16.7.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 211/3
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 26ης Μαΐου 2011 [αίτηση του Centrale Raad van Beroep (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen κατά H. Akdas, H. Agartan, Z. Akbulut, M. Bas, K. Yüzügüllüer, E. Keskin, C. Topaloglu, A. Cubuk και S. Sariisik
(Υπόθεση C-485/07) (1)
(Σύνδεση ΕΟΚ-Τουρκίας - Κοινωνική ασφάλιση των διακινουμένων εργαζομένων - Άρση των ρητρών κατοικίας - Έκταση - Συμπλήρωμα της συντάξεως αναπηρίας καταβαλλόμενο από το κράτος μέλος υποδοχής για να διασφαλιστεί το κατώτατο όριο διαβιώσεως στους δικαιούχους - Τροποποίηση της εθνικής νομοθεσίας - Κατάργηση του εν λόγω συμπληρώματος στην περίπτωση που ο δικαιούχος κατοικεί εκτός του εδάφους του περί ου πρόκειται κράτους μέλους)
2011/C 211/04
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Centrale Raad van Beroep
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
κατά
H. Akdas, H. Agartan, Z. Akbulut, M. Bas, K. Yüzügüllüer, E. Keskin, C. Topaloglu, A. Cubuk και S. Sariisik
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Centrale Raad van Beroep — Ερμηνεία του άρθρου 9 της Συμφωνίας συνδέσεως, του άρθρου 59 του Προσθέτου Πρωτοκόλλου το οποίο προσαρτάται στη Συμφωνία συνδέσεως της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η οποία υπεγράφη στις 23 Νοεμβρίου 1970 στις Βρυξέλλες και συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 2760/72 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1972 (ΕΕ ειδ. έκδ. 11/002, σ. 149), και του άρθρου 6, παράγραφος 1, της αποφάσεως 3/80 του συμβουλίου συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζόμενους και στα μέλη των οικογενειών τους (ΕΕ 1983, C 110, σ. 60) — Εθνική νομοθεσία προβλέπουσα τη χορήγηση συμπληρώματος μιας παροχής βάσει ασφαλίσεως κατά ανικανότητας προς εργασία για να φθάσει ο δικαιούχος το κατώτατο όριο διαβιώσεως — Περιορισμοί σε περίπτωση κατοικίας εκτός Κάτω Χωρών — Κατάργηση με δύο ταχύτητες αναλόγως του τόπου κατοικίας και της ιθαγενείας
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 3/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στους Τούρκους εργαζόμενους και στα μέλη των οικογενειών τους, πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι έχει άμεσο αποτέλεσμα, οπότε οι Τούρκοι υπήκοοι επί των οποίων έχει εφαρμογή η διάταξη αυτή έχουν δικαίωμα να την επικαλεστούν ευθέως ενώπιον των δικαστηρίων των κρατών μελών ζητώντας τη μη εφαρμογή αντίθετων προς αυτήν κανόνων του εσωτερικού δικαίου.
2)
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της αποφάσεως 3/80 πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι, σε περιστάσεις όπως οι επίμαχες στην κύρια δίκη, αποκλείει ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, όπως το άρθρο 4a του νόμου περί συμπληρωματικών παροχών (Toeslagenwet), της 6ης Νοεμβρίου 1986, καταργεί το ευεργέτημα μιας χορηγουμένης βάσει της εθνικής νομοθεσίας παροχής, όπως το συμπλήρωμα συντάξεως αναπηρίας, όσον αφορά Τούρκους πρώην διακινούμενους εργαζόμενους όταν αυτοί έχουν επιστρέψει στην Τουρκία μετά την απώλεια του δικαιώματός τους διαμονής στο κράτος μέλος υποδοχής λόγω του ότι περιήλθαν σε αναπηρία σε αυτό.
3)
Το άρθρο 9 της Συμφωνίας συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφτηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα, αφενός, από τη Δημοκρατία της Τουρκίας και, αφετέρου, από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ και την Κοινότητα και συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, δεν έχει εφαρμογή σε κατάσταση όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη.
(1) ΕΕ C 22 της 26.1.2008.
Full & Egal Universal Law Academy