23.7.2005
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 182/39
Προσφυγή-αγωγή της Pia Landgren κατά του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, που ασκήθηκε στις 28 Απριλίου 2005
(Υπόθεση T-180/05)
(2005/C 182/73)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Η Pia Landgren, κάτοικος Τορίνο (Ιταλία), εκπροσωπούμενη από τον Marc-Albert Lucas, δικηγόρο, άσκησε στις 28 Απριλίου 2005 ενώπιον του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προσφυγή-αγωγή κατά του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
Η προσφεύγουσα-ενάγουσα (στο εξής: προσφεύγουσα) ζητεί από το Πρωτοδικείο:
1.
να ακυρώσει την απόφαση της 25ης Ιουνίου 2004 του πρώην διευθυντή του Ιδρύματος περί απολύσεως της προσφεύγουσας·
2.
να ακυρώσει, εφόσον είναι αναγκαίο, την απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2005 του διευθυντή επαγγελματικής εκπαίδευσης περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε η προσφεύγουσα στις 27 Σεπτεμβρίου 2004 κατά της προαναφερθείσας αποφάσεως·
3.
να υποχρεώσει το Ίδρυμα να καταβάλει στην προσφεύγουσα, προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας που υπέστη η τελευταία λόγω της ελλείψεως νομιμότητας των επίδικων αποφάσεων, ποσό που αντιστοιχεί στις αποδοχές και στη σύνταξη που θα ελάμβανε η προσφεύγουσα, αν είχε συνεχίσει τη σταδιοδρομία της στο Ίδρυμα μέχρι την ηλικία των 65 ετών, μειωμένο κατά το ποσό των αποζημιώσεων απολύσεως και ανεργίας καθώς και κατά το ποσό της συντάξεως που έλαβε ή θα λάβει η προσφεύγουσα λόγω της απολύσεώς της·
4.
να υποχρεώσει το Ίδρυμα να καταβάλει στην προσφεύγουσα, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη η τελευταία λόγω της ελλείψεως νομιμότητας της επίδικης αποφάσεως, ποσό του οποίου το ύψος θα καθοριστεί από το Πρωτοδικείο·
5.
να καταδικάσει την καθής-εναγομένη στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Κατά την προσφεύγουσα, το Ίδρυμα δεν απέδειξε ότι η απόφαση περί απολύσεως στηρίζεται σε βάσιμο λόγο, πολλώ μάλλον εφόσον η εν λόγω απόφαση αντιφάσκει προφανώς προς την έκθεση αξιολογήσεως της προσφεύγουσας για το έτος προαγωγών 2003.
Επίσης, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ο πραγματικός λόγος της απολύσεως ήταν προδήλως παράνομος και αντίθετος προς το συμφέρον της υπηρεσίας, καθόσον στηριζόταν σε μια προηγούμενη συμφωνία, σύμφωνα με την οποία η προσφεύγουσα έπρεπε να αποχωρήσει από το Ίδρυμα μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2003.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα επικαλείται την έλλειψη νομιμότητας και την αυθαιρεσία του σκεπτικού της επίδικης αποφάσεως, στην περίπτωση που η άρνηση του προϊσταμένου τμήματος να διατηρήσει την προσφεύγουσα στην υπηρεσία στηρίζεται σε αρνητικές εκτιμήσεις, των οποίων η προσφεύγουσα αποτέλεσε αντικείμενο κατά το παρελθόν.
Τέλος, η προσφεύγουσα προβάλλει την έλλειψη αιτιολογίας, την παραβίαση της αρχής αρωγής και την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθώς και την ύπαρξη πρόδηλων σφαλμάτων εκτιμήσεως, αν η εν λόγω άρνηση του προϊσταμένου τμήματος και/ή η απόλυση στηρίζονται σε επαγγελματική ανεπάρκεια στο πλαίσιο του τμήματος EECA ή σε συνολική επαγγελματική ανεπάρκεια.
Full & Egal Universal Law Academy