30.8.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 223/12
Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 17ης Ιουλίου 2008 (αίτηση του Arbeitsgericht Bonn, Γερμανία, για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως) — Andrea Raccanelli κατά Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV
(Υπόθεση C-94/07) (1)
(Άρθρο 39 ΕΚ - Έννοια του «εργαζομένου» - Μη κυβερνητική οργάνωση δημόσιας ωφέλειας - Υποτροφία για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής - Σύμβαση εργασίας - Όροι)
(2008/C 223/19)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Arbeitsgericht Bonn
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Andrea Raccanelli
κατά
Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV
Αντικείμενο
Προδικαστική — Arbeitsgericht Bonn — Ερμηνεία του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ ειδ. έκδ. 05/001, σ. 33) — Ιδιότητα του εργαζομένου που έχει υποψήφιος διδάκτορας ο οποίος απασχολείται ως υπότροφος από εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος ένωση κοινής ωφέλειας ιδιωτικού δικαίου η οποία παρέχει στους περισσότερους ημεδαπούς υποψήφιους διδάκτορες τη δυνατότητα συνάψεως συμβάσεως εργασίας — Υποχρέωση παροχής στους έχοντες την ιθαγένεια άλλων κρατών μελών υποψήφιους διδάκτορες της δυνατότητας να επιλέξουν μεταξύ υποτροφίας και συμβάσεως εργασίας — Έννοια του εργαζομένου
Διατακτικό
1)
Ερευνητής ευρισκόμενος σε κατάσταση όμοια με εκείνη του προσφεύγοντος της κύριας δίκης, ο οποίος, δηλαδή, εκπονεί διδακτορική διατριβή βάσει συμβάσεως υποτροφίας που έχει συνάψει με τη Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV, μπορεί να θεωρηθεί ως εργαζόμενος, κατά την έννοια του άρθρου 39 ΕΚ, μόνον εφόσον η δραστηριότητά του ασκείται, κατά τη διάρκεια ορισμένης χρονικής περιόδου, υπό τη διεύθυνση ινστιτούτου ανήκοντος στην ένωση αυτή και εφόσον, ως αντάλλαγμα για τη δραστηριότητά του αυτή, εισπράττει αμοιβή. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να προβεί στην απαιτούμενη εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών προκειμένου να κρίνει αν αυτό συμβαίνει στην υπόθεση της οποίας έχει επιληφθεί.
2)
Ένωση ιδιωτικού δικαίου όπως η Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften eV, οφείλει να εφαρμόζει, έναντι των κατά την έννοια του άρθρου 39 ΕΚ εργαζομένων, την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων. Στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εξακριβώσει αν, υπό περιστάσεις όπως αυτές της υποθέσεως της κύριας δίκης, συντρέχει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ημεδαπών και αλλοδαπών υποψηφίων διδακτόρων.
3)
Στην περίπτωση κατά την οποία ο προσφεύγων της κύριας δίκης βασίμως προβάλλει ζημία που υπέστη λόγω της εις βάρος του δυσμενούς διακρίσεως, στο αιτούν δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει, βάσει των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζουν την εξωσυμβατική ευθύνη, τη φύση της αποζημιώσεως που θα μπορούσε να ζητήσει.
(1) ΕΕ C 117 της 26.5.2007.
Full & Egal Universal Law Academy