8.3.2008
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 64/17
Προσφυγή της 5ης Δεκεμβρίου 2007 — Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-546/07)
(2008/C 64/26)
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (εκπρόσωποι: E. Traversa και P. Dejmek)
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας,
α)
ερμηνεύοντας στη διοικητική της πρακτική ως «γερμανική επιχείρηση» τον όρο «επιχείρηση του αντισυμβαλλομένου κράτους» του άρθρου 1, παράγραφος 1, της γερμανοπολωνικής διακυβερνητικής συμφωνίας της 31ης Ιανουαρίου 1990 περί της αποσπάσεως εργαζομένων πολωνικών επιχειρήσεων για την εκτέλεση συμβάσεων έργου και
β)
διευρύνοντας, βάσει της καλούμενης ρήτρας προστασίας της αγοράς εργασίας, τους τοπικούς περιορισμούς όσον αφορά την πρόσβαση εργαζομένων μετά τις 16 Απριλίου 2003, ήτοι μετά την ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης Προσχωρήσεως της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση,
παρέβη τις υποχρεώσεις της από το άρθρο 49 ΕΚ και τη ρήτρα standstill του κεφαλαίου 2 «ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων», αριθ. 13, του παραρτήματος XII, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 24 της Πράξεως Προσχωρήσεως της 16ης Απριλίου 2003·
—
να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Α.
Η απόσπαση Πολωνών εργαζομένων για την εκτέλεση συμβάσεων έργου στη Γερμανία ρυθμίζεται από τη συμφωνία της 31ης Ιανουαρίου 1990 μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Κυβερνήσεως της Δημοκρατίας της Πολωνίας περί της αποσπάσεως εργαζομένων πολωνικών επιχειρήσεων για την εκτέλεση συμβάσεων έργου. Κατά τη γερμανική διοικητική πρακτική, η κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1 της ως άνω συμφωνίας «επιχείρηση του αντισυμβαλλομένου κράτους» ερμηνεύεται ως «γερμανική επιχείρηση».
Β.
Κατά συνέπεια, μόνο γερμανικές επιχειρήσεις μπορούν να συνάπτουν συμβάσεις έργου βάσει της συμφωνίας αυτής. Η μόνη εναλλακτική λύση για τις επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών που επιθυμούν να εκτελέσουν εργασίες στη Γερμανία είναι να ιδρύσουν θυγατρική επιχείρηση στο κράτος αυτό. Έτσι εμποδίζονται οι επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών από το να επικαλεσθούν την κατά το άρθρο 49 ΕΚ ελεύθερη παροχή υπηρεσιών προκειμένου να συνάψουν συμβάσεις έργου με πολωνικές επιχειρήσεις, βάσει της γερμανοπολωνικής συμφωνίας, για εργασίες που πρέπει να εκτελεσθούν στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Πρόκειται επομένως για άμεση, θεμελιούμενη στην υπηκοότητα ή, ακριβέστερα, στην έδρα της επιχειρήσεως δυσμενή διάκριση εις βάρος των επιχειρήσεων που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη πλην της Γερμανίας.
Γ.
Κατά το άρθρο 46 ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 55 ΕΚ, ένα εισάγον διακρίσεις ειδικό καθεστώς μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον από λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας. Κατά πάγια νομολογία, η επίκληση του προβλεπόμενου στο άρθρο 46 ΕΚ δικαιολογητικού λόγου της δημοσίας τάξεως προϋποθέτει ότι η διατήρηση σε ισχύ ενός εισάγοντος διακρίσεις μέτρου είναι αναγκαία για την αντιμετώπιση πραγματικής και αρκούντως σοβαρής απειλής η οποία θίγει θεμελιώδες συμφέρον της κοινωνίας.
Δ.
Οι προϋποθέσεις αυτές δεν πληρούνται εν προκειμένω. Ο περιορισμός στις επιχειρήσεις με έδρα στη Γερμανία δεν είναι αναγκαίος για την επίβλεψη της κανονικής εφαρμογής της συμφωνίας, διότι όλες οι σχετικές αιτήσεις πρέπει εν πάση περιπτώσει να υποβάλλονται στις γερμανικές αρχές. Σε ό,τι αφορά την επιβολή της ευθύνης του εργοδότη για την καταβολή κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών και τον κολασμό παραβάσεων, τα ζητήματα αυτά δεν συνδέονται ειδικά με τη συμφωνία για τις συμβάσεις έργου, αλλά ανακύπτουν γενικώς κατά τη παροχή υπηρεσιών στη Γερμανία από επιχειρήσεις προερχόμενες από άλλα κράτη μέλη. Δεν υπάρχουν ούτε ενδείξεις ότι η διεύρυνση της διμερούς συμφωνίας σε επιχειρήσεις από άλλα κράτη μέλη θα μπορούσε να επιφέρει την εσφαλμένη εφαρμογή ή καταστρατήγηση των μεταβατικών διατάξεων της Συνθήκης Προσχωρήσεως. Ο φόβος μιας αντικανονικής εκμεταλλεύσεως των μεταβατικών διατάξεων σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται επαρκώς σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια τάξη ή ασφάλεια που θα μπορούσε να δικαιολογήσει ένα εισάγοντα διακρίσεις περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.
Ε.
Από το κείμενο της ρήτρας standstill του κεφαλαίου 2, αριθ. 13 του παραρτήματος XII, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 24 της Πράξεως Προσχωρήσεως της 16ης Απριλίου 2003, προκύπτει ότι η υποχρέωση standstill είναι απόλυτη και ότι απαγορεύει οποιαδήποτε χειροτέρευση όσον αφορά την πρόσβαση στη γερμανική αγορά εργασίας των Πολωνών εργαζομένων βάσει συμβάσεων έργου, σε σύγκριση με την κατάσταση που υφίστατο στις 16 Απριλίου 2003. Σύμφωνα με την καλούμενη ρήτρα προστασίας της αγοράς εργασίας, η οποία έχει συνεχή εφαρμογή στη διοικητική πρακτική της Bundesagentur für Arbeit (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εργασίας) οι συμβάσεις έργου δεν επιτρέπονται καταρχήν, εφόσον πρόκειται να εκτελεσθούν σε υπηρεσιακή περιφέρεια στην οποία ο μέσος όρος του ποσοστού ανεργίας των τελευταίων 6 μηνών υπερβαίνει τουλάχιστον κατά 30 % το ποσοστό ανεργίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Η σύνθεση των υπηρεσιακών περιφερειών που εμπίπτουν στη ρύθμιση αυτή ανανεώνεται ανά τρίμηνο. Ως εκ τούτου, η ρήτρα προστασίας της αγοράς εργασίας αντιβαίνει στη ρήτρα standstill της Πράξεως Προσχωρήσεως, διότι στις δεσμευμένες περιοχές συμπεριλήφθηκαν μετά τις 16 Απριλίου 2003 νέες υπηρεσιακές περιφέρειες.
Full & Egal Universal Law Academy