Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 10ης Απριλίου 2008 – Επιτροπή κατά Κάτω Χωρών
(Υπόθεση C‑398/06)
«Παράβαση κράτους μέλους – Δικαίωμα διαμονής των υπηκόων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου που δεν είναι οικονομικώς ενεργά άτομα ή είναι συνταξιούχοι – Εθνική νομοθεσία και εθνική διοικητική πρακτική που απαιτούν την ύπαρξη επαρκών προσωπικών πόρων για διαμονή διάρκειας ενός τουλάχιστον έτους στο κράτος μέλος υποδοχής»
1. Προσφυγή λόγω παραβάσεως – Εξέταση του βασίμου της προσφυγής από το Δικαστήριο – Κατάσταση που πρέπει να ληφθεί υπόψη – Κατάσταση κατά τη λήξη της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας (Άρθρο 226 ΕΚ) (βλ. σκέψη 26)
2. Ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων – Δικαίωμα εισόδου και διαμονής των υπηκόων των κρατών μελών – Οδηγίες 68/360, 90/364 και 90/365 – Προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη χορήγηση άδειας διαμονής (Οδηγίες του Συμβουλίου 68/360, άρθρο 9 §§ 1 και 3, 90/364 και 90/365) (βλ. σκέψεις 29, 31 και διατακτ.)
Αντικείμενο
Παράβαση κράτους μέλους – Παραβίαση της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των πολιτών της Ενώσεως – Εθνική νομοθεσία και εθνική διοικητική πρακτική που απαιτούν, όσον αφορά τα οικονομικώς μη ενεργά άτομα και τους συνταξιούχους, επαρκείς προσωπικούς πόρους για τη λήψη άδειας διαμονής
Διατακτικό
Το Δικαστήριο αποφασίζει:
1)
Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, διατηρώντας σε ισχύ τις εθνικές διατάξεις κατά τις οποίες τα οικονομικώς μη ενεργά άτομα και οι συνταξιούχοι που είναι υπήκοοι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, για να λάβουν άδεια διαμονής, πρέπει να αποδείξουν ότι διαθέτουν σταθερούς πόρους, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τις οδηγίες 68/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί καταργήσεως των περιορισμών στη διακίνηση και στη διαμονή των εργαζομένων των κρατών μελών και των οικογενειών τους στο εσωτερικό της Κοινότητας, 90/364/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δικαίωμα διαμονής, και 90/365/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, σχετικά με το δικαίωμα διαμονής των μισθωτών και μη μισθωτών εργαζομένων που έχουν παύσει την επαγγελματική τους δραστηριότητα.
2)
Καταδικάζει το Βασίλειο των Κάτω Χωρών στα δικαστικά έξοδα.
3)
To Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας φέρει τα δικαστικά του έξοδα.
Full & Egal Universal Law Academy