία έχει ως δραστηριότητα την παραγωγή μηχανικώς τεμαχισμένης τύρφης και την πώληση χημικών λιπασμάτων, και της Coillte Teoranta (στο εξής: δασική υπηρεσία) σχετικά με τη σύναψη εκ μέρους της τελευταίας αυτής δύο συμβάσεων κρατικών προμηθειών.
3 Μέχρι το 1994, η σύναψη συμβάσεων κρατικών προμηθειών εντός της Κοινότητας διεπόταν από την οδηγία 77/62, όπως τροποποιήθηκε ιδίως με την οδηγία 88/295.
4 Στο άρθρο 1, η οδηγία 77/62 καθορίζει την έννοια της αναθέτουσας αρχής ως εξής:
«Κατά την έννοια της παρούσης οδηγίας:
(...)
β) Ως "αναθέτουσες αρχές" θεωρούνται το Δημόσιο και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή, στα κράτη μέλη όπου τα τελευταία είναι άγνωστα, οργανισμοί αντίστοιχοι προς αυτά, όπως καθορίζονται στο παράρτημα I.
(...)»
5 Στο παράρτημα Ι, σημείο VI, της οδηγίας 77/62, διευκρινίζεται, όσον αφορά την Ιρλανδία, ότι άλλες αντίστοιχες αρχές είναι «οι άλλες δημόσιες αρχές των οποίων οι συμβάσεις κρατικών προμηθειών υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους».
6 Η οδηγία 93/36 κατάργησε την οδηγία 77/62. Οι διατάξεις της έπρεπε να μεταφερθούν στο εσωτερικό δίκαιο το αργότερο στις 14 Ιουνίου 1994, πράγμα το οποίο η Ιρλανδία δεν είχε πραγματοποιήσει μέχρι την ημερομηνία αυτή.
7 Η οδηγία αυτή ορίζει στο άρθρο 1:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
(...)
β) "αναθέτουσες αρχές": το κράτος, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και οι ενώσεις που συγκροτούνται από έναν ή περισσότερους από αυτούς τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή οργανισμούς δημοσίου δικαίου.
Ως οργανισμός δημοσίου δικαίου νοείται κάθε οργανισμός:
- που έχει δημιουργηθεί ειδικά για να ικανοποιήσει ανάγκες γενικού συμφέροντος, που δεν έχουν βιομηχανικό ή εμπορικό χαρακτήρα,
- που έχει νομική προσωπικότητα και
- του οποίου, είτε η δραστηριότητα χρηματοδοτείται κατά κύριο λόγο από το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου είτε η διαχείριση υπόκειται σε έλεγχο από το κράτος ή τους οργανισμούς αυτούς είτε άνω του ημίσεος του αριθμού των μελών του οργάνου διοίκησης, διεύθυνσης ή εποπτείας διορίζεται από το κράτος, τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου (...).»
8 Η ίδρυση της δασικής υπηρεσίας, υπό μορφή εταιρίας ιδιωτικού δικαίου, προβλέφθηκε στο άρθρο 9 του Irish Forestry Act του 1988 (ιρλανδικός δασικός νόμος του 1988, στο εξής: νόμος).
9 Σύμφωνα με τον νόμο αυτό, η υπηρεσία αυτή έχει ως σκοπό να ασκεί τις δραστηριότητες δασοκαλλιέργειας και τις συναφείς δραστηριότητες σε εμπορική βάση και να προβαίνει, σύμφωνα με την εγκαθιδρυθείσα στον τομέα αυτόν πρακτική, στη δημιουργία και διαχείριση της δασικής βιομηχανίας καθώς και να συμμετέχει με άλλους σε δασικές δραστηριότητες που συμβιβάζονται με τα αντικείμενα αυτά.
10 Οι στόχοι της δασικής υπηρεσίας, ως ιδιοκτήτριας δώδεκα εθνικών πάρκων, η είσοδος στα οποία είναι δωρεάν, περιλαμβάνουν επίσης, δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 14, του καταστατικού της, τη δημιουργία χώρων για αναψυχή, αθλητισμό, καθώς και για εκπαιδευτικές, επιστημονικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
11 Η Ιρλανδική Κυβέρνηση μεταβίβασε στη δασική υπηρεσία εδάφη και άλλα περιουσιακά στοιχεία αξίας περίπου 700 εκατομμυρίων ιρλανδικών λιρών (IR£). Σε αντάλλαγμα των περιουσιακών αυτών στοιχείων, η δασική υπηρεσία εξέδωσε μετοχές υπέρ του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος κατ' αυτόν τον τρόπο είναι ο πλειοψηφών μέτοχος.
12 Όσον αφορά τη δομή της δασικής υπηρεσίας, από τον νόμο και το καταστατικό προκύπτει ότι θεσπίστηκε από τον Υπουργό Ενέργειας (στο εξής: υπουργός), ότι το καταστατικό καθώς και κάθε τροποποίησή του πρέπει να εγκρίνεται από τον υπουργό (άρθρα 11 και 15), ότι ο «chairman» (πρόεδρος) και οι άλλοι διευθυντές διορίζονται και οι αποδοχές τους καθορίζονται από τον υπουργό (άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχεία b και d), ότι ο «first Chief Executive» (πρώτος γενικός διευθυντής) διορίζεται από τον υπουργό και ασκεί τα καθήκοντά του σύμφωνα με τους καθορισμένους από τον υπουργό όρους (άρθρο 35), ότι ο διορισμός των οικονομικών ελεγκτών της δασικής υπηρεσίας πρέπει να εγκρίνεται από τον υπουργό (άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο e) και ότι η εν λόγω υπηρεσία πρέπει να συμμορφώνεται προς τους προσανατολισμούς του κράτους και τις υπουργικές οδηγίες σχετικά με τις αποδοχές και αποζημιώσεις και όρους εργασίας των υπαλλήλων της (άρθρο 36). Ορισμένες από τις υπουργικές αποφάσεις πρέπει να εγκρίνονται από τον υπουργό οικονομικών.
13 Κατά τη διαχείριση των υποθέσεών της η δασική υπηρεσία πρέπει να εκπληρώνει τις ακόλουθες υποχρεώσεις: ο υπουργός μπορεί να της απευθύνει γραπτές οδηγίες για να την υποχρεώνει να τηρεί τις γενικές γραμμές της πολιτικής του κράτους ως προς τις δασικές δραστηριότητες, τη διευθέτηση και τη συντήρηση καθορισμένων υπηρεσιών και εγκαταστάσεων ή ακόμα τη συντήρηση ή χρησιμοποίηση καθορισμένων εδαφών για συγκεκριμένους σκοπούς (άρθρο 38 του νόμου)· η δασική υπηρεσία υποχρεούται να διαβουλεύεται με τον υπουργό οικονομικών για θέματα αφορώντα την ανάπτυξη της δασοκομίας σε ορισμένες περιοχές επιστημονικού ενδιαφέροντος (άρθρο 13)· κάθε χρόνο, η δασική υπηρεσία πρέπει να προτείνει στον υπουργό πρόγραμμα πωλήσεως και αγοράς εδαφών (άρθρο 14)· η ίδρυση και απόκτηση θυγατρικών πρέπει να εγκρίνεται από τον υπουργό (άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο g)· πρέπει να συγκαλείται γενική συνέλευση κατόπιν προτάσεως των δύο υπουργών (σημείο 15 του καταστατικού), η δε ετήσια έκθεση καθώς και η έκθεση λογιστικού ελέγχου της δασικής υπηρεσίας πρέπει να υποβάλλονται στην ιρλανδική βουλή (άρθρο 30 και 31 του νόμου).
14 Όσον αφορά τη χρηματοδότηση, από τις συναφείς διατάξεις προκύπτει ότι το εταιρικό κεφάλαιο της δασικής υπηρεσίας πρέπει να εγκρίνεται από τον υπουργό οικονομικών (άρθρο 10 του νόμου). Η δασική υπηρεσία μπορεί να συνάπτει συμβάσεις δανείων μόνον κατόπιν εγκρίσεως του υπουργού (άρθρο 24), ενώ ο υπουργός οικονομικών μπορεί να εγγυάται την εξόφληση κάθε δανεισθέντος ποσού (άρθρο 25). Η υπηρεσία αυτή μπορεί να επενδύει ποσό μη υπερβαίνον τις 250 000 IR£ για τον έλεγχο άλλων επιχειρήσεων. Το ποσόν αυτό μπορεί να αυξάνει με τη συναίνεση του υπουργού σε συμφωνία με τον υπουργό οικονομικών (άρθρο 15, παράγραφος 2, στοιχείο h). Ο υπουργός αυτός μπορεί εξάλλου να θέτει στη διάθεση της δασικής υπηρεσίας διάφορα ποσά υπό συγκεκριμένους όρους και για συγκεκριμένους σκοπούς.
15 Στις 12 Μαρτίου 1993 και στις 10 Μαρτίου 1994, η δασική υπηρεσία προέβη σε πρόσκληση προς υποβολή προσφορών για την προμήθεια λιπασμάτων αξίας ανώτερης, και στις δύο περιπτώσεις, των 200 000 ECU χωρίς να δημοσιεύσει προκήρυξη στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϋκών Κοινοτήτων.
16 Κατά τις δύο αυτές προσκλήσεις, η Connemara υπέβαλε προσφορές οι οποίες όμως δεν έγιναν δεκτές.
17 Στις 21 Ιουνίου 1994, η Connemara προσέφυγε ενώπιον του High Court με αίτημα μεταξύ άλλων να κριθεί αν η διαδικασία υποβολής προσφορών και συνάψεως συμβάσεων της δασικής υπηρεσίας αντίκειται στην οδηγία 77/62. Η δασική υπηρεσία υποστήριξε συναφώς ότι δεν αποτελεί αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια της οδηγίας αυτής.
18 Υπό τις συνθήκες αυτές, το High Court υπέβαλε στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:
«1) Αποτελεί η καθής "αναθέτουσα αρχή" εμπίπτουσα στον όρο "αναθέτουσες αρχές" του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1976;
2) Αποτελεί η καθής "αναθέτουσα αρχή" εμπίπτουσα στον όρο "αναθέτουσες αρχές" του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 93/36/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993;»
19 Η Connemara και η Επιτροπή θεωρούν ότι, δυνάμει του αποτελέσματος του συνδυασμού των διαφόρων διατάξεων που διέπουν το καταστατικό της δασικής υπηρεσίας, η υπηρεσία αυτή πρέπει να θεωρηθεί ότι υπάγεται στο Δημόσιο υπό την έννοια που έδωσε το Δικαστήριο στον όρο αυτό με την απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1988, 31/87, Beentjes (Συλλογή 1988, σ. 4635).
20 Στην απόφαση αυτή, το Δικαστήριο ερμήνευσε με το κριτήριο της λειτουργικότητας την έννοια του κράτους υπό την έννοια της οδηγίας 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί συντονισμού των διαδικασιών για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων έργων (ΕΕ ειδ. έκδ. 17/001, σ. 7), που περιλαμβάνει τον ίδιο ορισμό της αναθέτουσας αρχής με την οδηγία 77/62. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, οργανισμός του οποίου η σύνθεση και οι αρμοδιότητες προβλέπονται από τον νόμο και ο οποίος εξαρτάται ευρέως από τη δημόσια εξουσία πρέπει να θεωρείται ότι υπάγεται στο Δημόσιο, ακόμη και αν δεν ανήκει τυπικά σ' αυτό.
21 Εξάλλου, η Connemara και η Επιτροπή θεωρούν ότι η δασική υπηρεσία μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως άλλη δημόσια αρχή της οποίας οι συνάψεις συμβάσεων κρατικών προμηθειών υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους, υπό την έννοια του παραρτήματος Ι, σημείο VI, της οδηγίας 77/62.
22 Η Ιρλανδική Κυβέρνηση και η δασική υπηρεσία θεωρούν, αντιθέτως, ότι η δασική υπηρεσία δεν είναι αναθέτουσα αρχή ούτε υπό την έννοια της οδηγίας 77/62 ούτε της οδηγίας 93/36.
23 Η δασική υπηρεσία είναι ιδιωτική επιχείρηση που υπάγεται στις διατάξεις του Companies Act (νόμου περί εταιριών). Πρόκειται επομένως για εμπορική εταιρία που ανήκει στο κράτος. Η εξουσία διορισμού και ανακλήσεως των υπευθύνων της δασικής υπηρεσίας και καθορισμού της γενικής πολιτικής της δεν είναι ευρύτερες από αυτές που προβλέπει το καταστατικό ιδιωτικής εταιρίας, την οποία κατέχει σχεδόν εξ ολοκλήρου ένας μέτοχος. Αντιθέτως, η τρέχουσα διαχείριση των δραστηριοτήτων διασφαλίζεται με ανεξάρτητο τρόπο και το Δημόσιο δεν επηρεάζει τη σύναψη συμβάσεων κρατικών προμηθειών.
24 Η Γαλλική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου επικεντρώνουν τις παρατηρήσεις τους στο ζήτημα αν η δασική υπηρεσία είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 93/96.
25 Εκ προοιμίου, διαπιστώνεται ότι τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως αυτής εμπίπτουν μόνο στην οδηγία 77/62. Πράγματι, κατά τον χρόνον όπου πραγματοποιήθηκαν οι προσκλήσεις προς υποβολή προσφορών και κατά τον χρόνο συνάψεως των εν λόγω συμβάσεων, δεν είχε ακόμα παρέλθει η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας 93/36 στην εσωτερική έννομη τάξη και η Ιρλανδία δεν είχε προβεί στη μεταφορά αυτή.
26 Συνεπώς το Δικαστήριο πρέπει να απαντήσει μόνον στο ερώτημα αν νομικό πρόσωπο όπως η δασική υπηρεσία είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια της οδηγίας 77/62.
27 Συναφώς, επισημαίνεται ότι, αντίθετα προς τον οργανισμό που αφορούσε η προαναφερθείσα απόφαση Beentjes, η δασική υπηρεσία έχει νομική προσωπικότητα. Εξάλλου, δεν αμφισβητείται ότι δεν συνάπτει συμβάσεις κρατικών προμηθειών για λογαριασμό του Δημοσίου ή οργανισμού τοπικής αυτοδιοικήσεως.
28 Υπό τις συνθήκες αυτές, η δασική υπηρεσία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως Δημόσιο ή ως οργανισμός τοπικής αυτοδιοικήσεως υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 77/62. Εντούτοις, πρέπει να ερευνηθεί ακόμα αν είναι αρχή αντιστοιχούσα στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 77/62.
29 Όσον αφορά την Ιρλανδία, το παράρτημα αυτό αναφέρει ως αναθέτουσες αρχές τις άλλες δημόσιες αρχές των οποίων οι συνάψεις συμβάσεων κρατικών προμηθειών υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους.
30 Πρέπει να υπομνηστεί ότι ο συντονισμός σε κοινοτικό επίπεδο των διαδικασιών συνάψεως των συμβάσεων κρατικών προμηθειών αποβλέπει στην εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη παροχή των εμπορευμάτων.
31 Προς εξασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας, η έννοια της αναθέτουσας αρχής πρέπει να ερμηνεύεται βάσει λειτουργικών κριτηρίων (βλ., υπ' αυτήν την έννοια, απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 1998, C-360/96, BFI Holdings, Συλλογή 1998, σ. I-6821, σκέψη 62).
32 Συναφώς, επιβάλλεται να τονιστεί ότι το Δημόσιο ίδρυσε τη δασική υπηρεσία και της ανέθεσε συγκεκριμένες αποστολές, που συνίστανται κυρίως στη διαχείριση των εθνικών δασών καθώς και της δασικής βιομηχανίας, αλλά και στη δημιουργία διαφόρων χώρων γενικού ενδιαφέροντος. Το Δημόσιο επίσης έχει την εξουσία διορισμού των κυρίων υπευθύνων της δασικής υπηρεσίας.
33 Εξάλλου, η ευχέρεια του υπουργού να απευθύνει στη δασική υπηρεσία οδηγίες, ιδίως για να την υποχρεώνει να τηρεί τις γενικές γραμμές της πολιτικής του κράτους περί των δασικών δραστηριοτήτων, ή να διευθετεί συγκεκριμένες υπηρεσίες ή εγκαταστάσεις, καθώς και οι εξουσίες που ανατίθενται στον υπουργό αυτό και στον υπουργό οικονομικών σε δημοσιονομικά θέματα δίνουν στο Δημόσιο τη δυνατότητα να ελέγχει την οικονομική δραστηριότητα της δασικής υπηρεσίας.
34 Επομένως, μολονότι είναι αληθές ότι καμία διάταξη δεν προβλέπει ρητώς ότι ο κρατικός έλεγχος εκτείνεται συγκεκριμένα στη σύναψη συμβάσεων κρατικών προμηθειών από τη δασική υπηρεσία, το Δημόσιο μπορεί να ασκεί τέτοιον έλεγχο τουλάχιστον έμμεσα.
35 Συνεπώς, η δασική υπηρεσία πρέπει να θεωρηθεί ως «δημόσια αρχή οι συμβάσεις κρατικών προμηθειών της οποίας υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους» υπό την έννοια του παραρτήματος Ι, σκέψη VI της οδηγίας 77/62.
36 Συνεπώς, στα προδικαστικά ερωτήματα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι νομικό πρόσωπο όπως η δασική υπηρεσία είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 77/62, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/95.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
37 Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ιρλανδική και η Γαλλική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(πέμπτο τμήμα),
κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της 29ης Μαου 1997 το High Court, αποφαίνεται:
Νομικό πρόσωπο όπως η Coillte Teoranta είναι αναθέτουσα αρχή υπό την έννοια του άρθρου 1, στοιχείο ββ, της οδηγίας 77/62/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1976, περί συντονισμού των διαδικασιών συνάψεως συμβάσεων κρατικών προμηθειών, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/295/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1988.
Full & Egal Universal Law Academy