Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (czwarta izba) z dnia 9 stycznia 2006 r. − Finlandia przeciwko Komisji
(Sprawa T‑177/05)
Kwestie incydentalne – Zarzut niedopuszczalności – Akt niewywołujący wiążących skutków prawych – Środki własne Wspólnot Europejskich – Postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Odsetki za zwłokę przewidziane w art. 11 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 – Negocjacje dotyczące porozumienia w sprawie warunkowej płatności
1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 WE) (por. pkt 30)
2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 WE; rozporządzenie Rady nr 1150/2000) (por. pkt 32)
3. Środki własne Wspólnot Europejskich – Ustalenie i udostępnienie przez państwa członkowskie (rozporządzenie Rady nr 1150/2000) (por. pkt 33)
Przedmiot
Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji (Dyrekcja Generalna ds. Budżetu) zawartej w piśmie z dnia 28 lutego 2005 r., potwierdzonej w piśmie z dnia 25 kwietnia 2005 r., w której Komisja odmówiła podjęcia negocjacji z Republiką Finlandii w ramach wszczętego na podstawie art. 226 WE postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego nr 2003/2180, którego przedmiotem jest warunkowa płatność przez Finlandię należności celnych nałożonych z mocą wsteczną wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia wymagalności do dnia dokonania zapłaty.
Sentencja
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
Republika Finlandii zostaje obciążona kosztami postępowania.
Full & Egal Universal Law Academy