Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Κράτη μέλη - Υποχρεώσεις - Εκτέλεση των οδηγιών - Μη αμφισβητούμενη παράβαση
(Άρθρο 226 ΕΚ)
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-408/99,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από την Μ. Wolfcarius, νομικό σύμβουλο, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον C. Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Centre Wagner, Kirchberg,
προσφεύγουσα,
κατά
Ιρλανδίας, εκπροσωπουμένης από τον Μ. A. Buckley, Chief State Solicitor, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο την ρεσβεία της Ιρλανδίας, 28, route d'Arlon,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (EE L 319, σ. 7), και προς την οδηγία 96/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 94/55 (EE L 335, σ. 43), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή σε σχέση με τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
συγκείμενο από τους D. A. O. Edward, πρόεδρο τμήματος, L. Sevón, P. J. G. Kapteyn, H. Ragnemalm (εισηγητή) και Μ. Wathelet, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: A. Saggio
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 25ης Μα_ου 2000,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 25 Οκτωβρίου 1999, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (EE L 319, σ. 7), και προς την οδηγία 96/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 94/55 (EE L 335, σ. 43), ή, εν πάση περιπτώσει, παραλείποντας να ενημερώσει την Επιτροπή σε σχέση με τις διατάξεις αυτές, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις εν λόγω οδηγίες.
2 Σύμφωνα με τα άρθρα 10 της οδηγίας 94/55 και 2 της οδηγίας 96/86, τα κράτη μέλη έπρεπε να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι απαραίτητες για τη συμμόρφωση προς τις οδηγίες αυτές πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997 και να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή.
3 Ελλείψει κάθε κοινοποιήσεως σχετικά με τα μέτρα μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο των οδηγιών 94/55 και 96/86 κατά τη λήξη της προβλεπομένης από αυτές προθεσμίας, η Επιτροπή, με έγγραφο οχλήσεως της 31ης Μαρτίου 1998, κάλεσε την Ιρλανδική Κυβέρνηση να της υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών.
4 Με έγγραφο της 26ης Μα_ου 1998, οι ιρλανδικές αρχές πληροφόρησαν την Επιτροπή ότι η οδηγία 94/55, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 96/86, θα ετίθετο σε εφαρμογή σύμφωνα με ρύθμιση θεσπιζόμενη βάσει νόμου ευρισκομένου στο στάδιο της καταρτίσεως και μόλις ο νόμος αυτός θα ψηφιζόταν από το Κοινοβούλιο.
5 Στις 16 Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ιρλανδία αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την να λάβει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις οδηγίες 94/55 και 96/86 εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως της εν λόγω αιτιολογημένης γνώμης.
6 Με έγγραφο της 24ης Νοεμβρίου 1998, οι ιρλανδικές αρχές ανέφεραν στην Επιτροπή ότι η ρύθμιση θα ετίθετο σε εφαρμογή μόλις τούτο θα καθίστατο δυνατό μετά την ψήφιση του νόμου από το Κοινοβούλιο.
7 Η Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν έλαβε καμία πληροφορία περί του αν η νομοθετική διαδικασία περατώθηκε και ο εν λόγω νόμος ψηφίστηκε, άσκησε την υπό κρίση προσφυγή.
8 Με την προσφυγή αυτή, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η Ιρλανδία δεν μετέφερε στο εσωτερικό δίκαιο εμπροθέσμως τις οδηγίες 94/55 και 96/86, οπότε παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τη Συνθήκη.
9 Η Ιρλανδία, χωρίς να αμφισβητήσει την παράβαση που της προσάπτεται, περιορίζεται στο να υποστηρίξει ότι το προσχέδιο της ρυθμίσεως που είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των εν λόγω οδηγιών βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας από διυπουργική ομάδα εργασίας.
10 Επομένως, εφόσον η μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο των δύο επίμαχων οδηγιών δεν πραγματοποιήθηκε εντός της προθεσμίας που αυτές τάσσουν, πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη η προσφυγή που άσκησε η Επιτροπή.
11 Επιβάλλεται, κατά συνέπεια, η διαπίστωση ότι η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς τις οδηγίες 94/55 και 96/86, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
12 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιρλανδίας και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Ιρλανδία, μη θεσπίζοντας εμπροθέσμως τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθεί προς την οδηγία 94/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 21ης Νοεμβρίου 1994, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων, και προς την οδηγία 96/86/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 1996, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 94/55, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες αυτές.
2) Καταδικάζει την Ιρλανδία στα δικαστικά έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy