12.4.2008
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 92/3
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 21 lutego 2008 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Verwaltungsgerichtshof — Austria) — Tele2 Telecommunication GmbH przeciwko Telekom-Control-Kommission
(Sprawa C-426/05) (1)
(Łączność elektroniczna - Sieci i usługi - Wspólne ramy prawne - Artykuły 4 i 16 dyrektywy 2002/21/WE (dyrektywy ramowej) - Skarga - Administracyjna procedura analizy rynku)
(2008/C 92/04)
Język postępowania: niemiecki
Sąd krajowy
Verwaltungsgerichtshof
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Tele2 Telecommunication GmbH
Strona pozwana: Telekom-Control-Kommission
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Verwaltungsgerichtshof — Wykładnia art. 4 ust. 1 oraz art. 16 ust. 3 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) (Dz.U L 108, str. 33) — Procedura analizy rynku — Pojęcie osoby „której dotyczy [decyzja]” lub „której dotyczy [uchylenie]” („betroffen”) — Ustawodawstwo krajowe, które zastrzega cechę strony w postępowaniu („Parteistellung”) wyłącznie do adresatów decyzji w sprawie nałożenia, zmiany lub cofnięcia specyficznych wymogów, z wyłączeniem przedsiębiorstw konkurencyjnych.
Sentencja
1)
Wykładni pojęcia użytkownika lub przedsiębiorstwa, „którego dotyczy [decyzja]” w rozumieniu art. 4 ust. 1 dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej) oraz pojęcia strony, „której dotyczy [uchylenie]” w rozumieniu art. 16 ust. 3 tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że mogą obejmować nie tylko przedsiębiorstwo posiadające (uprzednio) znaczącą pozycję na odnośnym rynku, będące przedmiotem decyzji krajowego organu regulacyjnego, wydanej w ramach procedury analizy rynku, o której mowa w art. 16 tej dyrektywy i które jest jej adresatem, ale również użytkowników i przedsiębiorstwa konkurencyjne wobec tego przedsiębiorstwa, którzy nie są adresatami tej decyzji, lecz których ona dotyczy, oddziałując niekorzystnie na ich prawa.
2)
Przepis prawa krajowego, który w ramach niesądowej procedury analizy rynku przyznaje status strony wyłącznie przedsiębiorstwom posiadającym (uprzednio) znaczącą pozycję na odnośnym rynku, w stosunku do których nałożono, zmieniono lub uchylono specyficzne wymogi, nie jest co do zasady sprzeczny z art. 4 dyrektywy 2002/21. Jednakże sąd krajowy powinien zbadać, czy wewnętrzne prawo proceduralne zapewnia ochronę praw użytkowników i przedsiębiorstw konkurencyjnych wobec przedsiębiorstwa posiadającego (uprzednio) znaczącą pozycję na odnośnym rynku, wynikających ze wspólnotowego porządku prawnego, w nie mniej korzystny sposób niż ochronę porównywalnych praw o charakterze wewnętrznym i czy nie wpływa niekorzystnie na skuteczność ochrony prawnej wskazanych użytkowników i przedsiębiorstw, którą gwarantuje art. 4 dyrektywy 2002/21.
(1) Dz.U. C 22 z 28.1.2006.
Full & Egal Universal Law Academy