Περίληψη
Λέξεις κλειδιά
Προσφυγή ακυρώσεως - Πράξεις υποκείμενες σε προσφυγή - Έννοια - Πράξεις παράγουσες δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα - Έγγραφο της Επιτροπής με το οποίο απορρίπτεται αίτηση τροποποιήσεως κανονιστικής διατάξεως προσδιορίζουσας τις ποσότητες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση κοινοτικής ενισχύσεως - Αποκλείεται
(Συνθήκη ΕΚ, άρθρο 173· κανονισμός 1991/92 του Συμβουλίου· κανονισμός 2252/92 της Επιτροπής)
Περίληψη
Είναι απαράδεκτη η προσφυγή ακυρώσεως που έχει ασκηθεί από οργάνωση παραγωγών σμέουρων προοριζομένων για μεταποίηση, αναγνωρισμένη σύμφωνα με τον κανονισμό 1991/92, κατά του εγγράφου της Επιτροπής με το οποίο το εν λόγω κοινοτικό όργανο αρνήθηκε να κάνει δεκτή την αίτηση εθνικής αρχής με την οποία είχε ζητηθεί, κατ' ουσίαν, η τροποποίηση του άρθρου 6 του κανονισμού 2252/92, που προσδιορίζει τις διατιθέμενες στο εμπόριο ποσότητες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση κατ' αποκοπήν ενισχύσεως στις αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών.
Πράγματι, αποτελούν πράξεις ή αποφάσεις δυνάμενες να αποτελέσουν το αντικείμενο προσφυγής ακυρώσεως, κατά την έννοια του άρθρου 173 της Συνθήκης, μόνο τα μέτρα που παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, ικανά να θίγουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, τροποποιώντας κατά τρόπο σαφή τη νομική του κατάσταση. Τούτο δεν συμβαίνει όσον αφορά το εν λόγω έγγραφο, εφόσον η υποχρέωση επιστροφής που υπέχει η προσφεύγουσα οργάνωση λόγω της εισπράξεως προκαταβολής υψηλότερης του οριστικού ποσού της ενισχύσεως που υπολογίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού 2252/92 απορρέει ήδη από την εφαρμογή της ισχύουσας ρυθμίσεως. Συναφώς, από το γεγονός ότι η αρμόδια εθνική αρχή δεν προέβη, εκ λόγω επιεικείας, στην πραγματική ανάκτηση του οφειλομένου ποσού, εν αναμονή λήψεως θέσεως από την Επιτροπή, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η νομική κατάσταση της προσφεύγουσας σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό εξηρτάτο από τη συνέχεια που το κοινοτικό όργανο θα επεφύλασσε στο αίτημα περί τροποποιήσεως της επίμαχης ρυθμίσεως.
Εξάλλου, η προσφυγή ενός φυσικού ή νομικού προσώπου κατά της αρνήσεως της Επιτροπής να προβεί στην αναδρομική διόρθωση μιας πράξεως είναι απαράδεκτη όταν η ζητούμενη διόρθωση θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί υπό τη μορφή κανονισμού γενικής ισχύος, όπως ακριβώς είναι η περίπτωση της τροποιήσεως του εν λόγω άρθρου 6 που προβλέπει τη χορήγηση της ενισχύσεως βάσει μιας αντικειμενικής καταστάσεως.
Full & Egal Universal Law Academy