9.5.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 116/5
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2008 (αίτηση του Bundesverwaltungsgericht, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Heinrich Stefan Schneider κατά Land Rheinland-Pfalz
(Υπόθεση C-285/06) (1)
(Γεωργία - Κανονισμοί (ΕΚ) 1493/1999 και 753/2002 - Κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς - Περιγραφή, ονομασία, παρουσίαση και προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων - Προστασία των παραδοσιακών ενδείξεων - Μετάφραση σε άλλη γλώσσα - Χρήση για τους οίνους που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος παραγωγής)
(2008/C 116/09)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesverwaltungsgericht
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Heinrich Stefan Schneider
κατά
Land Rheinland-Pfalz
Παρισταμένου του: Vertreterin des Bundesinteresses beim Bundesverwaltungsgericht
Αντικείμενο της υποθέσεως
Προδικαστική — Bundesverwaltungsgericht — Ερμηνεία του άρθρου 47, παράγραφος 2, στοιχεία β' και γ', καθώς και του τμήματος Β, σημείο 1, στοιχείο β', πέμπτη περίπτωση, και του τμήματος Β, σημείο 3, του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς (ΕΕ L 179, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1512/2005 της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 753/2002 για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου, όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων (ΕΕ L 241, σ. 15), και των άρθρων 23 και 24, του κανονισμού (ΕΚ) 753/2002 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων (ΕΕ L 118, σ. 1) — Απαγόρευση απομιμήσεως ή αναφοράς προστατευόμενων συμπληρωματικών παραδοσιακών ενδείξεων — Δυνατότητα χρήσεως μιας τέτοιας ενδείξεως σε γλώσσα άλλη από εκείνη της προστατευόμενης παραδοσιακής ενδείξεως ή για οίνους προερχόμενους από κράτος μέλος άλλο από εκείνο της προστατευόμενης παραδοσιακής ενδείξεως — Χρήση των ενδείξεων στη γαλλική γλώσσα «Rιserve» ή «Grande rιserve», ή των ενδείξεων στη γερμανική γλώσσα «Reserve» ή«Privat-Reserve» για γερμανικούς οίνους
Διατακτικό της αποφάσεως
Το Δικαστήριο αποφαίνεται:
1)
Το άρθρο 47, παράγραφος 2, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 1493/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς, σε συνδυασμό με το παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 3, του κανονισμού αυτού και το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 753/2002 της Επιτροπής, της 29ης Απριλίου 2002, για τη θέσπιση ορισμένων λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού 1493/1999 όσον αφορά την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1512/2005 της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι η χρήση ενδείξεως σχετικής με τη μέθοδο παραγωγής, παρασκευής, παλαιώσεως ή σχετικής με την ποιότητα του οίνου δεν μπορεί να επιτραπεί βάσει των διατάξεων αυτών παρά μόνον αν αυτή η ένδειξη δεν μπορεί να δημιουργήσει, στα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται, κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ της εν λόγω ενδείξεως και των συμπληρωματικών παραδοσιακών ενδείξεων που αναφέρει το εν λόγω παράρτημα VII, τμήμα B, σημείο 1, στοιχείο β', πέμπτη περίπτωση, και το άρθρο 23 του κανονισμού 753/2002. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εκτιμήσει αν οι επίδικες στη διαφορά της κύριας δίκης ενδείξεις μπορούν να δημιουργήσουν ένα τέτοιο κίνδυνο.
2)
Το άρθρο 24, παράγραφος 2, στοιχείο α', του κανονισμού 753/2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1512/2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μπορεί να υπάρχει απομίμηση ή αναφορά μιας παραδοσιακής ενδείξεως κατά την έννοια της διατάξεως αυτής όταν η ένδειξη αυτή μεταφράζεται σε γλώσσα διαφορετική εκείνης στην οποία η εν λόγω ένδειξη εμφαίνεται στο παράρτημα III του κανονισμού αυτού εφόσον η μετάφραση αυτή είναι ικανή να δημιουργήσει σύγχυση ή να παραπλανήσει τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει αν συντρέχει μια τέτοια περίπτωση στη διαφορά της οποίας επιλαμβάνεται.
3)
Το άρθρο 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 753/2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 1512/2005, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι μια παραδοσιακή ένδειξη που διαλαμβάνει το παράρτημα III του κανονισμού αυτού προστατεύεται τόσο ως προς τους οίνους της ίδιας κατηγορίας ή των ίδιων κατηγοριών που προέρχονται από το ίδιο κράτος παραγωγής με εκείνο αυτής της παραδοσιακής ενδείξεως όσο και ως προς τους οίνους της ίδιας κατηγορίας ή των ίδιων κατηγοριών που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη παραγωγής.
(1) ΕΕ C 237 της 30.9.2006.
Full & Egal Universal Law Academy