Διάδικοι
Σκεπτικό της απόφασης
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Διατακτικό
Λέξεις κλειδιά
Προσφυγή λόγω παραβάσεως - Εξέταση του βασίμου από το Δικαστήριο - Κατάσταση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη - Κατάσταση κατά την εκπνοή της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας
(Άρθρο 226 ΕΚ)
Διάδικοι
Στην υπόθεση C-352/02,
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τον Μ. Κωνσταντινίδη, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
προσφεύγουσα,
κατά
Ελληνικής Δημοκρατίας, εκπροσωπουμένης από τη Ν. Δαφνίου, με τόπο επιδόσεων στο Λουξεμβούργο,
καθής,
που έχει ως αντικείμενο να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς συμμόρφωση με την οδηγία 2000/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μα_ου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την εκπομπή θορύβου στο περιβάλλον από εξοπλισμό προς χρήση σε εξωτερικούς χώρους (ΕΕ L 162, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα),
συγκείμενο από τους J.-P. Puissochet (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, F. Macken και J. N. Cunha Rodrigues, δικαστές,
γενικός εισαγγελέας: F. G. Jacobs
γραμματέας: R. Grass
έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,
έχοντας υπόψη τη ληφθείσα απόφαση, μετά την ακρόαση του γενικού εισαγγελέα, ότι η υπόθεση θα εκδικαστεί χωρίς προτάσεις του γενικού εισαγγελέα,
εκδίδει την ακόλουθη
Απόφαση
Σκεπτικό της απόφασης
1 Με δικόγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 2 Οκτωβρίου 2002, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άσκησε, δυνάμει του άρθρου 226 ΕΚ, προσφυγή με την οποία ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας ή μη ανακοινώνοντας στην Επιτροπή τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προς συμμόρφωση με την οδηγία 2000/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μα_ου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την εκπομπή θορύβου στο περιβάλλον από εξοπλισμό προς χρήση σε εξωτερικούς χώρους (ΕΕ L 162, σ. 1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
Νομικό πλαίσιο
2 Το άρθρο 22, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/14 προβλέπει:
«Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 3 Ιουλίου 2001, ενημερώνουν δε αμέσως την Επιτροπή σχετικά.»
Η πριν από την άσκηση της προσφυγής διαδικασία
3 Επειδή η Επιτροπή δεν ενημερώθηκε από την Ελληνική Δημοκρατία σχετικά με τη θέσπιση των διατάξεων μεταφοράς της οδηγίας 2000/14 στο εσωτερικό δίκαιο και δεν διέθετε άλλες πληροφορίες που να της επιτρέπουν να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι διατάξεις αυτές θεσπίστηκαν, έκρινε ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν θέσπισε ακόμη τις εν λόγω διατάξεις και επομένως παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της οδηγίας αυτής.
4 Στις 19 Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή απηύθυνε στην Ελληνική Δημοκρατία έγγραφο οχλήσεως ζητώντας από αυτή να διατυπώσει τις παρατηρήσεις της εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεως του εν λόγω εγγράφου.
5 Ελλείψει απαντήσεως εκ μέρους των ελληνικών αρχών, η Επιτροπή, με έγγραφο της 21ης Μαρτίου 2002, διαβίβασε στην Ελληνική Δημοκρατία αιτιολογημένη γνώμη με την οποία της ζητούσε να λάβει εντός προθεσμίας δύο μηνών από της κοινοποιήσεώς της τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2000/14.
6 Επειδή η Ελληνική Δημοκρατία δεν απάντησε, η Επιτροπή συνήγαγε ότι τα μέτρα αυτά δεν είχαν θεσπιστεί και άσκησε την παρούσα προσφυγή.
Επί της παραβάσεως
7 Αποδεικνύεται ότι η μεταφορά της οδηγίας 2000/14 στο εσωτερικό δίκαιο δεν πραγματοποιήθηκε από τις ελληνικές αρχές εντός της ταχθείσας από την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας. Οι αρχές αυτές ισχυρίζονται ότι σύντομα πρόκειται να εκδοθεί υπουργική απόφαση για τη συμμόρφωση της ελληνικής νομοθεσίας προς την εν λόγω οδηγία.
8 Πάντως, η ύπαρξη παραβάσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την κατάσταση στο κράτος μέλος, όπως αυτή παρουσιαζόταν κατά τη λήξη της προθεσμίας που τάχθηκε με την αιτιολογημένη γνώμη (βλ., π.χ., απόφαση της 15ης Μαρτίου 2001, C-147/00, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 2001, σ. Ι-2387, σκέψη 26).
9 Επειδή οι ελληνικές αρχές δεν θέσπισαν εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις διατάξεις μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο της οδηγίας 2000/14, η ασκηθείσα από την Επιτροπή προσφυγή πρέπει να κριθεί βάσιμη.
10 Επομένως, διαπιστώνεται ότι η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2000/14, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας.
Απόφαση για τα δικαστικά έξοδα
Επί των δικαστικών εξόδων
11 Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα. Δεδομένου ότι η Επιτροπή διατύπωσε αίτημα να καταδικασθεί η Ελληνική Δημοκρατία, η οποία ηττήθηκε, στα δικαστικά έξοδα, επιβάλλεται να καταδικαστεί αυτή στα δικαστικά έξοδα.
Διατακτικό
Για τους λόγους αυτούς,
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τρίτο τμήμα)
αποφασίζει:
1) Η Ελληνική Δημοκρατία, μη θεσπίζοντας εντός της ταχθείσας προθεσμίας τις απαραίτητες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία 2000/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Μα_ου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την εκπομπή θορύβου στο περιβάλλον από εξοπλισμό προς χρήση σε εξωτερικούς χώρους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής.
2) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy