Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα
1. Βάσει του άρθρου 226 ΕΚ, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ζητεί από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων , όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991 , και με την απόφαση 94/3/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442 .
2. Η οδηγία 75/442, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156 , θεσπίζει τους κοινοτικούς κανόνες που διέπουν τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων εντός της Κοινότητας.
3. Το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442 ορίζει:
«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοείται ως:
α) "απόβλητο": κάθε ουσία ή αντικείμενο που εμπίπτει στις κατηγορίες του παραρτήματος Ι και το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει.
Η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18, καταρτίζει, όχι αργότερα από την 1η Απριλίου 1993, κατάλογο των αποβλήτων των κατηγοριών που περιλαμβάνει το παράρτημα Ι. Ο κατάλογος αυτός θα επανεξετάζεται τακτικά και, εν ανάγκη, θα αναθεωρείται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.»
4. Η Επιτροπή κατάρτισε τον πίνακα στον οποίο αναφέρεται η διάταξη αυτή, ο οποίος φέρει τον τίτλο «Ευρωπαϊκός κατάλογος αποβλήτων» , με την απόφαση 94/3.
5. Στην τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 91/156 αναφέρεται ότι, «προκειμένου να γίνει αποτελεσματικότερη η διαχείριση των αποβλήτων στα πλαίσια της Κοινότητας, απαιτείται μια κοινή ορολογία και ορισμός των αποβλήτων».
6. Το σημείο 5 της εισαγωγικής σημείωσης του παραρτήματος της απόφασης 94/3 προβλέπει:
«Ο ΕΚΑ πρόκειται να αποτελέσει ονοματολογία αναφοράς, παρέχοντας κοινή για όλη την Κοινότητα ορολογία, με σκοπό την αποτελεσματικότερη διαχείριση των αποβλήτων.»
7. Ο ΕΚΑ ενσωματώθηκε στο λουξεμβουργιανό δίκαιο με την εγκύκλιο του Υπουργού εριβάλλοντος της 20ής Νοεμβρίου 1998, περί ονοματολογίας των αποβλήτων .
8. Κατά το σημείο 1, πρώτο εδάφιο, της εγκυκλίου αυτής:
«Η παρούσα εγκύκλιος έχει διπλό σκοπό
- θεσπίζει λουξεμβουργιανή ονοματολογία των αποβλήτων
- περιλαμβάνει τον ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων (ΕΚΑ).»
9. Η Επιτροπή θεώρησε ότι η οδηγία 75/442 και η απόφαση 94/3 δεν είχαν μεταφερθεί ορθά στο λουξεμβουργιανό δίκαιο και για τον λόγο αυτό κίνησε τη διαδικασία λόγω παραβάσεως. Αφού κάλεσε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη στις 25 Ιουλίου 2000 με την οποία ζήτησε από αυτό το κράτος μέλος να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς αυτήν εντός δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της. Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου δεν έδωσε συνέχεια στη γνώμη αυτή και κατόπιν αυτού η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή.
10. Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο:
- να αναγνωρίσει ότι το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442 και από την απόφαση 94/3·
- να καταδικάσει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.
11. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι με την κατάρτιση του ΕΚΑ η Κοινότητα θέλησε να αποκτήσει μια κοινή ορολογία και κοινό ορισμό των αποβλήτων για να καταστήσει αποτελεσματικότερη τη διαχείρισή τους εντός της Κοινότητας, όπως αναφέρεται στην τρίτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας 91/156 και στο σημείο 5 του εισαγωγικού σημειώματος του παραρτήματος της απόφασης 94/3.
12. Η Επιτροπή παρατηρεί ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, η απόφαση 94/3 απευθύνεται στα κράτη μέλη, ενώ, κατά το άρθρο 249, τέταρτο εδάφιο, ΕΚ, είναι δεσμευτική καθ' όλα τα στοιχεία της για τους αποδέκτες που καθορίζει. Επομένως το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου όφειλε να ενσωματώσει τον ΕΚΑ στο εσωτερικό δίκαιο.
13. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι αυτόν ακριβώς τον δεσμευτικό χαρακτήρα της απόφασης 94/3 αγνόησε το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, αφενός, διότι ενσωμάτωσε τον ΕΚΑ με υπουργική εγκύκλιο που δεσμεύει μεν τη διοίκηση αλλά όχι και τους τρίτους και, αφετέρου, εισάγοντας παράλληλα με την κατάρτιση του ΕΚΑ μια ονοματολογία καθαρά λουξεμβουργιανή που διαφέρει από τον εν λόγω κατάλογο και έχει ως αποτέλεσμα ότι αποκλείει τη χρήση του για μεγάλο αριθμό πράξεων στις οποίες λαμβάνεται υπόψη η ταξινόμηση των αποβλήτων.
14. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου παρατηρεί ότι προβλέπεται να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2002 ένας κανονισμός που θα προβλέπει πλήρη και πιστή χρήση του ΕΚΑ και ότι οι αρμόδιες για το περιβάλλον διοικητικές αρχές ετοιμάζουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα που θα εξασφαλίσουν την αποκλειστική χρησιμοποίηση του ΕΚΑ από την ίδια ημερομηνία. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου δηλώνει εξάλλου ότι η υπουργική εγκύκλιος θα καταργηθεί προσεχώς. Για τον λόγο αυτό καλεί την Επιτροπή να παραιτηθεί από την προσφυγή.
Επί της παραβάσεως
15. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου δεν αμφισβητεί ότι παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442 και από την απόφαση 94/3.
16. Αντιθέτως δήλωσε ότι ήθελε να δώσει την κατάλληλη αντιμετώπιση στην προσφυγή της Επιτροπής με τον διπλό στόχο να αποφύγει μια καταδικαστική απόφαση και να εξασφαλίσει τη δέουσα και ομοιόμορφη εφαρμογή της κοινοτικής ρύθμισης.
17. Εν πάση περιπτώσει, κατά πάγια νομολογία, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται με γνώμονα την κατάσταση του κράτους μέλους όπως διαμορφώνεται κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη ενώ οι μεταβολές που επέρχονται στη συνέχεια δεν λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο .
18. Η προθεσμία που έταξε η Επιτροπή με την αιτιολογημένη γνώμη προς το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου έληξε στις 25 Σεπτεμβρίου 2000.
19. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου δήλωσε ότι έχει καταρτιστεί ένα σχέδιο κανονισμού για την πιστή και πλήρη χρησιμοποίηση του ΕΚΑ που θα ψηφιστεί από την Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου στις 6 Σεπτεμβρίου 2001 και θα τεθεί σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2002, οπότε πλέον θα χρησιμοποιείται μόνον ο ΕΚΑ. Η Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου ενέκρινε ένα σχέδιο κανονισμού περί διαθέσεως των αποβλήτων στις 20 Ιουλίου 2001. Η υπουργική εγκύκλιος θα καταργηθεί λίαν προσεχώς.
20. Δεδομένου ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την οδηγία 75/442 και από την απόφαση 94/3 δεν είχαν εκπληρωθεί κατά την εκπνοή της προθεσμίας που έταξε η αιτιολογημένη γνώμη, η προσφυγή της Επιτροπής πρέπει να θεωρηθεί βάσιμη. Για τους ίδιους λόγους δεν μπορεί να προσαφθεί στην Επιτροπή ότι δεν δέχθηκε το αίτημα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου,να παραιτηθεί δηλαδή από την προσφυγή.
21. Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα, πράγμα που συμβαίνει εν προκειμένω.
ρόταση
22. Κατά συνέπεια, προτείνω στο Δικαστήριο να κρίνει ότι:
«1) Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 91/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1991, και με την απόφαση 94/3/ΕΚ της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για τη θέσπιση καταλόγου αποβλήτων σύμφωνα με το άρθρο 1, στοιχείο α_, της οδηγίας 75/442.
2) Καταδικάζει το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου στα δικαστικά έξοδα.»
Full & Egal Universal Law Academy