Postanowienie Sądu Pierwszej Instancji (pierwsza izba) z dnia 14 lipca 2008 r. – Fresyga przeciwko Komisji
(sprawa T‑323/06)
Skarga o stwierdzenie nieważności – Dyrektywa 92/43/EWG – Ochrona siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory – Decyzja 2006/613/WE – Wykaz terenów śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego mających znaczenie dla Wspólnoty – Akt podlegający zaskarżeniu – Brak bezpośredniego oddziaływania – Niedopuszczalność
1. Skarga o stwierdzenie nieważności – Akty zaskarżalne – Pojęcie – Akty wywołujące wiążące skutki prawne (art. 230 akapit pierwszy WE; dyrektywa Rady 92/43, art. 4 ust. 2, 5, art. 6; decyzja Komisji 2006/613, art. 1 akapit drugi, załączniki 1, 2, 3) (por. pkt 22–26)
2. Skarga o stwierdzenie nieważności – Osoby fizyczne lub prawne – Akty dotyczące ich bezpośrednio i indywidualnie (art. 230 akapit czwarty WE; dyrektywa Rady 92/43, art. 4 ust. 5, art. 6; decyzja Komisji 2006/613, załącznik 1) (por. pkt 32–37)
Przedmiot
Żądanie stwierdzenia częściowej nieważności decyzji Komisji 2006/613/WE z dnia 19 lipca 2006 r. przyjmującej na mocy dyrektywy Rady 92/43/EWG wykaz terenów śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego, mających znaczenie dla Wspólnoty (Dz.U. L 259, s. 1) w zakresie dotyczącym uznania terenu zwanego „Ramblas de Gergal, Tabernas y Sur de Sierra Alhamilla”, na którym znajduje się nieruchomość gruntowa skarżącej, za teren śródziemnomorskiego regionu biogeograficznego mający znaczenie dla Wspólnoty.
Sentencja
1)
Skarga zostaje odrzucona jako niedopuszczalna.
2)
Fresyga SA pokrywa poza własnymi kosztami koszty poniesione przez Komisję.
Full & Egal Universal Law Academy