28.10.2006
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 261/21
Προσφυγή της 30ής Αυγούστου 2006 — Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-231/06)
(2006/C 261/41)
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Προσφεύγον: Βασίλειο των Κάτω Χωρών (εκπρόσωποι: H.G. Sevenster και D.J.M. de Grave)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα του προσφεύγοντος
Το προσφεύγον ζητεί από το Πρωτοδικείο:
—
να ακυρώσει την απόφαση C(2006) 2084 τελικό της Επιτροπής, της 22ας Ιουνίου 2006, σχετικά με την από τις Κάτω Χώρες ad hoc χρηματοδότηση των ολλανδικών δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών φορέων (φάκελος κρατικών ενισχύσεων αριθ. C 2/2004, πρώην NN 170/2003), εξαιρουμένου του άρθρου 1, παράγραφος 3, της αποφάσεως αυτής·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα .
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Το προσφεύγον προβάλλει, πρώτον, παράβαση του άρθρου 88, παράγραφος 2, ΕΚ και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, καθόσον στην επίμαχη απόφαση η Επιτροπή παρέκκλινε σημαντικά από την απόφαση της 3ης Φεβρουαρίου 2004 (1) με την οποία κίνησε την επίσημη έρευνα. Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι τροποποιήθηκαν το αντικείμενο της έρευνας και η μέθοδος υπολογισμού της υπερβολικής αντισταθμίσεως.
Το προσφεύγον προβάλλει, δεύτερον, παράβαση του άρθρου 88, παράγραφοι 1, 2 και 3, ΕΚ, του άρθρου 1, στοιχείο β', του κανονισμού 659/1999 (2) και του άρθρου 253 ΕΚ, καθόσον η Επιτροπή εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε τις έννοιες της νέας και της υφισταμένης ενισχύσεως.
Κατά το προσφεύγον, η Επιτροπή κακώς χαρακτήρισε ως νέα ενίσχυση τις πληρωμές από ορισμένους πόρους και ορισμένα αποθεματικά. Έτσι, η Επιτροπή παρέβλεψε το ότι οι πληρωμές αυτές, ακριβώς όπως η τακτική χρηματοδότηση των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών φορέων, αποτελούν μέρος του προϋπολογισμού για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως και δεν συνιστούν έκτακτη δημόσια δαπάνη. Κατά το προσφεύγον, η μοναδική διαφορά που έχουν οι πληρωμές αυτές, δηλαδή το γεγονός ότι γίνονται για ειδικούς σκοπούς, δεν είναι λόγος να διακριθούν από την υπόλοιπη δημόσια χρηματοδότηση.
Το προσφεύγον ισχυρίζεται επίσης ότι η Επιτροπή εσφαλμένως εφάρμοσε την έννοια της υφισταμένης ενισχύσεως όταν θεώρησε ως νέα ενίσχυση υπέρ ενός συντονιστικού φορέα, του ΝΟS, την απόδοση στον φορέα αυτόν μέρους των αποθεματικών των αυτοτελών εθνικών δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών φορέων. Κατά το προσφεύγον, τα σχετικά αποθεματικά δημιουργήθηκαν με την ετήσια χρηματοδότηση, η οποία αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση, και απλώς και μόνο με τη μεταφορά προς τον ΝΟS δεν έχασαν τον πιο πάνω χαρακτήρα της υφισταμένης ενισχύσεως.
Επικουρικώς, το προσφεύγον προβάλλει παράβαση του άρθρου 86, παράγραφος 2, ΕΚ, προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών και παράβαση του άρθρου 253 ΕΚ λόγω του τρόπου που η Επιτροπή υπολόγισε την υπερβολική αντιστάθμιση των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών φορέων.
Κατά το προσφεύγον, η Επιτροπή κακώς έκρινε ότι η χρηματοδότηση δεν συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας. Το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή πρώτα έκρινε ότι η χρηματοδότηση δεν οδήγησε σε μορφές συμπεριφοράς στρεβλωτικές του ανταγωνισμού στις αγορές. Έτσι, κατά το προσφεύγον, δεν μπορεί να γίνει λόγος για υπερβολική αντιστάθμιση, οπότε εν προκειμένω δεν είναι αναγκαία η αναζήτηση.
Στη συνέχεια, η Επιτροπή καθόρισε το ποσό που πρέπει να επιστραφεί από τους πόρους του NOS που δημιουργήθηκαν με αποθεματικά των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών φορέων. Ωστόσο, το προσφεύγον ισχυρίζεται ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή θεώρησε δεδομένο ότι το ποσό αυτό εξακολουθούσε να βρίσκεται στα αποθεματικά του NOS, ενώ στην πραγματικότητα είχε σε μεγάλο μέρος διατεθεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ίσχυαν σχετικά.
Επίσης, η Επιτροπή όρισε ότι το ποσό των αποθεματικών το οποίο οι αυτοτελείς ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μετέφεραν στον NOS πρέπει να επιστραφεί ολόκληρο. Έτσι, κατά το προσφεύγον, η Επιτροπή παρέκκλινε χωρίς αιτιολογία από την πάγια πρακτική της να επιτρέπει τη μέχρι 10 % υπερβολική αντιστάθμιση.
(1) ΕΕ 2004 C 61, σ. 8.
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ (ΕΕ L 83, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy