8.4.2006
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 86/44
Προσφυγή της 23ης Φεβρουαρίου 2006 — Eurallumina κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-62/06)
(2006/C 86/83)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Eurallumina SpA (Portoscuso, Ιταλία) [Εκπρόσωποι: L. Martin Alegi, R. Denton, M. Garcia, Solicitors]
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
είτε:
—
να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση στο σύνολό της ή
—
να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, την οποία επέτρεψε η απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, είναι νόμιμη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι οποιοδήποτε ποσό του οποίου παραιτήθηκε ή πρόκειται να παραιτηθεί το Ιταλικό Δημόσιο δεν πρέπει να θεωρείται παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν πρέπει να επιστραφεί ή
—
να ακυρώσει την προσβαλλομένη απόφαση στο σύνολό της και να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, την οποία επέτρεψε η απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, είναι νόμιμη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι οποιοδήποτε ποσό του οποίου παραιτήθηκε ή πρόκειται να παραιτηθεί το Ιταλικό Δημόσιο δεν πρέπει να θεωρείται παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν πρέπει να επιστραφεί·
—
είτε
—
να ακυρώσει τα άρθρα 1, 4, 5 και 6 της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina ή
—
να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, την οποία επέτρεψε η απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, είναι νόμιμη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι οποιοδήποτε ποσό του οποίου παραιτήθηκε ή πρόκειται να παραιτηθεί το Ιταλικό Δημόσιο δεν πρέπει να θεωρείται παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν πρέπει να επιστραφεί ή
—
να ακυρώσει τα άρθρα 1, 4, 5 και 6 της προσβαλλομένης αποφάσεως κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina και να αποφανθεί ότι η υπό κρίση απαλλαγή, την οποία επέτρεψε η απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, είναι νόμιμη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ότι οποιοδήποτε ποσό του οποίου παραιτήθηκε ή πρόκειται να παραιτηθεί το Ιταλικό Δημόσιο δεν πρέπει να θεωρείται παράνομη κρατική ενίσχυση ή, τουλάχιστον, ότι δεν πρέπει να επιστραφεί·
—
επικουρικώς, να μεταρρυθμίσει τα άρθρα 5 και 6 της προσβαλλομένης αποφάσεως, κατά το μέτρο που αφορούν την Eurallumina, ούτως ώστε, σύμφωνα με την υπό κρίση απαλλαγή, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 ή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 τουλάχιστον, οποιοδήποτε ποσό του οποίου παραιτήθηκε ή πρόκειται να παραιτηθεί το Ιταλικό Δημόσιο δεν πρέπει να επιστραφεί και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η προσφεύγουσα προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής της 7ης Δεκεμβρίου 2005, η οποία απευθύνθηκε στη Γαλλική Δημοκρατία, στην Ιρλανδία και στην Ιταλική Δημοκρατία και αφορά σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου οι οποίες επιτρέπουν απαλλαγές από τον ειδικό φόρο καταναλώσεως επί των πετρελαιοειδών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή αλουμίνας στο Gardanne, στην περιοχή του Shannon και στη Σαρδηνία. Με την προσβαλλομένη απόφαση, η Επιτροπή έκρινε ότι οι απαλλαγές συνιστούσαν κρατική ενίσχυση.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι είχε δικαίωμα να προσδοκά ότι η επίμαχη απαλλαγή, την οποία πρότεινε η Επιτροπή και ομόφωνα ενέκρινε η απόφαση 2001/224/ΕΚ (1) του Συμβουλίου, θα αποτελεί, μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου 2006, νομικώς έγκυρη κοινοτική πράξη και ότι οποιαδήποτε πράξη του Ιταλικού Δημοσίου και της προσφεύγουσας εφαρμόζουσα τα εν λόγω μέτρα και βασιζόμενη σ' αυτά δεν θα οδηγούσε σε παράνομα αποτέλεσμα. Κατά την προσφεύγουσα, αυτή είχε δικαίωμα να προσδοκά ότι τα ποσά των οποίων παραιτήθηκε το Ιταλικό Δημόσιο σύμφωνα με τις νομίμως χορηγηθείσες απαλλαγές, εν πάση περιπτώσει, δεν θα αναζητούνταν. Επομένως, η Επιτροπή, ισχυριζόμενη ότι η εφαρμογή των απαλλαγών αποτελούσε επιστρεπτέα κρατική ενίσχυση από τις 3 Φεβρουαρίου 2002 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003, προσέβαλε τα δικαιώματα της προσφεύγουσας που απορρέουν από την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, τις αρχές της ασφαλείας δικαίου και του τεκμηρίου νομιμότητας, του «lex specialis» και της πρακτικής αποτελεσματικότητας, καθώς και από την αρχή της χρηστής διοικήσεως.
Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Επιτροπή, αποφασίζοντας ότι η προσφεύγουσα έπαυσε να έχει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στις 2 Φεβρουαρίου 2002, παρέλειψε να λάβει υπόψη της το προσήκον διάστημα κατά το οποίο έπρεπε να πραγματοποιηθούν και αποσβεσθούν οι επενδύσεις που αφορούν το εργοστάσιο της προσφεύγουσας. Επομένως, η Επιτροπή παρέλειψε να αιτιολογήσει την προσβαλλομένη απόφαση.
(1) 2001/224/ΕΚ: Απόφαση του Συμβουλίου της 12ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης και τις απαλλαγές από τους φόρους αυτούς, όσον αφορά ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς (ΕΕ L 84, σ. 23)
Full & Egal Universal Law Academy