Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1 Το Audiencia Provincial de Palma de Mallorca υπέβαλε προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο ως προς το αν η ισπανική νομοθεσία που επιβάλλει εν γένει τον φόρο προστιθέμενης αξίας (στο εξής: ΦΠΑ) στις μισθώσεις ακινήτων εντός των οποίων ασκούνται εμπορικές δραστηριότητες μετέφερε ορθώς την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Kοινό σύστημα προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1).
2 Με απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 1999, το Δικαστήριο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 44α του Κανονισμού Διαδικασίας, να αποφανθεί χωρίς τη διεξαγωγή προφορικής διαδικασίας. Προτάσεις διατυπώθηκαν στις 18 Μαρτίου 1999.
3 Με διάταξη της 24ης Σεπτεμβρίου 1999, το Δικαστήριο διέταξε την επανάληψη της προφορικής διαδικασίας, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 61 του Κανονισμού Διαδικασίας. Πάντως, οι διάδικοι παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους να ακουστούν κατά τη συζήτηση ακροατηρίου.
4 Η απουσία οποιουδήποτε νέου πραγματικού ή νομικού στοιχείου με οδηγεί στο να παραπέμψω στις υποβληθείσες στις 18 Μαρτίου 1999 προτάσεις.
5 Κατόπιν αυτού, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει την ακόλουθη απάντηση στα υποβληθέντα από το Audiancia Provincial de Palma de Mallorca ερωτήματα:
«Η έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαου 1997, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, επιτρέπει στα κράτη μέλη να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων από τις απαλλαγές σε μη προβλεπόμενες περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων καταλέγονται, όπως η υπό κρίση περίπτωση, οι μισθώσεις ακινήτων με σκοπό την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας».
(1) - ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49.
Full & Egal Universal Law Academy