22.4.2006
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 96/20
Προσφυγή της 22ας Φεβρουαρίου 2006 — RKW κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-55/06)
(2006/C 96/37)
Γλώσσα διαδικασίας:η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: RKW AG Rheinische Kunststoffwerke (Worms, Γερμανία) (εκπρόσωπος: ο δικηγόρος H.-J. Hellmann)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση της καθής, της 30ής Νοεμβρίου 2005, περί διαδικασίας εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ (Ε (2005) 4634 τελικό, COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι), η οποία επιδόθηκε στην προσφεύγουσα στις 14 Δεκεμβρίου 2005, καθόσον αυτή αφορά την προσφεύγουσα, και,
επικουρικώς, να μειώσει το επιβληθέν στην προσφεύγουσα πρόστιμο·
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποφάσεως της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2005 C (2005) 4634 τελικό, στην υπόθεση COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι. Με την προσβαλλόμενη απόφαση επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα πρόστιμο για παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ, διότι κατά την άποψη της Επιτροπής, οι ως άνω εταιρίες μετείχαν σε σειρά συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των βιομηχανικών σάκων στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες.
Προς στήριξη της προσφυγής της η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την αρχή της νομιμότητας. Η ακολουθούμενη από την καθής πολιτική στον τομέα των προστίμων δεν καλύπτεται από την εξουσιοδότηση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962 (1) ή του άρθρου 23 του κανονισμού 1/2003 (2). Η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, παραβίαση των αρχών της ίσης μεταχειρίσεως και της αναλογικότητας.
Η προσφεύγουσα προβάλλει, επίσης, πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962, καθώς και των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων. Ειδικότερα, η προσκόμιση των αποδεικτικών στοιχείων και η αξιολόγηση των στοιχείων αυτών, όσον αφορά την προσφεύγουσα, υπήρξε πεπλανημένη. Επιπροσθέτως, λαμβανομένης υπόψη της μέχρι τούδε διοικητικής πρακτικής, οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στην προσφεύγουσα είναι δυσανάλογες. Όσον αφορά το αρχικό ποσό που καθορίστηκε αναλόγως της σοβαρότητας της παραβάσεως, η προσφεύγουσα προβάλλει σειρά λόγων για άνιση μεταχείρισή της σε σχέση με άλλους αποδέκτες της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, επίσης, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την εκτίμηση της διάρκειας της παραβάσεως και τον μη συνυπολογισμό ελαφρυντικών περιστάσεων. Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, συντρέχει παράβαση του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κανονισμού 17/1962, για τον πρόσθετο λόγο ότι το πρόστιμο υπολογίστηκε κατά τρόπο πεπλανημένο, αν ληφθεί υπόψη ο τρόπος εφαρμογής της ανακοινώσεως περί της μη επιβολής ή μειώσεως των προστίμων.
(1) Συμβούλιο ΕΟΚ: κανονισμός 17: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης (ΕΕ ειδ. έκδ. 08/001, σ. 25).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της συνθήκης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (ΕΕ. L 1, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy