Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1. Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, ότι η Γαλλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ . Συγκεκριμένα, της προσάπτει ότι δεν θέσπισε, ούτε έθεσε σε ισχύ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την αναγκαία κανονιστική ρύθμιση σχετικά με την αναγνώριση των διπλωμάτων που επιτρέπουν την πρόσβαση στο επάγγελμα του ψυχολόγου.
2. Το άρθρο 12 της οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεώς τους προς την οδηγία και ενημερώνουν σχετικώς την Επιτροπή. Οι εθνικές αρχές μετέφεραν στην εσωτερική έννομη τάξη ορισμένες από τις κανονιστικές διατάξεις, καμία από τις οποίες δεν αφορούσε την πρόσβαση στο επάγγελμα του ψυχολόγου.
3. Με έγγραφο οχλήσεως της 17ης Σεπτεμβρίου 1997, η Επιτροπή κοινοποίησε στη Γαλλική Κυβέρνηση ότι η οδηγία δεν είχε μεταφερθεί όσον αφορά το επάγγελμα του ψυχολόγου και την κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις της εντός διμήνου.
4. Με έγγραφο της 26ης Ιουνίου 1998, οι γαλλικές αρχές αναγνώρισαν την παράλειψη μεταφοράς, προσθέτοντας, πάντως, ότι είχαν κινήσει τη διαδικασία προσαρμογής του γαλλικού δικαίου προς τις επιταγές της οδηγίας.
5. Στις 15 Οκτωβρίου 1998, η Επιτροπή, διαπιστώνοντας ότι η αθέτηση εξακολουθούσε να υφίσταται, απηύθυνε στη Γαλλική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη, καλώντας την να λάβει, εντός δίμηνης προθεσμίας, τα αναγκαία μέτρα συμμορφώσεώς της προς την οδηγία.
6. Οι γαλλικές αρχές διαβίβασαν στις 6 Ιανουαρίου 1999 προς την Επιτροπή νομοσχέδιο σχετικά με την άδεια χρήσεως του επαγγελματικού τίτλου του ψυχολόγου. Στις 21 Σεπτεμβρίου 1999, απέστειλαν νέο νομοσχέδιο, μετά τις παρατηρήσεις που διατύπωσαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής.
7. Η Επιτροπή ζήτησε στις 9 Νοεμβρίου 1999 από τις γαλλικές αρχές πληροφορίες σχετικά με το προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα ψηφίσεως του νομοσχεδίου και τις νομοθετικές διατάξεις εκτελέσεώς του.
8. Επειδή δεν έλαβε απάντηση εκ μέρους της Γαλλικής Κυβερνήσεως, η Επιτροπή άσκησε στις 20 Ιουλίου 2000 την παρούσα προσφυγή.
9. Με το υπόμνημά της αντικρούσεως, η Γαλλική Κυβέρνηση αναγνωρίζει την παράλειψη μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη της, όσον αφορά το επάγγελμα του ψυχολόγου. άντως, παρατηρεί ότι, στην πράξη, η εξέταση των υποβαλλομένων από κοινοτικούς πολίτες αιτήσεων αναγνωρίσεως διπλωμάτων με σκοπό την άσκηση του επαγγέλματος αυτού στη Γαλλία χωρεί σύμφωνα με τις διατάξεις της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως. ροσθέτει ότι εκκρεμεί η διαδικασία θεσπίσεως των διατάξεων εφαρμογής της οδηγίας.
10. Από τα προεκτεθέντα συνάγεται ότι η Γαλλική Δημοκρατία διέπραξε την παράβαση που της προσάπτεται. Ως προς τον ισχυρισμό ότι η διοικητική πρακτική συνάδει προς την οδηγία, επιβάλλεται να υπομνηστεί η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία απλή διοικητική πρακτική, η οποία μπορεί, λόγω της φύσεώς της, να μεταβάλλεται κατά το δοκούν από τη Διοίκηση και η οποία στερείται της προσήκουσας δημοσιότητας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά έγκυρη εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συνθήκη. Το ασυμβίβαστο της εθνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Συνθήκης μπορεί να αρθεί οριστικά μόνο με εσωτερικές διατάξεις έχουσες δεσμευτικό χαρακτήρα και ίδια τυπική ισχύ με εκείνες που πρέπει να τροποποιηθούν .
11. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτή η προσφυγή και, σύμφωνα με το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, το καθού κράτος μέλος να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.
ρόταση
12. ροτείνω στο Δικαστήριο:
1. να αναγνωρίσει ότι η Γαλλική Δημοκρατία, μη έχοντας θεσπίσει και θέσει σε ισχύ, εντός της ταχθείσας προθεσμίας, την απαιτούμενη σχετικά με την αναγνώριση των διπλωμάτων που παρέχουν πρόσβαση στο επάγγελμα του ψυχολόγου κανονιστική ρύθμιση, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνωρίσεως των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαιδεύσεως που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών·
2. να καταδικάσει τη Γαλλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy