Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 15 stycznia 2009 r. – Komisja przeciwko Włochom
(sprawa C‑539/07)
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Dyrektywa 2002/22/WE – Artykuł 26 ust. 3 – Jeden europejski numer alarmowy – Informacje o miejscu przebywania osoby wywołującej – Udostępnienie władzom zajmującym się ratownictwem – Brak transpozycji w wyznaczonym terminie
1. Skarga o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego – Badanie zasadności przez Trybunał – Sytuacja, jaką należy wziąć pod uwagę – Sytuacja w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii (art. 226 WE) (por. pkt 9)
2. Państwa członkowskie – Zobowiązania – Wykonanie dyrektyw – Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Względy uzasadniające wynikające z wewnętrznego porządku prawnego – Niedopuszczalność (art. 226 WE) (por. pkt 11)
Przedmiot
Uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego – Nieustanowienie w wyznaczonym terminie przepisów niezbędnych w celu zastosowania się do art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) (Dz.U. L 108, s. 51).
Sentencja
1)
Nie umożliwiając, w odniesieniu do wszystkich wywołań jednego europejskiego numeru alarmowego „112”, udostępnienia władzom zajmującym się ratownictwem informacji o miejscu przebywania osoby wywołującej, w stopniu, w jakim było to technicznie możliwe, Republika Włoska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy art. 26 ust. 3 dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej).
2)
Republika Włoska zostaje obciążona kosztami postępowania.
Full & Egal Universal Law Academy