EUR-Lex -  62006CC0135 - MT

KONKLUŻJONIJIET TA’ L-AVUKAT ĠENERALI

KOKOTT

ippreżentati fl-20 ta’ Settembru 20071(1)

Kawża C-135/06 P

Roderich Weißenfels

vs

Europäisches Parlament

“Appell minn deċiżjoni tal-Qorti tal-Prim’Istanza – Remunerazzjoni – Allowance għat-tfal dipendenti – Tnaqqis ta’ l-ammont ta’ allowance ta’ l-istess natura mħallsa minn sors ieħor”

I –    Introduzzjoni

1.     Dan il-proċediment ta’ appell jagħtini l-okkażjoni neżamina, b’mod iktar partikolari, meta allowance tkun “allowance ta’ l-istess natura mħallsa minn sors ieħor” skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti tal-Persunal ta’ l-uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej (iktar ’il quddiem ir-“Regolamenti”).

2.     Il-proċediment inbeda b’kawża fil-qasam tad-dritt tas-servizz pubbliku bejn uffiċjal Komunitarju, Roderich Weißenfels (iktar ’il quddiem l-“appellant”) u l-Parlament Ewropew. Bir-rikors quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza, l-appellant ikkontesta deċiżjonijiet tal-Parlament, li jnaqqas mill-allowance doppja għat-tfal dipendenti, mogħtija skond ir-Regolamenti, l-ammont ta’ allowance mogħtija bis-saħħa tad-dritt tal-Lussemburgu.

3.     L-appellant appella mis-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza tal-25 ta’ Jannar 2006 (iktar ’il quddiem: is-“sentenza appellata”)(2), li tiċħad ir-rikors tiegħu.

II – Il-kuntest ġuridiku

A –    Id-dritt Komunitarju

4.     Skond l-Artikolu 62(3) tar-Regolamenti, fil-verżjoni rilevanti għal dan il-każ, ir-remunerazzjoni ta’ l-uffiċjali tinkludi l-allowances tal-familja.

5.     Skond l-Artikolu 67(1)(b) tar-Regolamenti, l-allowances tal-familja jinkludu, fost l-oħrajn, l-allowance għat-tfal dipendenti.

6.     L-Artikolu 67(2) u (3) tar-Regolamenti jistabbilixxi dan li ġej:

“2. L-uffiċjali li jirċievu l-allowances tal-familja msemmija f’dan l-Artikolu għandhom jiddikjaraw l-allowances ta’ l-istess natura mħallsa minn sorsi oħra; dawn l-allowances ta’ l-aħħar għandhom jitnaqqsu minn dawk imħallsa skond l-Artikoli 1, 2 u 3 ta’ l-Anness VIII.

3. L-allowance għat-tfal dipendenti tista’ tiġi rduppjata b’deċiżjoni speċjali u motivata ta’ l-awtorità li għandha s-setgħa tal-ħatra, li tittieħed fuq il-bażi ta’ dokumenti mediċi probatorji li jistabbilixxu li t-tifel jew it-tifla għandu/ha diżabbiltà mentali jew fiżika, u li jinvolvu lill-uffiċjal fi spejjeż kbar.” [traduzzjoni mhux uffiċjali]

B –    Id-dritt nazzjonali

7.     Il-liġi tal-Lussemburgu tas-16 ta’ April 1979, dwar it-twaqqif ta’ allowance speċjali għal persuni b’diżabbiltà, li ġiet revokata mil-liġi tad-19 ta’ Ġunju 1998, rigward l-introduzzjoni ta’ assigurazzjoni ta’ kura, iżda li għadha applikabbli għal din il-kawża b’applikazzjoni tad-dispożizzjonijiet tranżitorji tal-liġi msemmija l-aħħar (iktar ’il quddiem: il-“liġi tal-Lussemburgu tas-16 ta’ April 1979”), tistabbilixxi dan li ġej:

“Artikolu 1. Il-persuni b’diżabbiltà serja b’domiċilju fil-Gran Dukat tal-Lussemburgu u li ilhom residenti fih għal almenu għaxar snin, għandhom dritt għall-allowances previsti minn din il-liġi.

Minn dan id-dritt għandhom jibbenefikaw ukoll it-tfal b’diżabbiltà li jkunu għalqu t-tliet snin […].

[…]

Artikolu 3. Il-persuni b’diżabbiltà serja […] għandhom […] dritt għal allowance speċjali […].

Artikolu 4. L-għajnuna […] tiġi sospiża […] sa l-ammont ta’ għajnuna ta’ l-istess natura mogħtija minn barra.

Artikolu 5. L-allowance […] hija eżenti mit-taxxi u mill-kontribuzzjonijiet tas-sigurtà soċjali […]”

III – Il-fatti li wasslu għall-kawża u s-sentenza tal-Qorti tal-Prim’ Istanza

8.     Il-Qorti tal-Prim’Istanza, fil-punti 5 sa 16 tas-sentenza appellata, tiddeskrivi l-fatti li wasslu għall-kawża b’dan il-mod:

“5      Ir-rikorrent, uffiċjal bil-grad A*12 (preċedentement il-grad A 4), daħal jaħdem mal-Parlament fil-Lussemburgu fl-1 ta’ April 1982.

6      Ibnu l-kbir twieled fil-31 ta’ Jannar 1982. Sa minn meta kien tarbija, huwa jbati minn diżabbiltà serja.

7      L-allowance għat-tfal dipendenti prevista mill-Artikolu 67(1)(b) tar-Regolamenti (iktar ’il quddiem: l-“allowance għat-tfal”) ingħatat lir-rikorrent minn meta beda jaħdem mal-Parlament. Fil-31 ta’ Lulju 1987, il-Parlament, skond l-Artikolu 67(3) tar-Regolamenti, iddeċieda li mill-1 ta’ Mejju 1987 jirdoppja l-allowance għat-tfal ta’ l-appellant. B’deċiżjoni tat-8 ta’ Lulju 1997 l-allowance rduppjata għat-tfal ingħatat għal perijodu ulterjuri bejn l-1 ta’ Lulju 1997 u t-30 ta’ Ġunju 2000.

8      B’deċiżjoni tas-26 ta’ April 1999, il-Fonds National de Solidarité tal-Lussemburgu ddeċieda, skond il-Liġi tal-Lussemburgu tas-16 ta’ April 1979, li mill-1 ta’ Diċembru 1998 jagħti lir-rikorrent, inkwantu rappreżentant legali tat-tifel, allowance speċjali minħabba d-diżabbiltà serja tiegħu.

9      F’nofs Ottubru 1999, ir-rikorrent informa lill-Parlament bil-ħlas ta’ l-allowance tal-Lussemburgu.

10      B’deċiżjoni tat-22 ta’ Ottubru 1999, il-Parlament, skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, naqqas l-ammont ta’ l-allowance rduppjata għat-tfal prevista mir-Regolamenti b’ammont ugwali ta’ l-allowance tal-Lussemburgu, b’effett mill-1 ta’ Diċembru 1998.

