Wyrok Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba w składzie powiększonym) z dnia 17 marca 2005 r. − Eurocoton przeciwko Radzie
(Sprawa T‑192/98)
Dumping – Nieprzyjęcie przez Radę przedstawionej przez Komisję propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego – Brak zwykłej większości niezbędnej dla przyjęcia rozporządzenia – Obowiązek uzasadnienia
1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne – Nieprzyjęcie propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia cła antydumpingowego – Wpływ charakteru prawodawczego procedury antydumpingowej – Brak (art. 230 WE; rozporządzenie Rady nr 384/96, art. 6 ust. 9) (por. pkt 30–32)
2. Akty instytucji – Uzasadnienie – Obowiązek – Zakres – Nieprzyjęcie propozycji rozporządzenia w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego (art. 253 WE; rozporządzenie Rady nr 384/96) (por. pkt 35)
Przedmiot
Stwierdzenie nieważności decyzji Rady z dnia 5 października 1998 r. odrzucającej propozycję rozporządzenia Rady (WE) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 z dnia 7 kwietnia 1998 r. (Dz.U. L 111, str. 19) oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin pochodzących z Turcji, przedstawioną przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 21 września 1998 r. [dokument COM(1998) 540 wersja ostateczna].
Sentencja
Decyzja Rady z dnia 5 października 1998 r. odrzucająca propozycję rozporządzenia Rady (WE) w sprawie nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niebielonych tkanin bawełnianych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, Egiptu, Indii, Indonezji i Pakistanu, ostatecznego poboru tymczasowego cła nałożonego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 773/98 (Dz.U. L 111, str. 19) oraz zakończenia postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu tkanin pochodzących z Turcji, przedstawioną przez Komisję Wspólnot Europejskich w dniu 21 września 1998 r. [dokument COM(1998) 540 wersja ostateczna], jest nieważna.
Rada Unii Europejskiej zostaje obciążona kosztami postępowania.
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej poniesie własne koszty.
Full & Egal Universal Law Academy