22.4.2006
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 96/25
Προσφυγή της 24ης Φεβρουαρίου 2006 — FLSmidth κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-65/06)
(2006/C 96/43)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: FLSmidth & Co. A/S. (Valby, Δανία) (Εκπρόσωπος: J.E. Svensson, δικηγόρος]
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
πρώτον, να ακυρώσει την απόφαση C(2005)4634 της Επιτροπής, της 30ής Νοεμβρίου 2005, η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 81 ΕΚ στην υπόθεση COMP/F/38.354 — Βιομηχανικοί σάκοι, κατά το μέτρο που η απόφαση αυτή αφορά την προσφεύγουσα,
—
δεύτερον, να εξαφανίσει το πρόστιμο που, σύμφωνα με το άρθρο 2 της ως άνω αποφάσεως, επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα ως ευθυνόμενη αλληλεγγύως και εις ολόκληρον,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσβαλλόμενη απόφαση η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ, διότι μετέσχε σε σύστημα συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών στον τομέα των πλαστικών βιομηχανικών σάκων, το οποίο επηρεάζει το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες και την Ισπανία και συνίσταται στον καθορισμό των τιμών και στην κατάρτιση κοινών προτύπων υπολογισμού των τιμών, στον καταμερισμό των αγορών και στην κατανομή ποσοστώσεων στις πωλήσεις, στον καταμερισμό πελατών, συμφωνιών και παραγγελιών, στη συντονισμένη υποβολή προσφορών σε ορισμένους διαγωνισμούς και στην ανταλλαγή ατομικών πληροφοριακών στοιχείων.
Η παράβαση της προσφεύγουσας σχετίζεται με τη συμπεριφορά άλλης εταιρίας, της Trioplast Wittenheim SA (στο εξής: TW), ως προς την οποία διαπιστώθηκε συμμετοχή στο συγκεκριμένο καρτέλ. Η προσφεύγουσα έχει υπό τον έλεγχό της μία άλλη εταιρία, την FLS Plast, η οποία κατείχε μετοχές της TW και, μάλιστα, κατείχε το 100 % του κεφαλαίου της TW κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο διαπιστώθηκε ευθύνη της προσφεύγουσας. Στην TW επιβλήθηκε πρόστιμο, η δε προσφεύγουσα και η FLS Plast κατέστησαν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον υπεύθυνες για την καταβολή του προστίμου.
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει, πρώτον, ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθώς το κριτήριο ευθύνης της μητρικής εταιρίας, διότι δεν προσκόμισε στοιχεία από τα οποία να τεκμαίρεται, ως προς την προσφεύγουσα, επιρροή της μητρικής εταιρίας στην TW. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ορθό νομικό κριτήριο, διότι είναι αυστηρότερα τα κριτήρια που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις όπως η επίδικη, στο πλαίσιο της οποίας, σύμφωνα με την Επιτροπή, η συμμετοχή της TW στο καρτέλ ξεκίνησε πολύ πριν την εξαγορά της από τη θυγατρική της προσφεύγουσας και συνεχίστηκε και μετά τη μεταβίβασή της. Σε κάθε περίπτωση, κατά την προσφεύγουσα αποδείχθηκε ότι η TW καθόρισε ανεξάρτητα τη συμπεριφορά της στην αγορά και δεν ακολούθησε οδηγίες της προσφεύγουσας.
Η προσφεύγουσα προβάλλει ακόμη ότι ο καταλογισμός ευθύνης σε αυτήν συνιστά δυσμενή διάκριση και είναι δυσανάλογος και αυθαίρετος, διότι σε κανέναν από τους άλλους ομίλους τους οποίους αφορά η απόφαση δεν επιμερίστηκε η ευθύνη μεταξύ θυγατρικής, μητρικής και μητρικής της μητρικής, όπως συνέβη στην περίπτωση της TW και της προσφεύγουσας. Περαιτέρω, καίτοι η TW ανήκε προηγουμένως σε άλλον όμιλο επιχειρήσεων, η Επιτροπή ουδόλως επιμέρισε σε κάποια από τις εταιρίες του άλλου ομίλου την ευθύνη από τη συμμετοχή της TW στο καρτέλ. Τέλος, το ποσοστό ευθύνης που καταλογίστηκε στην προσφεύγουσα είναι δυσανάλογο, διότι η προσφεύγουσα ευθύνεται για την καταβολή του 87,5 % του επιβληθέντος στην TW προστίμου, παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή της στην TW διάρκεσε μόνον οκτώ έτη από συνολικά 20 έτη κατά τα οποία η TW κατηγορείται ότι συμμετείχε στο καρτέλ.
Τα τελευταία αυτά επιχειρήματα η προσφεύγουσα τα επικαλείται προς στήριξη και του δεύτερου αιτήματός της για μείωση του επιβληθέντος προστίμου. Προβάλλει, περαιτέρω, ότι το πρόστιμο που της επιβλήθηκε είναι υπερβολικό, διότι η Επιτροπή δεν καθόρισε χωριστό βασικό ποσό του προστίμου που επέβαλε στην προσφεύγουσα, ώστε να ληφθεί υπόψη και η έλλειψη ευθύνης της προσφεύγουσας. Προβάλλει επίσης ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη, διότι δεν έλαβε υπόψη της ορισμένες ελαφρυντικές περιστάσεις υπέρ της προσφεύγουσας.
Τέλος, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε νομική πλάνη και σε άλλες περιπτώσεις, διότι καταλόγισε στην TW ευθύνη και για το χρονικό διάστημα 1982-1988, διότι επέβαλε στην TW πρόστιμο δυσανάλογο και υπερβολικό, το οποίο υπερβαίνει το 10 % του κύκλου εργασιών της, και διότι δεν επέδειξε ως προς την προσφεύγουσα, ως δεύτερο υπεύθυνο, την επιείκεια που επέδειξε για τον κυρίως υπεύθυνο.
Full & Egal Universal Law Academy