11      B’deċiżjoni ta’ l-20 ta’ Settembru 2000, l-allowance rduppjata għat-tfal ingħatat għal perijodu ulterjuri bejn l-1 ta’ Lulju 2000 u t-30 ta’ Ġunju 2003. L-ammont ta’ l-allowance rduppjata għat-tfal previst mir-Regolamenti tnaqqas, b’deċiżjoni tat-18 ta’ Settembru 2000, b’ammont daqs l-allowance tal-Lussemburgu.

12      B’deċiżjoni ta’ l-1 ta’ Lulju 2003, l-allowance rduppjata għat-tfal ingħatat għal perijodu ulterjuri bejn l-1 ta’ Lulju 2003 u t-30 ta’ Ġunju 2006.

13      Sadanittant, b’ittra ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003, ir-rikorrent ikkontesta l-prinċipju ta’ tnaqqis ta’ l-allowance tal-Lussemburgu min-naħa tal-Parlament b’dawn l-argumenti:

“ Kif diġà osservajt [fit-]28 ta’ Mejju 2003, l-allowance ma tingħatax lili iżda lil ibni […], minkejja li tingħata lili bħala r-rappreżentant legali tiegħu. M’għandux ikun hemm tnaqqis skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti mill-allowance rduppjata għat-tfal li tingħata lili bħala parti mir-remunerazzjoni tiegħi skond l-Artikolu 67(3).

Dan jirriżulta, min-naħa l-waħda, mill-fatt li dawn huma żewġ persuni intitolati (persuni legali) distinti u, min-naħa l-oħra, mill-fatt li l-allowance hija għajnuna awtonoma u mhux ‘allowance’.

Fl-aħħar nett, l-imsemmi allowance lanqas ma hija ta’ ‘l-istess natura’: l-allowance prevista skond l-Artikolu 67(3) isservi biex itaffi l-ispejjeż kbar li għandu l-uffiċjal, filwaqt li l-allowance hija allowance ta’ għajnuna għall-persuna b’diżabbiltà.”

14      Minkejja dan, b’deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003 il-Parlament applika t-tnaqqis.

15      B’ittra tat-13 ta’ Awissu 2003, ir-rikorrent ressaq ilment, fis-sens ta’ l-Artikolu 90(2) tar-Regolamenti, kontra d-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003. Dan l-appell ġie miċħud b’ittra tal-Parlament li kienet iġġib id-data ta’ l-10 ta’ Novembru 2003.

16      Fit-28 ta’ April 2004 – wara li ġie rreġistrat l-appell relatat ma’ din il-kawża – il-Parlament, b’kunsiderazzjoni ta’ l-ammont aġġustat ta’ l-allowance tal-Lussemburgu, adotta deċiżjoni rigward it-tnaqqis skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti. Fit-8 ta’ Ġunju 2004, ir-rikorrent ressaq ilment kontra d-deċiżjoni tat-28 ta’ April 2004, li ġie miċħud b’deċiżjoni tal-Parlament tal-15 ta’ Settembru 2004.”

9.     B’att li wasal fir-Reġistru tal-Qorti tal-Prim’Istanza fit-2 ta’ Frar 2004, l-appellant ressaq rikors quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza. Permezz tiegħu, l-appellant talab li tiġi annullata d-deċiżjoni tal-konvenut tas-26 ta’ Ġunju 2003, kif ukoll id-deċiżjoni dwar l-ilment li ġiet adottata mill-konvenut f’dan ir-rigward fl-10 ta’ Novembru 2003, u li l-Parlament jiġi ordnat iħallsu lura l-ammonti kollha tar-remunerazzjoni tiegħu li inġustament ma tħallsux lilu, miżjuda bl-interessi bir-rata preskritta mil-liġi.

10.   Fir-replika, l-appellant ifformula mill-ġdid it-tieni kap tat-talbiet tiegħu u talab li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha:

“tannulla r-rifjut impliċitu tat-talba tiegħu magħmula fl-4 ta’ Ġunju 2003, […] intiża għall-ħlas lura ta’ l-allowance rduppjata għat-tfal li inġustament ma tħallsitx fl-imgħoddi, kif ukoll id-deċiżjoni dwar l-ilment adottata mill-konvenut fl-10 ta’ Novembru 2003.

tannulla d-deċiżjoni tal-konvenut tat-28 ta’ April 2004, li permezz tagħha l-għajnuna speċjali għal persuni b’diżabbiltà serja, imħallsa minn sors ieħor lil bin l-appellant […], hija deskritta bħala “allowance ta’ l-istess natura” fis-sens ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, rigward l-allowance rduppjata għat-tfal […], kif ukoll id-deċiżjoni dwar l-ilment adottata mill-konvenut fil-15 ta’ Settembru 2004;

tordna lill-konvenut iħallas id-danni lill-appellant, bl-interessi legali, fuq il-parti tar-remunerazzjoni li ma tħallsitx lilu inġustament mill-1 ta’ Diċembru 1998 fl-għamla ta’ allowance rduppjata għat-tfal.”

11.   Il-Qorti tal-Prim’Istanza ċaħdet ir-rikors. Fir-rigward tal-kap ta’ talbiet intiż sabiex il-Parlament jiġi ordnat iħallas lura ammonti partikolari, il-Qorti tal-Prim’Istanza ċaħdet ir-rikors bħala inammissibbli. It-talba biex il-Parlament jiġi ordnat iħallas ammonti partikolari hija inammissibbli inkwantu l-Qorti tal-Prim’Istanza, fil-kuntest ta’ rikors ippreżentat skond l-Artikolu 93 tar-Regolamenti, mhijiex kompetenti li timponi inġunzjonijiet fuq l-istituzzjonijiet Komunitarji. Fil-fatt, skond l-Artikolu 233 KE, f’każ ta’ annullament ta’ att legali, l-istituzzjoni kkonċernata għandha tieħu l-miżuri meħtieġa sabiex teżegwixxi s-sentenza.

12.   Fir-rigward tat-talba inkluża fir-replika, li ġiet ifformulata mill-ġdid, intiża sabiex il-Parlament jiġi ordnat iħallas id-danni sostnuti mill-appellant, il-Qorti tal-Prim’Istanza kkonstatat li din hija talba għall-ħlas tad-danni fis-sens ta’ l-Artikolu 235 KE. Madankollu, peress li s-suġġett tar-rikors huwa ddefinit bl-att li jintroduċi r-rikors, dan ma jistax jiġi mmodifikat waqt ir-replika.

13.   Il-Qorti tal-Prim’Istanza qieset li r-rikors għal annullament kien esklużivament kontra d-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003. Il-Qorti tal-Prim’Istanza ċaħdet din id-domanda bħala infondata. Il-Parlament qies pustament li l-allowance tal-Lussemburgu tikkostitwixxi allowance ta’ l-istess natura fis-sens ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, li għandha jitnaqqas mill-allowance rduppjata għat-tfal skond dawn ir-Regolamenti.

IV – L-appell

14.   L-appellant iressaq tliet aggravji. Bl-ewwel u bit-tieni aggravji, huwa jilmenta li ċerti talbiet, inklużi fir-rikors ta’ l-ewwel istanza, ma tqisux jew ġew miċħuda; fit-tielet aggravju huwa jilmenta l-ksur ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti tal-Persunal ta’ l-uffiċjali.

15.   L-appellant qed jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha,

“1.      tannulla s-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza (l-Ewwel Awla) tal-25 ta’ Jannar 2006, kawża T-33/04, Weißenfels vs Il-Parlament Ewropew, mogħtija fil-31 ta’ Jannar 2006;

2.      tannulla d-deċiżjoni tal-konvenut tas-26 ta’ Ġunju 2003, li permezz tagħha ġie deċiż li mill-allowance rduppjata għat-tfal dipendenti ta’ l-appellant, skond l-Artikolu 67(3) tar-Regolamenti tiġi mnaqqsa l-għajnuna speċjali għall-persuni b’diżabbiltà serja mħallsa minn sorsi oħra lil ibnu Frederik.

3.      tannulla r-rifjut impliċitu tal-konvenut li jħallas lill-appellant, skond it-talba tiegħu ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003, l-allowance rduppjata għat-tfal inġustament miżmma fl-imgħoddi.

4.      tannulla d-deċiżjoni tal-konvenut tat-28 ta’ April 2004, li permezz tagħha l-għajnuna speċjali għall-persuni b’diżabbiltà serja mħallsa minn sors ieħor lil iben l-appellant Frederik ġiet deskritta bħala “allowance ta’ l-istess natura” fis-sens ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, meta mqabbla ma’ l-allowance rduppjata għat-tfal dipendenti mogħtija lill-appellant.

5.      tordna li l-konvenut għandu jħallas lill-appellant id-danni sostnuti minħabba li parti mir-remunerazzjoni tiegħu ġiet miżmuma inġustament mill-1 ta’ Diċembru 1998 minħabba l-allowance rduppjata għat-tfal dipendenti (sussidjarjament: l-interessi bir-rata legali).

6.      tordna li l-konvenut għandu jiġi kkundannat ibati l-ispejjeż taż-żewġ istanzi, inklużi l-ispejjeż sostnuti mill-appellant.”

16.   Il-Parlament Ewropew jitlob li l-Qorti tal-Ġustizzja jogħġobha,

1.      tiċħad l-appell mis-sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza, peress li l-aggravji ta’ l-appell huma parzjalment irrilevanti, inammissibbli u infondati,

2.      tordna li r-rikorrent għandu jbati l-ispejjeż ta’ l-appell.

V –    L-evalwazzjoni

17.   Huwa xieraq li nibda l-eżami tiegħi bit-tielet aggravju ta’ l-appell. Fil-fatt, skond il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, appell minn sentenza tal-Qorti tal-Prim’Istanza għandu jiġi rrifjutat anki meta l-aggravju tas-sentenza appellata jkun ksur tad-dritt Komunitarju, iżda d-dispożittiv ta’ l-istess sentenza jidher fondat għal raġunijiet oħra (3). Għaldaqstant, jekk jirriżulta li r-rikorrent m’għandu l-ebda dritt li jieħu l-allowance tal-familja fit-totalità tiegħu, l-ewwel u t-tieni aggravji ma jibqgħux rilevanti, peress li d-dispożittiv tas-sentenza jirriżulta f’kull każ li huwa fondat.

A –     Dwar l-interpretazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti

18.   Fil-kuntest tat-tielet aggravju ta’ l-appell, l-appellant isostni li l-Qorti tal-Prim’Istanza, fl-interpretazzjoni tagħha tal-kunċett ta’ “allowances ta’ l-istess natura mħallsa minn sors ieħor” ma qisitx li l-Artikolu 67(2) jeżiġi l-istess natura f’sens doppju, jiġifieri mil-lat formali u mil-lat sostanzjali. Biex tkun “allowance ta’ l-istess natura”, l-allowance mħallsa minn sors ieħor għandha tikkonsisti f’allowance addizzjonali għar-remunerazzjoni, bħalma huma l-allowances tal-familja ta’ l-uffiċjal. Dan jirriżulta mill-istess kliem ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, fejn jintuża l-kunċett ta’ “allowance”; l-allowance tal-Lussemburgu mhijiex allowance addizzjonali għar-remunerazzjoni, fil-fatt għaliha lanqas biss jintuża l-kunċett ta’ “allowance”, iżda titqies bħala “għajnuna speċjali”. L-appellant jirreferi wkoll għas-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja Il-Kummissjoni vs Il-Belġju(4) u Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja(5). Is-sentenza appellata tqis inġustament bħala irrilevanti, għall-finijiet ta’ l-applikazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, il-fatt li l-għajnuna nazzjonali tħallset indipendentement minn relazzjoni ta’ xogħol, lil kull persuna li hija residenti fl-Istat Membru.

19.   Skond l-appellant, mil-lat sostanzjali huma mhumiex ta’ l-istess natura, peress li dawk intitolati għaż-żewġ allowances mhumiex l-istess persuna. Mhuwiex l-uffiċjal li huwa intitolat għall-allowance nazzjonali iżda ibnu. M’għandux jitiqies min fil-fatt qed jieħu l-allowance, iżda min huwa intitolat għalih.

20.   Għaldaqstant, għandu jiġi eżaminat jekk il-Qorti tal-Prim’Istanza interpretatax b’mod żbaljat l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti meta qieset – billi tat importanza, fil-evalwazzjoni ta’ jekk l-allowances għandhomx l-istess natura, biss lill-ispirtu u l-għan tagħhom – bħala allowance ta’ l-istess natura skond l-imsemmija dispożizzjoni anki allowance li ma jingħatax b’konnessjoni ma’ attività ta’ xogħol.

1.      Dwar ir-rabta bejn l-allowance u r-remunerazzjoni

21.   Fil-punt 52 tas-sentenza appellata, il-Qorti tal-Prim’Istanza tosserva li l-argument ta’ l-appellant ma jistax jintlaqa’, jiġifieri li ż-żewġ allowances kkontestati mhumiex ta’ l-istess natura peress li l-allowance prevista mir-Regolamenti tiġi miżjuda mal-paga ta’ l-uffiċjal, filwaqt li l-għajnuna nazzjonali titħallas lit-tifel b’diżabbiltà indipendentement minn attività ta’ xogħol tal-ġenituri. Sabiex jiġi evalwat jekk iż-żewġ allowances ikkontestati f’din il-kawża humiex ta’ l-istess natura, il-kriterju deċiżiv huwa pjuttost l-ispirtu u l-għan ta’ l-allowance mħallsa. B’dan il-mod, għandhom importanza l-ispejjeż li ġejjin mill-ħtiġijiet ta’ kura u ta’ għajnuna lil persuna b’diżabbiltà serja.

22.   Għaldaqstant, skond is-sentenza appellata, għall-finijiet ta’ l-applikazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, mhuwiex rilevanti jekk l-allowance nazzjonali tingħatax b’konnessjoni ma’ remunerazzjoni jew indipendentement minnha. Wieħed għandu jaqbel mar-rikorrent li din il-konklużjoni mhijiex imposta mill-kliem tal-verżjoni bil-Ġermaniż. F’din il-verżjoni, fil-fatt, tissemma l-kelma “Zulage”.(6) Dan il-kunċett jista’ jinftiehem fis-sens li hija allowance li tiġi miżjuda ma’ allowance oħra – f’dan il-kuntest, mal-paga – bl-istess mod bħall-allowance li minnha titnaqqas l-allowance mħallsa minn sors ieħor tikkostitwixxi allowance addizzjonali mal-paga ta’ l-uffiċjal. Għaldaqstant, it-test tar-Regolamenti, almenu fil-verżjoni bil-Ġermaniż, ma’ l-ewwel daqqa t’għajn jista’ definittivament jinftiehem fis-sens li allowance jkollha l-istess natura biss jekk tkun “addizzjonali” għall-paga.

23.   Din l-interpretazzjoni litterali, madankollu, mhijiex l-unika waħda possibbli. Il-kunċett ta’ “allowance” jista’ jintuża wkoll b’mod ġenerali u jista’ jinftiehem b’tali mod li jinkludi anki dawk l-allowances li ma jitħallsux b’konnessjoni ma’ remunerazzjoni.

24.   Għalhekk, l-interpretazzjoni teleoloġika għandha importanza deċiżiva. Wieħed għandu jaqbel mal-Parlament li jekk il-kunċett ta’ “Zulage”, skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, jiġi interpretat bħala addizzjonali għall-paga, f’ħafna każijiet din id-dispożizzjoni ma tkunx effettiva. Fil-fatt, bħala regola ġenerali, m’hemmx allowances addizzjonali għall-paga ta’ l-uffiċjal, imħallsa minn sors ieħor, ħlief fil-każ li dan jeżerċita attività sekondarja. Għalhekk, jekk tiġi aċċettata din l-interpretazzjoni, l-Artikolu 67(2) jinkludi biss l-allowance addizzjonali mal-paga tal-konjuġi ta’ l-uffiċjal.

25.   Ostakolu determinanti għal interpretazzjoni ta’ l-allowance biss bħala allowance addizzjonali mal-paga huwa l-kunsiderazzjoni li din l-interpretazzjoni tinvolvi differenza fit-trattament ta’ l-uffiċjali, li jiddependu fuq l-organizzazzjoni tas-sistemi ta’ għajnuna lill-familji previsti fl-Istati Membri. L-uffiċjal li l-konjuġi tiegħu jaħdem fi Stat Membru li jħallas allowance addizzjonali għat-tfal b’diżabbiltà taħt l-għamla ta’ allowance addizzjonali għall-paga, jitnaqqaslu dan il-ħlas mill-allowance mogħti mill-Komunità. Iżda l-uffiċjal li, għal ibnu diżabbli, jirċievi allowance nazzjonali minn Stat Membru li ma organizzax dan il-ħlas fl-għamla ta’ allowance addizzjonali għall-paga, iżda li jissuġġettah għar-rekwiżit tar-residenza, ma jitnaqqaslux dan il-ħlas mill-allowance mogħtija mill-Komunità u għalhekk jirċievi l-allowance darbtejn. Tali differenza fit-trattament ta’ l-uffiċjali, li tiddependi mill-organizzazzjoni tad-diversi sistemi nazzjonali, mhijiex iġġustifikata.

26.   Għaldaqstant, huwa aktar adatt – kif tabilħaqq għamlet il-Qorti tal-Prim’Istanza fis-sentenza tagħha – li l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti jiġi interpetat b’tali mod li tiġi evitata tali differenza fit-trattament ta’ l-uffiċjali, biex b’hekk tingħata importanza mhux lill-istess natura f’termini formali, iżda lill-istess natura f’termini sostanzjali, jiġifieri lill-ispirtu u l-għanijiet ta’ l-allowance.

27.   Anki s-sentenzi tal-Qorti tal-Ġustizzja, fis-sentenzi Il-Kummissjoni vs Il-Belġju(7) u Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja(8) ma jipprekludux, bil-kontra ta’ dak li jsostni r-rikorrent, tali interpretazzjoni. F’dawn is-sentenzi, il-Qorti tal-Ġustizzja ddeċidiet li “l-Artikolu 67(2) huwa applikabbli biss meta jkun hemm, fil-konfront ta’ l-Istat Membru li l-leġiżlazzjoni tiegħu tinkludi, bħala regola ġenerali, id-dritt għall-allowances nazzjonali għal wild li jista’ jibbenefika minn allowances skond ir-Regolamenti, rabta simili għas-sitwazzjonijiet li jagħtu dritt għal allowances skond ir-Regolamenti”.(9)

28.   Il-Qorti tal-Ġustizzja stabbilixxiet ukoll li “l-allowances ta’ l-istess natura li, skond [l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti tal-Persunal], għandhom jitnaqqsu mill-allowances tal-familja tar-Regolamenti […] huma dawk imħallsa għal attività ta’ xogħol irremunerat”.(10)

29.   Peress li s-sentenza appellata qieset li la l-fatt li l-allowance nazzjonali ma tingħatax b’konnessjoni ma’ attività ta’ xogħol, iżda biss fuq il-bażi ta’ residenza u lanqas il-fatt li mart l-uffiċjal ma hija involuta fl-ebda impjieg remunerat ma kienu rilevanti, jider prima facie li hija f’kontradizzjoni mas-sentenzi li ssemmew iktar ’il fuq.

30.   Jekk, madankollu, jitqies il-kuntest li fih ingħataw is-sentenzi Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja u Il-Kummissjoni vs Il-Belġju, bil-kontra ta’ din l-ewwel impressjoni, jidher li ma hemm l-ebda kontradizzjoni. Dawn is-sentenzi kienu ngħataw wara proċeduri għal nuqqas ta’ Stat li jwettaq obbligu, fejn il-Kummissjoni ressqet ilment dwar liġijiet nazzjonali li kienu jistabbilixxu li l-allowance tal-familja ma kienx tingħata għal wild fejn wieħed mill-ġenituri kien qed jirċievi allowance simili għall-allowance tal-familja min-naħa tal-Komunità Ewropea. Għalhekk, il-leġiżlazzjoni nazzjonali kienet tinkludi regola kontra l-kumulu li hija simili għall-Artikolu 67(2). Din ir-regola kienet tistabbilixxi bħala regola ġenerali li l-obbligu li jingħata l-ħlas kien qed jiġi ttrasferit fuq il-Komunità. Ir-rabta bejn is-sistema ġuridika nazzjonali u dik Komunitarja, ma kienet tinkludi l-ebda regola dwar il-prijorità, jiġifieri dispożizzjoni li tistabbilixxi liema sistema hija prevalenti fir-rigward ta’ ħlas. Il-Qorti tal-Ġustizzja għalhekk, intalbet tistabbilixxi jekk l-Artikolu 67(2) kienx jipprekludi regola nazzjonali kontra l-kumulu u, għaldaqstant, jekk l-Artikolu 67(2) kienx jirriżulta f’obbligi imposti fuq l-Istati Membri.

31.   Għalhekk, is-suġġett ta’ dawk il-kawżi ma kienx l-interpretazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti meta jiġi limitat id-dritt ta’ uffiċjal Ewropew minħabba l-applikazzjoni tar-regola kontra l-kumulu inkluża fl-imsemmija dispożizzjoni, iżda l-kwistjoni relatata ma’ liema sistema – dik nazzjonali jew dik Komunitarja – tieħu prijorità biex tħallas. F’dawk il-proċeduri, il-Kummissjoni ddeduċiet, mill-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, obbligu għall-Istati Membri ta’ prijorità fil-ħlas ta’ l-allowances, bil-konsegwenza li l-Komunità setgħet għaldaqstant tinvoka r-regola kontra l-kumulu u ma tibqax obbligata li tħallas.

32.   L-Avukat Ġenerali Mischo, fil-konklużjonijiet tiegħu li ġew ippreżentati f’dawn iż-żewġ kawżi, kien ippropona li ma tiġix dedotta regola ta’ prijorità mill-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti. Fil-fehma tiegħu, l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti huwa biss klawżola kontra l-kumulu. Din għandha tidħol fis-seħħ biss fil-każ li effettivament jitħallsu s-sussidji tal-familja skond il-leġiżlazzjoni nazzjonali. Bil-kontra, minn din id-dispożizzjoni ma tirriżulta l-ebda limitazzjoni għall-awtonomija ta’ l-Istati Membri meta jiġu biex iħallsu l-għajnuna soċjali.(11)

33.   Madankollu, il-Qorti tal-Ġustizzja ma laqgħetx il-konklużjonijiet ta’ l-Avukat Ġenerali, izda fis-sentenzi tagħha kkonstatat li l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti jinkludi anki dispożizzjoni dwar il-prijorità. Skond it-teżi tal-Qorti tal-Ġustizzja, minħabba din ir-regola ta’ prijorità, Stat Membru jkun qed jikser l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti jekk f’każ li l-konjuġi ta’ uffiċjal Ewropew iwettaq impjieg b’salarju, jeskludi l-ħlas ta’ allowances tal-familja previsti mil-leġiżlazzjoni nazzjonali minħabba l-ħlas previst mir-Regolamenti.(12) Għaldaqstant, id-deċiżjonijiet tal-Qorti tal-Ġustizzja f’dan il-kuntest, dwar id-definizzjoni ta’ “l-istess natura ta’ l-allowance”, kienu jikkonċernaw l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti bħala dispożizzjoni ta’ prijorità.

34.   Id-definizzjoni ta’ “l-istess natura ta’ l-allowance” li hija rilevanti fil-kamp ta’ applikazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) inkwantu regola ta’ prijorità m’għandhiex neċessarjament tiġi trasposta għad-definizzjoni ta’ dan il-kunċett fil-kuntest ta’ l-Artikolu 67(2) bħala klawżola kontra l-kumulu. Bil-kontra, fil-kuntest ta’ l-Artikolu 67(2) bħala klawżola kontra l-kumulu, għandha tingħata interpretazzjoni sostanzjali ta’ din ir-regola. B’dan il-mod biss huwa possibbli li tiġi evitata – kif diġà għidt iktar ’il fuq – differenza fit-trattament ta’ l-uffiċjali. It-teżi proposta mill-Avukat Ġenerali Micho, li l-Artikolu 67(2) japplika biss bħala klawżola kontra l-kumulu u mhux ukoll bħala dispożizzjoni ta’ prijorità, kienet tevita tali diskrepanza fl-interpetazzjoni tal-kunċett in kwistjoni skond jekk l-Artikolu 67(2) jitqiesx bħala dispożizzjoni ta’ prijorità jew bħala klawżola kontra l-kumulu.

35.   Għaldaqstant, fil-kamp ta’ applikazzjoni ta’ l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti inkwantu klawżola kontra l-kumulu, biex tkun aċċertata “l-istess natura” jitqies biss il-kriterju sostanzjali li l-allowance għandha l-istess spirtu u l-istess għanijiet.

2.      Dwar l-istess natura sostanzjali ta’ l-allowance

36.   Rigward l-evalwazzjoni ta’ l-istess natura sostanzjali ta’ l-allowance, l-appellant isostni li s-sentenza appellata ma tqisx il-fatt li dak li huwa intitolat għall-allowance nazzjonali mhuwiex l-uffiċjal, iżda ibnu, u li l-allowance titħallas lill-uffiċjal biss bħala r-rappreżentant legali ta’ ibnu minorenni.

37.   Madankollu, il-Qorti tal-Prim’Istanza ġustament iddeċidiet li l-klassifikazzjoni formali ta’ l-allowance ma tistax tkun deċiżiva. Bil-kontra, għandu jiġi vverifikat fl-aħħar mill-aħħar min se jibbenefika mill-allowance. F’dan il-każ, il-benefiċċjarju, minkejja l-intitolament formali tad-dritt, mhuwiex biss l-iben, iżda anki l-missier. Dawn l-allowances, fil-fatt, fl-aħħar mill-aħħar jibbenefikaw lill-uffiċjal, billi jnaqqsulu s-somom neċessarji biex imantni lil ibnu u b’hekk inaqqsu, konsegwentement, l-ispejjeż tal-manteniment tal-missier.(13) Għaldaqstant, it-tielet aggravju mhuwiex fondat.

3.      Il-konklużjonijiet limitati għall-aggravju li ġie evalwat iktar ’il fuq

38.   Fil-qosor, għandu jitqies li s-sentenza appellata applikat b’mod korrett l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti meta qieset li l-Parlament seta’ jnaqqas il-ħlasijiet mogħtija fuq il-bażi tad-dritt tal-Lussemburgu mill-allowance rduppjata għat-tfal prevista mir-Regolamenti.

39.   Għalhekk, anki jekk l-aggravji l-oħra ta’ l-appellant kienu fondati, il-konklużjoni li waslet għaliha s-sentenza appellata xorta hija korretta, u l-aggravji l-oħra issa huma irrilevanti. Minkejja dan, huwa xieraq li jiġu evalwati fil-każ li l-Qorti tal-Ġustizzja, fir-rigward tat-tielet aggravju li għadu kif ġie evalwat, tasal għal konklużjoni differenti.

B –    Dwar ir-rifjut ta’ diversi talbiet inklużi fir-rikors ta’ l-ewwel istanza

40.   Fil-kuntest ta’ l-ewwel aggravju tiegħu, l-appellant jilmenta li l-Qorti tal-Prim’Istanza wettqet żball ta’ liġi għaliex ma qisitx li b’kollox ġew ikkontestati tliet deċiżjonijiet differenti. Bit-tieni aggravju, l-appellant jilmenta li s-sentenza appellata ċaħdet bħala inammissibbli t-talba tiegħu għad-danni minħabba t-telf ta’ l-interessi.

41.   Bil-kontra ta’ dak li qies il-Parlament, l-imsemmija aggravji mhumiex inammissibbli minħabba nuqqas ta’ preġudizzju għall-interessi ta’ l-appellant. L-interessi ta’ l-appellant jistgħu jkunu ppreġudikati kemm mir-rifjut tat-talba għall-ħlas ta’ l-interessi, kif ukoll min-nuqqas ta’ kunsiderazzjoni tat-talbiet intiżi għall-annullament ta’ deċiżjonijiet ulterjuri min-naħa tal-Parlament.

1.      Dwar l-aggravju bbażat fuq nuqqas ta’ kunsiderazzjoni ta’ ċerti talbiet

42.   Bl-ewwel aggravju, l-appellant jilmenta li l-Qorti tal-Prim’Istanza naqset milli tqis li b’kollox ġew ikkontestati tliet deċiżjonijiet awtonomi, jiġifieri dik tas-26 ta’ Ġunju 2003, ir-rifjut impliċitu tat-talba ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003, kif ukoll id-deċiżjoni tat-28 ta’ April 2004. Il-Qorti tal-Prim’Istanza kienet qieset, inġustament skond l-appellant, li r-rikors għall-annullament min-naħa tar-rikkorent kien fil-konfront biss tad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003.

43.   L-ewwel nett, għandu jiġi vverifikat jekk dan l-aggravju jistax jintlaqa’ minħabba l-fatt li r-rikorrent irtira l-imsemmija talbiet waqt is-seduta quddiem il-Qorti tal-Prim’Istanza. Fil-punt 31 tas-sentenza appellata jingħad li “waqt is-seduta, l-appellant ammetta li d-diversi talbiet għal annullament li saru matul ir-rikors u matul ir-replika kellhom l-istess suġġett, jiġifieri l-annullament tad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003”. Din il-formulazzjoni tal-Qorti tal-Prim’ Istanza, madankollu, ma tistax tiġi użata bħala bażi għall-argument li r-rikorrent, fir-rigward dawn it-talbiet, irtira formalment parti mill-appell tiegħu. Lanqas ma jirriżulta mill-proċess tas-seduta li r-rikorrent iddikjara li rtira parzjalment l-appell tiegħu. Għaldaqstant, imiss li jiġi evalwat l-ewwel aggravju.

44.   Bid-deċiżjoni tat-28 ta’ April 2004, il-Parlament wara li tressaq ir-rikors fit-2 ta’ Frar 2004, adotta, fid-dawl ta’ l-ammont aġġustat ta’ l-allowance tal-Lussemburgu, deċiżjoni ġdida rigward it-tnaqqis skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti.

45.   Rigward din id-deċiżjoni, is-sentenza appellata, fil-punt 31, tafferma li hija essenzjalment l-istess bħad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003. Din id-deċiżjoni sempliċement tikkonferma d-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003 u r-rikors għal annullament ma jistax jitqies li huwa mressaq kontriha.

46.   Din l-affermazzjoni tal-Qorti tal-Prim’Istanza ma jidhirlix li hija eżatta. Bid-deċiżjoni tat-28 ta’ April 2004 reġa’ ġie deċiż, b’seħħ għall-futur, fir-rigward tat-tnaqqis skond l-Artikolu 67(2) tar-Regolamenti, fid-dawl ta’ l-ammont aġġustat ta’ l-allowance tal-Lussemburgu. Barra minn hekk, din id-deċiżjoni hija minnha nfisha ta’ preġudizzju: anki fil-każ li d-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003 tiġi annullata, din id-deċiżjoni jkompli jkollha effett għall-perijodu mit-28 ta’ April 2004. Għalhekk huwa wkoll fl-interess ta’ l-appellant li jaġixxi f’dak li jirrigwarda l-annullament tad-deċiżjoni tat-28 ta’ April 2004.

47.   Barra minn hekk, din it-talba kienet ammissibbli, b’mod eċċezzjonali, minkejja li ġiet ippreżentata biss waqt ir-replika.

48.   Skond il-ġurisprudenza tal-Qorti tal-Ġustizzja, it-talba għall-annullament ta’ deċiżjoni li ġiet adottata wara li tressaq ir-rikors hija ammissibbli jekk tkun sempliċi estensjoni tad-deċiżjoni preċedenti; ikun kontra amministrazzjoni tajba tal-ġustizzja u kontra rekwiżit ta’ ekonomija proċesswali li rikorrent jiġi obbligat jippreżenta rikors ġdid kontra d-deċiżjoni l-ġdida(14).

49.   Tqum il-kwistjoni jekk din il-ġurisprudenza tistax tkun applikabbli anki fil-każ ta’ lmenti rigward l-uffiċjali peress li f’dawn l-ilmenti t-twettiq ta’ proċedura ta’ lment jikkostitwixxi kundizzjoni għall-ammissibbiltà tar-rikors. Anki f’din l-ipoteżi, madankollu, il-prinċipju ta’ l-ekonomija proċesswali jimponi li r-rikorrent ma jiġix rinvijat għal proċedura oħra sakemm it-twettiq ta’ proċedura ta’ lment ma tkunx indispensabbli. Dan ikun il-każ meta d-deċiżjoni amministrattiva li tkun koperta mir-rikors tillimita ruħha li temenda jew tissostitwixxi deċiżjoni li kontra tagħha diġà twettqet proċedura ta’ lment. Huwa wkoll meħtieġ li l-pożizzjoni li tieħu l-amministrazzjoni fil-proċedura legali turi li proċedura ta’ lment mhux se jkollha eżitu favorevoli.

50.   Barra minn hekk, l-appellant josserva li s-sentenza appellata inġustament injorat li r-rifjut impliċtu tat-talba ta’ l-appellant ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003 hija deċiżjoni awtonoma, li kienet is-suġġett tar-rikors ta’ annullament.

51.   F’dan ir-rigward, fil-punt 30, is-sentenza appellata tafferma li s-suġġett tar-rifjut impliċitu tat-talba ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003 huwa l-istess bħal dak tad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003, b’tali mod li t-talba għall-annullament tagħha ma tistax tiġi mifruda minn dik għall-annullament tad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003.

52.   Din il-konstatazzjoni li għamlet is-sentenza appellata, fl-aħħar mill-aħħar, lanqas ma hija konvinċenti. Is-suġġett taż-żewġ talbiet mhuwiex l-istess. Fil-fatt, bit-talba tiegħu ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003 l-appellant kien talab il-ħlas ta’ l-allowance rduppjata għat-tfal li ġiet miżmuma inġustament fl-imgħoddi. Għaldaqstant, din it-talba tmur lil hinn mill-annullament tad-deċiżjoni tas-26 ta’ Ġunju 2003, li permezz tagħha ġie deċiż it-tnaqqis ta’ l-allowance tal-Lussemburgu. Fil-fatt, preċedentement, bid-deċiżjonijiet tat-22 ta’ Ottubru 1999 u tat-18 ta’ Settembru 2000, diġà kien deċiż tnaqqis ta’ l-allowance tal-Lussemburgu. It-talba ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003 intiża għall-ħlas ta’ allowances għat-tfal li ġew miżmuma fl-imgħoddi tista’ tikkonċerna wkoll il-perijodi qabel is-26 ta’ Ġunju 2003 u għalhekk tikkostitwixxi suġġett awtonomu fi ħdan ir-rikors.

53.   Madankollu, l-ewwel aggravju ma jiġġustifikax l-annullament tas-sentenza appellata peress li t-talba dwar ir-rifjut impliċitu tat-talba ta’ l-4 ta’ Ġunju 2003 kienet ammissibbli għal raġuni oħra. Fil-fatt, hija ġiet ippreżentata biss waqt ir-replika u, għaldaqstant, wara li kien għalaq it-terminu rilevanti.

2.      Dwar it-talba għad-danni

54.   Bit-tieni aggravju, l-appellant jilmenta li t-talba tiegħu għad-danni kkawżati mit-telf ta’ l-interessi ġiet miċħuda mis-sentenza appellata, peress li din ta’ l-aħħar qieset li t-talba ġiet ippreżentata wara li għalaq it-terminu.

55.   Fil-punt 26, is-sentenza appellata tafferma li t-talba tar-rikkorent għad-danni dovuti minħabba t-telf ta’ l-interessi bir-rata ta’ l-interessi legali, hekk kif ġiet ifformulata mill-ġdid fir-replika, tikkostitwixxi talba għad-danni, li kellha tiġi ppreżentata fir-rikors u li għalhekk kellha tiġi miċħuda peress li ġiet ippreżentata wara li għalaq it-terminu rilevanti, billi ġiet ippreżentata biss waqt ir-replika.

56.   Jekk wieħed jifliha sew, din l-affermazzjoni ma treġix taħt stħarriġ ġuridiku. Huwa minnu li, skond l-Artikolu 21 ta’ l-Istatut tal-Qorti tal-Ġustizzja, ir-rikors għandu diġà jinkludi t-talbiet u li, bħala regola ġenerali, ma jistgħux jiġu ppreżentati talbiet ġodda sussegwentement. Madankollu, it-talba għall-interessi fuq l-allowance rduppjata għat-tfal, permezz ta’ interpretazzjoni, tista’ titqies li hija impliċita fir-rikors stess u għalhekk li ġiet ippreżentata f’waqtha. Fil-fatt, fir-rikors, l-appellant kien diġà talab li l-konvenut jiġi ordnat iħallaslu l-partijiet kollha tar-remunerazzjoni tiegħu li ġew inġustament miżmuma, flimkien ma’ l-interessi legali. Huwa minnu li r-rikorrent b’din it-talba ma kienx talab, espliċitament, il-ħlas ta’ l-interessi bħala ħlas għad-danni. Madankollu, dan il-punt ma jistax ikun determinanti. Għaldaqstant, it-talba inkluża fir-replika m’għandhiex tiġi evalwata bħala talba ġdida, iżda sempliċement bħala preċiżazzjoni tat-talba oriġinali li diġà kienet ifformulata f’termini biżżejjed preċiżi fir-rikors, iżda ma kinitx espliċitament imsejħa talba għad-danni. It-talba li ġiet ippreżentata fir-replika, għalhekk, ma tmurx lilhinn mit-talba oriġinali, iżda bil-kontra għandha suġġett iktar limitat peress li ma terġax tipproponi li l-Parlament jiġi ordnat iħallas l-allowance għat-tfal li huwa ma ħallasx.

57.   Din it-talba hija wkoll ammissibbli għall-bqija. Il-Qorti tal-Prim’Istanza ġustament qieset li, bħala regola ġenerali, l-imħallfin Komunitarji ma jistgħux jimponu inġunzjonijiet fuq l-istituzzjonijiet Komunitarji; skond l-Artikolu 233 KE, f’każ ta’ annullament ta’ att ġuridiku, l-istituzzjoni kkonċernata għandha tieħu l-passi meħtieġa biex teżegwixxi s-sentenza.

58.   L-Artikolu 91 tar-Regolamenti, madankollu, jistabbilixxi li fl-ilmenti fil-qasam tas-servizz pubbliku ta’ natura finanzjarja, il-Qorti tal-Ġustizzja għandha ġurisdizzjoni sħiħa.

59.   Fil-kuntest tal-kawżi tas-servizz pubbliku, il-Qorti tal-Prim’Istanza solviet b’modi differenti l-kwistjoni rigward l-ammissibbiltà ta’ talbiet biex l-istituzzjonijiet jiġu ordnati jħallsu l-allowances li ma ħallsux, bħal per eżempju l-allowances tal-familja jew l-allowance ta’ kuljum.(15)

60.   Il-Parlament huwa tal-fehma li l-kunċett ta’ kawża ta’ natura finanzjarja għandu jiġi interpretat b’mod restrittiv u li dan jinkludi biss ir-rikors ta’ talbiet għad-danni. Fil-fehma tiegħu, din il-kawża rigward l-allowance rduppjata għat-tfal mhijiex inkluża, peress li fil-każ li jintlaqa’ r-rikors – b’mod differenti mir-rikorsi għall-ħlas tad-danni – il-Qorti tal-Prim’Istanza ma jkollha l-ebda diskrezzjoni fir-rigward ta’ l-ammont tal-ħlas lura li l-Parlament għandu jagħmel, peress li dan l-ammont jirriżulta direttament mil-liġi.

61.   F’kull każ, fir-rigward ta’ l-interessi fuq l-allowances għat-tfal li ma tħallsux, din hija talba għall-ħlas tad-danni u għalhekk – anki skond l-interpetazzjoni restrittiva proposta mill-Parlament – kawża ta’ natura pekunjarja. Madankollu, biex tkun tista’ tieħu deċiżjoni dwar din it-talba, il-Qorti tal-Prim’Istanza għandu jkollha wkoll il-kompetenza li ssolvi, almenu b’mod impliċitu, il-kwistjoni preliminari ta’ l-eżistenza nfisha ta’ obbligu ta’ rimbors mill-Parlament u, partikolarment, dik tal-perijodi li għalihom għandha tingħata retroattivament l-allowance rduppjata għat-tfal.

62.   Għaldaqstant, it-talba, ifformulata fir-replika, sabiex il-Parlament jiġi ordnat iħallas id-danni kkawżati mit-telf ta’ l-interessi hija ammissibbli.

C –    It-talbiet limitati għall-aggravji li ġew evalwati hawn fuq

63.   Kif spjegajt, l-ewwel u t-tieni aggravji li ppreżenta l-appellant jistgħu jintlaqgħu parzjalment. Madankollu, kif jirriżulta minn dak li ntqal rigward it-tielet aggravju, il-Parlament ġustament naqqas mill-allowance rduppjata għat-tfal dipendenti l-ammonti li ngħatawlu skond il-leġiżlazzjoni tal-Lussemburgu. Għaldaqstant, is-sentenza tidher fondata fil-konklużjoni tagħha. Konsegwentement, l-appell għandu jiġi miċħud fl-intier tiegħu.

VI – Fuq l-ispejjeż

64.   Skond l-ewwel subparagrafu ta’ l-Artikolu 69(2) tar-Regoli tal-Proċedura, applikabbli għall-proċedura ta’ appell skond l-Artikolu 118 ta’ l-istess Regoli, il-parti li titlef għandha tbati l-ispejjeż, jekk dawn ikunu ġew mitluba. Skond l-Artikolu 70 ta’ dawn ir-Regoli, fil-kawżi bejn il-Komunitajiet u l-impjegati tagħhom, l-istituzzjonijiet għandhom ibatu l-ispejjeż tagħhom. Madankollu, skond it-tieni subparagrafu ta’ l-Artikolu 122 ta’ dawn l-imsemmija Regoli, l-Artikolu 70 mhuwiex applikabbli fil-każ ta’ appell imressaq minn uffiċjal jew impjegat ieħor ta’ istituzzjoni kontra l-istess istituzzjoni.

65.   Skond it-tieni subparagrafu ta’ l-Artikolu 122 tar-Regoli tal-Proċedura, il-Qorti tal-Ġustizzja, b’deroga mill-Artikolu 69(2) ta’ l-imsemmija Regoli, tista’ tiddeċiedi li fl-appelli ppreżentati minn uffiċjali jew impjegati oħra ta’ istituzzjoni, l-ispejjeż jinqasmu bejn il-partijiet, skond kif ikun meħtieġ għal raġunijiet ta’ ekwità. Madankollu, f’dan il-każ ma jirriżultax li hemm elementi favur tali deċiżjoni ta’ekwità.

66.   Għaldaqstant, f’dan il-każ għandu jiġi applikat l-Artikolu 69(2) tar-Regoli tal-Proċedura. Peress li l-Parlament talab li r-rikorrent ibati l-ispejjeż, u peress li dan tilef il-kawża, l-ispejjeż tal-proċedura ta’ appell għandhom jiġu sostnuti minn dan ta’ l-aħħar.

VII – Konklużjoni

67.   Fid-dawl ta’ dak li ntqal, nipproponi li l-Qorti tal-Ġustizzja:

1)         tiċħad l-appell ;

2)         Tikkundanna lill-appellant ibati l-ispejjeż ta’ l-appell.

1 – Lingwa oriġinali: il-Ġermaniż.

2 – Sentenza tal-25 ta’ Jannar 2006, kawża T-33/04, Weißenfels vs Il-Parlament, li għadha mhux ippubblikata.

3 – Ara s-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tad-9 ta’ Ġunju 1992, kawża C-30/91 P, Lestelle vs Il-Kummissjoni, Ġabra p. I-3755, punt 28, u s-sentenza tat-3 ta’ Ġunju 2005, kawża C-396/03 P, Killinger vs Il-Ġermanja et,Ġabra p. I-4967, punt 12.

4 – Sentenza tas-7 ta’ Mejju 1987, kawża 186/85, Il-Kummissjoni vs Il-Belġju, Ġabra p. 2029.

5 – Sentenza tas-7 ta’ Mejju 1987, kawża 189/85, Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja, Ġabra p. 2061, punt 12).

6 – Fil-verżjoni bl-Ingliż jintuża t-terminu “allowance”. Fil-verżjoni bil-Franċiż jintuża t-terminu “allocation”; l-allowance tal-Lussemburgu huwa wkoll indikat bit-terminu “allocation”.

7 – Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Belġju (iċċitata fin-nota 4 ta’ qiegħ il-paġna).

8 – Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja (iċċitata fin-nota 5 ta’ qiegħ il-paġna).

9 – Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Belġju (iċċitata fin-nota 4 ta’ qiegħ il-paġna, punt 30).

10 – Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Belġju (iċċitata fin-nota 4 ta’ qiegħ il-paġna punt 33).

11 – Konklużjonijiet ta’ l-Avukat Ġenerali Mischo, ippreżentati fid-29 ta’ Jannar 1987 fil-kawża 189/85, Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja, Ġabra p. 2061,(iċċitata fin-nota 5 ta’ qiegħ il-paġna) subparagrafu I.

12 – Sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Ġermanja (iċċitata fin-nota 5 ta’ qiegħ il-paġna, punt 30) u s-sentenza Il-Kummissjoni vs Il-Belġju (iċċitata fin-nota 4 ta’ qiegħ il-paġna, punt 35).

13 – F’dan ir-rigward ara anki, għalkemm relatati ma’ kuntest ieħor, il-konklużjonijiet tiegħi, ippreżentati fl-20 ta’ Ottubru 2005 / fil-21 ta’Frar 2006 fil-kawża C-286/03, Hosse (Ġabra 2006, p. I-1771, punt 97).

14 – Sentenza tad-29 ta’ Settembru 1987, kawżi maqgħuda 351 u 360/85, Fabrique de fer de Charleroi vs Il-Kummissjoni, Ġabra p. 3639, punt 11.

15 – Fis-sens ta’ ammissibbiltà ta’ tali talba, ara, fost oħrajn, is-sentenzi tal-Qorti tal-Prim’Istanza tat-3 ta’ Diċembru 1991, kawżi T‑10/90 u T‑31/90, Boessen vs WSA, Ġabra p. II‑1365: kundanna għall-ħlas ta’ allowances għall-iskola; tat-30 ta’ Novembru 1993, kawża T‑15/93, Vjenna vs Il-Parlament, Ġabra II‑1327: kundanna għall-ħlas ta’ allowances ta’ kuljum; u s-sentenza tal-11 ta’ Lulju 2000, kawża T‑134/99, Skrzypek vs Il-Kummissjoni, Ġabra p. I‑A‑139 u II‑633: kundanna għall-ħlas ta’ allowances tal-familja u ta’ allowances għall-orfni. Fis-sens ta’ ammissibbiltà ta’ tali talba, ara wkoll is-sentenza tal-Qorti tal-Ġustizzja tat-2 ta’ Ottubru 2001, kawża C‑449/99 P, BEI vs Hautem, Ġabra p. I‑6733, punti 26 u 90 et seq.

Full & Egal Universal Law Academy